search

ΔΙΕΘΝΗ

Οι δύο Νεοζηλανδοί αυτοσχεδιαστές σε οδηγούν σε μία πυκνότατη ζούγκλα, στην οποία ο κίνδυνος του ανεξερεύνητου αποδεικνύεται ίδιος με την ηδονή του καινούργιου...

Label | Rattle
Κυκλοφορία | 3/2018
Βαθμολογία | 8

Τι δεν είναι το Ponguru, είναι η σωστή πρόταση για να ξεκινήσω να μιλώ γι' αυτόν τον άγνωστο σε επίπεδο συντελεστών δίσκο: προέρχεται από τη Νέα Ζηλανδία και κυκλοφορεί από τη Rattle, η οποία φιλοξενεί στον κατάλογο των καλλιτεχνών της και τη δική μας (και πολύ καλή) Τάνια Γιαννούλη, που επίσης έβγαλε φέτος καινούρια δουλειά στην ετικέτα.

Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν είναι κάποιο ευτελές παίγνιο με την παράδοση των Μαορί, την οποία και εκπροσωπεί στον δίσκο ο Al Fraser, πολυοργανίστας και από τους καταξιωμένους στον χώρο του nga taonga puoro –ήτοι, στη γνώση των πολλών και διαφορετικών οργάνων της ιθαγενούς παρακαταθήκης της Νέας Ζηλανδίας. Επίσης, το Ponguru δεν είναι ένα ακόμα βαρετό πείραμα, από αυτά που πλέον κρίνονται πεπερασμένα, καθώς υπάρχουν ηχογραφημένες πολλές εκδοχές τους. Ο Phil Boniface, μπασίστας με περγαμηνές (και) στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει ως πρώτες ντιρεκτίβες της τέχνης του την αυτοτέλεια της νότας και την αρτιπαιξία της, χωρίς όμως κάτι τέτοιο να τον βάζει στα αποστειρωμένα περιβάλλοντα στα οποία μας έχει συνηθίσει τελευταία τόσο η αμερικάνικη, όσο και η σκανδιναβική προσέγγιση.



Τι είναι λοιπόν το Ponguru. Είναι πρώτα-πρώτα το άθροισμα ωρών (τολμώ να πω) ενδοσυνεννόησης μεταξύ του Fraser και του Boniface. Οι δύο συντελεστές έχουν όμοιο εργασιακό περιβάλλον ήδη από το 1998, όντας συμπαίκτες σε πολλές μπάντες, κάτι που τους εξασφάλισε μία άρτια και χωρίς ανταγωνισμούς συνύπαρξη. Και πηλίκο αυτής της μεταξύ τους ισορροπίας είναι η ατμόσφαιρα του άλμπουμ, την οποία ορίζουν φλογέρες και κοντραμπάσο σε πορείες που δεν διακρίνονται από το σπαστικό φαινόμενο των ενορχηστρώσεων που θέλουν τα όργανα να «συνομιλούν». Αντιθέτως, οι ενορχηστρώσεις εδώ βαδίζουν παράλληλα και εξερευνούν. Και, σημειωτέον, οι φλογέρες δεν μοιάζουν καθόλου ούτε με τις κέλτικες, ούτε με το γνωστό στους φίλους της ιαπωνικής παραδοσιακής μουσικής σακουχάτσι.

Ένα ακόμα δυνατό και έξυπνο σημείο είναι ότι δεν εμπεριέχονται συνθέσεις-μανουάλια, τουτέστιν μακρόσυρτες αναγομώσεις μίας ιδέας, που φτάνει να τεντώνεται είτε ως ατμόσφαιρα, είτε ως ακολουθία συγχορδιών σε επίπεδο επιθετικής χαύνωσης. Ίσα-ίσα, το Ponguru σε οδηγεί σε μία πυκνότατη ζούγκλα (και απορείς αν είναι μεταφυσική ή πραγματική), στην οποία ο κίνδυνος του ανεξερεύνητου αποδεικνύεται ίδιος με την ηδονή του καινούργιου, μα σου αφήνει εν τέλει και ξέφωτο ώστε να πάρεις ανάσες.

Το άλμπουμ έχει επομένως εκείνη ακριβώς την οξυδέρκεια που του χρειάζεται ώστε να μην πέσει θύμα του ίδιου του τίτλου, μιας και στα Μαορί η λέξη «ponguru» σημαίνει βροντώδης/ηχηρός. Ο στόμφος μένει εξαρχής μακριά από το δίδυμο Fraser & Boniface, ενώ το βροντώδες έχει να κάνει περισσότερο με μια εσωτερικότητα ψυχής στον τρόπο παιξίματος παρά με την όποια προσπάθεια εξεζητημένου και παρατεταμένου χρονικά δείκτη στο volume. Είναι ένας από τους πιο όμορφους και ειλικρινείς δίσκους που άκουσα φέτος.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Hozier - Wasteland, Baby!

Μιχάλης Τσαντίλας

Cayetano - Melanie

Τάνια Σκραπαλιώρη

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Γιατί το indie κοινό στρέφεται σήμερα στη μαύρη μουσική;

Δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ ένας τέτοιος χώρος για τους μαύρους καλλιτέχνες, εάν δεν είχε επέλθει…

Ο Φοίβος Δεληβοριάς συναντά τον Γιάννη Λογοθέτη

Ακούστε όλον τον νέο δίσκο που έφτιαξε παρέα με τους Χατζηφραγκέτα

Δημήτρης Πετσετάκης: Ηλεκτρονική μουσική είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να επικοινωνήσει με την κοσμική σκόνη...

Η επικείμενη εμφάνισή του στο ADD Festival 2019 (Παλιό Αεροδρόμιο Ελληνικού, Σάββατο 25 Μαΐου) ήταν…

Νέο βιντεοκλίπ για τους Calexico

Δείτε το "Midnight Sun", μία ακόμα συνεργασία τους με τους Iron & Wine

Primal Scream: Primal Scream [1989]

Πριν την acid έκρηξη του Screamadelica, εξερεύνησαν την πιο σκληρή πλευρά της δισκοθήκης τους, με…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

The KVB - 10 αγαπημένοι δίσκοι

Συνδυάζοντας την αγάπη τους για το post-punk των 1980s και τα ηλεκτρονικά των 1990s, το λονδρέζικο…

Σκότωσε το διαδίκτυο τις μεγάλες μπάντες; Ή απλά δεν βγαίνουν πια;

Στο σημερινό περιβάλλον, οφείλεις να σκάψεις βαθιά. Και να έχεις πλέον κατά νου, ότι η «καθαρότητα»…

40 χρόνια από το Lodger του David Bowie

Ξεκομμένο από την περίφημη «Τριλογία του Βερολίνου», υπήρξε ένα από τα πιο περιφρονημένα του…

10 αγαπημένα άλμπουμ για τους The BitterSweet

Τέλη του 2018, κυκλοφόρησαν ψηφιακά το νέο τους άλμπουμ The Age Of New Delirium –σύντομα δε θα…

«Ανεξάρτητη» μουσική, για «ανεξάρτητο» σινεμά

Aς μη γελιόμαστε: όσο υπάρχει ανεξάρτητο σινεμά, τόσο υπάρχει και ανεξάρτητη μουσική. Τα πράγματα…