View More
Μόνο για τα εγγεγραμμένα μέλη: Once Were Brothers, Greek Rock Revolution, Madonna and the Breakfast Club, The Harder They Come, Nick Cave - Straight To You και 1991: The Year Punk Broke, όποια στιγμή επιθυμείτε!
H ταινία που σύστησε τη reggae στον κόσμο, έρχεται στο Backstage Film Festival. 
 Ο Ανδρέας Κύρκος προτείνει τα Your Honor, The Good Lord Bird και WandaVision, που θα σας ανταμείψουν για τον χρόνο του binge watching σας.
Η μπάντα κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό το Maze και ο Γιώργος Καρανικόλας μιλάει στον Θανάση Μήνα για τη δημιουργία του άλμπουμ.
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Αυτή την εβδομάδα γιορτάζει 1 χρόνο και 50 Παρατηρητήρια επιτυχίες, με μια εποικοδομητική συζήτηση με την Ελένη Τζαννάτου αλλά και δίνοντας το μικρόφωνο στα μέλη του ΚΨΜ.
Top story

Special mix και αφιερώματα, online party, συνεντεύξεις, 50 βιβλία Μεθυσμένο Ημερολόγιο για εσάς και ταινίες με πολλή μουσική! 

To "Memories of the Age of Anxiety" γράφτηκε για app διαλογισμού, γι' αυτό, πατήστε play και χαλαρώστε.

Ακούστε τη νέα εκδοχή του τραγουδιού της ποπ σταρ με τη συμμετοχή του sir Elton John.

Ο μουσικός έδωσε μια μικρή γεύση από αυτό σε Instagram live.

Μια εκ νέου επίσκεψη στον θαυμαστό κόσμο της Επιθεώρησης έρχεται τον Ιούνιο στο Βεάκειο Θέατρο.

Μια ακόμα ζωντανή εμφάνιση, από το 2005 αυτή τη φορά, που γίνεται διαθέσιμη.

Το 7'' λέγεται Grief και το ένα κομμάτι προέρχεται από απάντηση του Cave σε γράμμα στο Red Hand Files.

«Να ζήσει στον πραγματικό κόσμο» ήταν η προτροπή προς τη Madonna και εκείνη δεν το άφησε να πέσει κάτω.

Το φεστιβάλ θα διοργανωθεί φέτος σε μια υβριδική εκδοχή, από  27 έως 29 Μαΐου.

Οι πρώτες συσκευές ξεκίνησαν να αποστέλλονται σε ενδιαφέρομενους από τις Η.Π.Α. για δοκιμή. Και μαντέψτε τι θα καταγράφουν...

"Δεν δοκιμάσαμε να γράψουμε ακόμα ένα 'Tainted Love'. Ίσως θα έπρεπε!", δήλωσε ο Dave Ball

«Ήρθαμε σε επαφή με τα συγκροτήματα που μας αρέσουν, ώστε να τους προτείνουμε να φτιάξουμε τα άλμπουμ τους ή και να επανεκδώσουμε παλαιότερες δουλειές τους», λένε οι ιδρυτές του.

Προετοιμασίες για ένα μεγάλο (online, τι άλλο) event, με κομμάτια που δεν έχουν ξαναπαίξει.

Έκανε πριν λίγη ώρα την εμφάνισή του στο YouTube και έχει σαφείς αναφορές στην κατάσταση που βιώνουμε.

Bob Dylan

Προσέλευση αισθητά μικρότερη σε σύγκριση με το 2010, καλύτερες όμως οι επιδόσεις και μεγαλύτερη η συγκίνηση...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Προσέλευση αισθητά μικρότερη σε σύγκριση με το 2010, καλύτερες όμως οι επιδόσεις και μεγαλύτερη η συγκίνηση...

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο, να γράφεις βλακείες για τον Dylan ή να αναπαράγεις τα χιλιοειπωμένα κλισέ γύρω από τον μύθο του –άσε που σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να καταφέρεις και τα δύο ταυτόχρονα... Αυτό που ξέρω με σιγουριά είναι ότι ο φόβος μήπως πέσεις σε ατοπήματα μπορεί να σε κάνει να παραλύσεις μπροστά στη λευκή οθόνη· να σε αφήσει απλά χαμένο να κοιτάς τον κέρσορα που αναβοσβήνει, σα να ρωτάει: «με έχεις στημένο τόση ώρα εδώ, τι θα γίνει;».

