View More
Η ανακοίνωση της έλευσης της Ισπανίδας superstar στο Release Athens x SNF Nostos γέννησε απορίες («ποια είναι η Rosalía;»), εντάσεις («εμείς μέταλ θέλουμε»), έως και χλευαστικά μηνύματα («τι είναι ...
Τα διεθνή μέσα κάνουν λόγο για τα γραπτά ενός «γεροξεκούτη μισογύνη », ενώ ακόμα δεν έχει κοπάσει ο σάλος γύρω  από την πώληση αντιτύπων με αυτόγραφα-ρέπλικες. Μήπως όμως τελικά είμαστε τελείως εκτός ...
Δύο συντάκτριες του Avopolis με «νεοκυμματικές ανησυχίες» βρέθηκαν το περασμένο Σάββατο στο συναυλιακό στέκι της Λιοσίων και μοιράζονται τις (θετικότατες) εντυπώσεις τους.
Top story

Με τους Röyksopp στην Πλατεία Νερού και Tash Sultana στο Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ, το Release Athens x SNF Nostos 2023 αποκτά τους headliners του για τις 21 Ιουνίου

Με special guests τους Perfume Genius και The Faint, οι Yeah Yeah Yeahs είναι έτοιμοι να βγουν στο δρόμο με τη νέα τους δισκογραφική δουλειά

Η διασκευή της στο παραδοσιακό τραγούδι «Ξενιτεμένα μου πουλιά» μετράει δεκάδες χιλιάδες views στο YouTube

Noir electro beats, avant-garde, art pop, εθιστικοί ήχοι από τα synthesizers, minimal ρυθμοί,  περιπλάνηση σε στοιχειωμένα indie ηχοτοπία & experimental ήχοι, συνδυάζονται την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου στο Arch Club Live Stage.

Στα πλαίσια της νέας ευρωπαϊκής της περιοδείας.

Οι psychobilly θρύλοι θα παίξουν την Τετάρτη 24 Μαϊου

Tο Release Athens και το SNF Nostos συνεργάζονται και διοργανώνουν τρεις διαφορετικές συναυλίες στην Πλατεία Νερού και το Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ τον Ιούνιο του 2023!

«Από αυτό που είδα απόψε, δεν αξίζει ούτε να γυαλίσει τα παπούτσια του», φαίνεται πως δήλωσε μεταξύ άλλων ο πάλαι ποτέ συνεργάτης του Bowie

Jessica Bell: Πάντα απολάμβανα το να γράφω και να παίζω μουσική, μα ποτέ δεν ήταν κάτι για το οποίο θα έδινα και τη ζωή μου. Θα τα θυσίαζα όμως όλα για να γράφω...

Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Υπεύθυνη για έναν δίσκο-έκπληξη, που κυκλοφόρησε ανεξάρτητα στα τέλη του 2011 και ανήκει σε εκείνη στην εκλεκτική κατηγορία των εγχώριων κυκλοφοριών από ξένους καλλιτέχνες, η Αυστραλέζα Jessica Bell –ως τώρα γνωστή περισσότερο ως συγγραφέας και ποιήτρια– αποκαλύφθηκε ως τραγουδοποιός ολοκληρωμένη, με αμεσότητα και με μεγάλη συναισθηματική δυναμική. Με αφορμή λοιπόν το Melody Hill: On The Other Side, εξερευνήσαμε λίγο παραπάνω την περίπτωσή της...

Τι έκανε μια Αυστραλέζα να μετακομίσει στην Αθήνα; Ποιο μονοπάτι σε έφερε εδώ και τι σε έπεισε να μείνεις;

Ο πατριός μου είναι Έλληνας κι έτσι πέρασα ένα μεγάλο μέρος της παιδικής μου ηλικίας εδώ. Έγινε το δεύτερο σπίτι μου με τα χρόνια και είχα πάντα έναν ισχυρό πόθο να ξαναγυρνώ. Αφού αποφοίτησα από το πανεπιστήμιο, μετακόμισα στην Αθήνα απλά και μόνο για να γευτώ την εμπειρία από κάτι διαφορετικό. Ο καιρός πέρασε και δεν έφυγα ποτέ. Νομίζω ότι απλώς αισθάνθηκα άνετα εδώ. 

