View More

25+1 σημαντικοί δίσκοι της εγχώριας indie παραγωγής

Ο ορισμός του indie στο εγχώριο στερέωμα είναι ιδιαίτερα δυσεπίτευκτος, αφού η μουσική «ανεξαρτησία» και οι κιθάρες ήταν και είναι ίδιον των περισσότερων συγκροτημάτων και καλλιτεχνών που έδρασαν στο περιθώριο του mainstream. 

Τάνια Σκραπαλιώρη
Τάνια Σκραπαλιώρη

Αν δε αποπειραθεί κανείς να σταχυολογήσει τους σημαντικότερους ελληνικούς indie δίσκους, θα μπλεχτεί σε μια διαρκή αμφισβήτηση της μουσικής του αλήθειας, προσπαθώντας να επιλέξει ποιο από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του indie μπορεί να δώσει σε κάποιο άλμπουμ, που βάσει της αυστηρής μουσικής τυπολογίας δεν θα είχε καμιά ελπίδα, μια θέση στη λίστα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε  να προσπαθήσουμε. Κι ας τραβάνε κάποιοι τα μαλλιά τους με μερικούς από τους παρακάτω τίτλους,  κι ας μην έχουν συμπεριληφθεί top μπάντες, καθόλα indie στη συνείδηση του κόσμου, προκειμένου  να μην τα τραβήξουν ακόμα περισσότεροι.

 

 snk_fantasticsomething1FANTASTIC SOMETHING-If she doesn’t smile (it’ll rain) [Cherry Red, 1983]

Έπαιζαν ήδη από τις αρχές των ’80s τις κιθάρες τους στην Αγγλία και είχαν την ευκαιρία να ηχογραφήσουν τούτο τον indie pop ύμνο στη βρετανική cherry Red. Λόγω της σφραγίδας της, έγιναν ίσως η πιο γνωστή μπάντα του είδους. 

 

  

 

snk_onenightsusan

 ONE NIGHT SUSAN-Don’t let them kill our taste… [This happy Feeling, 1984]

Θρυλική indie pop μπάντα που συναντούσες κατά κανόνα στα line-up της underground σκηνής, εδώ με το μοναδικό της επτάιντσο, ηχογραφημένο στο homemade label του Μάκη Πετράτου και των Next Time Passions. 

 

  

 

snk_lastdrive

 THE LAST DRIVE-UnderWorld Shakedown [hitch-hyke records, 1986]

Αδιαμφισβήτητο γκαραζόχρωμα και trash ροκαμπιλιά. Το ντεμπούτο των Last Drive μπαίνει στη λίστα, αφενός γιατί η DIY παραγωγή του έβαλε τις βάσεις για την αυτάρκη πορεία πολλών συγκροτημάτων της σκηνής, και αφετέρου γιατί μιλάμε για ίσως το σημαντικότερο rock ‘n’ roll γκρουπ της χώρας, στην ίσως σημαντικότερη ανεξάρτητη δισκογραφική της, έναν μόλις χρόνο μετά την ίδρυσή της.  Δύο ορόσημα της σκηνής που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν μαζί. 

  

 

snk_jaywalkers

 THE JAYWALKERS-Mini LP [Virgin, 1987]

Ind-άδες από κούνια, συνέθεσαν ένα εκπληκτικό κιθαριστικό hit, που δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από την καθαρόαιμη βρετανίλα και τους άνοιξε την πόρτα της Virgin. Το βινύλιό τους αποσύρθηκε λόγω ανύπαρκτης ζήτησης και σήμερα το χαίρονται μόνο οι λίγοι τυχεροί συλλέκτες.

  

 

 

snk_nexttimepassionsNEXT TIME PASSIONS- Angel Flower [This happy feeling, 1993]

Ίσως ο σημαντικότερος σκαπανέας της ελληνικής indie pop, με μεγάλη ανταπόκριση από μουσικάνθρωπους τους εξωτερικού στον καιρό του. Με μπροστάρη τον Μάκη Πετράτο και διόλου ευκαταφρόνητο side project το label This Happy Felling, οι Next Time Passions γεύτηκαν τη σκηνή μέχρι το μεδούλι. Τούτο είναι το πρώτο επτάιντσο με την ετικέτα τους, συλλεκτικότατος καρπός μιας εντελώς DIY κατάστασης.

