search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΔΙΕΘΝΗ

Η πρώτη του συναυλία στην Ελλάδα ήταν στην πραγματικότητα ανάπτυξη αισθητικής γλώσσας και επικοινωνία ενός προσεκτικά φτιαγμένου κόσμου, μέσα από μουσικές φράσεις, όγκους ήχων, καπνό, φως και χρώματα...

Χώρος | Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (αίθουσα Σταύρος Νιάρχος), Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 20/5/2019
Φωτογράφος | Μαρίζα Καψαμπέλη

Ο Ólafur Arnalds είναι ένας από τους συνθέτες που έχουν καταφέρει να περπατήσουν με πολλή προσοχή στην κόψη μεταξύ μοντέρνας κλασικής μουσικής κι ενός ήχου που, παρότι εύπεπτος, διαθέτει μεδούλι και ουσία. Στον τελευταίο του δίσκο Re:member (2018), το κέντρο βάρους περιστρέφεται γύρω από δύο πιάνα τα οποία «παίζονται μόνα τους», με τον Arnalds να κατευθύνει αυτοαναπτυσσόμενες φράσεις μέσω μίας και μόνο νότας· δημιουργώντας έτσι ένα μαξιμαλιστικό πλεκτό, μέσα στη μινιμαλιστική αισθητική του. 

36Olf_2.jpg

Είναι λοιπόν ευχής έργον ότι ένας τέτοιος καλλιτέχνης μας κοινώνησε το δημιουργικό του παρόν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με δωρεάν μάλιστα εισιτήριο. Αυτό, σε συνδυασμό με την κομβικότητα του Arnalds, φαίνεται να οδήγησαν πλήθος ανθρώπων στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, «αναγκάζοντας» τον Ισλανδό να προσθέτει και δεύτερη συναυλία, αμέσως μετά την πρώτη. 

36Olf_3.jpg

Η συναυλία που παρακολουθήσαμε ξεπερνά τα πλαίσια της παρουσίασης του υλικού ενός ταλαντούχου καλλιτέχνη. Ήταν, στην πραγματικότητα, ανάπτυξη αισθητικής γλώσσας και επικοινωνία ενός προσεκτικά φτιαγμένου κόσμου, μέσα από μουσικές φράσεις, όγκους ήχων, καπνό, φως και χρώματα. Η οργανικότητα των βιολιών και της βιόλας κυλούσε και περιδινούνταν γύρω από τους στακάτους ρυθμούς των κρουστών, δένοντας με τις πιανιστικές σκέψεις του Ισλανδού σε δυσθεώρητα βουνά και διαρκώς εναλλασσόμενα ποτάμια από νότες. Παρότι μάλιστα ο Arnalds χτίζει ένα σύμπαν με λιτό διάκοσμο, δεν είναι σε καμία περίπτωση ένας κόσμος ερημωμένος. Η μουσική του θυμίζει εκτάσεις γης με αραιή βλάστηση, οι οποίες αναπνέουν με μία ήρεμη, αρχαία οργανικότητα. Και σε αυτό το ζωντανό, ασθμαίνον χώμα, ο δημιουργός περπατά φορώντας μόνο τις κάλτσες του, σαν ευαγγελιστής της ισορροπίας και της διακριτικότητας.

36Olf_4.jpg

Μέσα σε όλα αυτά, η κεντρική αίθουσα του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος μεταμορφώθηκε σε μία κατασκευή φωτός και καπνού, μετουσιώνοντας έτσι την όλη εμπειρία σε κάτι το μυσταγωγικό. Η ομίχλη κάλυπτε συχνά τους βιολιστές και την αλτίστα, ενώ οι κάθετες στήλες φωτός –μαζί με τους προβολείς, οι οποίοι έστελναν ένα φως που διαχεόταν στη σκηνή– δημιουργούσαν ένα συμπαγές σύννεφο, διαρκώς μεταβαλλόμενο. 

36Olf_5.jpg

Ο Ólafur Arnalds πέρασε από όλο του το υλικό, με ιδιαίτερη βέβαια βάση στο Re:member για το οποίο και περιοδεύει –η ομώνυμη σύνθεση, στάθηκε εξαιρετικό στιγμιότυπο της βραδιάς. Παράλληλα, επιστράτευσε και τη βοήθεια του κοινού, ηχογραφώντας και πολλαπλασιάζοντας τις φωνές μας, χρησιμοποιώντας κατόπιν τον λουπαδόρο ώστε να δώσει ένα στιβαρό ισοκράτημα για το μαγευτικό "Brot". Παρότι αρκετά συνεσταλμένος, ο Ισλανδός μουσικός φανέρωσε ένα εμφανές επικοινωνιακό ταλέντο, με την ελαφρά του αμηχανία να δένει άριστα με το χιούμορ του. Δημιουργώντας έτσι μία φιγούρα προσφιλή, προσεγγίσιμη, αλλά ιδιοφυή.

36Olf_6.jpg

Μετά από ένα χορταστικό μιαμισάωρο, ο Arnalds επέστρεψε για το encore, χαρίζοντάς μας μία πραγματικά συγκινητική απόδοση του "Lag Fyrir Ömmu" (Τραγούδι για τη Γιαγιά). Έκλεισε έτσι με ευφράδεια τον κύκλο που ξεκίνησε με την παρθενική του συναυλία σε ελληνικό έδαφος.

 


HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 8: Alice In Chains + 1000mods, Fu Manchu, Puta Volcano, Monovine

Παρότι ο Layne Staley δεν είναι πια μαζί μας, στην Πλατεία Νερού έδωσαν το παρών αρκετοί από όσους…

Οι Korn ξαναγυρνούν

Ακούστε το ολοκαίνουριο τραγούδι "You’ll Never Find Me"

Dead Can Dance: Mε πολύ λίγους ανθρώπους έρχεσαι αληθινά κοντά. Και δεν είναι πάντα ευχάριστη εμπειρία...

Οι Dead Can Dance επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από κάμποσο καιρό, για 2 συναυλίες σε Θεσσαλονίκη…

Summer Nostos 2019: Andrew Bird

Μπροστά σε πενιχρό, αλλά και κάπως αχάριστο πλήθος, έδειξε γιατί μπορεί και μπλέκει τόσο πετυχημένα…

Horace Silver / Silveto Records

Το κλασικό modal μοτίβο του σπουδαίου Αμερικανού πιανίστα αποκτά πιο soulful αίσθηση και ανακατεύει…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story

To νέο ντοκιμαντέρ του Μάρτιν Σκορσέζε για την περιοδεία που έκανε ο Bob Dylan τη σαιζόν 1975/1976…

Manowar 1982-1984: (σχεδόν) 4 δίσκοι Αστίλβωτου Ατσαλιού

Πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στο πιο αναγνωρίσιμο συγκρότημα του επικού metal, όμως τα πρώτα…

Hipsters: Τα Ιndie Παιδιά του Κατεστημένου

Πολιτικά ασπάζονται τον φιλελευθερισμό, κοινωνικά προέρχονται κυρίως από τη μεσαία τάξη και…

Nirvana: 30 χρόνια από το Bleach

Το ντεμπούτο. Αρχικά άνευ συμβολαίου, αργότερα ελαφρά αποκηρυγμένο από τη μπάντα, τελικά απαραίτητο…