View More
Με αφορμή το νέο του προσωπικό album, Ταξιδεύεις Ακόμα, βασισμένο στην ποίηση του Χρίστου Λάσκαρη, ο μουσικός και παραγωγός Γιώργος Μπότης μιλάει στο ...
Ο Χάρης Συμβουλίδης συνομίλησε πριν 5 χρόνια με τη Χαρούλα Αλεξίου. Σήμερα αναδημοσιεύουμε τη συζήτηση αυτή, στα πλαίσια του αφιερώματος για τα 25 ...
Ο Ζώης Χαλκιόπουλος, στη νέα σειρά Diggin’ podcasts, παρουσιάζει τους καλύτερους jazz δίσκους του 2021.
Top story

Είσαι σόλο καλλιτέχνης ή παίζεις σε συγκρότημα; Έχεις ιδιαίτερο ήχο, πιστό fanbase και νιώθεις έτοιμος/η να κάνεις το επόμενο μεγάλο βήμα; Κάνε αίτηση τώρα!

Ο δίσκος επανακυκλοφορεί έπειτα από την τεράστια αύξηση της ζήτησής του μετά τον τραγικό θάνατο της SOPHIE στην Αθήνα το περασμένο καλοκαίρι

Σχεδόν τρία εκατομμύρια CDs έχουν πωληθεί τις τελευταίες εννιά εβδομάδες

Keith Richards, Mick Jagger και Ronnie Wood ενώθηκαν σε μια συναυλία με κλασικούς rhythm and blues ήχους για να τιμήσουν τον drummer τους που έφυγε από τη ζωή το περασμένο καλοκαίρι

Ο νέος δίσκος του συγκροτήματος πρόκειται να κυκλοφορήσει σε τέσσερα διακριτά μέρη, με τα εν λόγω κομμάτια να περιλαμβάνονται στο δεύτερο μέρος του

Οι δημοφιλείς μουσικοί διασκεύασαν κομμάτια των Rod Stewart, The Clash, Warren Zevon και πολλών ακόμη για να ενισχύσουν οικονομικά ένα δημοτικό σχολείο.

Το καθένα από τα NFTs θα συνοδεύεται από ένα μοναδικό πορτρέτο

Ο Bobby Gillespie και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας που μεσουράνησε στα χρόνια της έκρηξης της acid κουλτούρας, σχολίασαν τα σχέδια του Boris Johnson ως «παρανοϊκά».

Ένα από τα πιο επιτυχημένα ευρωπαϊκά μουσικά φεστιβάλ αποκτά την αμερικανική του εκδοχή, η οποία θα λάβει χώρα στο Los Angeles

Ακούστε εδώ δύο μουσικά reworks του δίσκου δια χειρός Peaches και The Scientist

Το συγκρότημα tease-αρε επίσης ένα νέο δίσκο διάρκειας 67 λεπτών

Στον δίσκο περιλαμβάνονται κομμάτια των Κ.Βήτα, Playground Theory, Γιώργου Κοντραφούρη, Μπάμπη Παπαδόπουλου και πολλών ακόμη

Still Corners + Plastic Flowers/Spectralfire

Κείμενο: Στέργιος Κοράνας & Νίνα Ποπώφ

Μία ακόμα καλή παρουσία πρόσθεσαν στο ενεργητικό τους οι Still Corners, στη δεύτερη επίσκεψή τους στη χώρα μας. Από την Αθήνα, η Νίνα Ποπώφ μας περιγράφει ένα σχεδόν γεμάτο An Club, να χορεύει και να χαμογελάει επί μιάμιση περίπου ώρα, ενώ σαφώς ευχαριστημένος δηλώνει και ο Στέργιος Κοράνας από τη Θεσσαλονίκη –αλλά πιο συγκρατημένα, καθώς εκεί το Eightball ήταν μισογεμάτο και το λάιβ κράτησε μία μόλις ώρα (μαζί με το encore)...

