Μια μίνι σειρά ντοκιμαντέρ για τον αμφιλεγόμενο μεγιστάνα Jeffrey Epstein (Filthy Rich) και μια ταινία τεκμηρίωσης για όσα συνέβησαν ανάμεσα στον μουσικό ...
Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το ομώνυμο ντεμπούτο των Central Pozitronics και αφήνει ντόπιες λεπίδες ελικοπτέρων να τον πετσοκόψουν.
Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Lady Gaga σε αντίστροφη μέτρηση.
Με αφορμή την πρόσφατη δολοφονία του George Floyd που έκανε τη Μινεάπολις το δυναμίτη μιας φλεγόμενη Αμερικής, ο Μάκης Μηλάτος ξεκινάει από αυτό το ματωμένο "I ...
Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Για τον Μάιο αυτό σημαίνει πολύ Perfume Genius και neo soul (Moses ...

To podcast της ημέρας από το Avopolis Radio.
Συντονιστείτε στο www.avopolisradio.gr, για special dj sets, αφιερώματα, mixtapes και την καλύτερη μουσική!

Top story

Ο υφυπουργός Ανάπτυξης ξεκαθαρίζει ότι θα υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που πρέπει να ακολουθήσουμε πιστά για να μην πισωγυρίσουμε.

Μαζί ανοίγουν και τα κέντρα διασκέδασης και τα καφωδεία, με μέτρα προφύλαξης (όσα, τέλος πάντων, τηρηθούν).

Ο πρώτος αφρικανός μουσικός που υπέγραψε ποτέ στην Interscope, πέθανε στα 57 του χρόνια, ύστερα από σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Κι ακόμα είμαστε στην αρχή. Φανταστείτε τι έχουν να δουν τα ματάκια μας...

Ο r'n'b σταρ δώρισε το ποσό σε οργανισμούς υπέρ της φυλετικής δικαιοσύνης και προτρέπει τους φανς του να βοηθήσουν ο καθένας όπως μπορεί.

Ο πάλαι ποτέ μπασίστας των Nirvana χαρακτήρισε τα λόγια του αμερικανού προέδρου «δυνατά και άμεσα».

«Πρόκειται για συστηματικό ρατσισμό, για αστυνομική βία και για ανισότητες» γράφει η βρετανίδα τραγουδίστρια.

MY DYING BRIDE - The Barghest O' Whitby

metal.team
metal.team

my_dying_bride_the_barghest_o_whitbyΟι Βρετανοί άρχοντες του ατμοσφαιρικού ήχου, MY DYING BRIDE, είναι από εκείνες τις ελάχιστες μπάντες που ότι και να κυκλοφορήσουν, δεν γίνεται να σε απογοητεύσουν. Είναι μαθηματικά αδύνατο. Είναι τέτοια άλλωστε η καλλιτεχνική τους αξία και το ταλέντο τους, που δεν επιτρέπει τη δημιουργία ούτε καν μετρίων στιγμών. Τόσο σίγουρος ήμουν λοιπόν για την καινούργια τους κυκλοφορία. Διαψεύστηκα όμως πανηγυρικά, μιας και το καινούριο EP της μπάντας ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Μετά το επετειακό “Evinta”, η μπάντα από το Halifax του Yorkshire, επιστρέφει με ένα 27-λεπτο έπος, που αποτελεί ξεκάθαρη βουτιά στο παρελθόν της.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι έχοντας ακούσει το “The Barghest O’ Whitby”, είναι πως πρόκειται για ότι πιο βαρύ έχει κάνει το group εδώ και πολλά χρόνια. Το 27-λεπτο και μοναδικό κομμάτι του ΕΡ, αποτελείται στην ουσία από τρία επιμέρους κομμάτια, τα οποία ενώθηκαν στην πορεία και διαπραγματεύεται στιχουργικά τον μύθο του Barghest, ενός θρυλικού δαίμονα με τη μορφή ενός τερατώδους μαύρου σκύλου, ο οποίος περιπλανιόταν στην περιοχή του York, έχοντας σαν λεία του μοναχικούς ταξιδιώτες.

