Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος ...
Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.
Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, ...
Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν ...

To podcast της ημέρας από το Avopolis Radio.
Συντονιστείτε στο www.avopolisradio.gr, για special dj sets, αφιερώματα, mixtapes και την καλύτερη μουσική!

Top story

Στο "Sour Candy" η ποπ σταρ ενώνει τις δυνάμεις της με το k-pop girl group, μια ημέρα πριν ακούσουμε το Chromatica.

Και μάλιστα στο ντοκιμαντέρ θα δούμε και τον Jim Jarmusch...

Το Massey Fucking Hall ηχογραφήθηκε σε εμφάνιση της μπάντας στο Τορόντο το 2017.

Σε μεγάλη πανευρωπαϊκή έρευνα, μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων απάντησε ότι νιώθει άνετα να επιστρέψει σε συναυλίες και φεστιβάλ. 

Το 2017, 20 εκατομμύρια άνθρωποι "πάλεψαν" διαδικτυακά για ένα εισιτήριο στο tribute για τον συν-ιδρυτή της Atlantic, Ahmet Ertegün.

Ένας διαδικτυακός προορισμός με events από καλλιτέχνες όπως Anna Netrebko, Daniel Barenboim, Rudolf Buchbinder, Andris ...

Η 18χρονη ποπ σταρ έφτιαξε μόνη της το συγκεκριμένο βίντεο το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί πρόσφατα και στην περιοδεία της.

Έγινε γνωστός και ο τίτλος για τον δίσκο που θα ακούσουμε στις 5 Σεπτεμβρίου.

Με τη στολή Micrashell θα μπορούμε να μπούμε στο moshpit με ασφάλεια -αφήστε που θα μοιάζουμε με sci-fi ήρωες...

Katatonia: Οι death metal μέρες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και δεν εκφράζουν πλέον τους Katatonia...

Αλέξανδρος Τοπιντζής
Αλέξανδρος Τοπιντζής

Katatonia-2012-1

Εάν πιστεύεις ότι δεν θα διασκεδάσεις σε μια συναυλία των Katatonia, επειδή έχουν αυτές τις θλιμμένες μελωδίες και τα άνευρα φωνητικά, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσεις την άποψη σου, γιατί οι τύποι έχουν μεταλλαχθεί πλέον σε μια από τις καλύτερες Σουηδικές metal μπάντες εκεί έξω. Έχοντας αφήσει πίσω τους, τις death metal και dark rock μέρες, το γκρουπ επιμένει να προοδεύει και να εκπλήσσει. Ο Daniel Liljevist (drums), βαριέται να μας απαντήσει:

Καλησπέρα Daniel, είμαι ο Αλέξανδρος από το Avopolis.Gr και θα ήθελα λίγο από τον χρόνο σου. Αρχικά θα θέλαμε να μάθουμε για την αποδοχή των νέων τραγουδιών και την πορεία της περιοδείας σας;

Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι!!! Λατρεύω το "Dead End Kings" και χαίρομαι να βλέπω χαρούμενα πρόσωπα στο κοινό, όταν παίζουμε το νέο υλικό. Απ' όσο αντιλαμβάνομαι πολύς κόσμος μοιράζεται την ίδια εντύπωση με εμένα, για το άλμπουμ.

Ο τύπος χαρακτήρισε το "Dead End Kings" ως μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες σας. Σήμερα που μιλάμε, θεωρώ ότι έχει περάσεις χρόνος αρκετός, ώστε να αποστασιοποιηθείς από το άλμπουμ. Εάν είχες την ευκαιρία τι θα βελτίωνες σε αυτό;

Δεν θα άλλαζα τίποτα το ιδιαίτερο. Σίγουρα όχι όσον αφορά τα τραγούδια καθαυτά. Δουλέψαμε πολύ σκληρά, σε ένα αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα και πιστεύω πως το αποτέλεσμα είναι σχεδόν τέλειο.

Μεγάλος αριθμός νέων συγκροτημάτων προσπαθούν να αναβιώσουν το κλασικό metal των 80's. Αντίθετα σε αυτή την “νέα” τάση, υπάρχουν μπάντες σαν τους Katatonia, Gojira, Meshuggah κτλ, που συνεχίζουν να ακούγονται μοντέρνες. Έχετε σκεφτεί ποτέ να εμπνευστείτε από τις death metal μέρες των πρώτων σας άλμπουμ.

Όχι, σε καμιά περίπτωση. Αυτές οι μέρες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και δεν εκφράζουν πλέον τους Katatonia. Ο Jonas, ο Anders και ο “Sodo” έχουν τους Bloodbath και εκεί βγάζουν το death metal “άχτι” τους.

Katatonia-2012-3

O Jonas είναι ο κύριος συνθέτης των περισσότερων κομματιών στο “Dead End Kings” άλμπουμ. Πιστεύεις ότι οι Katatonia κινδυνεύουν να γίνουν one man’s band?

O Jonas γενικά γράφει πολύ μουσική, αλλά δεν πιστεύω ότι ποτέ θα θελήσει να γίνει solo καλλιτέχνης με μια υποστηρικτική μπάντα από session μουσικούς. Γράφει τραγούδια για τους Katatonia και όλοι έχουν την γνώμη τους για τα τραγούδια που μπαίνουν στα άλμπουμ. Δεν πρόκειται για δικτατορία, ο καθένας στο γκρουπ πράττει αυτό στο οποίο είναι καλύτερος.