Eightball, Θεσσαλονίκη (10/10)
του Στέργιου Κοράνα

Είχα αρκετές προσδοκίες από τους Still Corners σ' αυτήν την πρώτη ανταπόκριση της νέας σαιζόν από τη Θεσσαλονίκη (ποδαρικό από τα Λαδάδικα, όπου βρίσκεται το Eightball), μιας και, παρά τη μέχρι στιγμής μικρή δισκογραφία τους, έχουν δώσει καλά δείγματα γραφής. Έφυγα ωστόσο με ανάμεικτα συναισθήματα την περασμένη Πέμπτη: γιατί ναι μεν ήταν πολύ καλοί, ήταν όμως και λίγοι –σε διάρκεια.

Support έπαιζαν στη συναυλία οι Θεσσαλονικείς Plastic Flowers, οι οποίοι βγήκαν γύρω στις 10. Πρόκειται για ωραιότατο σχήμα, κινούμενο κι αυτό στα πλαίσια της dream pop, πράγμα που τους καθιστούσε ιδανική επιλογή για το άνοιγμα των Still Corners. Έμειναν στη σκηνή περίπου ένα 45λεπτο και μπορώ να πως ότι κέρδισαν ακόμα κι όσους τους έβλεπαν για πρώτη φορά. Θα τους ακούσουμε και πάλι αρκετά σύντομα, μιας και θα είναι support και στον Emancipator, στις 31 του Οκτώβρη.

Stlcrn_Thes_1_Plastic_Flowers

Οι Still Corners εμφανίστηκαν κατά τις 11 κι έπαιξαν ένα σετ μοιρασμένο μεταξύ των δύο άλμπουμ τους. Εκτελεστικά αποδείχθηκαν αρκετά καλοί, προσφέροντάς μας ουσιαστικά μια ζωντανή αναπαραγωγή των τραγουδιών που ξέρουμε. Ευχάριστοι ήταν επίσης και από πλευράς σκηνικής παρουσίας, όχι όμως και κάτι το ξεχωριστό.

Αυτό που, όπως είπα και στην αρχή, με εξέπληξε δυσάρεστα ήταν το ότι κατέβηκαν από τη σκηνή στο 40λεπτο, μιλάμε δηλαδή για βασικό σετ αισθητά μικρότερο της μίας ώρας. Επέστρεψαν βέβαια σχεδόν αμέσως κι έπαιξαν ένα γενναίο, 20λεπτο encore, κλείνοντας το λάιβ με το "The Trip" –το πρώτο κομμάτι του Strange Pleasures. Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, συνολική εμφάνιση της μίας ώρας προσωπικά μου κάθεται σαν μισή συναυλία...

Stlcrn_Thes_2

Λίγο απογοητευτική υπήρξε πάντως και η προσέλευση του θεσσαλονικιώτικου κοινού. Δεν ξέρω αν πρέπει να αποδοθεί στην επικρατούσα οικονομική κατάσταση ή στο γεγονός ότι για τους εδώ μουσικόφιλους οι Still Corners δεν συγκαταλέγονται στα τρανταχτά νέα ονόματα (οπότε πολλοί μπορεί απλά και να αδιαφόρησαν), πάντως είναι κρίμα να βλέπεις μισοάδειους χώρους.

Συμπερασματικά, θα παρομοίαζα τη συναυλία της Πέμπτης με ένα γκουρμέ πιάτο: ωραίο μεν, αλλά με μια αίσθηση «πείνας» να μένει στο τέλος...

