Τραγούδια που μας ακολουθούν μια ζωή. Που συμβολίζουν τις πιο ιδιαίτερες στιγμές μας και που θα έμπαιναν άνετα στο soundtrack της ζωής μας. Έλα όμως που για τους δημιουργούς τους είναι μία άλλη ιστορία. Όχι μόνο δεν σημαίνουν κάτι και δεν είναι προϊόν δικού τους βιώματος, αλλά δεν αντέχουν με τίποτα να το ακούνε.
“Wonderwall” - Oasis (1995)
Όχι ότι μας εκπλήσσει αυτή η πληροφορία, ειδικά επειδή η απάντηση ήρθε τη χρονιά που τα αδέρφια Gallagher πλακώθηκαν και τους πήρε πολλά χρόνια να τα ξαναβρούν. Το 2008, κατά τη διάρκεια της προώθησης του άλμπουμ Dig Out Your Soul, ο Liam Gallagher είχε δηλώσει για το τραγούδι:
«Τουλάχιστον δεν υπάρχει το “Wonderwall” εκεί μέσα. Δεν αντέχω αυτό το γαμ@@@ τραγούδι! Κάθε φορά που πρέπει να το τραγουδήσω, θέλω να κάνω εμετό. Το πρόβλημα είναι ότι ήταν ένα τεράστιο τραγούδι για εμάς. Πας στην Αμερική και σου λένε: “Είσαι ο κύριος Wonderwall;”. Θέλεις να χτυπήσεις κάποιον».
Σε μια σπάνια περίπτωση συμφωνίας μεταξύ των δύο αδελφών, ούτε ο Noel Gallagher θεωρεί το τραγούδι κορυφαία στιγμή της μπάντας. Σε συνέντευξή του το 2017 είχε πει: «Το “Wonderwall” έγινε παγκόσμια επιτυχία και θα με σταματήσουν σε οποιαδήποτε πόλη του κόσμου και θα τραγουδήσουν το “Wonderwall”. Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα αυτό το τραγούδι – νομίζω ότι το “Cigarettes & Alcohol” είναι πολύ ανώτερο».
“We Didn’t Start The Fire” - Billy Joel (1989)
Είναι ένα από τα μεγαλύτερα τραγούδια της καριέρας του Billy Joel, όμως ο ίδιος δεν έκρυψε ποτέ την απέχθειά του για τη μελωδία του. «Δεν είναι και τόσο σπουδαίο τραγούδι. Αν πάρεις μόνο τη μελωδία, είναι απαίσια. Σαν τρυπάνι οδοντιάτρου».
Αν και δεν έχει δηλώσει ότι μισεί ολόκληρο το τραγούδι, χρόνια αργότερα, στην εκπομπή του Howard Stern, το χαρακτήρισε «πιθανότατα το χειρότερο μουσικό πράγμα που έχω γράψει ποτέ», πριν παρουσιάσει ξανά τη μελωδία στο πιάνο.
“Sweet Child o’ Mine” - Guns N’ Roses (1987)
Το «Sweet Child o’ Mine» χάρισε στους Guns N’ Roses το πρώτο και μοναδικό Νο1 single τους, όμως ο Slash δεν υπήρξε ποτέ μεγάλος θαυμαστής του. «Έπαιζα με αυτή τη χαζή μικρή κιθαριστική φράση. Ο Axl είπε: “Σταματήστε τα πάντα! Αυτό είναι απίστευτο!”». Η μετατροπή του riff σε ολοκληρωμένο τραγούδι, ωστόσο, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. «Το να το γράψουμε και να το προβάρουμε ώστε να γίνει ένα ολοκληρωμένο τραγούδι ήταν σαν να τραβάς δόντι», είχε πει ο Slash. «Για μένα, εκείνη την εποχή, ήταν μια πολύ μελό μπαλάντα».
“Like a Virgin” - Madonna (1984)
Η Madonna δεν έχει κρύψει ποτέ ότι έχει ανάμικτα συναισθήματα για ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της. Η βασίλισσα της pop είχε δηλώσει ότι θα χρειαζόταν να πληρωθεί «κάπου 30 εκατομμύρια δολάρια ή κάτι τέτοιο» για να ξανατραγουδήσει το “Holiday” ή το “Like a Virgin”.
