View More
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
O αρχηγός της μπάντας από το Μπρίστολ μίλησε στην Ελένη Τζαννάτου για το νέο τους δίσκο, Ultra Mono, που αποτελεί μια ευγενική υπενθύμιση του να αποδέχεστε και να ...
Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Today των αυστραλών Babe Rainbow.
Η Τάνια Σκραπαλιώρη φτιάχνει τον χάρτη της πρωτεύουσας με 7 δισκάδικα που συμμετέχουν στην δεύτερη RSD για το 2020, για να τα επισκεφθείτε διαβασμένοι το ...
Ο αναμφίβολα πιο αναγνωρίσιμος μουσικοκριτικός της εποχής μας μιλάει στην Ελένη Τζαννάτου και το Avopolis για τη βίντεο-κριτική που στην περίπτωσή του αποδείχθηκε ...
Top story

Η εκδοχή τους στο "How Lucky" είναι η δεύτερη ηχογράφηση του John Prine που ακούμε μετά τον θάνατό του. 

Ακούστε το "Ghosts" που ο μουσικός κυκλοφόρησε λίγο μετά τα 71α γενέθλιά του. 

Με πάνω από μισό αιώνα καριέρα, η, μεταξύ άλλων, «Μούσα του Υπαρξισμού» έφυγε από τη ζωή στα 93 της χρόνια. 

Οι προγραμματισμένες παραστάσεις του Φοίβου Δεληβοριά για τις 24/9 και 1/10 μεταφέρθηκαν στις 6 και 8/10, αντίστοιχα.

Τα έσοδα της μουσικής συλλογής θα διατεθούν εξ' ολοκλήρου για την αγορά αγαθών για τους πρόσφυγες.

Δείτε το βίντεο για το "Nowhere, Man".

Αυτό, πάντως, δείχνουν τα στοιχεία έρευνας που έγινε στη Μεγάλη Βρετανία.

Το δεύτερο από την επερχόμενη δουλειά της, Disco.

Ο συνθέτης «σήκωσε» το πρώτο του Emmy με το βραβείο «Εξαίρετης Μουσικής Σύνθεσης για Σειρά».

PAGANLAND - Wind of Freedom

metal.team
metal.team

paganland-wind-of-freedomEπειδής δηλαδή είμαι νέοπας και ψαράς στο Aβόπολις θα πρέπει να μου πασάρετε ό,τι σκουπίδι βαριέστε να ακούσετε; Οκ το δέχομαι, άλλωστε όλοι από χαμηλά ξεκινούν ώστε στο τέλος να μπορούν να κάνουν review στο νέο Slayer ή Sodom (:P). Ουκρανοί φόουκπάγκανμπλακάδες οι υποφαινό-μενοι. Ναι, θα μπορούσε να τελειώσει εδώ η κριτική στο “Wind of Freedom”, αλλά είπα να το αναπτύξω λίγο παραπάνω έτσι για τη πώρωση. Καλά, εγώ νόμιζα ότι αυτά είχαν αρχίσει και τελειώσει με κάτι άκυρα συγκροτήματα όπως Waylander, Ragnarok (UK), Fintroll άντε να μη βάλω Amon Amarth γιατί βλέπω τα μιόλνιρς σας να με πεκερετιπελεκάνε. Το ότι δεν ακούω πια αυτό το γραφικό (ομολογουμένως) είδος δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κυκλοφορούν τέτοιες δουλειές. Εδώ βγάζει δίσκους η Έφη Σαρρή. Στο προκείμενο (και γυρίζοντας 15-16 χρόνια πίσω που παραδέχομαι πως καραγούσταρα οτιδήποτε είχε να κάνει με φύση και παγανισμό) θεωρώ ότι τέτοια συγκροτήματα δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης μιας και ακόμα και για τα μυαλά του 18χρονου είναι φαιδρά και άμπαλα εν γένει. Βάζεις το σιντί και έχει κλασικό ίντρο με αέρηδες και κάτι πλήκτρα που ούτε ο Μortiis δεν έπαιζε στα 10 του, για να ακολουθήσουν κομμάτια που τα μισά έχουν τίτλους “κάτι of κάτι” και που ξεκινάνε με επικά σαμπλς πάλι με αέρηδες, βροχές και clashing of shields που τα διαδέχονται χιλιοπαιγμένα ριφάκια με τριγκαρισμένες δίκασες και ένα αφελέστατο εν γένει rhythm section που πλέον ούτε τους γέρους vikings δεν εμπνέει για να πάνε για μάχη. Άσε δε τα άθλια ουκρανικά που τραγουδάνε και τα αισχρά αγγλικά τους που κάνουν το Σάκη Τόλη να ακούγεται σαν Βρετανός φιλόλογος. (Καλά τι κομματάρα έγραψε ο ριφοπατέρας με το Xibalba. Πήγε το μπλακμέτσαλ μια δεκαετία μπροστά. Και αυτό το εννοώ!).