Πρόκειται να συμμετάσχετε σε μια τεράστια περιοδεία στην Βόρεια Αμερική, παρέα με τους Opeth. Πως νιώθετε που θα συγχρωτιστείτε με μια prog μπάντα των 70's;

Πολύ βαρετά...(γέλια)!!! Όχι, βέβαια...αγαπάμε τους Opeth σαν μπάντα και όπως πιθανώς γνωρίζεις, ο Mikael και τα υπόλοιπα παιδιά είναι φίλοι μας. Πάντα περνάμε τέλεια όταν είμαστε μαζί σε περιοδεία.

Το Σουηδικό metal θεωρείται από πολλούς (και δεν αναφέρομαι στους μουσικούς ή στους metalheads) ως ένα προϊόν. Ποιες είναι οι σκέψεις σου για την μουσική βιομηχανία; Έχεις νιώσει ποτέ σαν ένα μέσο που παράγει χρήματα σε κάποιον άλλο;

Εγώ προσωπικά δεν βλέπω την μουσική σαν προϊόν και ειλικρινά μιλώντας, δεν μου έχει προσφέρει ποτέ μέχρι σήμερα χρήματα. Οι Spice Girls είναι προϊόν, όχι οι Katatonia...

Ευχαριστώ πολύ για τον πολύτιμο χρόνο σου.

Cheers!

Top story

Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος υποκλίνεται στην ερμηνεία της Cate Blanchett σε άψογο 70s φόντο.

Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, οργισμένος, τσαντισμένος -για καλό.

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του νέου βιβλίου  των Mike Davis & Jon Wiener, Set the Night on Fire: L.A. in the Sixties. Ο Θανάσης Μήνας βούτηξε στις σελίδες του και μας πήγε ένα βήμα πέρα από ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν με το greek sirtaki, βλέπει το μέλλον του καλοκαιριού στον Sin Boy και τη Rina. Άλλωστε, "it's a trap" (#διπλής).

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο πρώτο Snap(shots) εκτός καραντίνας, ξανανακαλύπτει την πόλη και τη νέα μουσική, όσο ο Neil Young ανακαλύπτει τις χαρές του να παίζει μουσική στις κότες του.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε την μίνι σειρά του Ryan Murphy στο Netflix και οδηγήθηκε στο ασφαλές συμπέρασμα που συνοψίζει όλη την καριέρα του: ήταν πάντα καλύτερος στο να εντοπίζει μεγάλες ιδέες παρά να εκφράζει μεγάλα συναισθήματα.

Music Types: Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε την αυτοβιογραφία του Tricky, Hell Is Round The Corner και κατάλαβε πως, όταν έχεις ζήσει ανάμεσα στη βιωματική φθορά και την δημιουργική αφθαρσία, δεν σου μένει τίποτα παρά να κοιτάς τα πράγματα και να γελάς. Αφού πρώτα τα γράψεις όπως είναι.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος νιώθει νοσταλγία για ζεστά καλοκαίρια, μακριά από τις μεγαλουπόλεις. Γι' αυτό και κατεβάζει από το ράφι δύο δίσκους του Ben Lamdin aka Nostalgia 77 (Octet).

Όταν ξαναγράφεις καλά την ιστορία, έχεις μια «διαβασμένη» επικαιροποίηση της. Τι γίνεται, όμως, όταν το κάνεις σαν μια φθηνή ταινία της Marvel; Ο Ανδρέας Κύρκος βάζει στη ζυγαριά τα τηλεοπτικά παραδείγματα του The Plot Against America και του Hunters και είναι ξεκάθαρος προς τα που αυτή γέρνει.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Σε αυτό το Παρατηρητήριο, πονάει που δεν έχει Eurovision. Έχει, όμως, νέους Firewind.

To ντουέτο των αδερφών Mael, εδώ και πέντε δεκαετίες «το κάνει με τον δικό του τρόπο». Ομοίως και στον νέο δίσκο των Sparks, A Steady Drip, Drip, Drip, που υπήρξε η αφορμή για τον Russell Mael να αφηγηθεί στην Ελένη Τζαννάτου μια μουσική πορεία που κινούταν πάντα στο δικό της μεταίχμιο.

Με αφορμή τον θάνατο του Phil May των -πρωτοπόρων στους concept δίσκους- The Pretty Things, παραθέτουμε είκοσι συν μία περιπτώσεις - με χρονολογική σειρά, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις...

Πριν από 10 χρόνια, ο Γιάννης Ιωάννου, ο Νίκος Σβέρκος, η Όλγα Σκούρτη, ο Χάρης Συμβουλίδης, ο Στυλιανός Τζιρίτας και η Αναστασία Τουρούτογλου αποχαιρέτησαν με αυτό το μικρό αφιέρωμα τον άνθρωπο που πάντα στο μυαλό τους θα στέκεται στην κορυφή του Ασημένιου Βουνού, αναρωτώμενος για τον Παράδεισο και την Κόλαση...

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής βλέπει στο πρόσωπο της καριέρας του Nicolas Cage αυτό της (παγκόσμιας και εγχώριας) μουσικής βιομηχανίας, με όσο Adaptation χρειάζεται στο ενδιάμεσο.

Instagram





Top