Ο Ανδρέας Κύρκος διαλέγει και ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά από τις πιο πολλά υποσχόμενες σειρές που περιμένουμε στη μικρή οθόνη.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.
Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.
Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. ...
Top story

Το οποίο είναι όσο λαμπερό αρμόζει στο πρώτο single από την επερχόμενη δουλειά της που λέγεται -πώς αλλιώς;- Disco.

Στο οποίο θα δείτε, μεταξύ άλλων, την Kylie Jenner, τη Rosaliá και τη Normani.

Κι αυτό γιατί η Lady Gaga ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη ραδιοφωνική της εκπομπή στο Apple Music.

Μετά από μια σεζόν, το Hulu ακυρώνει τη σειρά με την Zoë Kravitz.

Το φεστιβάλ έγινε την Παρασκευή 31 Ιουλίου στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου.

Μιας και ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε χωρίς άδεια μουσική του Καναδού.

Στα credits του Club Future Nostalgia θα δούμε ονόματα όπως αυτά της Madonna, της Gwen Stefani και της Missy Elliott.

Από το φθινόπωρο, τη θέση του θα πάρει σταδιακά το YouTube Music, με περισσότερα από 60 εκατομμύρια κομμάτια.

Die! Die! Die!: Δεν χρειάζεται να ζούμε στην Ευρώπη ή στην Αμερική για να πραγματοποιήσουμε αυτά που θέλουμε. Μπορούμε να κάνουμε περισσότερα ζώντας στη Νέα Ζηλανδία...

Τι κάνουν τόσο καλά κι έχουν τέτοια φήμη για τα λάιβ τους; Οι Νεοζηλανδοί της Flying Nun έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Λάρισα 9/5, Αθήνα 10/5) και μας λύνουν στο μεταξύ όλες τις απορίες...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Τι κάνουν τόσο καλά κι έχουν τέτοια φήμη για τα λάιβ τους; Οι Νεοζηλανδοί της Flying Nun έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Λάρισα 9/5, Αθήνα 10/5) και μας λύνουν στο μεταξύ όλες τις απορίες...

Το νεοζηλανδικό τρίο που συνδύασε τη noisepop του με τον ήχο του θρυλικού label της FlyingNun έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα –για δύο μάλιστα συναυλίες: την Παρασκευή 9/5 θα βρίσκονται στη Λάρισα (στο StageClub) και το Σάββατο 10/5 στην Αθήνα (στο Sixd.o.g.s.). Αφορμή λοιπόν για να μιλήσουμε με τον ντράμερ τους MichaelPrain για ένα επερχόμενο  άλμπουμ, για τη μουσική σκηνή της πατρίδας τους, αλλά και για τους λόγους που οι συναυλίες τους αποσπούν τόσο διθυραμβικά σχόλια...

Ετοιμάζεστε να κυκλοφορήσετε το 5ο στούντιο άλμπουμ σας. Τι μπορείτε να μας αποκαλύψετε σχετικά με τα νέα τραγούδια, τον ήχο τους και τη θεματολογία;

Το SWIM φτιάχτηκε με πολλές διαφορετικές επιρροές, ιδέες και ήχους που θέλαμε να επιτύχουμε. Ενδιαφερόμασταν και οι τρεις να παίξουμε με περισσότερο ηλεκτρονικά πρότυπα και με οποιεσδήποτε δομές θα μας έσπρωχναν μακριά από όσα είχαμε κάνει προηγουμένως. Ο δίσκος κατέληξε βέβαια πολύ διαφορετικός απ’ ό,τι είχαμε σκοπό αρχικά και τα τραγούδια που έμειναν ήταν εκείνα που νιώσαμε πιο ειλικρινή ως προς αυτό που κάνουμε.

Πώς γράφετε τραγούδια; Είναι ομαδική προσπάθεια ή δουλειά κυρίως ενός συνθέτη;

Το SWIM υπήρξε ένα πολύ συνεργατικό άλμπουμ στον τρόπο με τον οποίον γράφτηκε και ηχογραφήθηκε, με τους τρεις μας να προσεγγίζουμε την όλη διαδικασία μαζί, με το ίδιο πάθος για τα τραγούδια και τους ήχους που θέλαμε να φτιάξουμε. Όσο για τους στίχους και την ερμηνεία, ο Andrew (Wilson) είχε το ελεύθερο να εκφράσει αυτό που ήθελε με τα συγκεκριμένα τραγούδια. Και το ότι είχαμε τον Chris Townend να εμπλέκεται πλήρως από τη σύλληψη κιόλας του άλμπουμ –έκανε την παραγωγή και την ηχογράφηση– έδωσε λίγο περισσότερο βάθος στους ήχους που προσπαθούσαμε να πετύχουμε.