An Club, Αθήνα (11/10)
της Νίνας Ποπώφ

Ορισμένες φορές το μόνο που χρειάζεται για να ξεφύγεις λίγο από το πήξιμο και τον αρνητισμό της καθημερινότητας είναι μια συναυλία –γι’ αυτόν το λόγο άλλωστε έχει στραφεί ο κόσμος τελευταία προς τη dreampop/shoegaze μουσική, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Greg Hughes στη συνέντευξη που μας έδωσε. Αν μη τι άλλο, οι Still Corners είναι ένα συγκρότημα του οποίου και μία μόνο ακρόαση σε κάνει να ταξιδέψεις και να ρεμβάσεις. Για δεύτερη φορά στην Ελλάδα, το ντουέτο από το Λονδίνο έπαιξε την Παρασκευή στο An Club ενώπιον του νεοσύστατου αλλά ικανού σε αριθμό κοινού του.

Stlcrn_Ath_1_Spectralfire

Με το μεγάλο μείον της βραδιάς να είναι η καθυστέρηση, καθώς οι Spectralfire βρέθηκαν μία ώρα πίσω στον προγραμματισμό και οι Still Corners μετακινήθηκαν ακόμα μισή, υπήρξε μια διάσπαρτη ενόχληση στον κόσμο, που –σαν να το είχε μαντέψει– μαζεύτηκε πολύ αργότερα από την αναγραφόμενη ώρα έναρξης (21:30). Τελικά οι Spectralfire έκαναν είσοδο στις 22:30 και μας αποζημίωσαν για την αναμονή. Πρόκειται για το σόλο project του Λάμπη Κουντουρόγιαννη (από το post-punk σχήμα των Modrec), επί σκηνής όμως εμφανίστηκε ολόκληρη πενταμελής μπάντα, σχεδόν εξ ολοκλήρου μαυροντυμένη. Με πολύ καλή σκηνική παρουσία και με εξαιρετικό ήχο ακούσαμε σε ένα μισάωρο τον πρώτο δίσκο τους, ο οποίος φαίνεται πως ακόμα βρίσκεται σε φάση πειραματισμού ως προς το ύφος που σκέφτεται να ακολουθήσει: υπάρχει μια γενική έμφαση στα πλήκτρα και στο ηλεκτρονικό στοιχείο, όμως και τα φωνητικά και η μουσική αλλάζουν από κομμάτι σε κομμάτι, ποικίλλοντας από indie και κιθαριστικές στιγμές σε trip hop ρυθμούς. Στο μεν “Far And Away” δημιουργήθηκε μια φανταστική ατμόσφαιρα υπό τους ήχους glockenspiel στην εισαγωγή, το δε “Trust In Time” ξεχώρισε ως πρώτο «χιτ». Σε κάθε περίπτωση αποδείχθηκαν πολύ σωστή επιλογή για να ανοίξουν τους Still Corners...

Stlcrn_Ath_2

...οι οποίοι, ύστερα από κάποια τεχνικά προβλήματα με το μπάσο και τα keyboards και αρκετό τρέξιμο, κατάφεραν να ξεκινήσουν το σετ τους στις 23:30. Ο ήχος εντέλει ήταν καθαρός, πέρα από τα φωνητικά, που την περισσότερη ώρα ακούγονταν δυστυχώς λίγο πνιγμένα. Ανεπαίσθητο, πάντως, ψεγάδι σε σχέση με τη συνολική εμπειρία: ένα σχεδόν γεμάτο An Club χόρευε χαμογελώντας επί μιάμιση περίπου ώρα.

Πολύ χαρούμενη η Tessa Murray που ξαναβρισκόταν στην Αθήνα, ευχαρίστησε αρχικά τον φαν που της έφερε ένα μεγάλο μπουκέτο λουλούδια, λέγοντας ότι λατρεύει τα δώρα. Η παρουσία της, μ’ αυτό το αστραφτερό ασημί σακάκι και το μακρύ ξανθό μαλλί, σε πήγαινε πίσω στον χρόνο, και το ίδιο έκανε και η φωνή της. Εκτός από την ίδια και τον Greg Hughes –κουστουμαρισμένο και στην τρίχα– από τα άλλα δύο μέλη ξεχώριζε φυσικά ο Leon Dufficy στην κιθάρα, με το ατίθασο κούρεμα και τα κοκκάλινα μαύρα γυαλιά, σαν βγαλμένος από brit pop συγκρότημα.

