search

ΔΙΕΘΝΗ

Μπερδεμένο ως προς τον μουσικό του προσανατολισμό και αρκετά αδύναμο στιχουργικά, απογοητεύει όσους έχουν χορέψει στα indie clubs με τα τραγούδια τους...

Label | ANTI-
Κυκλοφορία | 4/2019
Βαθμολογία | 5,5

Ως την πιο ειλικρινή μουσική προσπάθειά του χαρακτήρισε ο frontman των Drums Jason Pierce το Brutalism, που είδε το φως των καναλιών διανομής τον Απρίλιο. Frontman μόνο κατ' όνομα βέβαια (πλέον), καθώς το έτερον ήμισυ στο γκρουπ, ο Jacob Graham, ανακοίνωσε την απόσχισή του το 2017, λίγο πριν την κυκλοφορία του 4ου κατά σειρά δίσκου Abysmal Thoughts. Και αν και η ειλικρίνεια του Pierce δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση, η απουσία του Graham διατηρεί σταθερό τον απόηχό της, στοιχειώνοντας το όνομα The Drums –λες και είναι γραφτό ν’ ανήκει σε ντουέτο, και όχι σε σόλο εγχείρημα. 

Δύο χρόνια και δύο δίσκους μετράνε λοιπόν οι μοναχικές αναζητήσεις του Pierce· αλλά, αν και ο πειραματισμός είναι πάντα ευπρόσδεκτος, δεν φέρνει σε κάθε περίπτωση τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στο Abysmal Thoughts τη γλίτωσε φτηνά, καθώς η σκοτεινή indie pop των Drums αναδύθηκε στέρεη και σίγουρη για τον εαυτό της, με όλα τα twists να υποδηλώνουν μια αποτελεσματική εξέλιξη. Όμως το Brutalism μοιάζει να χάνει αυτό το στοίχημα

Το νέο άλμπουμ προκύπτει μπερδεμένο ως προς τον μουσικό του προσανατολισμό, σαν πρόχειρο σκίτσο του Pierce καθώς άκουγε από την αρχή Cure και Joy Division· αλλά και αρκετά αδύναμο στιχουργικά, σε σύγκριση με τον πρότερο έντιμο βίο του ντουέτου. Φωνάζει από μακριά τις πρωτόλειες ασκήσεις του Pierce πάνω στην electro αισθητική, ενώ στερείται παράλληλα των κρίσιμων εκείνων αιχμών που κάνουν έναν δίσκο να ξεχωρίσει στη λαίλαπα των ψηφιακών κυκλοφοριών της εποχής μας. 

Τον τίτλο τέτοιων αιχμών διεκδικούν η φρέσκια νότα του “Blip Οf Joy” και το “Body Chemistry” –μια άγουρη μεν, ενδιαφέρουσα δε σπουδή στους New Order: ένα ματζόρε new wave, το οποίο σε τραβάει λίγο από τον γιακά για να σε ξυπνήσει μέσα σε μια κατά τα άλλα άνευρη κι επίπεδη απόπειρα του Pierce να μας συστήσει τον αληθινό του μουσικό εαυτό. 

Σχεδόν 10 χρόνια έχουν περάσει από την εποχή που δυο παιδιά από το Μπρούκλιν έγραφαν τραγούδια σαν το “Days” –που μέχρι και στον Trentemøller «γυάλισε». Ο Jason Pierce του σήμερα, μοιάζει να θέλει να ξεχάσει εκείνες τις ημέρες. Προσπαθεί λοιπόν να καθαρίσει τον ήχο του γκρουπ, να ενσωματώσει νέα στοιχεία, να εξελιχθεί· αλλά στο κανάλι εξόδου το αποτέλεσμα καταγράφεται μισερό, λειψό. Όσοι έχουν χορέψει στα indie clubs με Drums στη διαπασών εύχονται ολόψυχα να βρει γρήγορα αυτό που του λείπει. 


ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 8: Alice In Chains + 1000mods, Fu Manchu, Puta Volcano, Monovine

Παρότι ο Layne Staley δεν είναι πια μαζί μας, στην Πλατεία Νερού έδωσαν το παρών αρκετοί από όσους…

Οι Korn ξαναγυρνούν

Ακούστε το ολοκαίνουριο τραγούδι "You’ll Never Find Me"

Dead Can Dance: Mε πολύ λίγους ανθρώπους έρχεσαι αληθινά κοντά. Και δεν είναι πάντα ευχάριστη εμπειρία...

Οι Dead Can Dance επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από κάμποσο καιρό, για 2 συναυλίες σε Θεσσαλονίκη…

Summer Nostos 2019: Andrew Bird

Μπροστά σε πενιχρό, αλλά και κάπως αχάριστο πλήθος, έδειξε γιατί μπορεί και μπλέκει τόσο πετυχημένα…

Horace Silver / Silveto Records

Το κλασικό modal μοτίβο του σπουδαίου Αμερικανού πιανίστα αποκτά πιο soulful αίσθηση και ανακατεύει…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story

To νέο ντοκιμαντέρ του Μάρτιν Σκορσέζε για την περιοδεία που έκανε ο Bob Dylan τη σαιζόν 1975/1976…

Manowar 1982-1984: (σχεδόν) 4 δίσκοι Αστίλβωτου Ατσαλιού

Πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στο πιο αναγνωρίσιμο συγκρότημα του επικού metal, όμως τα πρώτα…

Hipsters: Τα Ιndie Παιδιά του Κατεστημένου

Πολιτικά ασπάζονται τον φιλελευθερισμό, κοινωνικά προέρχονται κυρίως από τη μεσαία τάξη και…

Nirvana: 30 χρόνια από το Bleach

Το ντεμπούτο. Αρχικά άνευ συμβολαίου, αργότερα ελαφρά αποκηρυγμένο από τη μπάντα, τελικά απαραίτητο…