Επίσης, ο καλός μας φίλος Rory Attwell, ο οποίος ανακατεύτηκε στην ηχογράφηση και στο δούλεμα κάποιων τραγουδιών όταν πρωτοξεκινήσαμε να συγκεντρώνουμε υλικό για το SWIM, έκανε τη διαδικασία της ηχογράφησης πολύ πιο συνεκτική σε σχέση με προηγούμενους δίσκους μας.

Diedie_2

Έχετε κι έναν νέο μπασίστα πλέον, τον MichaelLogie. Τι έφερε αυτή η προσθήκη στη μπάντα;

Ο Michael παίζει μαζί μας δύο χρόνια τώρα, οπότε είχαμε άπλετο χρόνο να δέσουμε και να σχηματίσουμε μια πραγματικά δημιουργική ομάδα. Είναι το πιο μουσικά καταρτισμένο μέλος που είχαμε ποτέ, πράγμα που μας έχει ανοίξει πολλές πόρτες σε ό,τι αφορά την πλήρη εξερεύνηση των τραγουδιών.

Φημίζεστε για τα ακατάπαυστα προγράμματα περιοδειών τα οποία ακολουθείτε. Τι απολαμβάνετε περισσότερο στις περιοδείες και πώς τα βγάζετε πέρα με το να βρίσκεστε στο δρόμο για μήνες;

Συνήθως δεν μένουμε για μήνες στο δρόμο, με μερικές εξαιρέσεις –όπως στην τελευταία ευρωπαϊκή περιοδεία, η οποία διήρκεσε 3 ολόκληρους μήνες. Προσπαθούμε να απλώνουμε τις ημερομηνίες, αν και, ερχόμενοι από τη Νέα Ζηλανδία, πρέπει πάντα να επωφελούμαστε όσο το δυνατόν περισσότερο από τον χρόνο που έχουμε στην Ευρώπη, οπότε στριμώχνουμε όσες περισσότερες εμφανίσεις είναι δυνατό. Εξακολουθώ πάντως να βρίσκω ικανοποιητικό και συναρπαστικό το να περιοδεύω, ειδικά στην Ευρώπη: είναι  αναζωογονητικό να βιώνεις όλα αυτά τα διαφορετικά μέρη. Όπως τώρα ας πούμε, που ερχόμαστε στην Ελλάδα για πρώτη φορά.

Τι θα ακούσουν αλήθεια οι Έλληνες fans σας σε αυτές τις συναυλίες; Θα επικεντρωθείτε στα νέα τραγούδια ή θα παίξετε επιλογές από όλα τα άλμπουμ;

Αφού αυτή θα είναι η πρώτη μας φορά στην Ελλάδα, θα παίξουμε πολύ υλικό από τους προηγούμενους δίσκους μας –και φυσικά κάποια νέα τραγούδια. Πάντα μας αρέσει άλλωστε να ανακατεύουμε παλιά με καινούργια, ειδικά όταν η πλειονότητα των ανθρώπων που έρχονται στα λάιβ δεν έχουν δει ποτέ τους Die! Die! Die!.

Diedie_3

Διάβασα πολλές ενθουσιώδεις κριτικές για τις συναυλίες σας σε Ευρώπη και Αμερική. Τι κάνει τις εμφανίσεις σας τόσο ακαταμάχητες;

Μπορούμε να «μεταφράσουμε» τη μουσική μας καλύτερα όταν παίζουμε ζωντανά, με πολλούς τρόπους. Οπότε πάντα επικεντρωνόμαστε στο να δίνουμε συναρπαστικές, υψηλής ενέργειας συναυλίες. Αυτό λειτουργεί βέβαια καλύτερα όταν και το κοινό αναμειχθεί όσο το δυνατόν περισσότερο.

Όταν μεγαλώνατε στο Dunedin της Νέας Ζηλανδίας, υπήρχε ροκ μουσική σκηνή στην πόλη; Ποια ήταν η μουσική εκπαίδευσή σας εκείνο τον καιρό;

Μεγαλώνοντας στο Dunedin είδαμε μερικές πραγματικά σπουδαίες μπάντες αρκετά νωρίς, ως έφηβοι: τους HDU λ.χ. ή τους Dead C, οι οποίοι είχαν μεγάλη επιρροή πάνω μας, μουσικά και δημιουργικά· και το πιο σημαντικό, μάς έδωσαν αυτοπεποίθηση να μη νιώθουμε περιορισμένοι από τις μουσικές μας ικανότητες: έκαναν ΟΚ το να έχεις απλά κιθαριστικό θόρυβο ή πολύ απλές δομές για τραγούδια. Η πόλη μας μπήκε στον μουσικό χάρτη με τον λεγόμενο «ήχο του Dunedin» στα τέλη των 1980s, με μπάντες όπως οι Snapper, οι Clean, οι Verlaines και οι Straightjacket Fits –για να αναφέρω μόνο μερικές– οπότε ήταν ένα μέρος δημιουργικά πλούσιο για συγκροτήματα. Ειδικά αν λάβει κανείς υπ' όψιν το μέγεθός του, που είναι αρκετά μικρό.

