View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Monster Magnet + Solarmonkeys & Half Gramme Of Soma / SixForNine

Το ελληνικό κοινό απέδειξε με την προσέλευσή του πως συνεχίζει σταθερά να τους αγαπά, τόσο στην Αθήνα, όσο και στη Θεσσαλονίκη. Η απόδοσή τους, όμως, δίχασε τους ανταποκριτές μας...

avopolis.team
avopolis.team

Το ελληνικό κοινό απέδειξε με την προσέλευσή του πως συνεχίζει σταθερά να τους αγαπά, τόσο στην Αθήνα, όσο και στη Θεσσαλονίκη. Η απόδοσή τους, όμως, δίχασε τους ανταποκριτές μας...

Γέμισε το Fix Factory Of Sound στη Θεσσαλονίκη, είχε κόσμο και στο Gazi Music Hall στην Αθήνα, δείκτες ότι το εγχώριο κοινό συνεχίζει σταθερά να αγαπά τους Αμερικανούς και να τους τιμά σε κάθε ερχομό τους. Εντούτοις, η επί σκηνής απόδοσή τους δίχασε τους ανταποκριτές μας: ο Μιχάλης Τσαντίλας κρίνει την εμφάνισή τους ως μέτρια, ενώ ο Στέργιος Κοράνας προκύπτει ενθουσιώδης, μιλώντας για ένα «κορυφαίο Σαββατόβραδο»...
 
 
Αθήνα (Gazi Music Hall), 30/1
του Μιχάλη Τσαντίλα
 
Το βράδυ της περασμένης Παρασκευής με βρήκε να μπαίνω στο αυτοκίνητο με κατεύθυνση προς την Ιερά Οδό, αναζητώντας εναγωνίως στο ραδιόφωνο έναν σταθμό που να έχει ειδήσεις ή πολιτικό σχολιασμό. Τα 'φερε έτσι βλέπετε η μοίρα, οι Monster Magnet να εμφανιστούν λίγες ώρες μετά το «σκληρό ροκ» που διημήφθη μεταξύ Γιάνη Βαρουφάκη και Jeroen Dijsselbloem στο Υπουργείο Οικονομικών. Από μια άποψη, επομένως, το φασαριόζικο στυλ των Αμερικανών στοουνεράδων ήταν ιδιαιτέρως ταιριαστό στην τεταμένη ατμόσφαιρα εκείνων των ωρών. Αλλά κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε στην επί σκηνής παρουσία τους, παρά μόνο περιστασιακά...
 

Monmag_2

 
 
Πριν πάντως τους Monster Magnet, υπήρχαν στο πρόγραμμα και δύο εγχώρια ροκ σχήματα, ως support. Πρώτοι ανέβηκαν στο σανίδι οι Half Gramme Of Soma, μια πεντάδα η οποία –από το 2011 που ξεκίνησε– έχει κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ κι ένα EP και έχει περάσει από πολλές αλλαγές στη σύνθεσή της. Αυτό το τελευταίο φάνηκε αρκετά στην εμφάνισή τους, καθώς στη heavy rock φορεσιά τους αποκαλύπτονταν συχνά τρύπες, οι οποίες σχετίζονταν με το μεταξύ τους δέσιμο. Εκτός αυτού, βρήκα την όλη κατεύθυνσή τους κομματάκι προσηλωμένη στις σαμπαθικές (και λοιπές κλασικές heavy rock) επιρροές. Το προσπάθησαν γερά, ωστόσο, και πήραν χειροκρότημα από τον κόσμο που μαζευόταν σιγά-σιγά στο Gazi Music Hall.
 