Ο γερο-Bob, πάντως, δεν μας έστησε καθόλου τη Δευτέρα στη Μαλακάσα: μόλις 5-6 λεπτά από την προγραμματισμένη ώρα έναρξης βρισκόταν στη σκηνή, μαυροντυμένος, με το καπέλο του «καρφωμένο» στο κεφάλι και τη φυσαρμόνικα στην τσέπη, πλαισιωμένος από τους πέντε, επίσης τσίλικα ντυμένους, μουσικούς του. Και αν είσαι από εκείνους που, τέλος πάντων, έχουν μια κάποια ιδέα για το συγκεκριμένο... ον, παθαίνεις κάτι με το που τον βλέπεις· έστω κι αν ήσουν παρών και στην προ τετραετίας συναυλία του στον ίδιο χώρο –αλλά όχι και στην ίδια σκηνή, αφού η ιδιαίτερα χαμηλή προσέλευση ανάγκασε αυτή τη φορά τους διοργανωτές να στήσουν το event στο Vibe Stage του TerraVibe.

Bbdl_2

Θα μπορούσα να αποφύγω εντελώς τις περιγραφές, άλλωστε τα όσα εκτυλίσσονται στις εμφανίσεις του Dylan τα τελευταία χρόνια περιγράφονται άψογα στο πρόσφατο άρθρο του Βύρωνα Κριτζά (δες εδώ). Τουτέστιν, ο μαέστρος επέλεξε να σταθεί κυρίως στο πιο πρόσφατο υλικό του και μόνο σποραδικά έπαιξε «κλασικά και αγαπημένα» από το αχανές ρεπερτόριό του. Φυσικά, άλλαξε ολονών τα φώτα: ούτε από τις μελωδίες, ούτε από τους ρυθμούς μπορούσες να βγάλεις άκρη σχετικά με το τι άκουγες κάθε στιγμή. Αν είχες βέβαια αφτί που πιάνει αρμονικές ακολουθίες κάτι γινόταν, έλα όμως που πολλά από τα τραγούδια μοιάζουν μεταξύ τους! Ευτυχώς, μέσα από το... κρώξιμο της φωνής του έπιανες καμιά λέξη ή φράση κι έκανες τη δουλειά σου.

Όχι ότι ήταν ανάγκη, εδώ που τα λέμε, να ήξερες ακριβώς τι ακούς για να περάσεις καλά. Και γι' αυτό ευθύνονταν οι κύριοι με τα γκρι, οι υπέρτατοι τυπάδες της μπάντας, οι οποίοι έπαιζαν απίστευτα, διαβαίνοντας το στενό μεταξύ χημείας και... «χυμείας» (sic) σα να κάνανε το πιο απλό πράγμα στον κόσμο. Ακόμα κι αν έχεις διαβάσει περί της τηλεπαθητικής επικοινωνίας που συντελείται επί σκηνής μεταξύ του Dylan και των μουσικών του, είναι εντελώς άλλο πράγμα να τη βλέπεις να συμβαίνει μπροστά σου –και μάλιστα ξανά και ξανά. Κάπως έτσι, το σώμα άρχισε να μην υπακούει και τα πόδια να χορεύουν μόνα τους, ασταμάτητα, για τη 1 ώρα και 45 λεπτά που κράτησε το σόου.

Bbdl_3

Ήταν όλα καλύτερα από την προηγούμενη φορά τη Δευτέρα το βράδυ: η μπάντα έπαιζε καλύτερα, ο Dylan έπαιζε και τραγουδούσε καλύτερα (περιοριζόμενος μόνο στο πιάνο και στη φυσαρμόνικα πάντως), ο ήχος –ένα από τα σημεία που συζητήθηκαν έντονα το 2010– ήταν επίσης πολύ καλύτερος (έστω κι αν αρχικά ήταν χάλια, έστω κι αν σε όλη τη βραδυά ο γερο-Bob και τα όργανά του ξεχώριζαν πολύ σε σχέση με τον ήχο των μουσικών του). Σίγουρα η ατμόσφαιρα ήταν καλύτερη, τολμώ να πω ότι και η συγκίνηση ήταν μεγαλύτερη· για μένα, δηλαδή, δεν ξέρω για τους υπόλοιπους. Εν ολίγοις, ήταν όλα βελτιωμένα εκτός της προσέλευσης –πάντως, αν το καλοσκεφτείς, καλύτερα λίγοι και καλοί, παρά πολλοί και γκρινιάρηδες. Από την άλλη, αυτή η τελευταία παράμετρος ίσως σημαίνει ότι δεν θα τον ξαναδούμε στα μέρη μας...