Μένετε ακόμα εκεί όταν δεν περιοδεύετε; Μπήκατε ποτέ στον πειρασμό να μεταναστεύσετε στην Ευρώπη ή στην Αμερική, ώστε να βρίσκεστε πιο κοντά εκεί όπου συμβαίνουν όλα;

Όλοι μας μένουμε στο Auckland, εδώ και αρκετό καιρό. Σε διάφορες φάσεις στα προηγούμενα χρόνια είχαμε τη βάση μας σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, πράγμα που είχε νόημα τότε. Αλλά δεν χρειάζεται να ζούμε στην Ευρώπη ή στην Αμερική για να πραγματοποιήσουμε αυτά που θέλουμε. Διαπιστώνουμε μάλιστα ότι μπορούμε να κάνουμε περισσότερα ζώντας στη Νέα Ζηλανδία και ερχόμενοι στο βόρειο ημισφαίριο μια-δυο φορές τον χρόνο, παίζοντας έναν πλήρη μήνα συναυλιών.

Σχηματίσατε το συγκρότημα το 2003, οπότε έχετε συμπληρώσει περισσότερα από 10 χρόνια πορείας, κατά την οποία είχατε πολλές καλές στιγμές, μα και κάποιες κακές. Ποιες εμπειρίες έχετε να μοιραστείτε σχετικά με την επιβίωση στον μουσικό χώρο;

Νομίζω ότι το κυριότερο πράγμα που πρέπει να έχεις υπ' όψιν σου είναι να βεβαιωθείς πως κρατάς τον έλεγχο όλων όσων κάνεις ως μπάντα. Όντας μαζί ως γκρουπ όλη αυτήν την περίοδο, κανείς δεν ήταν τελικά καλύτερος κριτής του τι λειτουργούσε και τι όχι, από εμάς. Είχαμε όμως και πραγματικά σπουδαίους ανθρώπους γύρω μας, οι οποίοι βρέθηκαν εκεί για τους σωστούς λόγους. Πράγμα επίσης πολύ σημαντικό.

Top story

Ο Ανδρέας Κύρκος διαλέγει και ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά από τις πιο πολλά υποσχόμενες σειρές που περιμένουμε στη μικρή οθόνη.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο τελευταίο Snap(shots) του καλοκαιριού, ταξιδεύει από την Ιρλανδία μέχρι το Palm Springs.

Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.

Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. Κάτι, δηλαδή, σαν την σκοτεινή εκδοχή του High Fidelity...

Ο αγαπημένος σεφ δεν έχει μόνο αγάπη για την κουζίνα, αλλά και για την καλή μουσική και την καλή ελληνική μπύρα.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα καλοκαιρινό διήγημα.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε μερικές κυρίες της μουσικής βιομηχανίας -και όχι μόνο.

Φεγγάρι, ψυχεδελικός φωτισμός, κατανυκτική ατμόσφαιρα, ένας ήχος άλλοτε απογυμνωμένος, άλλοτε ήρεμος και διαλογιστικός και άλλοτε κλειστοφοβικός ή καταιγιστικός ήταν οι πρωταγωνιστές των 110 περίπου λεπτών που χρειάστηκαν για να απολαύσουμε ζωντανά ένα δύσκολο άλμπουμ με ιδιαίτερες διασκευές.

O Θανάσης Μήνας αποχαιρετά τον βρετανό σκηνοθέτη που πέθανε στα 76 του χρόνια, «ξαναβλέποντας» 7 ταινίες του. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), σταχυολογεί την indie επικαιρότητα, σιγοτραγουδώντας Taylor Swift.

Η γερμανική σειρά είναι ένα ασυμμάζευτο αίνιγμα με πολλά επίπεδα που ολοκληρώθηκε με τον τρίτο κύκλο και προκαλεί τους θεατές να το αποκρυπτογραφήσουν από την αρχή.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, με αφορμή τον δίσκο-έκπληξη, Folklore, ανατρέχει στη δισκογραφία μιας από τις μεγαλύτερες pop stars της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Λίγο πριν την απονομή των τηλεοπτικών βραβείων της βρετανικής ακαδημίας (31/7), ο Ανδρέας Κύρκος ρίχνει μια ματιά στις υποψηφιότητες της κατηγορίας μίνι σειρών, που αποτελούν και τον κρυμμένο άσσο στο μανίκι της φετινής διοργάνωσης.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το soundtrack της τελευταίας ταινίας του The Boy. 

Instagram





Top