View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Steve Lake + Pog & Wob

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας


Μπαίνοντας στη Death Disco περασμένες 21:00 την Παρασκευή και αντικρίζοντας μόλις μια δεκαριά άτομα –ανάμεσά τους ο Steve Lake και μέλη της μπάντας που θα τον συνόδευε– άρχισα να αναρωτιέμαι τι σόι λάιβ θα παρακολουθούσα εκείνο το βράδυ. Μπορεί να ήταν νωρίς για τέτοια μέρα, αλλά η όλη τελετή (όπως πήρε το αυτί μου), θα έπρεπε να τελειώσει το πολύ μέχρι τις 00:15, αφού οι εμφανιζόμενοι ήθελαν να είναι ξεκούραστοι για το ταξίδι προς Θεσσαλονίκη, όπου θα εμφανίζονταν την επομένη.

Stlak_2_Wob

Όταν ο τραγουδοποιός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Wob ανέβηκε στη σκηνή για να μάς παρουσιάσει τα τραγούδια του, οι θαμώνες ήταν μόλις... διπλάσιοι, οπότε κι εκείνος αποφάσισε να μην περάσει την ακουστική κιθάρα του στο βύσμα και να κατέβει στον χώρο του κοινού –κίνηση ματ, όπως αποδείχθηκε. Γιατί ο Wob είναι ένας ενεργητικότατος τύπος που γράφει punk pop τραγούδια με θέματα της καθημερινότητας, που κοπανάει την κιθάρα του και δεν στέκεται στιγμή. Κατόπιν ανακάλυψα ότι βρίσκεται στο κουρμπέτι από το 1990, πράγμα που δεν θα συμπέραινα ποτέ με βάση το παρουσιαστικό του. Υπήρξε αναντίρρητα πολύ καλός και μάς κέρδισε όλους, με τις μελωδίες, με το χιούμορ του και με το όλο στήσιμό του, το οποίο λάμβανε υπόψη κάθε τι που συνέβαινε στην αίθουσα. Δεν δίστασε, μάλιστα, κάποια στιγμή να διακόψει απότομα ένα τραγούδι για να καλωσορίσει ένα ζευγάρι που έμπαινε στη Death Disco.

Stlak_3_Pog

Ο Wob κατέβηκε κατόπιν από τη σκηνή, αλλά η δουλειά του δεν είχε τελειώσει: ξανανέβηκε λοιπόν, αυτή τη φορά ως ντράμερ των Pog, ενός γκρουπ από το Μπράιτον, επίσης κινούμενο στον punk pop χώρο. Πρέπει να πω ότι γούσταρα ιδιαιτέρως τις πιασάρικες μελωδίες τους και τον τρόπο που ενσωματώνουν ακόμα και φολκ επιρροές στον ήχο τους, ο οποίος εκείνο το βράδυ στήθηκε από κλασική κιθάρα/βιολί/πλήκτρα/μπάσο/τύμπανα. Συνολικά οι Pog πραγματοποίησαν μια απολαυστική αν και σύντομη εμφάνιση, με μόνη παραφωνία την κάπως ασταθή φωνητικά απόδοση του ερμηνευτή-κιθαρίστα Paul Stapleton. Να οφειλόταν άραγε στα μπυρόνια που κατανάλωνε νωρίτερα;

Stlak_4

Όταν ήρθε ύστερα η σειρά του Steve Lake, η Death Disco ήταν πια αρκετά γεμάτη. Παρ' όλα αυτά, το χειροκρότημα της υποδοχής ακούστηκε χλιαρό. Χλιαρός φαινόταν πάντως και ο ίδιος ο Lake, που ξεκίνησε σόλο με την κιθάρα του και έπαιξε δύο ποτ-πουρί από αγαπημένα του τραγούδια, δικά του και άλλων –ανάμεσά τους ξεχώρισα το “Gloria (In Excelsis Deo)” της Patti Smith και το “Get Up Stand Up” του Bob Marley. Στη συνέχεια κάλεσε στη σκηνή τρία μέλη των Pog για να τον συνοδεύσουν σε βιολί, μπάσο και τύμπανα και κάπου εκεί άρχισε το πράγμα να ρολάρει και το κοινό να ενθουσιάζεται. Ειδικά μετά το άκουσμα των “More Trouble Coming Every Day” και “Can’t Cheat Karma”, η βραδιά απέκτησε μια δυναμική που ούτε κάποια τεχνικά προβλήματα, ούτε η αδιαθεσία που έμοιαζε να γυροφέρνει τον Lake μπορούσαν να ανατρέψουν.

Stlak_5

Με δεδομένα τα χρονικά όρια τα οποία είχαν τεθεί εξ αρχής, το σετ του Βρετανού βετεράνου προέκυψε αναμενόμενα σύντομο: δεν ξεπέρασε τελικά τα 45-50 λεπτά και τα 11 κομμάτια, συνολικά. Ο ίδιος φρόντισε πάντως να αποζημιώσει όσους παραβρέθηκαν, παίζοντας αυτά που ήθελαν όλοι να ακούσουν, δηλαδή τα κλασικά κομμάτια των Zounds. Έτσι ακούστηκαν, μεταξύ άλλων, δυναμικές και τραχιές εκτελέσεις των “Subvert”, “Little Bit More”, “Demystification” και “True Love”, με τον Lake να ερμηνεύει πάντα με τα μάτια κλειστά, να σχολιάζει ανάμεσα στα τραγούδια και να επιμένει στο μότο «peace and love».

Η βραδιά έκλεισε με τον ίδιο ν' αρνείται να παίξει έστω ένα τραγούδι για encore, δικαιολογούμενος από μικροφώνου με βάση τις υποχρεώσεις της επόμενης μέρας. Δύσκολα πάντως μπορώ να φανταστώ αυτή τη μικρή απογοήτευση να επισκιάζει στον νου των παρευρισκομένων τα όσα ωραία είχαν προηγηθεί.

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top