Μπορεί κάποιοι να σκεφτούν ότι δεν τρέχει και τίποτα αν έτσι γίνουν τα πράγματα, ότι ούτως ή άλλως ο Dylan δεν είναι πια αυτό που ήταν, ότι δεν ορίζει πια τη φωνή του, το κορμί του, την τέχνη του, ότι το κάνει για τα λεφτά, ότι... ότι... ότι... Αυτούς σίγουρα δεν τους πείθει ούτε ο Κριτζάς, οπότε είναι μάταιο να προσπαθήσω εγώ. Πού να τους εξηγείς ότι άνθρωποι σαν τον Dylan είναι κινούμενες ρωγμές στον χωροχρόνο, πως κάθε στιγμή που τους παρακολουθείς επί τω έργω σού ανοίγεται μια πόρτα προς τον κόσμο τους, η οποία δεν θα ανοίξει ποτέ ξανά και για κανέναν...

Bbdl_4

Αλλά είδατε, να, άρχισα κι εγώ να γράφω σαχλαμάρες τώρα και ποιος ενδιαφέρεται να διαβάζει τέτοιες. Σίγουρα όχι ο ίδιος ο Dylan, άλλωστε φρόντισε στο Terra Vibe να μας δηλώσει εμφατικά τη στάση του απέναντι σε όλα αυτά με το πρώτο, κιόλας, κομμάτι: «I used to care», μάς τραγούδησε, «but things have changed»...

Setlist:

1. Things Have Changed

2. She Belongs To Me

3. Beyond Here Lies Nothing

4. Huck’s Tune

5. The Levee’s Gonna Break

6. Shelter From The Storm

7. Million Miles

8. Girl From TheNorth Country

9. Summer Days

10. Desolation Row

11. Tweedle Dee & Tweedle Dum

12. Duquesne Whistle

13. Visions Of Johanna

14. Thunder On The Mountain

15. Ballad Of A Thin Man

Encore

16. All Along The Watchtower

 

 

Top story

 Ο Ανδρέας Κύρκος προτείνει τα Your Honor, The Good Lord Bird και WandaVision, που θα σας ανταμείψουν για τον χρόνο του binge watching σας.

Η μπάντα κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό το Maze και ο Γιώργος Καρανικόλας μιλάει στον Θανάση Μήνα για τη δημιουργία του άλμπουμ.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Αυτή την εβδομάδα γιορτάζει 1 χρόνο και 50 Παρατηρητήρια επιτυχίες, με μια εποικοδομητική συζήτηση με την Ελένη Τζαννάτου αλλά και δίνοντας το μικρόφωνο στα μέλη του ΚΨΜ.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη γράφει για τον δίσκο που πριν 3 δεκαετίες, έβαλε το trip hop στον μουσικό χάρτη.

Με αφορμή τον νέο δίσκο των Brockhampton, ο Δημήτρης Λιλής παρουσιάζει εκείνες τις rap παρέες που άλλαξαν τους όρους στο παιχνίδι.

Άλλωστε, με τον Jim Thompson, τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως φαίνονται. Θα το διαπιστώσετε και με το βιβλίο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ και στο οποίο θα βασίζεται η επόμενη ταινία του Γιώργου Λάνθιμου.

Ο Δημήτρης Λιλής διαλέγει 7 διεθνή και 3 εγχώρια ονόματα που δίνουν ελπίδα για το μέλλον της rap.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος βρήκε ήδη τον δικό του κορυφαίο δίσκο του 2021. Σας δίνει και Promises γι' αυτό.

Ο Ζώης Χαλκιόπουλος είδε τα «μικροσκοπικά» live του NPR και διάλεξε τα 10 που δε χορταίνει με τίποτα.

Το ιστορικό metal σχήμα κυκλοφόρησε το At Night We Prey και ο Ευθύμης Καραδήμας μίλησε στον Αλέξανδρο Τοπιντζή για όλα εκείνα, τα μουσικά και προσωπικά, που τον έφεραν ως εδώ.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) τελειώνει projects και ατενίζει μπροστά.

Το Backstage Festival επιστρέφει. Και πάλι, δωρεάν! Με αγαπημένους μουσικούς ήρωες ή stars (Kurt Cobain, Iggy Pop, Madonna, Johnny Cash, Nick Cave, Michael Hutchence) - και όχι μόνο.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Απόστολο Παπαδημητρίου των ντεθοθρασομεταλλάδων (ή θρασοντεθάδων;) Rapture.

Γίνεται, όταν μπαίνουν στο Eightball στη Θεσσαλονίκη και τους σκηνοθετεί ο Χρήστος Σαρρής, στο πλαίσιο του Stages A/Live. Λίγο πριν απολαύσουμε τη συναυλία τους στο κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση στο YouTube (4/4. 21:00), η μπάντα μίλησε στο Avopolis γι' αυτή την παράξενη εμπειρία.

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής διαλέγει 7 φρέσκα βίντεο που ...
Top