Έναν χρόνο αργότερα επέμεινε στη θέση της για το δεύτερο: «Για κάποιο λόγο οι άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν πηγαίνεις σε ένα εστιατόριο ή κάνεις ψώνια θέλεις να ακούσεις ένα από τα δικά σου τραγούδια. Συνήθως είναι το “Like a Virgin” - και αυτό είναι το τραγούδι που δεν θέλω να ακούω».
“Smells Like Teen Spirit” - Nirvana (1991)
Το “Smells Like Teen Spirit” είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ενός τραγουδιού που ξεπέρασε κάθε προσδοκία των δημιουργών του. Ο Kurt Cobain είχε δηλώσει στον δημοσιογράφο David Fricke το 1994 ότι προσπαθούσε να γράψει «το απόλυτο pop τραγούδι». Όταν όμως το τραγούδι έγινε παγκόσμιο φαινόμενο μέσω του ραδιοφώνου και του MTV, ο Cobain άρχισε να αρνείται να το παίζει ζωντανά ή το παρουσίαζε επίτηδες με διαφορετικό τρόπο. «Από τη στιγμή που έγινε mainstream, τελείωσε», είχε πει. «Απλώς βαρέθηκα να νιώθω ντροπή γι’ αυτό. Έχω προχωρήσει».
“Shiny Happy People” - R.E.M (1991)
Το “Shiny Happy People” συμπεριλήφθηκε στο κλασικό άλμπουμ των R.E.M. Out of Time και αποτέλεσε το πρώτο τους τραγούδι που μπήκε στο Top 10 του Ηνωμένου Βασιλείου. Παράλληλα, ήταν ένα από τα κομμάτια που παραλίγο να γίνουν το τραγούδι τίτλων της σειράς “Friends”, πριν ο frontman Michael Stipe απορρίψει την πρόταση.
Οι στίχοι του ρεφρέν προέρχονται από μετάφραση μιας κινεζικής κυβερνητικής προπαγανδιστικής αφίσας που κυκλοφόρησε μετά τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν το 1989, ενώ το ίδιο το τραγούδι ήταν ουσιαστικά η προσπάθεια της μπάντας να γράψει ένα ανάλαφρο, bubblegum pop κομμάτι. Ο Stipe έχει χαρακτηρίσει αργότερα το τραγούδι ως «γραμμένο κυρίως για παιδιά».
“Creep” - Radiohead (1992)
Το «Creep» ήταν το τραγούδι που έβαλε τους Radiohead στον παγκόσμιο μουσικό χάρτη, όμως για πολλά χρόνια η μπάντα απέφευγε να το παίζει ζωντανά. Και ίσως αυτό να μην προκαλεί έκπληξη, αφού η ηχογράφηση του τραγουδιού δεν ήταν εξαρχής δική τους ιδέα. Οι παραγωγοί Sean Slade και Paul Q Kolderie τούς ενθάρρυναν να το ηχογραφήσουν, ενώ η μπάντα χρησιμοποίησε αρκετά στοιχεία από το τραγούδι των Hollies του 1974, “The Air That I Breathe”, γραμμένο από τους Albert Hammond και Mike Hazlewood, με αποτέλεσμα να χρειαστεί τελικά να μοιραστούν τα δικαιώματα σύνθεσης.
Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, το τραγούδι έχει αρχίσει να επιστρέφει στα setlists των Radiohead. Ο Thom Yorke, πάντως, ήταν επιφυλακτικός: «Το παίξαμε μόνο μία ή δύο φορές φέτος. Την πρώτη στιγμή που θα νιώσω ότι είναι ψεύτικο, θα σταματήσουμε. Μερικές φορές μπορεί να είναι ωραίο, αλλά άλλες φορές θέλω να σταματήσω στη μέση και να πω: “Όχι, αυτό δεν γίνεται”».
