search

ΑΡΘΡΑ

Έκαναν το χιπ χοπ mainstream άκουσμα στη Βρετανία, έβαλαν τις βάσεις όπου πάτησαν οι Happy Mondays και οι Stone Roses και προλόγισαν τη big beat σχολή της electronica. Κι όλα αυτά μέσα σε 2 περιπετειώδη χρόνια, τα οποία συνοψίζονται εδώ, με αφορμή τον επικείμενο ερχομό τους στην Αθήνα (Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου, Gagarin)...

Say Kids What Time Is It?
[single, 1987]

Το πρώτο πράγμα που ακούστηκε ποτέ από τη συνεργασία του Matt Black και του Jonathan More κυκλοφόρησε σε μόλις 500 αντίτυπα και δεν έκανε καμία αίσθηση στο ευρύ κοινό, σήκωσε όμως μεγάλο ντόρο στο βρετανικό underground της εποχής και στάθηκε υπεύθυνο για το γιατί σήμερα αντιμετωπίζουμε μπάντες σαν τους Avalanches ως mainstream ονόματα. Εδώ, οι Coldcut έφτιαξαν κάτι που ηχούσε καινούριο αποκλειστικά βασισμένοι σε μια ευφυέστατη συρραφή από 35(!) διαφορετικά samples. Ακόμα και ο τίτλος ήταν sample, μια φράση από το τραγούδι της δημοφιλούς παιδικής τηλεοπτικής σειράς Howdy Doody.





Beats + Pieces
[single, 1987 - μπήκε κατόπιν στο άλμπουμ What's That Noise? το 1989]

Ακόμα ένα ευφυές single που έμεινε σε underground πλαίσια, για το οποίο δεν επαρκούσαν οι ταμπέλες της εποχής ώστε να περιγραφεί. Τη λύση θα έδιναν μια δεκαετία αργότερα οι Chemical Brothers, οι οποίοι εντόπισαν σ' αυτό μία από τις βάσεις του ήχου τους (το σάμπλαραν μάλιστα, στο "Song To The Siren"), λέγοντας ότι υπήρξε πηγή της big beat σχολής της βρετανικής electronica –ίσως υπερβάλλουν λίγο, μα ψέματα δεν λένε. Λαμπρά samples από James Brown ("Make It Funky", 1971) και Kurtis Blow ("Tough", 1982), μέχρι Led Zeppelin ("When The Levee Breaks", 1971) και ...Antonio Vivaldi (η περίφημη εισαγωγή της Άνοιξης, από τις Τέσσερις Εποχές), αλλά και πρωτότυπα guest φωνητικά από τον Floormaster Squeeze.



Paid In Full (Seven Minutes of Madness remix)
[single, 1987]

Πώς ακριβώς του ήρθε του Julian Palmer από την Island να προτείνει στους Coldcut να ρεμιξάρουν το "Paid In Full" του αμερικάνικου χιπ χοπ διδύμου Eric B. & Rakim, δεν είναι πολύ σαφές. Μάλλον όμως ούτε ο ίδιος, ούτε κανείς δεν φανταζόταν τι έμελλε να γίνει με αυτήν την one-off δουλειά, για την οποία οι Black & More πληρώθηκαν 700 λίρες.

Το remix χάρισε στους Coldcut την πρώτη τους μαζική επιτυχία, ήταν δε ένα από τα πρώτα remixes της μουσικής ιστορίας που τα κατάφερε στα charts (UK #15), ενώ σήμερα θεωρείται υπεύθυνο για το ότι το χιπ χοπ πέρασε στα mainstream ακροατήρια της Βρετανίας. Ο ίδιος ο Rakim έχει πει ότι είναι το καλύτερο remix που έχει ακούσει (από την άλλη, στον Eric B. δεν άρεσε καθόλου). Καταπληκτικό, επίσης, το sample από το "Im Nin'Alu" της Ofra Haza (1985).



Doctorin' The House
[single, 1988 - μπήκε κατόπιν στο άλμπουμ What's That Noise? το 1989]

Η μεγαλύτερη επιτυχία των Coldcut (UK #6), η οποία σύστησε στο κοινό την όμορφη φωνή της Yazz (που εδώ εμφανίζεται ως Yazz & The Plastic Population). Samples από μια πλειάδα πηγών, άλλοτε προφανή (το "Planet Rock" του Afrika Bambaataa, 1982), άλλοτε ψαγμενιές σαν το "Theme Of The Justice League Of America" του Arthur Korb (1966) ή το "Don't Make Me Wait" των Peech Boys (1982).



People Hold On
[από το άλμπουμ What's That Noise?, 1989]

Η πρωτοεμφανιζόμενη Lisa Stansfield χρωστάει τα πάντα σε αυτήν τη λαμπερή top-20 επιτυχία (UK #11), αφού εδώ πάτησε όλη της η καριέρα. Αργότερα θα το ανακάλυπτε μία ακόμα φουρνιά νέων χάρη στο remix του DJ Dimitri From Paris. Αυτή μάλιστα τη φορά σχεδόν χωρίς sample, αφού το μόνο έτοιμο δείγμα που χρησιμοποιήθηκε ήταν το "Theme From S.W.A.T." των Rhythm Heritage (1975).



I'm In Deep
[από το άλμπουμ What's That Noise?, 1989]

Αν και δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως single, υπήρξε ένα από τα πιο επιδραστικά τους κομμάτια. Η ιδέα τους να ενώσουν acid house ρυθμούς με τα indie rock φωνητικά του Mark E. Smith των Fall έστρωσε το χαλί όπου πάτησαν έπειτα οι Happy Mondays με τους Stone Roses.