search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΔΙΕΘΝΗ

Χαλαρή η προσέλευση στο Gagarin για τον παθιασμένο με τον Serge Gainsbourg Αυστραλό, ο οποίος όμως διόλου δεν πτοήθηκε: όσοι βρέθηκαν στο 205 της Λιοσίων την Παρασκευή, πέρασαν τελικά πολύ ωραία...

Χώρος | Gagarin, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 31/3/2017
Φωτογράφος | Πόπη Κατσιδονιώτη

Η πολύ χαλαρή προσέλευση στην εμφάνιση του Mick Harvey στο Gagarin, σίγουρα μπορεί να εξηγηθεί με βάση τον ανταγωνισμό από τους Black Heart Procession, που έπαιζαν την ίδια ώρα στο Fuzz. Για τους περισσότερους (promoters, κοινό, τον ίδιο τον Harvey και τους μουσικούς του) ένας μισοάδειος συναυλιακός χώρος σίγουρα αποτελεί κακό οιωνό για την εξέλιξη μιας συναυλίας. Όμως, όσοι βρεθήκαμε στο 205 της Λιοσίων εκείνη τη νύχτα, περάσαμε τελικά πολύ ωραία.

008dHarvey_2.jpg

Εντάξει, για τη Σοφία Σαρρή δεν παίρνω κι όρκο... Η ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός, πλαισιωμένη από 4 εξαιρετικούς μουσικούς (Μιχάλης Βρέττας/βιολί, Κώστας Στεργίου/πλήκτρα-προγραμματισμός, Πέτρος Λαμπρίδης/μπάσο-κοντραμπάσο & Βαγγέλης Παρασκευαΐδης/βιμπράφωνο-κρουστά), παρουσίασε το φετινό της, πολύ καλό, άλμπουμ Euphoria με τρόπο απόλυτα πειστικό· όμως οι παρευρισκόμενοι, στη συντριπτική τους πλειονότητα, παρέμειναν αναπόσπαστοι από το κουβεντολόι τους... Η Σαρρή στάθηκε πάντως αγέρωχη και στα 40 λεπτά της εμφάνισής της, καταθέτοντας ψυχή και αποδεικνύοντας τα σπουδαία φωνητικά της προσόντα. Παρά τη λιτή σε σχέση με τις ηχογραφήσεις ενορχήστρωση, τα τραγούδια του Euphoria διατήρησαν τον χαρακτήρα τους, ενώ στο κλείσιμο ακούστηκε και μια ταιριαστή στο συγκεκριμένο κλίμα διασκευή στο “Dream Brother” του Jeff Buckley.

008dHarvey_3.jpg

Αντικρίζοντας τώρα τον Mick Harvey να βγαίνει στη σκηνή, 10 λεπτά πριν τις 11, δεν μπόρεσα να απωθήσω τη σκέψη ότι η όλη εικόνα του (τα άσπρα μαλλιά, η γενική κατατομή, το σκούρο πουκάμισο/κοστούμι) παρέπεμπε σε καθολικό εφημέριο: μόνο το χαρακτηριστικό κολλάρο τού έλειπε. Πού να βρεις εφημέριο, βέβαια, που να κοπανάει έτσι τα bongos του ή να παίζει τόσο ζόρικη ηλεκτρική κιθάρα –πόσο μάλλον να τραγουδάει τα συχνά σεξουαλικής θεματολογίας τραγούδια του Serge Gainsbourg. Η «ψύχωση» του Αυστραλού με την τραγουδοποιία του Γάλλου μετρ άγγιξε φέτος τον 4ο δισκογραφικό σταθμό της (Intoxicated Women, έπειτα από τα Intoxicated Man, Pink Elephants και Delirium Tremens) και η φετινή σειρά συναυλιών, η οποία τερμάτισε στην Αθήνα, είχε στις setlist αποκλειστικά επιλογές από το συγκεκριμένο ρεπερτόριο.

008dHarvey_5.jpg

Ήταν κεφάτος ο Harvey εκείνο το βράδυ. Φάνηκε αυτό και από τις επιδόσεις του, αλλά και από το χιούμορ το οποίο επιστράτευσε ουκ ολίγες φορές, στο μιαμισάωρο που πέρασε επί σκηνής. Αλλά ήταν και χαλαρός, όσο έπρεπε, και τολμηρός. Για παράδειγμα, αυτοσχεδίασε με τους στίχους σε κάμποσες περιπτώσεις, ενώ όταν ήρθε η ώρα του (γερμανοποιημένου) “Je T' Aime... Moi Non Plus”, εκείνος το απέδωσε στα ελληνικά –αλλά αυτά που έλεγαν οι στίχοι δεν είναι για να τ' αναφέρω...

008dHarvey_4.jpg

Είχε βέβαια και πολύ γερές πλάτες για να κάνει όλα αυτά τα ωραία ο Mick Harvey και αναφέρομαι, φυσικά, στη μπάντα του. Πλήκτρα, μπάσο, τύμπανα, καθώς και 4 βιολιά σε ελληνικά χέρια (Μιχάλης Βρέττας, Κώστας Καριτζής, Περικλής Τιμπλαλέξης & Σταματέλλα Σπίνουλα), ύφαναν άψογα τον ηχητικό κόσμο των τραγουδιών του Gainsbourg, είτε μιλάμε για τα πιο νωχελικά/αισθησιακά, είτε για τα πιο γκρουβάτα και «γκαζιάρικα». Όσο για την Xanthe Waite, τη βοκαλίστα που μοιράστηκε μαζί του τα ερμηνευτικά καθήκοντα, μου άφησε την εντύπωση ότι κρατά τη θέση αυτή όχι τόσο λόγω των φωνητικών της προσόντων, όσο λόγω του όλου παρουσιαστικού της. Υπάρχει δηλαδή κάτι στον αέρα της που παραπέμπει στις ερμηνεύτριες με τις οποίες συνεργάστηκε κατά καιρούς ο Gainsbourg –στη France Gall, ας πούμε.

Είπε πολλά πράγματα από το ρεπερτόριο του Gainsbourg ο Harvey την Παρασκευή κι υπήρξε και χουβαρντάς, αφού βγήκε 2 φορές για encore. Οπότε δύσκολα κάποιος θα έμεινε παραπονεμένος από την προσφορά κι από την όλη βραδιά. Εκτός, βέβαια, από εκείνον τον τύπο που ζητούσε επίμονα να ακούσει το “Release The Bats”...

008dHarvey_6.jpg

Setlist:

The Ticket Puncher
69 Erotic Year
The Song Of Slurs
The Sun Directly Overhead
Don't Say A Thing
Puppet Of Wax, Puppet Of Song
New York, U.S.A.
Coffee Colour
The Barrel Of My 45
Deadly Tedium
God Smokes Havanas
Harley Davidson
Run From Happiness
Ford Mustang
Overseas Telegram
Bonnie & Clyde
A Day Like Any Other
Contact
Sex Shop
Ich Liebe Dich... Ich Dich Auch Nicht
Initials B.B.

Encore

Requiem
I Envisage
The Javanaise
A Violent Poison (That's What Love Is)