Τέσπα οι PAGANLAND θεωρώ ότι ίσως αγγίξουν τους πολύ καμένους πιτσιρικάδες που αγνοούν ακόμα τον Quorthon (βάλε ρε μικρέ “Οne road to Asa Bay” να νιώσεις τρουίλα και επικίλα). Ακόμα και παιχτικά τα δύο παλουκάρια των PAGANLAND δεν το έχουν και πολύ. Πολλά φάλτσα, λάθη στα γεμίσματα και περισσότερο μούρη πουλάνε για τη μούρη και τίποτα παραπάνω. Σοβαρευτείτε. Ένα είδος που δεν έχει καμία μα καμία εξέλιξη και ένας δίσκος που θα κάνω πως δεν τον άκουσα ποτέ.

Υ.Γ.: Αν θέλεις μανιακά να ακούσεις ένα καλό και ανάλογης υφολογίας αλμπουμ τότε πάρε το “Τuatha na gael” των Cruachan. Μπορεί από παραγωγή να είναι εντελώς σκατά (1995 και pagan metal και στην Ιρλανδία τι περιμένεις δηλαδή;), εντούτοις είναι ακόμα μαγικό όσο και αν δεν θέλω να το παραδεχτώ στον ψαγμένο πλέον εαυτό μου.

 

 
Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Κι αναρωτιέται, αλήθεια, πότε θα πάψουμε να «χαϊδεύουμε» την εγχώρια μουσική παραγωγή;

O αρχηγός της μπάντας από το Μπρίστολ μίλησε στην Ελένη Τζαννάτου για το νέο τους δίσκο, Ultra Mono, που αποτελεί μια ευγενική υπενθύμιση του να αποδέχεστε και να αγαπάτε τον εαυτό σας.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Today των αυστραλών Babe Rainbow.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη φτιάχνει τον χάρτη της πρωτεύουσας με 7 δισκάδικα που συμμετέχουν στην δεύτερη RSD για το 2020, για να τα επισκεφθείτε διαβασμένοι το Σάββατο 26/9.

Ο αναμφίβολα πιο αναγνωρίσιμος μουσικοκριτικός της εποχής μας μιλάει στην Ελένη Τζαννάτου και το Avopolis για τη βίντεο-κριτική που στην περίπτωσή του αποδείχθηκε μονόδρομος, τη σημασία του γραπτού λόγου αλλά και το μέλλον της pop μουσικής που διαγράφεται παγκόσμιο.

Ο Ανδρέας Κύρκος βρήκε ευρηματικό και διασκεδαστικό το sequel του Karate Kid στο Netflix και ανυπομονεί ήδη για τον επόμενο κύκλο της σειράς.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, κοιτά στη σκοτεινή πλευρά των Pink Floyd.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Πλέον αναπολεί όσα γινονταν μετά τα μεσάνυχτα στα αναλογικά στενά και βρίσκει το δρόμο του στα ψηφιακά.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται πώς γίνεται τη στιγμή που ο Iggy Pop παίζει στο BBC Radio 6 μια garage μπάντα από την Αθήνα (Nerrves), εδώ να χειροκροτάμε τα  αθηναϊκά FM όταν ακούμε Stooges.

Ακριβώς 50 χρόνια μετά το θάνατο του σπουδαίου κιθαρίστα, ο Άγγελος Κλειτσίκας ψάχνει ανάμεσα στις ρίμες και βρίσκει τα samples του Jimi Hendrix που «έκοψαν και έραψαν» hip hop καλλιτέχνες, από τους A Tribe Called Quest μέχρι  τους Death Grips.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη αναζήτησε απαντήσεις από διοργανωτές, μέσα στο ρευστό σκηνικό που διανύουμε και εκείνοι συνιστούν υπομονή.

Ο Ανδρέας Κύρκος επιλέγει τις ταινίες εκείνες που θα μας κάνουν τους επόμενους μήνες να καθίσουμε στη σκοτεινή αίθουσα με μάσκα -αλλά και στον καναπέ μας, μπροστά στις streaming πλατφόρμες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Συνεχίζοντας σε εκπαιδευτικό κλίμα, ξετυλίγει το κεφάλαιο Λεντ Ζέππελιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Περνάει το νέο του Snap(shots) κάπου ανάμεσα στον Charile Kaufman, τον  Lionel Messi και τους Radiohead.

O Travis Scott λανσάρει μαξιλάρι-γιγάντια κοτομπουκιά McDonald’s κι η Ελένη Τζαννάτου βουτάει στα άδυτα του μουσικού merchandise κι αναρωτιέται «Γιατί;».

Instagram





Top