Περνώντας από ένα τραγούδι του καινούργιου δίσκου, Strange Pleasures, σε ένα παλιότερο κ.ο.κ., οι Still Corners επεφύλασσαν εκπλήξεις στις εκτελέσεις, ερμηνεύοντας τα πάντα λίγο διαφορετικά και λιγότερο μελαγχολικά απ’ ό,τι στις ηχογραφήσεις τους. Με τις ταυτόχρονες βίντεο προβολές –τοπία από τις διαδρομές τους, πρόσωπα, αφηρημένα σχέδια, γυρισμένα όλα με αναλογικού τύπου φίλτρα– και την α-λα-CocteauTwins χροιά της Murray μεταφερθήκαμε στην ψυχεδέλεια των δεκαετιών 1960 και 1970, εμπλουτισμένη όμως και προσαρμοσμένη στο 2013, με μοντέρνα ηλεκτρονική επένδυση. Δεν μπορούσε κανείς παρά να φέρει συνειρμικά στο μυαλό του ονειροπαγίδες, χρώματα και σύμβολα της ειρήνης...

Stlcrn_Ath_3

Έλαμψαν τα “Berlin Lovers”, “Endless Summer” και “Fireflies”, ενώ το “Future Age” ήταν το προσωρινό «last song for tonight», προτού οι τέσσερίς τους να επιστρέψουν με τρία encores (τα δύο μάλιστα εκτός προγράμματος!): με ένα αλλαγμένο και πανέμορφο “I Wrote Ιn Blood”, έπειτα ρίχνοντας τους τόνους με το “White Season”, και τέλος ανεβάζοντάς τους ξανά με το εναρκτήριο του Strange Pleasures και πολύ δυνατό, “The Trip”. Προς το τέλος του είδαμε κι έναν εντελώς αγνώριστο Hughes, ο οποίος άφησε στην άκρη το ήρεμο, χαμηλών τόνων πρόσωπό του κι έβγαλε στην επιφάνεια τον ροκ εαυτό του, τζαμάροντας την κιθάρα του μέσα σε μία πώρωση που λίγο έλειψε να τον ρίξει κάτω απ’ τη σκηνή.

Μέχρι την επόμενη φορά, η setlist της βραδιάς:

Cuckoo
Beatcity
Into the Trees
Beginning to Blue
Endless Summer
Berlin Lovers
Submarine
Fireflies
Midnight Drive
Future Age

Encore:

I Wrote in Blood
White Season
The Trip



Top story

Με αφορμή το νέο του προσωπικό album, Ταξιδεύεις Ακόμα, βασισμένο στην ποίηση του Χρίστου Λάσκαρη, ο μουσικός και παραγωγός Γιώργος Μπότης μιλάει στο Avopolis σε μια πλούσια συνέντευξη για το δικό του δημιουργικό ταξίδι. 

Ο Χάρης Συμβουλίδης συνομίλησε πριν 5 χρόνια με τη Χαρούλα Αλεξίου. Σήμερα αναδημοσιεύουμε τη συζήτηση αυτή, στα πλαίσια του αφιερώματος για τα 25 χρόνια Avopolis.

Ο Ζώης Χαλκιόπουλος, στη νέα σειρά Diggin’ podcasts, παρουσιάζει τους καλύτερους jazz δίσκους του 2021.

Λίγο πριν από την εμφάνισή τους στην Αθήνα για τα 20 χρόνια του Ideal Crash, ο Klaas Kanzoons των dEUS είχε μιλήσει στην Τάνια Σκραπαλιώρη για τη μπάντα ο ήχος της οποίας θυμίζει ένα bar κάτω από τη θάλασσα.

Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο σημερινό Listomania επιλέγει και ιεραρχεί τους 30 καλύτερους δίσκους της χρονιάς που φεύγει.

