+ -

search

ΔΙΕΘΝΗ

Παραδίδουν τραγούδια που παριστάνουν έναν πρόθυμο ώμο για να γείρουν όσοι νιώθουν μόνοι σαν σπουργιτάκια, ενώ στην πραγματικότητα αποτυπώνουν τη μοναξιά σε αισθαντικές φωτογραφίες...

Label | Loma Vista Recordings
Κυκλοφορία | 2/2018
Βαθμολογία | 5

Η επιδερμίδα του νέου δίσκου των Rhye είναι απαλή και μεταδίδει ένα αίσθημα αβίαστα ζεστής αγκαλιάς. Το Blood σε καλεί να χαλαρώσεις και να βουτήξεις στον καλοκαιρινό new age αισθησιασμό· και το κάνει με τραγούδια κομψής electrosoul.

Παρά όμως το στιλάτο και πολιτισμένο πλαίσιο, οι ηδονές του σώματος και οι ερωτικοί χυμοί αντιμετωπίζονται σαν installation διανόησης. Ο ερωτισμός δεν αντλεί δηλαδή από τη νιρβάνα της «soul κρεβατοκάμαρας» που δόξασαν οι Isley Brothers ή ο Teddy Pendergrass παλιότερα –ούτε καν στη «γαλανομάτικη» εκδοχή της. Ακόμα και το καλλίγραμμο γυμνό κορμί του εξωφύλλου, οι Rhye δεν το επικοινωνούν με πόθο. Αντιθέτως, θαυμάζουν τον τρόπο με τον οποίον το κάδρο κεντράρει στα οπίσθια, καθώς και το ασπρόμαυρο φίλτρο του φωτογράφου. Σαν άσκηση ύφους με hashtag: #nude.


Ο Καναδός Mike Milosh και ο Δανός Robin Hannibal πιάνουν βέβαια τον παλμό ενός κοινού που δεν έχει λόγο να αρνηθεί τη φιλική pop την οποία του σερβίρουν. Πραγματικά, δεν έχεις κανέναν λόγο να μη σου αρέσει το Blood. Αλλά δεν έχεις και κανέναν λόγο να ταυτιστείς μαζί του, αφήνοντάς το να σε παρασύρει συναισθηματικά. Επιλέγουν μάλιστα τίτλους όπου η τρυφερή προστακτική ενισχύει το ελεγχόμενο προφίλ τους: «Μέτρα ως το Πέντε», «Νιώσε το Βάρος Σου», «Μείνε Ασφαλής». Τραγούδια που παριστάνουν έναν πρόθυμο ώμο για να γείρουν όσοι νιώθουν μόνοι σαν σπουργιτάκια,  αρέσκονται όμως τελικά στο να αποτυπώνουν τη μοναξιά σε αισθαντικές φωτογραφίες γεμάτες αυτοπεποίθηση.

Το ντουέτο οφείλει την όποια αξία του στη στενή σχέση που έχει με τις στρογγυλές αρμονίες. Βοηθάει ιδιαίτερα ασφαλώς και το μέταλλο των φωνητικών, που θυμίζει ανδρόγυνο σε ημι-ληθαργική διάθεση. Πρόκειται για τραγούδια μυοχαλαρωτικά, λες και το στούντιο στήθηκε μέσα σε κάποιο μεγάλο spa και οι παραγωγοί δούλευαν φορώντας μπουρνούζι. 

Το Blood κυλάει στρωτά και ξάστερα, σε ένα φανταστικό μέρος μετα-Sade νηνεμίας, όπου κάνει 12 μήνες καλοκαίρι. Πού και πού πετιέται και κανα σπαθάτο groove για να μας ταράξει από την ηλεκτρική κουβέρτα της μαλθακής pop, αλλά γενικά η παλέτα χρωμάτων δεν ξεφεύγει ποτέ απ’ τη sunshine pop, αυτή που τραγουδιέται με σμιχτά φρύδια. Όλα τα κομμάτια έχουν το ίδιο, απαράλλαχτο ύφος, σε βαθμό ώστε το track sequence χάνει κάθε σημασία. Ακόμα και σε ανάποδη σειρά να παίξουν δηλαδή τα νέα τραγούδια των Rhye, δεν θα καταλάβεις καμία διαφορά τη δεύτερη φορά που θα ακούσεις τον δίσκο.

Διαθέτουν πανάλαφρο χάδι οι Rhye. Απολαμβάνουν τις γεύσεις των φρούτων και τις οσμές του καλοκαιρινού αέρα, αλλά δυστυχώς στερούνται της περιπέτειας των The xx, πόσο μάλλον του ενορχηστρωτικού οραματισμού των Beloved. Συνεπώς, ας αφουγκραστούμε τα τιτιβίσματα των πουλιών, γιατί κανένα σωματικό υγρό δεν πρόκειται να παραχθεί.