 
Monmag_3
 
Οι Solarmonkeys, από την άλλη, παρότι «μόνο» τέσσερις, κατάφεραν μια σαφώς πιο εστιασμένη επίθεση στις αισθήσεις μας. Και αυτοί βέβαια, όπως και οι Half Gramme Of Soma, αδικήθηκαν από τον ήχο (αναμενόμενο κάτι τέτοιο), αλλά οι κοφτερές, grungy κιθάρες τους και η τοποθετημένη σε γερές βάσεις  αλληλεπίδραση μεταξύ τους συνέτειναν σε μια εμφάνιση ιδιαίτερα απολαυστική. Έπαιξαν τα δύο μέχρι στιγμής σινγκλ τους (“Momma’s Son”, “Inside Your Head”), υλικό από το ντεμπούτο τους, το οποίο –όπως μάς αποκάλυψαν– θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα, καθώς και μια διασκευή στο “Jumping Jack Flash” των Rolling Stones.
 
Monmag_4
 
Η ώρα του κυρίως πιάτου της βραδιάς ήρθε πέντε λεπτά πριν τις 11, όταν η πεντάδα των Monster Magnet βγήκε στη σκηνή του Gazi Music Hall με μπροστάρη τον Dave Wyndorf, ξεκινώντας με το “The Right Stuff” –αλλά και κάποια θεματάκια στον ήχο. Από το αμέσως επόμενο “Dopes To Infinity”, πάντως, εξαφανίστηκαν και η μουντάδα του ήχου, αλλά και το μούδιασμα του (πολυπληθούς πλέον) ακροατηρίου και η βραδιά πήρε μπρος. Όμως ο εξηλεκτρισμός της ατμόσφαιρας κράτησε σχετικά λίγο...
 
Monmag_5
 
Ήταν για την ακρίβεια όταν άρχισαν να σκάνε απανωτά κομμάτια από το προπέρσινο Last Patrol που το όλο πράγμα άρχισε να παίρνει την κατιούσα. Εκτός του ότι οι παρευρισκόμενοι περίμεναν (προφανώς) ν' ακούσουν περισσότερα από τα παλιά τραγούδια των Αμερικανών, σε αυτό συνετέλεσε νομίζω και το «ξεχείλωμα» των συνθέσεων, με μακρόσυρτα οργανικά μέρη τα οποία σπάνια δικαιολόγησαν την ύπαρξή τους. Κάπως έτσι, πολλοί το έριξαν στο κουβεντολόϊ, μη βοηθούμενοι και από το γεγονός ότι ο ήχος, ειδικά στα πίσω τμήματα της αίθουσας, έφτανε υπερβολικά ασθενικός για ροκ συναυλία.
 
Monmag_6
 
Αφού αποχώρησαν στο τέλος του κανονικού σετ τους, οι Monster Magnet άργησαν να ξαναβγούν· οι ιαχές άλλωστε που τους καλούσαν πίσω ήταν μάλλον λίγες και ξέψυχες... Όταν πάντως ξανάσκασαν μύτη, έπαιξαν 3 ακόμα κομμάτια, κλείνοντας οριστικά με το “Space Lord”, στο οποίο επήλθε (επιτέλους) η μοναδική αλλά σε κάθε περίπτωση συναρπαστική έκρηξη κοινού και μουσικών. Ήταν μια αποζημίωση για μια μάλλον μέτρια εμφάνιση, η οποία, ενώ πιστοποίησε την πολύχρονη συναυλιακή εμπειρία των Monster Magnet, φανέρωσε εντούτοις και μια αδυναμία από μεριά τους να διατηρήσουν ανέπαφη στον χρόνο τη σχέση τους με το επί σκηνής κόλπο.
 
Monmag_7
 
Setlist:
 
1. The Right Stuff
2. Dopes To Infinity
3. Look To Your Orb For The Warning
4. Twin Earth
5. I Live Behind The Clouds
6. Last Patrol
7. The Duke Of Supernature
8. Spine Of God
9. End Of Time
10. Stay Tuned
 
Encore
 
11. Three Kingfishers
12. Tractor
13. Space Lord
 
Monmag_8
 
Θεσσαλονίκη (Fix Factory Of Sound), 31/1
του Στέργιου Κοράνα
 
Κρύο, βροχή, πολλή υγρασία έξω, φωτιά μέσα στο Fix Factory Of Sound. Οι αγαπημένοι Monster Magnet ήρθαν, μας μάγεψαν και απήλθαν, χαρίζοντάς μας ένα κορυφαίο Σαββατόβραδο.
 
