View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Steve Lake + Pog & Wob

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας


Μπαίνοντας στη Death Disco περασμένες 21:00 την Παρασκευή και αντικρίζοντας μόλις μια δεκαριά άτομα –ανάμεσά τους ο Steve Lake και μέλη της μπάντας που θα τον συνόδευε– άρχισα να αναρωτιέμαι τι σόι λάιβ θα παρακολουθούσα εκείνο το βράδυ. Μπορεί να ήταν νωρίς για τέτοια μέρα, αλλά η όλη τελετή (όπως πήρε το αυτί μου), θα έπρεπε να τελειώσει το πολύ μέχρι τις 00:15, αφού οι εμφανιζόμενοι ήθελαν να είναι ξεκούραστοι για το ταξίδι προς Θεσσαλονίκη, όπου θα εμφανίζονταν την επομένη.

Stlak_2_Wob

Όταν ο τραγουδοποιός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Wob ανέβηκε στη σκηνή για να μάς παρουσιάσει τα τραγούδια του, οι θαμώνες ήταν μόλις... διπλάσιοι, οπότε κι εκείνος αποφάσισε να μην περάσει την ακουστική κιθάρα του στο βύσμα και να κατέβει στον χώρο του κοινού –κίνηση ματ, όπως αποδείχθηκε. Γιατί ο Wob είναι ένας ενεργητικότατος τύπος που γράφει punk pop τραγούδια με θέματα της καθημερινότητας, που κοπανάει την κιθάρα του και δεν στέκεται στιγμή. Κατόπιν ανακάλυψα ότι βρίσκεται στο κουρμπέτι από το 1990, πράγμα που δεν θα συμπέραινα ποτέ με βάση το παρουσιαστικό του. Υπήρξε αναντίρρητα πολύ καλός και μάς κέρδισε όλους, με τις μελωδίες, με το χιούμορ του και με το όλο στήσιμό του, το οποίο λάμβανε υπόψη κάθε τι που συνέβαινε στην αίθουσα. Δεν δίστασε, μάλιστα, κάποια στιγμή να διακόψει απότομα ένα τραγούδι για να καλωσορίσει ένα ζευγάρι που έμπαινε στη Death Disco.

Stlak_3_Pog

Ο Wob κατέβηκε κατόπιν από τη σκηνή, αλλά η δουλειά του δεν είχε τελειώσει: ξανανέβηκε λοιπόν, αυτή τη φορά ως ντράμερ των Pog, ενός γκρουπ από το Μπράιτον, επίσης κινούμενο στον punk pop χώρο. Πρέπει να πω ότι γούσταρα ιδιαιτέρως τις πιασάρικες μελωδίες τους και τον τρόπο που ενσωματώνουν ακόμα και φολκ επιρροές στον ήχο τους, ο οποίος εκείνο το βράδυ στήθηκε από κλασική κιθάρα/βιολί/πλήκτρα/μπάσο/τύμπανα. Συνολικά οι Pog πραγματοποίησαν μια απολαυστική αν και σύντομη εμφάνιση, με μόνη παραφωνία την κάπως ασταθή φωνητικά απόδοση του ερμηνευτή-κιθαρίστα Paul Stapleton. Να οφειλόταν άραγε στα μπυρόνια που κατανάλωνε νωρίτερα;

Stlak_4

Όταν ήρθε ύστερα η σειρά του Steve Lake, η Death Disco ήταν πια αρκετά γεμάτη. Παρ' όλα αυτά, το χειροκρότημα της υποδοχής ακούστηκε χλιαρό. Χλιαρός φαινόταν πάντως και ο ίδιος ο Lake, που ξεκίνησε σόλο με την κιθάρα του και έπαιξε δύο ποτ-πουρί από αγαπημένα του τραγούδια, δικά του και άλλων –ανάμεσά τους ξεχώρισα το “Gloria (In Excelsis Deo)” της Patti Smith και το “Get Up Stand Up” του Bob Marley. Στη συνέχεια κάλεσε στη σκηνή τρία μέλη των Pog για να τον συνοδεύσουν σε βιολί, μπάσο και τύμπανα και κάπου εκεί άρχισε το πράγμα να ρολάρει και το κοινό να ενθουσιάζεται. Ειδικά μετά το άκουσμα των “More Trouble Coming Every Day” και “Can’t Cheat Karma”, η βραδιά απέκτησε μια δυναμική που ούτε κάποια τεχνικά προβλήματα, ούτε η αδιαθεσία που έμοιαζε να γυροφέρνει τον Lake μπορούσαν να ανατρέψουν.

Stlak_5

Με δεδομένα τα χρονικά όρια τα οποία είχαν τεθεί εξ αρχής, το σετ του Βρετανού βετεράνου προέκυψε αναμενόμενα σύντομο: δεν ξεπέρασε τελικά τα 45-50 λεπτά και τα 11 κομμάτια, συνολικά. Ο ίδιος φρόντισε πάντως να αποζημιώσει όσους παραβρέθηκαν, παίζοντας αυτά που ήθελαν όλοι να ακούσουν, δηλαδή τα κλασικά κομμάτια των Zounds. Έτσι ακούστηκαν, μεταξύ άλλων, δυναμικές και τραχιές εκτελέσεις των “Subvert”, “Little Bit More”, “Demystification” και “True Love”, με τον Lake να ερμηνεύει πάντα με τα μάτια κλειστά, να σχολιάζει ανάμεσα στα τραγούδια και να επιμένει στο μότο «peace and love».

Η βραδιά έκλεισε με τον ίδιο ν' αρνείται να παίξει έστω ένα τραγούδι για encore, δικαιολογούμενος από μικροφώνου με βάση τις υποχρεώσεις της επόμενης μέρας. Δύσκολα πάντως μπορώ να φανταστώ αυτή τη μικρή απογοήτευση να επισκιάζει στον νου των παρευρισκομένων τα όσα ωραία είχαν προηγηθεί.

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top