View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Zeitkratzer/Lou Reed's Metal Machine Music (Borderline Festival 2015, μέρα 4)

Σε ό,τι αφορά κάποιους που άρχισαν να αποχωρούν από τη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών ήδη από το πρώτο 20λεπτο: δεν διάβασαν πού πήγαιναν; Τι περίμεναν δηλαδή να ακούσουν, το “Perfect Day”;

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Σε ό,τι αφορά κάποιους που άρχισαν να αποχωρούν από τη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών ήδη από το πρώτο 20λεπτο: δεν διάβασαν πού πήγαιναν; Τι περίμεναν δηλαδή να ακούσουν, το “Perfect Day”;

 
«Μπορείς να πας στη Στέγη, να δεις τους Zeitkratzer να παίζουν το Metal Machine Music του Lou Reed»; 
 
Το ερώτημα τέθηκε ευθέως και κάπως... ανέμελα από τον αρχισυντάκτη Χάρη Συμβουλίδη, οπότε κι εγώ απάντησα θετικά, χωρίς να το πολυσκεφτώ. Μετά, όμως, κοντοστάθηκα: για κάτσε, μιλάμε εδώ για τον δίσκο που αποδείχθηκε ένας από τους πλέον οριακούς της ιστορίας, που δίχασε όσο ελάχιστοι τους κριτικούς (εντάξει, το κοινό πήρε νομίζω εξ αρχής ομόθυμη θέση απέναντί του) και που αποσύρθηκε άρον άρον από την RCA, λίγες μόνο μέρες μετά την κυκλοφορία του... Δηλαδή, ποιος –και κυρίως πώς– θα το παίξει αυτό το πράγμα;
 
Borderline154_2
 
Η απάντηση στο πρώτο σκέλος της ερώτησης, βέβαια, μου είχε δοθεί εξ αρχής, οπότε έψαξα να μάθω ποιοι είναι οι Zeikratzer. Πρόκειται λοιπόν για ένα σύνολο πειραματικής μουσικής, με μέλη από διάφορες χώρες και καλλιτεχνικό διευθυντή τον πιανίστα Reinhold Friedl, το οποίο κινείται με ιδιαίτερη ελευθερία σε ό,τι αφορά τις επιλογές ρεπερτορίου αλλά και στο πώς χρηματοδοτείται, τι κυκλοφορεί κλπ. Η εκδοχή τους μάλιστα στο Metal Machine Music έλαβε στο παρελθόν τη σφραγίδα γνησιότητας του ίδιου του Reed, ο οποίος συνεργάστηκε μαζί τους συναυλιακά, με το αποτέλεσμα να έχει δισκογραφηθεί κιόλας. Στην τωρινή βερσιόν τους, πάντως, δεν χρησιμοποιούν πλέον καθόλου ηλεκτρικά όργανα.
 
Borderline154_3
 
Οι μουσικοί που στήθηκαν μπροστά μας στη μικρή σκηνή της Στέγης την Πέμπτη το βράδυ ήταν 9, με τη... διανομή να περιλαμβάνει δύο βιολιά, τσέλο, κοντραμπάσο, ντραμς (συν διάφορα κρουστά), τρομπόνι, γαλλικό κόρνο, μπάσο κλαρινέτο και πιάνο. Και οφείλω να πω ότι τα παλικάρια και οι κοπελιές έχουν πράγματι κάνει τον άθλο να χαρτογραφήσουν το ηχοτοπίο του Reed και να το μεταγράψουν για τη συγκεκριμένη επιλογή οργάνων. Δεν βάραγαν δηλαδή στο βρόντο: είχαν μπροστά τους χαρτιά, γύριζαν και τις σελίδες (μα την Παναγία), ενώ ακολουθούσαν και μετρονόμο. Ήξεραν, εν ολίγοις, τι ακριβώς παίζανε και πότε. Όπως γνωρίζει ο οποιοσδήποτε έχει (αποπειραθεί έστω να) ακούσει το Metal Machine Music, αντιλαμβάνεται ότι το συγκεκριμένο εγχείρημα ισοδυναμεί με άθλο.
 
Borderline154_4
 
Το μονοπάτι που ακολουθούν οι Zeitkratzer βασίζεται πάνω-κάτω στις εξής κατευθυντήριες: οι έγχορδοι επιδίδονται σε μανιώδες... «ξύσιμο» των οργάνων τους, οι πνευστοί φροντίζουν για τα ισοκρατήματα και τις... διαφωνίες, τα κρουστά τονίζουν όπου χρειάζεται ή συμμετέχουν στον σαματά (μέχρι και αφρολέξ με δοξάρι έπαιξε ο Maurice De Martin) και ο Friedl στο πιάνο ακολουθεί διάφορους ρόλους, είτε παράγοντας κυματισμούς, είτε πειράζοντας τις χορδές με τα δάχτυλα ή με διάφορα αντικείμενα. Η συνισταμένη όλων αυτών ακολουθούσε πράγματι τον δρόμο που χάραξε ο Reed στα αυλάκια εκείνου του δίσκου, όμως τα ηχοχρώματα ήταν άλλα, ομολογουμένως πολύ πιο πλούσια
 
Borderline154_5
 
Αδυνατώ βέβαια να σας διαβεβαιώσω για το αν όσα έπαιξαν οι Zeitkratzer επί σκηνής ακολουθούσαν κατά πόδας τις όποιες ανηφόρες και κατηφόρες διέπουν τον εν λόγω δίσκο, μπορώ μόνο να καταθέσω ότι τα εξωτερικά μορφολογικά στοιχεία του (4 μέρη, διάρκεια 60 και κάτι λεπτά) ήταν σωστά. Υποψιάζομαι, πάντως, ότι ίσως να ήθελαν και οι ίδιοι να παίξουν με την αμφισημία που περιβάλει το Metal Machine Music από την πρώτη στιγμή που αυτο είδε το φως της δημοσιότητας: «είναι όλα ένα αστείο ή μήπως τα εννοούμε; Εδώ σας θέλουμε».
 
Borderline154_6
 
Δεν είναι πάντως μικρό κατόρθωμα, έπειτα από 1 ώρα (και βάλε) κακοφωνίας να έρχεται το χειροκρότημα αβίαστο και διαρκές. Η ούτε καν μισογεμάτη αίθουσα τους αποθέωσε τους 9 μουσικούς και το άξιζαν απόλυτα, κατά τη γνώμη μου. Και τους έκανε να ξαναβγούν για μια τελευταία υπόκλιση, παρότι ήταν εμφανής η εξάντλησή τους, έπειτα από την ιδιαίτερα απαιτητική περφόρμανς τους. 
 
Σε ό,τι αφορά τώρα κάποιους από το κοινό που άρχισαν να αποχωρούν ήδη από το πρώτο 20λεπτο, θυμήθηκα τον μακαρίτη τον Reed ο οποίος έλεγε σε μια συνέντευξή του ότι ο δίσκος του είναι ιδανικός άμα θέλεις να αδειάσεις ένα δωμάτιο από κόσμο. Αλλά, ρε 'συ Lou, δεν διάβασαν πού πήγαιναν; Τι περίμεναν δηλαδή να ακούσουν, το “Perfect Day”;
 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top