search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Έπειτα από ιδιαίτερα επιτυχημένες (κοινές) εμφανίσεις τον χειμώνα, περνούν τώρα και στους ανοιχτούς χώρους, ξεκινώντας την Παρασκευή 21 Ιουλίου από το Kokomo Beach Bar, στην πλαζ του Αγίου Κοσμά. Παρακάτω απαντούν ομαδικώς στις ερωτήσεις μας, βγάζοντας το χιούμορ και την τρέλα τους...

φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Σαλασίδης

Η σύμπραξή σας περνάει από τους κλειστούς χώρους στις πλαζ. Θα χρειαστούν προσαρμοστικές επεμβάσεις στο πρόγραμμα;

Λάκης Παπαδόπουλος: Θα χρειαστεί να πείσω τους άλλους να φέρουν το μαγιό τους... Για τον Γιοκαρίνη είμαι σίγουρος.

Γιάννης Γιοκαρίνης: Είτε σε κλειστούς, είτε σε ανοιχτούς χώρους, εμείς κάνουμε αυτό που ξέρουμε να κάνουμε.

Νίκος Ζιώγαλας: Νομίζω ότι είναι πολύ εύκολο να προσαρμοστεί η «πλαζ» στο πρόγραμμά μας, μιας και το 90% των τραγουδιών μας είναι δημοφιλέστατα και μέσα και έξω από χώρους, οριζοντίως και καθέτως! Δεν θέλουμε να αποδείξουμε κάτι, θέλουμε να περάσουμε και να περάσετε ωραία.

Γιάννης Μηλιώκας: Από τη στιγμή που το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανασυντάσσεται, όλα πλέον είναι πιθανά και δυνατά.

Ποιες ήταν οι δυσκολίες στο να στηθεί ένα πρόγραμμα που να σας χωράει όλους, και ως ρεπερτόρια, αλλά και ως προσωπικότητες;

Γ.Μ.: Ψάξαμε 3 μήνες να βρούμε δυσκολίες και μετά τα παρατήσαμε. Ήταν αδύνατον με τόσες ευκολίες να ψάχνουμε ψύλλους στ' άχυρα!

Ν.Ζ.: Η ευκολία σε αυτήν την υπόθεση είναι ότι είμαστε πολύ «χαλαροί» σαν προσωπικότητες και δίνουμε χώρο ο ένας στον άλλον.

Γ.Γ.: Όταν υπάρχει καλή θέληση, όλα γίνονται! Ο ένας σέβεται τον άλλον και τον λόγο παίρνουν τα τραγούδια.

Λ.Π.: Χαλάλι η οικονομική σύμπτηξη, αλλά πολύ μεγάλη η χαρά μου που είμαι με τους φίλους μου και έχουμε βομβαρδισμό επιτυχιών.

79aGzmlp_2.jpg

Ο κόσμος είναι λογικό να θέλει να ακούσει κάθε φορά τα ουκ ολίγα γνωστά κι αγαπημένα τραγούδια σας. Υπάρχουν στιγμές που το να πρέπει να πείτε για νιοστή φορά κάποιο από αυτά γίνεται «βραχνάς»; Και πώς ξεπερνιέται κάτι τέτοιο;

Γ.Γ.: Τα τραγούδια μας, είναι τα παιδιά μας. Κι όπως κάθε γονιός δεν βαριέται να βλέπει και να ακούει τα παιδιά του, έτσι κι εμείς κάθε φορά τα τραγουδάμε σαν να είναι η πρώτη φορά. Έτσι κι αλλιώς, κάθε φορά είναι πάντα διαφορετική από την άλλη.

Γ.Μ.: Θα ήταν δύσκολο αν δεν ήταν τραγούδι και ήταν πολιτικός λόγος, όπως δυστυχώς συμβαίνει με τους πολιτικούς μας... Θα ήταν ανιαρό.

Λ.Π.: Τα παράσημά μας δεν πρέπει να τα αφήνουμε στο σπίτι. Είχα διαβάσει για τους Rolling Stones, πριν καμιά 20ετία, ότι τόλμησαν και είπαν: «Στη νέα παγκόσμια περιοδεία μας, θα ασχοληθούμε μόνο με τα τραγούδια του καινούριου μας δίσκου»! Οι παραστάσεις πάτωσαν και ακυρώθηκαν σχεδόν όλες... Όσο και να με βαραίνουν λοιπόν τραγούδια όπως το “Έλα Γοριλάκι” ή το “Εσύ Εκεί”, έχω υποχρέωση να μην τα ξεχνάω. Έτσι, οι συνάδελφοι εξαιρετικοί μουσικοί, όταν παίζουν με τον Λάκη, όσο μπορούν να γνωρίζουν τις περισσότερες πλευρές του φάσματος της μουσικής του, που είναι τεράστιο.