  

 

snk_rainingpleasure1RAINING PLEASURE-Memories comes back (Poems I Will never Read To You) [Lazy dog Records, 1996]

Πρώτος δίσκος της πιο σημαντικής και μεστής εγχώριας indie britpop μπάντας. Κάπως αναποφάσιστος πλην αγνότατος, βρίθει κορυφαίων τραγουδιών –βλέπε “Open Window”– και ρίχνει θεμέλια για την πορεία ενός συγκροτήματος που  σήμανε πολλά για το ελληνικό indie.

 

 

snk_bokomolechBOKOMOLECH- XERO [Lazy dog Records, 1996]

Ασυζητητί ένας ογκόλιθος της αγγλόφωνης ελληνικής παραγωγής, ο δίσκος αυτός καταθέτει ολόφρεσκη άποψη για το κιθαριστικό δόγμα, σε ένα μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα μίγμα R.E.M., Sonic Youth και blonde Redhead.

 

 

 

snk_pillowPILLOW-Pure [Hitch-Hyke Records, 1996]

Η χρυσή τριπλέτα του ‘96 κλείνει με μια μπάντα που θάφτηκε στη λαίλαπα του γυρίσματος της χιλιετίας, πρόλαβε ωστόσο να μας χαρίσει καθαρές indie britpop στιγμές.

 

 

 

snk_closer

 CLOSER-In the market [Studio II Records, 1998]

Στιβαρές και συγχρόνως ευαίσθητες κιθάρες, σε έναν από τους καλύτερους δίσκους του ελληνικού ιδιώματος.

 

 

 

 

snk_croonerTHE CROONER-Soft escape [Pop art Records, 2000]

Στις λίστες mail order του εξωτερικού φιγουράρουν ως «greek poppers». Θα μπορούσαν άνετα να προέρχονται από τις γαλλικές κυριλέ ακτές –και ίσως να είχαν καλύτερη τύχη τότε. Διαυγέστατο δείγμα indie lounge pop, με ονειρεμένα πλήκτρα, happy μελωδίες, catchy στίχους, συν τα απαραίτητα γυναικεία φωνητικά.

 

 

snk_rainingpleasureRAINING PLEASURE-Flood: [coming of a] great Quantity oF Water [Chrysalis, 2001]

Οι προηγούμενοι δίσκοι τους απολαμβάνουν –όχι άδικα– μεγαλύτερες δάφνες, όμως εδώ τα παιδιά από την Πάτρα πάτησαν γερά στην «εναλλακτική» σκηνή. Στριμώχνοντας μισή ντουζίνα indie hits σε έναν δίσκο –χωρίς να λείπουν και οι πιο πολύπλοκες συνθέσεις– έδωσαν ίσως τον κορυφαίο στη χρονιά του (και όχι μόνο για την Ελλάδα).

 

 

snk_koreydro2ΚΟΡΕ ΥΔΡΟ-Αν όλα τελείωναν εδώ [Wipe out! Records, 2003]

Τούτος ο δίσκος δεν μπορούσε να λείπει από αυτήν τη λίστα. Έτσι, για την αλητεία, για την αφοπλιστική DIY οργάνωση κι αισθητική και για τη διασκευή του “All My Little Words” των Magnetic Fields.

 

 

 

snk_abbiegaleABBIE GALE-Family LiFe [Vacant Records, 2005]

Οι Abbie Gale συνεχίζουν την πατρινή παράδοση. Με μια αριστουργηματική απάλυνση του ποπ/ροκ ελληνικού ήχου, προσφέρουν έναν καθηλωτικά ολοκληρωμένο δίσκο και προσγειώνονται κατευθείαν στο πάνθεον της  εγχώριας σκηνής, δαφνοστεφανομένοι με τους διθύραμβους και των πλέον απαιτητικών κριτικών.