Περνώντας στο μουσικό μέρος, το πρώτο σκέλος του κομματιού είναι ένα αργόσυρτο doom σύνολο, που η ατμόσφαιρά του και οι μελωδίες του βιολιού, του νεόφερτου στη μπάντα Shaun MacGowan, θυμίζουν έντονα την περίοδο ‘92-‘94 του group. Η πορεία του κομματιού ακολουθεί το γνώριμο μοτίβο των τελευταίων album των Βρετανών, μέχρι να φτάσει περίπου στο 15ο λεπτό, όπου οι μελωδικές και πένθιμες κιθάρες παίρνουν τα ηνία. Τα αργόσυρτα riffs συνοδεύουν τα θρηνητικά φωνητικά του Aaron και η ατμόσφαιρα σε στοιχειώνει. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλές μπάντες στο χώρο του metal που να καταφέρνουν να μεταδώσουν τέτοια ένταση και μελαγχολία στον ακροατή. Και μιλώντας για ένταση, κάπου 6 λεπτά πριν το τέλος του κομματιού, τα πράγματα αλλάζουν δραματικά. Οι κιθάρες μπουκώνουν επικίνδυνα και ο Shaun Taylor-Steels, ο οποίος έχει επιστρέψει πίσω από το drum kit για αυτή την κυκλοφορία, δίνει το σύνθημα για μια λυσσασμένη και brutal αντεπίθεση, με έντονα riffs και φωνητικά.

Το “The Barghest O’ Whitby”, αν και ΕΡ, αποτελεί μια ακόμα κορυφαία στιγμή στη καριέρα των MY DYING BRIDE. Δυστυχώς η φύση του σαν EP, δεν ξέρω τι απήχηση θα έχει στο ευρύτερο κοινό, μιας και πολλοί μπορεί να μην ασχοληθούν μαζί του, αφού δεν πρόκειται για ένα full-length album. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι Βρετανοί θα ανάψουν φωτιές σε όσους το ακούσουν, μέχρι να κυκλοφορήσει ο ολοκληρωμένος τους δίσκος.

Top story

Μια μίνι σειρά ντοκιμαντέρ για τον αμφιλεγόμενο μεγιστάνα Jeffrey Epstein (Filthy Rich) και μια ταινία τεκμηρίωσης για όσα συνέβησαν ανάμεσα στον μουσικό παραγωγό Russell Simmons και την Drew Dixon, δείχνουν πώς προσεγγίζεις τη σεξουαλική κακοποίηση με αισθητική τηλεοπτικού ρεπορτάζ και πώς με μια διακριτική αφήγηση για όσους ...

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το ομώνυμο ντεμπούτο των Central Pozitronics και αφήνει ντόπιες λεπίδες ελικοπτέρων να τον πετσοκόψουν.

Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Lady Gaga σε αντίστροφη μέτρηση.

Με αφορμή την πρόσφατη δολοφονία του George Floyd που έκανε τη Μινεάπολις το δυναμίτη μιας φλεγόμενη Αμερικής, ο Μάκης Μηλάτος ξεκινάει από αυτό το ματωμένο "I Can't Breathe" και περπατάει την αμερικάνικη πόλη υπό την υπόκρουση της μουσικής που η ίδια γέννησε.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Για τον Μάιο αυτό σημαίνει πολύ Perfume Genius και neo soul (Moses Somney), κάνα δύο top metal κυκλοφορίες (Ulcerate, Huntsmen), λίγη americana (Lucinda Williams) και λίγο πατρινό garage (Goodbye Bedouin).

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο μας κάνει βασικά μαθήματα ροκ, ψάχνοντας τις ρίζες του κάπου ανάμεσα στον Bach, την Μέση Γη και το Στην Υγειά Μας Ρε Παιδιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Σε αυτό το Snap(shots), δεν μπορούσε να μην κοντοσταθεί στην μελανότερη παγκόσμια στιγμή της εβδομάδας: την δολοφονία του αφροαμερικανού George Floyd από λευκό ...

Πριν ακριβώς 15 χρόνια, στις 29 Μαΐου του 2005, το ιστορικό λαιβάδικο της οδού Μάρνη έριξε αυλαία. Επτά άνθρωποι που το έζησαν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, θυμούνται και αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου εκείνες τις στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στο συναυλιακό διηνεκές.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής επιστρέφει στους 90s ήρωές του, που ακόμη και τη στιγμή που μαζεύουν τα τελευταία τους ένσημα, κάτι έχουν να του μάθουν.

Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος υποκλίνεται στην ερμηνεία της Cate Blanchett σε άψογο 70s φόντο.

Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, οργισμένος, τσαντισμένος -για καλό.

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του νέου βιβλίου  των Mike Davis & Jon Wiener, Set the Night on Fire: L.A. in the Sixties. Ο Θανάσης Μήνας βούτηξε στις σελίδες του και μας πήγε ένα βήμα πέρα από ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν με το greek sirtaki, βλέπει το μέλλον του καλοκαιριού στον Sin Boy και τη Rina. Άλλωστε, "it's a trap" (#διπλής).

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο πρώτο Snap(shots) εκτός καραντίνας, ξανανακαλύπτει την πόλη και τη νέα μουσική, όσο ο Neil Young ανακαλύπτει τις χαρές του να παίζει μουσική στις κότες του.

Instagram





Top