search

ΔΙΕΘΝΗ

Έκταση αραιοκατοικημένη, στην οποία απηχείται ο folk κόσμος της Αρμενίας, διαθλασμένος όμως μέσω ενός διαπολιτισμικού μινιμαλισμού με αμιγώς Δυτικά χαρακτηριστικά...

Label | ECM/AN Music
Κυκλοφορία | 4/2019
Βαθμολογία | 7

Μέσα σε μια πενταετία, η Areni Agbabian βρέθηκε από τις συνεργασίες με τον Tigran Hamasyan και τον κόσμο των αυτοχρηματοδοτούμενων δισκογραφικών εκδόσεων στα σαλόνια της ECM, ταιριάζοντας ταμάμ με τη new series ετικέτα της περίφημης γερμανικής εταιρείας: η μουσική της πρόταση περιέχει κάμποσο από εκείνο το «άλλο» που αναζητά για την τελευταία ο Manfred Eicher. 

Το Bloom είναι μια έκταση αραιοκατοικημένη. Δίπλα στη φωνή και στο πιάνο της Areni Agbabian, υπάρχει βασικά μόνο ο Ελβετός δεξιοτέχνης των κρουστών Nicolas Stocker και ο Manfred Eicher, ο οποίος αυτή τη φορά δεν αρκείται μόνο στον ρόλο του παραγωγού: σε δύο περιστάσεις τον βρίσκουμε να παρεμβαίνει στο υλικό και ως δημιουργός, συνεισφέροντας τις πιανιστικές γέφυρες "Whiteness" και "Rain Drops". Η αίσθηση του «αραιού» διακρίνει όμως και τη μουσική που ακούμε, η οποία μοιάζει να αναδύεται σε ψήγματα από τη σιωπή, διαγράφοντας ψιθυριστά τους οργανικούς και τραγουδιστικούς της κύκλους. Τα πράγματα παραμένουν διακριτικά ακόμα και όταν οι διάρκειες των κομματιών υπερβαίνουν τα 7 λεπτά. 

Η Agbabian πρεσβεύει εδώ ένα πολυσυλλεκτικό δημιουργικό σύμπαν, το οποίο επιδιώκει να ανθίσει στα σύνορα των αναφορών του. Ως Αμερικανίδα με καταγωγή από την Αρμενία γνωρίζει άλλωστε από πρώτο χέρι και τι σημαίνει, αλλά και τι συμβαίνει όταν συναντιούνται δύο ξέχωροι κόσμοι. 

Έτσι, η μουσική της απηχεί τις folk παραδόσεις της καυκάσιας ρίζας της –αντλώντας μάλιστα απευθείας, στις περιπτώσεις των "Garun A" και "Anganim Revisited"– ενώ παραμένει σε καλά συγκροτημένα Δυτικά πλαίσια, θέτοντας σε πρώτο πλάνο την τριβή της τόσο με την (ευρωπαϊκή) αυτοσχεδιαστική τζαζ, όσο και με την πιο σύγχρονη όψη της όπερας. Το διμερές "Patience" είναι ένα πρώτης τάξης παράδειγμα των δυνατοτήτων της, αλλά και της γήινης εκείνης εκφραστικότητας που διακρίνει τις ερμηνείες της, ενώ ο δίσκος διαθέτει κι άλλες κορυφώσεις στη συνέχεια, σε κομμάτια σαν το "The Water Bride", το "Mother" ή το "The River". Τα οποία και κρατούν τα μπόσικα ενάντια σε μια τάση παράδοσης στις βασικές κατευθύνσεις της ECM αισθητικής, που προβάλλουν στο βάθος ως απειλητική μανιέρα. 

Το Bloom συγγενεύει αρκετά με έναν ακόμα πρόσφατο δίσκο της ίδιας σειράς –το Partir της Elina Duni (δείτε εδώ). Αποπειράται δηλαδή κι αυτό να αρθρώσει ανησυχίες σε folk φόντο, έχοντας ως πλοηγό έναν διαπολιτισμικό μινιμαλισμό που μπορεί να ενημερώνεται από τον επίκαιρο αυτοσχεδιασμό ή τους λόγιους πειραματισμούς των προετοιμασμένων πιάνων, μα δεν ταυτίζεται μαζί τους. Έστω και μερικώς, παραμένει εδραιωμένο στη folk πλευρά των πραγμάτων και επιδιώκει μια απολύτως σύγχρονη ανάγνωσή τους, η οποία κινδυνεύει μόνο από μια αίσθηση δυσκίνητου ακαδημαϊσμού. Για την ώρα, η Areni Agbabian την κερδίζει στα σημεία· και δείχνει ότι έχει τις ικανότητες ώστε να πετύχει και καλύτερες ισορροπίες, στο μέλλον.

ακούστε το Bloom μέσω Spotify, εδώ

 


ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 8: Alice In Chains + 1000mods, Fu Manchu, Puta Volcano, Monovine

Παρότι ο Layne Staley δεν είναι πια μαζί μας, στην Πλατεία Νερού έδωσαν το παρών αρκετοί από όσους…

Οι Korn ξαναγυρνούν

Ακούστε το ολοκαίνουριο τραγούδι "You’ll Never Find Me"

Dead Can Dance: Mε πολύ λίγους ανθρώπους έρχεσαι αληθινά κοντά. Και δεν είναι πάντα ευχάριστη εμπειρία...

Οι Dead Can Dance επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από κάμποσο καιρό, για 2 συναυλίες σε Θεσσαλονίκη…

Summer Nostos 2019: Andrew Bird

Μπροστά σε πενιχρό, αλλά και κάπως αχάριστο πλήθος, έδειξε γιατί μπορεί και μπλέκει τόσο πετυχημένα…

Horace Silver / Silveto Records

Το κλασικό modal μοτίβο του σπουδαίου Αμερικανού πιανίστα αποκτά πιο soulful αίσθηση και ανακατεύει…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story

To νέο ντοκιμαντέρ του Μάρτιν Σκορσέζε για την περιοδεία που έκανε ο Bob Dylan τη σαιζόν 1975/1976…

Manowar 1982-1984: (σχεδόν) 4 δίσκοι Αστίλβωτου Ατσαλιού

Πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στο πιο αναγνωρίσιμο συγκρότημα του επικού metal, όμως τα πρώτα…

Hipsters: Τα Ιndie Παιδιά του Κατεστημένου

Πολιτικά ασπάζονται τον φιλελευθερισμό, κοινωνικά προέρχονται κυρίως από τη μεσαία τάξη και…

Nirvana: 30 χρόνια από το Bleach

Το ντεμπούτο. Αρχικά άνευ συμβολαίου, αργότερα ελαφρά αποκηρυγμένο από τη μπάντα, τελικά απαραίτητο…