Bell_2Αν κι έχεις εμφανιστεί ως μουσικός και τραγουδίστρια σε κάποιες συναυλίες (ως support), θεωρείσαι κυρίως συγγραφέας και ποιήτρια. Μιας και το Melody Hill: On The Other Side είναι βασικά το soundtrack του πιο πρόσφατου βιβλίου σου, String Bridge, θεωρείς την ηχογράφησή του ως μια «επέκταση» της συγγραφικής σου έκφρασης;

Η μουσική, γενικότερα, είναι μια επέκταση της ανάγκης μου να δημιουργήσω. Ξεκίνησα να εκφράζω τον εαυτό μου μέσω της μουσικής, πιστεύω όμως ότι αυτό συνέβη κυρίως γιατί με περικύκλωνε όταν ήμουν παιδί. Αλλά καθώς μεγάλωνα βρήκα κάτι που πραγματικά με έκανε να πολεμήσω για να πετύχω. Πάντα απολάμβανα βέβαια το να γράφω και να παίζω μουσική, μα ποτέ δεν ήταν κάτι για το οποίο θα έδινα και τη ζωή μου. Θα τα θυσίαζα όμως όλα για να γράφω. Αν, και πάλι, δεν θα μπορούσα να ζήσω δίχως μουσική... Μοιάζει με το καπάκι στο μπουκάλι της φαντασίας: χωρίς αυτό, το μπουκάλι θα ήταν άδειο.

Επίσης, δεν πιστεύω ότι θα έγραφα με τον τρόπο που το κάνω αν δεν υπήρχε η ικανότητά μου ως μουσικός. Θεωρώ ας πούμε ότι ο ήχος είναι ένα πράγμα πολύ δύσκολο να το περιγράψεις. Ακόμα και για μένα δεν είναι εύκολο. Αφιέρωσα έτσι πολύ χρόνο για να τελειοποιήσω τα μέρη του String Bridge όπου εικονοποιείται η μουσική: δεν ήθελα μόνο τις κατάλληλες λέξεις για να την περιγράψω, ήθελα και να ηχούν ως μουσική. Όντας και ποιήτρια, λατρεύω να παίζω με διάφορες λέξεις και με τους ήχους τους, να ακούω πώς κάνουν τη γλώσσα μου να κυλάει σαν βελούδινη αρμονία. Είναι η ειδικότητά μου να κατασκευάζω προτάσεις με κυματισμούς: σαν να τραγουδάς χωρίς μια μελωδία, σαν να γράφεις σε ένα τέμπο.   

Θα έπρεπε λοιπόν ο ακροατής του Melody Hill να έχει πρώτα διαβάσει το String Bridge; Ή το άλμπουμ λειτουργεί και ξεχωριστά από το βιβλίο, σαν ένα soundtrack που μπορείς ν’ απολαύσεις και χωρίς να έχεις δει την ταινία;

Και βέβαια μπορεί να ακουστεί ως μια χωριστή οντότητα! Δεν είναι τόσο soundtrack άλλωστε, όσο ένα άλμπουμ εννοιολογικά γραμμένο από την πρωταγωνίστρια του έργου, τη Melody.

Ως συγγραφέας, σπας το στερεότυπο της εξιδανικευμένης ηρωίδας. Το θεωρείς υποκριτικό και αναληθές; Ή απλά δεν μας λέει συνήθως όλη την ιστορία;

Όχι, δεν το θεωρώ υποκριτικό. Αλλά παρουσιάζεται στην υπερβολή του, για λόγους διασκέδασης. Ως συγγραφέας θέλω να φέρω περισσότερη τιμιότητα στη γυναικεία λογοτεχνία. Θέλω οι αναγνώστες να σχετίζονται με τους χαρακτήρες μου σε ένα πιο προσωπικό και αληθινό επίπεδο. Και θέλω η δουλειά μου να μένει στις καρδιές τους πολύ αφού έχει γυρίσει η τελευταία σελίδα, όχι να τη θεωρούν ως μία ακόμα ρομαντζάδα για γυναίκες την οποία βλέπεις ενώ μασουλάς μια σοκολάτα. Όχι ότι υπάρχει κάτι στραβό με αυτό το είδος ή γενικά με τις ρομαντικές κομεντί. Ακόμα κι εγώ ασχολούμαι με τέτοια έργα, όταν θέλω να ξεφύγω από την πραγματικότητα της καθημερινότητας. Όμως δεν είναι αυτό που με παθιάζει ως καλλιτέχνη.

