+ -

search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΔΙΕΘΝΗ

41 χρόνια μετά από εκείνη την πρώτη ζωγραφιά στο παλιό βιβλίο οδηγιών Meccano, διατηρούν σταράτες απόψεις, κοφτερό στίχο και ασίγαστες μουσικές ανησυχίες. Με αφορμή τη νέα τους επίσκεψη στην Αθήνα (Σάββατο 3 Φεβρουαρίου, στη Death Disco), ο Dirk Polak μας μιλάει για το underground και τις εποχές του θρυλικού Paradiso

κεντρική φωτογραφία: Coen Bastiaanssen

Την τελευταία φορά που σας είδαμε στην Αθήνα ήταν το 2008, στο επικό Decadence. Έχετε ξαναεπισκεφθεί την Αθήνα από τότε; Πώς νιώθετε που επιστρέφετε έπειτα από σχεδόν μια δεκαετία;


Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω επισκεφθεί την Αθήνα από το 2009 και είμαι πολύ ενθουσιασμένος που επιστρέφω! Άλλωστε το διάστημα 2006-2009 έμενα μεταξύ Αθήνας και Άμστερνταμ και είχα μια υπέροχη ζωή, γεγονός που μιλά από μόνο του για το πόσο ενθουσιασμένος νιώθω με την επιστροφή μου.

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την κυκλοφορία του τελευταίου σας άλμπουμ, Mecano Unlimited (2016). Θα μπορούσατε να μας δώσετε μια γεύση από τις ημέρες των ηχογραφήσεων και των τελευταίων πινελιών; Ποια ήταν τα πιο έντονα συναισθήματα για όσα θα ακολουθούσαν, όπως η επιστροφή των Mecano, οι οποίοι ξανασυναρμολογούν τα μουσικά τους κομμάτια μετά από τόσο καιρό;

Κάποιοι από τους στίχους του Mecano Unlimited γράφτηκαν στην Αθήνα. Το 2014 επανασυνδέθηκα με τον συνιδρυτή της Torso Label, Mick Ness, με τον οποίο είχα κάνει την παραγωγή του δίσκου του το 1981. Μαζί γράψαμε λοιπόν όλο το υλικό του Mecano Unlimited. Εγώ έκανα τα φωνητικά και ο Mick όλα τα υπόλοιπα, όπως κάναμε και στο The Erector Set (2014), με εξαίρεση τα τύμπανα στο "Statement Οf Τhe Artist Αs Αn Old Man", στα οποία έπαιξε ο Sin, ο ντράμερ μας από το 2013. Το εξώφυλλο επίσης του δίσκου ήταν μια ζωγραφιά που είχα ξεκινήσει στην Αθήνα και ολοκλήρωσα στο Άμστερνταμ. Λέγεται «Σκεπτόμενος»!

50eMcn_2.jpg

Σε παλαιότερες συνεντεύξεις σας έχετε δηλώσει ότι οι Mecano είναι μάλλον καλλιτεχνικό κίνημα, παρά μουσικό συγκρότημα. Εάν έτσι είναι, ποιο είναι το μανιφέστο του; Με άλλα λόγια, ποιες είναι οι βασικές ηθικές και πολιτικές αρχές των Mecano, οι προθέσεις και το όραμά τους;

Σήμερα οι Mecano είναι περισσότερο συγκρότημα, παρά καλλιτεχνικό κίνημα, στο οποίο μια ανοιχτή πολιτική αλλαγών στη σύνθεση οδήγησε στην προσθήκη της λέξης «Unlimited» στο όνομά του. Ο Mark Ritsema (κιθάρα, φωνητικά) και ο Idan Karuchi (κιθάρα, πλήκτρα) ήταν στην κύρια σύνθεση από το 2006, αλλά ο Peter Jessen (μπάσο) και ο Sin (τύμπανα) έγιναν μέλη το 2013, και ο Mick Ness το 2014. Παρόλα αυτά, οι ηθικές και πολιτικές αρχές δεν άλλαξαν και τόσο πολύ –είμαστε ακόμα Αριστεροί! Το όραμα ωστόσο έγινε πιο προσωπικό με το πέρασμα των χρόνων.    

Ως ένας έντονα σκεπτόμενος και ανήσυχος καλλιτέχνης, ποια θα υπογραμμίζατε ως τα πιο κρίσιμα σημεία στα οποία χωλαίνει η εποχή μας; Και πώς θα σχολιάζατε την τέχνη μέσα σε αυτήν;

Δεν υπάρχουν κύρια σημεία, σε όλο αυτό εμπλέκονται πάρα πολλές δυνάμεις, όπως, για παράδειγμα, ο εγωισμός και η συντηρητική ανάπτυξη παγκοσμίως, η υπερβολική σημασία και επιρροή των κοινωνικών δικτύων, η έλλειψη νοημοσύνης γενικότερα! Η τέχνη ως προϊόν, αποτέλεσμα όσων ανέφερα προηγουμένως, έχει επέλθει σε μια προφανή κατάσταση, η οποία είναι πραγματικά επικίνδυνη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία σημασία πια. Ο underground δρόμος, είναι επιλογή.

50eMcn_3.jpg

Μπορείτε να ανακαλέσετε μια ημέρα στο Paradiso των 1980s;

Μια υπέροχη ανάμνηση από το Paradiso των 1980s: κάναμε πρόβα στο κελάρι τότε, αλλά το καλοκαίρι το Paradisο έμενε κλειστό για έναν μήνα. Εμείς είχαμε το κλειδί, μιας και 3 από τα μέλη μας δούλευαν εκεί. Στήσαμε λοιπόν τον εξοπλισμό μας στην κυρίως σκηνή και κάναμε πρόβα (και μάλιστα συνθέσαμε και νέα κομμάτια) για ώρες σε αυτήν την όμορφη, άδεια εκκλησία. Δεν υπήρχε καλύτερη προετοιμασία για τα gigs που ακολούθησαν, υποθέτω.

Συμφωνείτε ότι τα 1980s ήταν χρυσή εποχή για το punk; Συμβαίνουν πράγματα σήμερα στη μουσική;

Απόλυτα. Τα 1980s ήταν πράγματι χρυσή εποχή για το punk, γιατί δόθηκε μια απάντηση στην πτώση της κοινωνίας. Όσο για το αν συμβαίνουν πράγματα στη μουσική σήμερα, η απάντηση είναι τόσο προφανής όσο και σε όσα λέγαμε πριν για την Τέχνη: θα πρέπει να γίνει και πάλι underground!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μουσική σας έχει εξελιχθεί και έχει ωριμάσει μέσα στις δεκαετίες. Πόσο πίσω στην ιστορία και στη δισκογραφία των Mecano πάτε στις ζωντανές σας εμφανίσεις και πώς νιώθετε έπειτα από τόσα χρόνια;

Υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ παλιού και νέου υλικού. Στην εμφάνισή μας στην Αθήνα θα παίξουμε πάνω από το μισό νέο μας άλμπουμ, αλλά θα ακουστούν και κλασικά κομμάτια των Mecano όπως τα "Links", "Note Of A Stroll In Spring" ή "Robespierre’s Re-Marx"· μάλιστα ποτέ στο παρελθόν δεν ακούγονταν καλύτερα. Σπουδαίο συναίσθημα!

 

×