Ν.Ζ.: Ποτέ δεν θα μπορούσα να παίξω μόνος μου για την πάρτη μου τη "Βασιλική" ή το "Σαν Σταρ Του Σινεμά". Αν, όμως, έστω κι ένας μου το ζητήσει, θα το τραγουδήσω ευχαρίστως.

79aGzmlp_3.jpg

Σαν να μην έφταναν όλες οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μουσικοί σήμερα, ήρθε πρόσφατα και το γνωστό σκάνδαλο κακοδιαχείρισης στην ΑΕΠΙ. Είδαμε, μάλιστα, τους δημιουργούς να χωρίζονται σε στρατόπεδα. Οι δικές σας θέσεις και στάσεις, ποιες είναι;

Ν.Ζ.: Προσωπικά είμαι μετριοπαθής και ενωτικός! Το συμφέρον των δημιουργών είναι ένα! Μπορούμε και πρέπει να βρούμε λύση, γιατί ο στόχος είναι κοινός.Καλώ τους συναδέλφους και ειδικά τους πιο «προωθημένους», αυτούς δηλαδή που επηρεάζουν και τους υπόλοιπους, να μη δούνε το «θέμα μας» σαν «ευκαιρία» για να κάνουν «πολιτική» ή για να μας δείξουν πόσο «επαναστάτες» είναι. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ βαρετό και ανόητο συγχρόνως.

Γ.Γ.: Ποτέ δεν μπορούσαμε να έχουμε τον έλεγχο των δικαιωμάτων μας ακριβώς, γιατί είναι μία καλά στημένη μηχανή, που δεν γνωρίζουμε ακριβώς πώς δουλεύει... Μακάρι να μην βλέπανε τη μουσική σαν εμπόριο...

Γ.Μ.: Προσωπικά θα πρότεινα να βγουν να τραγουδήσουν αυτοί και να περάσει στα χέρια μας η ΑΕΠΙ για 30 χρόνια. Και μετά βλέπουμε...

Λ.Π.: Μου έστειλαν μήνυμα... Να δούμε τι ...σκατά θα πάρουμε!

79aGzmlp_4.jpg

Ποια τραγούδια των υπολοίπων τριών «ζηλεύει» ο καθένας σας, και γιατί;

Ν.Ζ.: Εκπλήσομαι πολύ ευχάριστα όταν οι συνάδελφοί μου γράφουν τραγούδια που δεν θα μπορούσα να γράψω, όπως "Νοσταλγός Του Rock ‘N’ Roll" , "Ξημερώματα", "Ροζ" κλπ.

Γ.Μ.: Δεν νομίζω ότι υπάρχει ζήλεια μεταξύ μας, όσον αφορά τα τραγούδια. Η ζήλεια υπάρχει στην ομορφιά, στη γοητεία, στις διατροφικές και ενδυματολογικές ανάγκες του καθενός!

Γ.Γ.: Εγώ προσωπικά δεν ζηλεύω, χαίρομαι για τα τραγούδια των συναδέλφων μου –κι όσο καλύτερα τραγούδια είναι, τόσο μεγαλύτερη είναι η χαρά μου!

Λ.Π.: Από τον Γιοκαρίνη ζηλεύω όλα τα παθιασμένα του ροκάκια και ιδιαίτερα αυτά που βασίζονται σε στίχους του ευρυματικού Σάκη Μπουλά. Από τον Ζιώγαλα,το “Πάρε Με Απόψε” και το “Πέρασε Η Μπόρα”, και απ’ τα πιο καινούργια το “Πέφτω Ψηλά”. Από τον Μηλιώκα το “Κάπου Θα Συναντηθούμε”, το εκπληκτικό “Ροζ” και βέβαια το κλασικό “Για Το Καλό Μου”.