Bell_3

Στο άλμπουμ μας συστήνεσαι ως μια ολοκληρωμένη τραγουδοποιός, με ένα πολύ πειστικό ροκ attitude κατά σημεία. Υπάρχει εδώ κάποια επιρροή από τους γονείς σου και τα χρόνια τους στους Hard Candy;

Είναι δύσκολο να πω αν έχω επηρεαστεί από τη μουσική τους... Μεγάλωσα  ακούγοντάς την, σε καθημερινή βάση. Μερικές φορές τη μισούσα, μόνο και μόνο επειδή ήμουν ένα παιδί που ήθελα οι απόψεις μου να είναι το ακριβώς αντίθετο από εκείνες των γονιών μου. Σίγουρα πάντως ζήλευα τη φωνή της μητέρας μου και πάντα ήθελα να μπορώ να τραγουδώ με αυτόν τον βαθύ, βελούδινο, σχεδόν ανδρόγυνο τρόπο. Αλλά δεν μπορώ, η φωνή μου είναι κοριτσίστικη. Αυτό που νομίζω ότι πήρα από τη μητέρα μου είναι η ικανότητα να αποδίδω ταυτόχρονα ζεστασιά και κάτι το ατίθασο. Αν δεν ήταν εκείνη, δεν πιστεύω ότι θα είχε αρχίσει να μου αρέσει συνειδητά κάτι τέτοιο.

Κοιτώντας πίσω, πόσο σημαντική θεωρείς την οικογένειά σου στην καλλιτεχνική σου ανάπτυξη;

Χρωστάω σχεδόν τα πάντα στην οικογένειά μου. Το θετικό στο να έχεις γονείς μουσικούς είναι ότι με ενθάρρυναν από πολύ μικρή ηλικία να γράφω τραγούδια –ήμουν 11 ή 12 όταν ξεκίνησα. Η σπουδαιότερη μνήμη μου ως παιδί είναι από τη μέρα που η μητέρα μου αποφάσισε να πουλήσει την ακουστική 12χορδη κιθάρα της γιατί χρειαζόταν έξτρα μετρητά. Την είδα αφημένη στην εξώπορτα, νομίζω κάποιος θα ερχόταν να τη δει. Θυμάμαι λοιπόν να ανοίγω τη θήκη και να σκέφτομαι ότι είναι τόσο όμορφη, μαγική και ξεχωριστή. Για ποιον λόγο θα μπορούσε η μητέρα μου να θέλει να την ξεφορτωθεί, αναρωτήθηκα. Εκείνη την ώρα βρισκόταν στο μουσικό δωμάτιο και διέκοψα μια ηχογράφησή της για να τη ρωτήσω σχετικά με την κιθάρα. Όταν μου είπε πως την πουλάει, τη ρώτησα αν θα μπορούσα να την κρατήσω εγώ αντί να τη δώσει. Και μου απάντησε ότι μπορούσα, αν όμως μάθαινα να την παίζω. Από εκείνη τη μέρα, κρατούσα αυτή την κιθάρα στα χέρια μου μέχρι που μετακόμισα στην Ελλάδα, το 2002. Κι έμαθα βέβαια να την παίζω: το πρώτο τραγούδι που έγραψα παίχτηκε σε μία χορδή και τραγουδήθηκε με μια απαίσια φωνή σε ψιλή συχνότητα. Ελπίζω εκείνη η κασέτα να μην ξεθαφτεί ποτέ!

Bell_4

Η Joni Mitchell, η PJ Harvey με την Patti Smith, σε στιγμές ακόμα και η Alanis Morissette, έρχονται κατά νου καθώς ακούς τον δίσκο. Θα έλεγες ότι σε επηρέασε η αμερικανική «σχολή» της γυναικείας τραγουδοποιίας;

Βασικά όχι. Αλλά έχω εμπνευστεί από ψυχωμένους στίχους και από συναρπαστικές μελωδίες, όσες προέρχονται από ένα τίμιο μέρος στην καρδιά. Αν ήταν άνδρες εκείνοι που είχαν γράψει και εκτελέσει τη μουσική τέτοιων γυναικών, δεν θα είχε αλλάξει η γνώμη μου για αυτή στο παραμικρό.

Αλήθεια, γιατί διάλεξες μια ανεξάρτητη κυκλοφορία; Προσπάθησες να δημοσιεύσεις το υλικό του συγκεκριμένου άλμπουμ μέσω κάποιας δισκογραφικής εταιρείας;

Όχι, δεν προσπάθησα να το δημοσιεύσω μέσω κάποιας δισκογραφικής. Αποφάσισα να το κάνω μόνη μου, καθώς σκέφτηκα ότι υπήρχε το βιβλίο για να βοηθήσει να προμοτάρω τον δίσκο. 