 

 

snk_matisseMATISSE- Cheap as art [Columbia, 2005]

Το φλερτ με το electro rock, η γερή δόση τρέλας, η σωστή κιθαριστική ισορροπία και το εγχώριο μουσικό περιβάλλον στο οποίο έσκασε, του δίνουν δικαιωματικά μια θέση στη λίστα, με λάβαρα το “She Smiles” και το αλά blur “Rock ‘N’ Roll For boys’’.

 

 

snk_koreydro1ΚΟΡΕ ΥΔΡΟ-Φτηνή ποπ για  την ελίτ [Capitol, 2006]

Και πάλι η περίφημη επτανήσια περίπτωση Κορεσμένων Υδρογονανθράκων με την πιο σαρωτική δουλειά της, σε μια κορυφαία κοινωνικοπολιτική καταγγελία, που δεν καπελώνει (ευτυχώς) τον ευρηματικό λυρισμό τραγουδιών όπως τα “Άλλη Μια Νύχτα Σύγχυσης Και Γέλιου”, “Καμιά Χριστίνα”, και φυσικά τον απόλυτο ύμνο χωρισμού της εναλλακτικής γενιάς των ’00s, “Όχι Πια Έρωτες”.

 

 

snk_monikaMONIΚA-Avatar [Archangel Music, 2008]

Γυναικείο χέρι, στόμα και μυαλό, σε έναν δίσκο με αφοπλιστική ισορροπία ευαισθησίας και μη γλυκαναλατότητας, βρετανικότητας και ελληνικότητας, με “babe’’ και ‘’Over The Hill” να σε κάνουν να αμφιβάλλεις εις το διηνεκές για την καταγωγή της δημιουργού. Δικαιωματικό hype για το πρώτο και μεγαλύτερο δισκογραφικό κατόρθωμα της Monika.

 

 

snk_marytheboyMARY AND THE BOY/FELIZOL-Timemachine [Inner Ear Records, 2009]

Τραγούδια που προϋπήρχαν του Mary And The Boy (2007), σοφά κρατημένα προκειμένου το sequel του μύθου τους να είναι όπως πρέπει για να σου πάρει τα μυαλά. Με σπαραχτική αντι-pop αισθητική και αριστουργηματικές συνθέσεις, το Timemachine είναι μια ανεπανάληπτη και εμβληματική σύμπραξη, αλλά και μια χρονομηχανή που σε επιστρέφει σε κάποιες από τις εκπληκτικότερες ερμηνείες της πρόωρα χαμένης Μαίρης Τσώνη.

 

 

snk_moabonesMOA BONES-Aquarelles [Restless Wind, 2011]

Folk rock with an indie twist στις ακουαρέλες του Δημήτρη Αρώνη, μια κάβα υλικού δεκαετίας που έσκασε την κατάλληλη στιγμή, συνεισφέροντας τα μέγιστα στο ξεκίνημα ενός από τα πλέον ελπιδοφόρα indie labels της χώρας.

 

 

 

snk_mywetcalvingMY WET CALVIN- Happened Before [Inner Ear Records, 2012]

Το ευρηματικά πολύχρωμο εξώφυλλο αντιπροσωπεύει στο έπακρο το απολαυστικό, ζουμερό, εστέτ περιεχόμενο, που συνθέτει έναν πολυσχιδέστατο, χορευτικό indie δίσκο για φίλημα.

 

 

 

 

snk_callasTHE CALLAS-Am I vertical? [Inner Ear, 2013]

Λεπτοδουλειά και προσοχή στη λεπτομέρεια, στον καλύτερο ίσως δίσκο των callas. To indie ιδίωμα μάλλον είναι πολύ μικρό για να τους χωρέσει.

