Μπορεί να αφιερώνει χρόνια για να τελειοποιήσει ένα album, όταν όμως η δουλειά ολοκληρωθεί, η Rosalía δεν επιστρέφει για να την ακούσει. Σε πρόσφατη συνέντευξή της στην εκπομπή CBS Sunday Morning, η ισπανίδα δημιουργός αποκάλυψε ότι δεν ακούει ποτέ ξανά τους δίσκους της, καθώς θεωρεί τη διαδικασία όχι απλώς περιττή, αλλά σχεδόν βασανιστική.
«Δεν ακούω ποτέ τα albums μου», δήλωσε στον δημοσιογράφο και όταν εκείνος τη ρώτησε γιατί, η απάντησή της ήταν «επειδή δεν έχει νόημα». Όπως εξήγησε, δημιουργεί τη μουσική της για να τη μοιραστεί και κατόπιν να την αφήσει να φύγει. Η επιστροφή σε ένα ολοκληρωμένο έργο θα την έβαζε αναπόφευκτα στη διαδικασία να επανεξετάσει αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί – αυτό είναι στην ουσία το εξοντωτικό.
Η παραδοχή της αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση του LUX, του τέταρτου album της, για την ολοκλήρωση του οποίου εργάστηκε επί δύο χρόνια. Ακόμη και τώρα, η, κατά δική της ομολογία, τελειομανής Rosalía σκέφτεται αλλαγές που θα έκανε στην παραγωγή. Aπό το να ανεβάσει την ένταση των βιολιών κατά μισό decibel, μέχρι να ηχογραφήσει μία ακόμη ερμηνεία.
Η Rosalía ρωτήθηκε και για τις 14 γλώσσες που ακούγονται στα τραγούδια του LUX. Για να δηλώσει πως δεν συνέβη με διάθεση εντυπωσιασμού. Μιας και οι στίχοι αντλούν υλικό από τις ιστορίες γυναικών αγίων και μυστικιστριών από διαφορετικές ιστορικές περιόδους, η ίδια περιέγραψε τη σχέση της με τη δημιουργία ως σχεδόν πνευματική αφοσίωση, καθοδηγούμενη από αυτό που αποκαλεί «αναζήτηση μιας βαθύτερης σύνδεσης».
Όσο περνά ο χρόνος, η Rosalía (με το σπαθί της) γίνεται μάλλον το Ιερό Δισκοπότηρο της μουσικής βιομηχανίας. Όλοι θέλουν να πάρουν λίγη από την εκτυφλωτική νιότη τής τέχνης της. Από τον Bono, που ζήτησε τη συμβουλή της για τους ισπανικούς στίχους ενός νέου τραγουδιού των U2, το οποίο είχε εμπνευστεί από την ίδια. Μέχρι τους Fontaines D.C., που κλέβουν την νεραϊδένια ερμηνεία της στο “Where Is Gone?”, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές του φρεσκοπαραδομένου Dopamine Chamber.