Κάποιες χρονιές, τα πορνογραφικά φιλμ αποτέλεσαν την πλειοψηφία της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής στην Ελλάδα. Ο dj Electric Looser γράφει για την τέχνη της μουσικής επιμέλειας στα εγχώρια πορνογραφικά φιλμ και ετοίμασε ένα χορταστικό mixtape με θέματα από adult film των '70s.

Ο βασιλιάς  «Σουγκ» σε μια συνέντευξη δια χειρός Μάκη Παπασημακόπουλου που δημοσιεύτηκε στο Avopolis πριν 16 χρόνια.

H live και on demand ψυχαγωγία αλλάζει, μέσα από μια ολοκαίνουρια πλατφόρμα με το πιο ενημερωμένο πρόγραμμα ταινιών, σειρών, παιδικού και αθλητικού περιεχομένου.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, συζητά με τον Παντελή Νικηφόρο για το Τρία, τον νέο δίσκο των Λάμδα.

Όταν τη δεκαετία του 1980 οι Stress δυναμίτιζαν στιχουργικά μια φλεγόμενη πόλη με μεταχουντικό σύνδρομο, το εγχώριο πανκ άρχιζε να παίρνει ακούσιες πολιτικές στροφές με βλέμμα αντεστραμμένο προς την καθεστηκυία τάξη. 

Η δέκατη κινηματογραφική ταινία του Wes Anderson βρήκε επιτέλους τον δρόμο της στις ελληνικές αίθουσες και η Ναταλία Πετρίτη σχολιάζει το τελευταίο πόνημα του αγαπημένου σκηνοθέτη

Ο George Pelecanos μίλησε στο Avopolis και τον Θανάση Μήνα: για την αστυνομική λογοτεχνία, τοn ρόλο της μουσικής στα μυθιστορήματά του, το μπάσκετ και μια Ουάσινγκτον που όλο αλλάζει.

Από την Aretha Franklin και την Dolly Parton στα επαναστατικά κορίτσια των Bikini Kill, ο Μάκης Μηλάτος χαρτογραφεί την επανάσταση της γυναικείας φωνής στη μουσική πολύ πριν το σύγχρονο κίνημα του #metoo φτάσει έστω και καθυστερημένα στην καθημερινότητά μας. 

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση -εφ' όλης της ύλης- με τον Γιώργο Νταλάρα. Αναδημοσιεύεται στα πλαίσια του αφιερώματος για τα 25 χρόνια Avopolis.

Στο νέο του Diggin o Ζώης Χαλκιόπουλος αναπολεί τις αγαπημένες του διακοπές στη Δονούσα με τα synths του Jan Hammer.

25 χρόνια κλείνει φέτος το Avopolis και ο Μάκης Μήλατος, συνεργάτης του Avopolis και επί χρόνια σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού μας (Sonik), παρουσιάζει -σε δύο podcast επεισόδια- τις διεθνείς κυκλοφορίες που καθόρισαν την ταυτότητά μας.

Τι γίνεται με το νέο άλμπουμ; Είδε τον Τζόκερ; Τι έχει να σχολιάσει για τον ντόρο που έγινε με την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και την performance των κοριτσιών στη Νέα Φιλαδέλφεια;  Μία από τις (πολλές) ενδιαφέρουσες συζητήσεις με τον Παύλο Παυλίδη, στα πλαίσια του αφιερώματος για τα 25 χρόνια Avopolis.

Το πολυσυζητημένο Utopia Avenue  του David Mitchell κυκλοφόρησε επιτέλους και σε ελληνική μετάφραση από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και ο Θανάσης Μήνας έχει το ρεπορτάζ ενός σαγηνευτικού, μουσικού ταξιδιού στην εποχή του Swinging London. 

Μια συνέντευξη που έδωσαν με τη συμπλήρωση 50 χρόνων ζωής ως group, στην οποία σχολίασαν ακόμα και τις (τότε) ελληνογερμανικές σχέσεις...

Top