 

 

 

 

snk_noisefiguresTHE NOISE FIGURES-The noise figures [Inner Ear, 2013]

Fuzzy κιθάρες, γκαραζιές και λίγο ψυχεδελικό blues, σε έναν δίσκο road trip, πρώτο απόσταγμα του μουσικού σμιξίματος δύο φίλων μετά από ένα ικαριώτικο πανηγύρι. Οι Noise Figures οφείλουν την κατάταξή τους ως indie rock duo στη road αισθητική, στην πολλή και προσωπκή δουλειά, και στην κατά το μεγαλύτερο μέρος αναλογική παραγωγή του άλμπουμ.

 

 

snk_cavechildrenTHE CAVE CHILDREN-Quasiland [Inner Ear, 2015]

Το μοντέρνο και καλοδουλεμένο ψυχεδελικό κοκτέιλ beatles, Frank Zappa και βρετανικής σκηνής των ’90s, στέλνει τους cave children κατευθείαν σε αφιερώματα του έγκριτου αμερικανικού Τύπου για την ελληνική σκηνή.

 

 

 

snk_zebratracksZEBRA TRACKS-Waves [Six D.o.g.s Records, 2015]

Ίσως η τελευταία αμιγώς indie rock μπάντα των καιρών μας, οι Zebra Tracks στελέχωσαν με αξιώσεις την καθαρόαιμη σκηνή των early ’00s. Αντιπροσωπεύονται εδώ από τον καλύτερο δίσκο τους, απόσταγμα της δεκαετούς συνεπούς παρουσίας τους στα indie πράγματα της χώρας. Η κυκλοφορία του από το label της indie Μέκκας δεν στερείται σημειολογίας.

 

snk_larrygusLARRY GUS-I need new eyes [DFA Records, 2015]

Το δεύτερο άλμπουμ του Παναγιώτη Μελίδη στο θρυλικό label του James Murphy είναι ένα διαμάντι αυτοέκφρασης, που εδραιώνει τη φήμη της μουσικής ευφυΐας και της ικανότητάς του να κάνει indie dance όπως κανένας άλλος.

 

 

 

snk_winterwatercolorsWINTER WATERCOLORS-Years 1984-1988 [Geheimnis Records, 2016]

Οι ηχογραφήσεις μιας πολυδιάστατης cult μπάντας, ιδιαίτερα δραστήριας στα ’80s (η οποία, ωστόσο, δεν έβγαλε τότε δίσκο), συγκεντρωμένες σε μία κυκλοφορία. Η indie pop συναντά το darkwave, υπό την αιγίδα ενός εκ των πλέον ψαγμένων αθηναϊκών labels.

 

 

snk_deafradioDEAF RADIO-Alarm [Deaf Radio, 2017]

Τελευταία (και τιμητική) θέση για έναν δίσκο τελευταίας εσοδείας. Οι τέσσερις τύποι που έβγαλαν αυτήν την αλμπουμάρα δηλώνουν καθαρά και ξάστερα ότι εμπνέονται από την ανεξάρτητη ροκ μουσική σκηνή. Τι καλύτερο, λοιπόν, για το κλείσιμο μιας τέτοιας λίστας από ένα «τώρα» που έχει κοιτάξει όλα τα «πριν» για να καταθέσει τη δική του πρόταση;

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Στο τέλος του Νοέμβρη έξι νέα κομμάτια έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ νέας μουσικής για τον μήνα

Ο καλειδοσκοπικός κόσμος του LSD και ο ψυχεδελικός τρόπος ζωής, μέσα απ’ τη μουσική του ...

FEATURED TODAY

Στο τέλος του Νοέμβρη έξι νέα κομμάτια έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ νέας μουσικής για τον μήνα που πέρασε. 

Ο καλειδοσκοπικός κόσμος του LSD και ο ψυχεδελικός τρόπος ζωής, μέσα απ’ τη μουσική του συγκροτήματος που μετέδωσε το "μήνυμα" στον κόσμο.

Για τον Δημήτρη Λιλή το θέμα με τα βραβεία Grammy είναι ότι μετατρέπονται στον ελέφαντα που έχει “κολλήσει” στο δωμάτιο, ειδικά αυτών που υποτίθεται ότι παρακολουθούν επιμελώς τη νέα μουσική.

Top
0
Shares