79aGzmlp_5.jpg

Στο ξεκίνημα της κρίσης ακούσαμε πολλές φορές την άποψη ότι αυτή μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία. Βλέπετε εσείς σήμερα να λειτούργησε έτσι, σε ό,τι αφορά το ελληνικό τραγούδι; Πώς βλέπετε την εικόνα του και ποιες μπορεί να είναι οι προοπτικές του;

Γ.Μ.: Με το τούρκικο τραγούδι στην Ελλάδα καταφέραμε την παγκόσμια πρωτιά να γίνουμε αυτοδημιούργητοι φτωχοί. Αν θέλουμε να γίνουμε αυτοδημιούργητοι πλούσιοι, θα πρέπει να επιστρέψουμε στα ελληνικά ακούσματα!

Ν.Ζ.: Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Πιστεύω ότι περνάμε μια εποχή στην οποία γίνονται πολλές εσωτερικές διεργασίες. Όσο κι αν φαίνονται «κλειστά» τα πράγματα, όσο κι αν κλείνουν «πόρτες» με δύναμη, άλλο τόσο θα αρχίσουν να ανοίγουν «παράθυρα» για να ακουστούν τα καινούργια τραγούδια που ονειρεύονται οι νέοι μουσικοί!

Λ.Π.: Η κρίση έκλεισε τον κόσμο στα σπίτια του και στο ίντερνετ. Τα ωδεία κλείνουν και οι ενορχηστρώσεις των ανύπαρκτων πια τραγουδιών γίνονται απ’ τους DJ! Τι να μου πει ένα τραγούδι που έχει για θέμα «κου πεπέ», αυτά τα παιδικά, απλά μοτίβα, τα οποία μαθαίναμε από την κούνια μας σαν βρέφη... Δυστυχώς η τεχνολογία κάνει άλματα εις βάρος της μουσικής.

Γ.Γ.: Κάθε κρίση μάς βοηθάει να ανακαλύπτουμε καλύτερα τον εαυτό μας –αρκεί να έχουμε τα «μάτια» μας ανοιχτά και μέσα από τις δυσκολίες να προσπαθούμε να κάνουμε τα αρνητικά ...θετικά! Όλο και κάτι καλό θα βγει!

79aGzmlp_6.jpg

Πού αλλού θα βρεθείτε για συναυλίες, είτε μαζί, είτε χώρια, μέσα στο φετινό καλοκαίρι;

Γ.Μ.: Καθημερινός μας στόχος είναι να μη βρεθούμε να παίζουμε σε κάποιο αστυνομικό τμήμα. Κατά τα άλλα είμαι και είμαστε σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Μείνετε συντονισμένοι.

Ν.Ζ.: Είναι ένα δυναμικό συναυλιακό καλοκαίρι, μιας και εκτός των προσωπικών συναυλιών και των συναυλιών με τους υπόλοιπους τρεις, έχω τη χαρά να συνεργάζομαι και με την Ελένη Βιτάλη. Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα των συναυλιών μου θα βρείτε εδώ.

Λ.Π.: Θα παίξουμε και φέτος σε όλη την Ελλάδα. Βέβαια στις 21 Ιούλη θα παίξουμε στο Kokomo Beach Bar, στην πλαζ Αγίου Κοσμά στο Ελληνικό, σε ένα καινούργιο πάρτι υπό την αιγίδα των φίλων μου Γιάννη και Βασίλη από το Κύτταρο.

Γ.Γ.: Ναι, προς το παρόν έχουμε το πάρτι στο Kokomo Beach Bar και θα ακολουθήσουν πολλές συναυλίες σε διάφορες πόλεις και νησιά της Ελλάδας.

Τέλος, τι σχέδια κάνετε για τη χειμερινή σεζόν, σε συναυλιακό και δισκογραφικό επίπεδο;

Λ.Π.: Ξεκινάμε τον χειμώνα μας, και οι 4 μαζί, από το Κύτταρο, στις 7, 13 και 14 Οκτωβρίου!

Γ.Μ.: Πέρα από τις κλεισμένες συναυλίες στο Κύτταρο, τα Σάββατα του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου θα βρίσκομαι μαζί με τον Γιάννη Γιοκαρίνη στον φιλόξενο χώρο του The Zoo, στο Χαλάνδρι. Δισκογραφικά, σκεφτόμαστε με τον Λάκη να βγάλουμε «δίσκο» στην Ερμού.

Γ.Γ.: Ναι, τον χειμώνα ξεκινάμε από το Κύτταρο –και έπεται συνέχεια... Ωστόσο είμαστε και στο στούντιο και πειραματιζόμαστε με καινούριους ήχους. Μόλις κατασταλάξω, θα το ακούσουμε παρέα!