Monmag_9
 
Αυτή τη φορά την πάτησα με το support για τους αντίθετους λόγους απ' ότι συνήθως, μιας και ξεκίνησαν... στην ώρα τους! Έτσι, πρόλαβα μόνο το τελευταίο τέταρτο από τους SixForNine. Συμπαθέστατοι πάντως οι Αθηναίοι και πολύ ταιριαστοί με το κυρίως «μενού». Κι απ' ό,τι φάνηκε, άρεσαν και στον κόσμο αρκετά. Μπράβο τους.
 
Monmag_10
 
Όσον αφορά τους Monster Magnet, τώρα, αυτή θα ήταν –παραδόξως– η πρώτη φορά που θα τους έβλεπα ζωντανά. Περίμενα λοιπόν ένα σετ που θα έπαιζε πιο «φουλ επίθεση», κάτι αντίστοιχο λ.χ. με εκείνο που μας είχαν προσφέρει οι Clutch. Αντ' αυτού, μας έπαιξαν κάτι με πολλή έμφαση στα Last Patrol & Milking The Stars, αν και, έτσι όπως τους άκουσα, εστίασαν στις Milking Τhe Stars εκδοχές των τραγουδιών (για τους μη γνωρίζοντες, το τελευταίο άλμπουμ των Αμερικανών, με τίτλο Milking The Stars, είναι τα τραγούδια από το Last Patrol επαναηχογραφημένα ώστε να δίνουν μια πιο 1960s αισθητική + 4 καινούρια τραγούδια και 2 ηχογραφημένα ζωντανά). 6 κομμάτια από εκεί συμπεριλάμβανε λοιπόν το σετ ("I Live Behind The Clouds", "Last Patrol", "The Duke Of Supernature", "End Of Time", "Stay Tuned" και "Three Kingfishers" –στο encore), από τα 13 συνολικά τα οποία ακούσαμε στο Fix Factory Of Sound. 
 
Monmag_11
 
Το ξεκίνημα της βραδιάς υπήρξε ορμητικό, με “The Right Stuff” και “Dopes To Infinity”. Έπειτα, ξεκινώντας με το “Look To Your Orb For The Warning” και συνεχίζοντας με το “Twin Earth”, περάσαμε σε μια κατάσταση ψυχεδελικού stoner, με τα τραγούδια από τα τελευταία άλμπουμ που ανέφερα παραπάνω, συν το “Spine Of God” κάπου ανάμεσα. Δεν με χάλασε καθόλου, ούτε και κανέναν άλλον απ' ό,τι κατάλαβα από τις αντιδράσεις του κοινού: απλά τους αφήσαμε να μας παρασύρουν. Το “Stay Tuned” σηματοδότησε κατόπιν το τέλος του βασικού σετ και ακολούθησε το (καθιερωμένο) πεντάλεπτο διάλειμμα.
 
Το encore ξεκίνησε με το "Three Kingfishers", οπότε νόμισα ότι οι Monster Magnet θα έκλειναν σε τέτοιο ύφος. Απεναντίας, είχε έρθει η ώρα να μας «κοπανήσουν» και λίγο κι έτσι έπαιξαν δύο αγαπημένα κομμάτια από το Powertrip: “Tractor” και φυσικά “Space Lord” για το κλείσιμο. Βλέποντας τη setlist εκ των υστέρων, το πολύ να αντικαθιστούσα το “Tractor” με το “Powertrip”, αλλά –και πάλι– έμεινα απόλυτα ευχαριστημένος.
 
