View More
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της ...
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

The Great Park + Mani Deum

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

«Πώς θα κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά»; Αυτό με απασχολούσε την Πέμπτη καθώς οδηγούσα προς το Six d.o.g.s., άυπνος για σχεδόν ένα 24ωρο και προβληματιζόμενος για το πώς ένας άνθρωπος και η κιθάρα του θα μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος μιας συναυλίας και να με κρατήσουν ξύπνιο. Ευτυχώς, ο Stephen Burch –ο Βρετανός δηλαδή καλλιτέχνης πίσω από το ψευδώνυμο The Great Park– είχε μερικούς καλά κρυμμένους άσους στο μανίκι του.

Πριν από εκείνον, όμως, στη σκηνή ανέβηκαν οι δικοί μας Mani Deum. Οι οποίοι, ενώ το δελτίο τύπου μιλούσε για τρίο, εμφανίστηκαν τελικά ως κουαρτέτο και επιδόθηκαν κυρίως στην παρουσίαση του νέου (ακυκλοφόρητου προς το παρόν) δίσκου τους, When Beauty Ends. Στάθηκαν δε αρκετά καλά, αν και κάπως μαγκωμένα, πιθανότατα λόγω του ότι δεν έχουν παίξει αρκετά το νέο αυτό υλικό. Γενικά, βρήκα ότι όλο το παιχνίδι γινόταν από τον frontman και τη δωδεκάχορδή του, ενώ τα τύμπανα, η ηλεκτρική κιθάρα και το θέρεμιν λειτουργούσαν μάλλον συνοδευτικά –και όχι πάντα αποτελεσματικά. Στο κλείσιμο πάντως, με το “Everythings And Nothings”, πήραν το θερμό χειροκρότημα το οποίο μέχρι εκείνη τη στιγμή δίσταζαν να τους δώσουν οι παρευρισκόμενοι στην Αβραμιώτου.

Greatpark_2_Mani_Deum

Και μετά βγήκε ο Great Park, ένας άνθρωπος με την κιθάρα του. Ο οποίος και νεκρούς ανασταίνει, οφείλω να πω. Με το που άρχισε να παίζει έφυγε η κούραση, γαρίδα τα μάτια μα και τα αφτιά. Και να πεις ότι ήμουν από πριν φαν του ή ότι γούσταρα τρελά όσα είχα ακούσει στις ηχογραφήσεις του... Κι όμως, κάποιοι άνθρωποι αποδεικνύονται τόσο καλοί στη σκηνή, είναι τόσο φωτεινή η παρουσία τους και τόσο αβίαστα βγαίνει από μέσα τους η μουσική, ώστε σε κερδίζουν με το καλημέρα.

Ο μίστερ Burch, λοιπόν, μάς κράτησε (40-50 νοματαίους) κρεμάμενους από τα χείλη του (και τα χέρια του, βεβαίως-βεβαίως) για την πάνω-κάτω μία ώρα που παρέμεινε στο σανίδι του Six d.o.g.s., παίζοντας τραγούδια από τη δισκογραφία του αλλά και κάνοντας μπόλικη πλάκα ενδιάμεσα. Και ξέρετε, ο τύπος είναι φοβερός χωρατατζής: έχει ένα χιούμορ αυτοσαρκαστικό και ο γράφων μάλλον έγινε ρεζίλι γελώντας τρανταχτά ουκ ολίγες φορές –όχι βέβαια ότι ήταν ο μόνος... Μάλιστα, η αντίθεση ανάμεσα στις σκοτεινές ιστορίες που αφηγούνται οι στίχοι του και στο εύθυμο κλίμα που επικράτησε στην αίθουσα, κάθε άλλο παρά χάλασε την όλη ατμόσφαιρα.

Greatpark_3

Το εντυπωσιακότερο στοιχείο της λάιβ περσόνας του Great Park είναι πάντως με διαφορά η τεχνική του στην κιθάρα. Παρότι ασύμβατος με όσα διδάσκονται στα ωδεία, ο τρόπος του με τις χορδές είναι αποτελεσματικότατος: παράγει γεμάτο και άρτιο ήχο, προς υποστήριξη μιας φωνής η οποία ταλαντεύεται ανάμεσα στο τραγούδι και στο παραμιλητό. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει μια ένταση στην περφόρμανς του που σε πιάνει απ’ τα μαλλιά, ακόμα κι αν το τραγούδι ρέπει προς το νανούρισμα. Στο τελευταίο ειδικά κομμάτι πριν το encore –στο οποίο τον ανάγκασε το κοινό– ο Burch έβγαλε το βύσμα και κατέβηκε από τη σκηνή, δίνοντας μια απίστευτη εκτέλεση του "Make A Dead One Of It", που διέθετε κάτι από τις τελετουργίες των σαμάνων.

Greatpark_4

Όπως καταλαβαίνετε, βρήκα σπουδαία την εμφάνιση του Great Park στο Six d.o.g.s., έστω κι αν (ή παρά το ότι) κρίνω ότι τα τραγούδια του κινούνται σε ένα κάπως στενό και χιλιοακουσμένο πλαίσιο. Και ο ίδιος βέβαια φάνηκε να περνάει καλά, κάποια στιγμή μάλιστα δήλωσε «I'll fucking come back next year!». And I will fucking be there again, mister Burch!

Setlist:

1. The Royal Canal
2. I Have My Eyes On The Prize
3. Deserter
4. Lover O Lover
5. I Do Wrong
6. The Woods Are Full Of Them
7. We Could Have, We Should Have, We Didn’t
8. When I Was Away
9. The Burning Of Two
10. Make A Dead One Of It

Encore:

11. Song For Fee

 

 
Top story

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Από το “Pop Club” του Γιάννη Πετρίδη και το “Ρόδα, Τσάντα Και Κοπάνα”, ως την Εφημερίδα των Συντακτών

Instagram





Top