“Stairway to Heaven” - Led Zeppelin (1971)
Το “Stairway to Heaven” θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα rock τραγούδια όλων των εποχών, όμως ο Robert Plant έχει εκφράσει πολλές φορές τις επιφυλάξεις του για το κομμάτι που έγραψε σε αρκετά νεαρή ηλικία. Βασίστηκε πάνω στη μουσική ιδέα του Jimmy Page, όμως όσο περνούσαν τα χρόνια, άρχισε να βλέπει το αποτέλεσμα με πιο αυστηρό μάτι. «Αν πραγματικά μισούσες το “Stairway to Heaven”, κανείς δεν μπορεί να σε κατηγορήσει γι’ αυτό, γιατί ήταν τόσο… πομπώδες», είχε δηλώσει στο Q το 1988. «Στιχουργικά, σήμερα, δεν μπορώ να συνδεθώ μαζί του, γιατί έχει περάσει τόσος καιρός. Δεν θα είχα καμία πρόθεση να γράψω ξανά με τόσο αφηρημένο τρόπο».
Την ίδια χρονιά, σε άλλη του συνέντευξη, πρόσθεσε: «Θα έβγαζα εξανθήματα αν έπρεπε να τραγουδάω αυτό το τραγούδι σε κάθε συναυλία. Έγραψα αυτούς τους στίχους και το 1971 θεωρούσα ότι το τραγούδι είχε σημασία και βαρύτητα, αλλά 17 χρόνια αργότερα, δεν ξέρω πλέον».
“Escape” - Metallica (1984)
Το “Escape” ήταν μια από τις τελευταίες προσθήκες στο δεύτερο άλμπουμ των Metallica, Ride the Lightning, όμως ο James Hetfield δεν κατάφερε ποτέ να αγαπήσει πραγματικά το τραγούδι, το οποίο γράφτηκε βιαστικά για τις ανάγκες του δίσκου. Η μπάντα δεν το είχε παίξει ποτέ ζωντανά μέχρι το 2012, όταν αποφάσισε να παρουσιάσει ολόκληρο το άλμπουμ στο δικό της φεστιβάλ, το Orion Music + More Festival.
«Αυτό που συμβαίνει εδώ είναι ιστορικό», είπε ο Hetfield απευθυνόμενος στο κοινό. «Είναι κάτι πρωτοποριακό. Για όσους από εσάς ξέρετε τι ακολουθεί, αυτό είναι το τραγούδι που δεν θέλαμε ποτέ να παίξουμε ζωντανά και τώρα βρίσκεται στο setlist. Θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Μπορείτε να τραγουδήσετε μαζί μας, αν θέλετε. Ίσως αυτό βοηθήσει».
“Fight For Your Right (To Party)” - Beastie Boys (1986)
Το “Fight For Your Right (To Party)” είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των Beastie Boys, όμως η σχέση του συγκροτήματος με τη μεγάλη του επιτυχία ήταν πάντα περίπλοκη. Ο Mike D είχε αποκαλύψει αργότερα ότι το τραγούδι γράφτηκε μέσα σε περίπου «πέντε λεπτά», στο γεμάτο έργα τέχνης Michael Todd Room του κλαμπ Palladium στη Νέα Υόρκη.
Η πρόθεση των Beastie Boys ήταν να σατιρίσουν μια συγκεκριμένη πλευρά του κοινού τους - τη νοοτροπία του «μάτσο» πάρτι και του αδιάφορου νεανικού ξεφαντώματος. Ωστόσο, το μήνυμα χάθηκε στην πορεία και αρκετοί ακροατές το εξέλαβαν κυριολεκτικά.
«Το μόνο πράγμα που με ενοχλεί είναι ότι ίσως ενισχύσαμε κάποιες αξίες σε ένα κομμάτι του κοινού μας, ενώ οι δικές μας αξίες ήταν εντελώς διαφορετικές», είχε δηλώσει ο Mike D το 1987. «Υπήρχαν πολλοί τύποι που τραγουδούσαν μαζί μας το “Fight For Your Right” και δεν είχαν καταλάβει ότι στην πραγματικότητα τους κοροϊδεύαμε. Η ειρωνεία συχνά χάνεται».
