Η θρυλική τραγουδοποιός Carly Simon αποκάλυψε ότι τα τελευταία χρόνια ζει με τη νόσο του Parkinson, εξηγώντας παράλληλα τους λόγους για τους οποίους είχε απομακρυνθεί από τη δημόσια ζωή. Η ανακοίνωση έρχεται λίγο πριν από την κυκλοφορία του Comes in Waves, του πρώτου της άλμπουμ με νέο πρωτότυπο υλικό έπειτα από 18 χρόνια. Θα κυκλοφορήσει στις 14 Αυγούστου.
Η 83χρονη δημιουργός του εμβληματικού "You're So Vain" αναφέρει ότι χρειάστηκε χρόνο για να αποδεχθεί τη διάγνωση και να αποφασίσει πότε θα μιλήσει δημόσια για την κατάσταση της υγείας της.
«Η αλήθεια είναι ότι μάθαινα πώς να ζω με τη νόσο του Parkinson», γράφει σε ένα δικό της post στα social meda. «Η ασθένεια είναι διαφορετική για τον καθένα και μπορεί να είναι απρόβλεπτη. Υπάρχουν ημέρες που η κούραση δεν μου επιτρέπει καν να ξεκινήσω τη μέρα μου, ενώ άλλες μπορώ να κινηθώ, να σκεφτώ, να δουλέψω και να νιώσω ξανά ο εαυτός μου».
Η Simon εξηγεί ότι τα πρώτα συμπτώματα αποδόθηκαν αρχικά σε σοβαρή αρθρίτιδα στα γόνατα και στο ισχίο, γεγονός που την οδήγησε σε τρεις επεμβάσεις αντικατάστασης αρθρώσεων. Ωστόσο, τα προβλήματα στην κινητικότητα συνέχισαν να επιδεινώνονται, μέχρι που υποβλήθηκε σε εκτεταμένες εξετάσεις στη Mayo Clinic, όπου διαγνώστηκε με Parkinson.
Παράλληλα με τη θεραπεία για τη νευροεκφυλιστική νόσο, υποβλήθηκε και σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση βασικοκυτταρικού καρκινώματος στο πρόσωπο, μιας συχνής μορφής καρκίνου του δέρματος. Αν και η επέμβαση ήταν επιτυχής, όπως αναφέρει, επηρέασε την εμφάνισή της και ενίσχυσε την ανασφάλειά της σχετικά με τις δημόσιες εμφανίσεις.
«Πάντα ήμουν πιο αυστηρή με την εμφάνισή μου απ' όσο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, και αυτό έχει τη δική του ειρωνεία, αν σκεφτεί κανείς ότι έγραψα το "You're So Vain"», λέει χιουμοριστικά.
Η ίδια περιγράφει και τις λιγότερο γνωστές πλευρές της νόσου, όπως την απάθεια, το άγχος, την εξάντληση και την κατάθλιψη, εξηγώντας ότι πολλές φορές ένιωθε σαν να μην είχε καμία εσωτερική ώθηση να σηκωθεί, να διαβάσει, να γράψει ή να τραγουδήσει.
Παρά τις δυσκολίες, η μουσική παρέμεινε σταθερό σημείο αναφοράς. Μέσα σε αυτή την περίοδο η Simon ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στο Comes in Waves, ολοκληρώνοντας τραγούδια και μουσικές ιδέες που παρέμεναν ανολοκλήρωτες για χρόνια.
«Η μουσική ήξερε πάντα πότε να εμφανιστεί. Μου έσωσε τη ζωή περισσότερες φορές απ' όσες μπορώ να μετρήσω», γράφει, προσθέτοντας ότι η δημιουργική διαδικασία έδωσε ξανά νόημα στην καθημερινότητά της και της υπενθύμισε πως «η ασθένεια μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου, χωρίς όμως να γίνει ολόκληρη η ζωή σου».
Η τραγουδοποιός ξεκαθαρίζει ότι δεν αντιμετωπίζει τη νόσο της ως «δώρο» ή «ευλογία». «Είναι δύσκολο, απογοητευτικό και κάποιες φορές τρομακτικό. Εξακολουθώ να μαθαίνω πώς να ζω μαζί του χωρίς να νιώθω ότι έχω χάσει ένα ουσιαστικό κομμάτι του εαυτού μου».
Κλείνοντας το μήνυμά της, εκφράζει την ευγνωμοσύνη της προς τα παιδιά της, την οικογένεια, τους φίλους, τους φροντιστές και τους γιατρούς που στάθηκαν δίπλα της όλα αυτά τα χρόνια, καταλήγοντας με μια φράση που συνοψίζει τη στάση της απέναντι στη ζωή: «Κινούμαι πιο αργά απ' ό,τι παλιά, στηρίζομαι περισσότερο στους άλλους και έχω αποδεχτεί ότι κάθε μέρα είναι διαφορετική. Όμως είμαι ακόμη εδώ».