Monmag_12Πέρα από το υπέροχο παίξιμο, η παρουσία των Αμερικανών στη Θεσσαλονίκη κρίνεται υποδειγματική: παρά τα (πολλά) παραπάνω κιλά, ο Dave Wyndorf το έχει ακόμα. Και τη φωνή και το ύφος, ενώ ήταν επικοινωνιακός με το κοινό και μας προέτρεψε στο τέλος να τραγουδάμε όλοι μαζί την ακατάλληλη εκδοχή του “Space Lord” –αυτή που ναι μεν δεν υπάρχει ηχογραφημένη σε στούντιο εκδοχή, αλλά τη λένε έτσι σ' όλα τα λάιβ τους. Εδώ που τα λέμε, ηχεί καλύτερα και σε ευχαριστεί περισσότερο!
 
Αυτός που έκλεψε πάντως την παράσταση (αν και άγγιξε τα όρια της πόζας), ήταν ο Phil Caivano με την κιθάρα του. Έτυχε να βρεθώ και από εκείνη την πλευρά της σκηνής, πολύ κοντά του: ήταν συνέχεια τέρμα μπροστά, τον άγγιζε κανονικά ο κόσμος και σε μια φάση άφησε μάλιστα κανα-δυο άτομα να παίξουν λίγο με τις χορδές του! Άψογος παίκτης, ροκάς με τα όλα του.
 
Από πλευράς κόσμου, οι Θεσσαλονικείς απέδειξαν για ακόμα μία φορά το Σάββατο ότι δεν καταλαβαίνουν τίποτα όταν πρόκειται για κάτι που θέλουν πολύ να δουν: γεμάτο το Fix Factory Of Sound, μέχρι και τέρμα επάνω –όχι ασφυκτικά, αλλά ακριβώς αυτό που λέμε «ιδανική πυκνότητα κόσμου». Και πιστεύω ότι, αν δεν ήταν τόσο άσχημος ο καιρός και οικονομικά μπορούσαν να ανταπεξέλθουν περισσότεροι στο εισιτήριο, θα ασφυκτιούσαμε. Λόγω του ύφους της συναυλίας είχαμε μόνο ένα μικρό mosh pit, το οποίο δεν κράτησε και πολύ, πέρα φυσικά από το τέλος, όταν έγινε ο κακός χαμός με το “Space Lord”. Όσους είδα φεύγοντας, έδειχναν κατευχαριστημένοι.
 
Monmag_13
 
Εδώ να αναφερθώ στο θέμα της ώρας, μια και θέλω να το ξεκαθαρίσω. Αυτή τη φορά η βραδιά ξεκίνησε προφανώς νωρίς, γιατί μαζεύτηκε κι ο κόσμος νωρίς στον χώρο. Η τακτική δηλαδή του να ξεκινούν αργά οι συναυλίες έχει γίνει λίγο φαύλος κύκλος, επειδή άρχισε κι ο κόσμος να πηγαίνει αργά. Δεν θέλω να ειρωνευτώ τη διοργάνωση ότι ξεκίνησε και μια φορά νωρίς, σε καμιά περίπτωση. Απλώς πλέον, επειδή έχει γίνει έτσι η κατάσταση, το να αρχίσει μια συναυλία στην ώρα της είναι λίγο σπάνιο. Ένα μόνο μικρό παράπονο έχω, όσον αφορά τον ήχο: τα φωνητικά τοποθετήθηκαν λίγο πίσω σε σχέση με τα υπόλοιπα κι ήταν λίγο κρίμα.
 
Σε γενικές γραμμές, βάζοντας μια ωραιότατη σκηνική παρουσία, αγαπημένες μουσικές και πολύ ωραίο κόσμο, ανακατεύουμε κι έχουμε ένα καταπληκτικό Σαββατόβραδο, το οποίο δεν θα έχανα ακόμα κι αν είχε χιονοθύελλα έξω.
 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top