Η Ελλάδα βρίσκεται στο μέσον μιας οικονομικής κρίσης. Θα σκεφτόσουν να επιστρέψεις στην Αυστραλία; Δεν είναι αλήθεια ότι θα αποτελούσε ένα καλύτερο μέρος για το Melody Hill;

Είναι αλήθεια ότι συχνά υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μου η επιστροφή στην Αυστραλία. Αλλά ζω στην Ελλάδα εδώ και 10 χρόνια και θεωρώ ότι θα μου ήταν δύσκολο να ξανασυνηθίσω στους πιο «οργανωμένους» τρόπους της Αυστραλίας. Ναι, η τελευταία θα ήταν καλύτερος τόπος για τη μουσική μου. Όμως στις μέρες μας ποιος χρειάζεται να ζει σε μια χώρα για να προμοτάρει τη δουλειά του, όταν έχουμε το ίντερνετ;

Top story

Η ανακοίνωση της έλευσης της Ισπανίδας superstar στο Release Athens x SNF Nostos γέννησε απορίες («ποια είναι η Rosalía;»), εντάσεις («εμείς μέταλ θέλουμε»), έως και χλευαστικά μηνύματα («τι είναι τούτο;»). Συμμετέχουμε στη συζήτηση.

Τα διεθνή μέσα κάνουν λόγο για τα γραπτά ενός «γεροξεκούτη μισογύνη », ενώ ακόμα δεν έχει κοπάσει ο σάλος γύρω  από την πώληση αντιτύπων με αυτόγραφα-ρέπλικες. Μήπως όμως τελικά είμαστε τελείως εκτός θέματος; Του Άγγελου Κυρούση.

Δύο συντάκτριες του Avopolis με «νεοκυμματικές ανησυχίες» βρέθηκαν το περασμένο Σάββατο στο συναυλιακό στέκι της Λιοσίων και μοιράζονται τις (θετικότατες) εντυπώσεις τους.

Ενώ φορτίζουν τις φωτεινές στολές τους για την επερχόμενη εμφάνισή τους στο Morphic Nights αυτή την Παρασκευή, οι Lip Forensics αναπολούν την εποχή που η προώθηση της μουσικής δεν είχε να κάνει με αλγόριθμους και "content creators".

Μια μικρή αναδρομή στις κορυφαίες στιγμές της μεγάλης κυρίας της λογοτεχνίας του φανταστικού, με αφορμή της έκδοση της τελευταίας της συλλογής διηγημάτων. Του Θανάση Μήνα.

 ...ή πως τα rap nerds της δεκαετίας του ’90 έφτιαξαν ακριβοθώρητες και eclectic δισκοθήκες.

 Ο Βαγγέλης Κυριακάκης βρέθηκε στην ιστορική εμφάνιση των Στέρεο Νόβα στην Ελευσίνα και γέμισε χαρά, ενέργεια και συγκίνηση.

 Η Άννα Γεωργάτου συνομιλεί με το μουσικό δίδυμο μια μέρα με ακραία κακοκαιρία αλλά τεράστια χαμόγελα.

Ολοένα και περισσότερα μαγαζιά στην Αθήνα διαθέτουν DJ booth που προβλέπει επιλογή μουσικής από βινύλιο. Ο Ζώης Χαλκιόπουλος, έμπειρος digger και επαγγελματίας δισκοθέτης, σχολιάζει το νέο trend και προτείνει έξι αθηναϊκά στέκια με πικάπ. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο ασχολείται με την βαρύτητα της απόσυρσης Ozzy, αλλά  και το φαινόμενο  Måneskin.

Από Stephen King μέχρι James Ellroy κι από θρίλερ της μεγάλης οθόνης μέχρι δημοσιογραφική κατασκοπεία αυτά είναι 12 αστυνομικά και βιβλία μυστηρίου τελευταίας εσοδείας για να περάσετε τα καθιερωμένα χιόνια πριν την άνοιξη. 

Δύο συντάκτες του Avopolis βρέθηκαν το τελευταίο Σάββατο του Γενάρη στο Ρομάντσο για να δουν live δύο εγχώρια σχήματα δουλεμένα, ανερχόμενα και πολλά υποσχόμενα. Αυτές είναι οι εντυπώσεις τους (κι ένα παράπονο) από το βράδυ εκείνο.

O Βασίλης Σπανός ψάχνει τη χρυσή τομή μεταξύ εμπορικής και καλλιτεχνικής φύσης των βραβείων Oscar, καθώς για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια, τα θηρία box-office δείχνουν να επανέρχονται στον θεσμό.

Πριν 30 χρόνια, η μουσική τους ήρθε σαν παλίρροια από βιωματικούς στίχους να μεταμορφώσει ριζικά το έρημο τότε τοπίο της εγχώριας ηλεκτρονικής σκηνής.  Aυτή είναι η ιστορία των Στέρεο Νόβα, όπως την αφηγήθηκε ο Ανδρέας Κύρκος στο ειδικό τεύχος του SONIK για την ελληνική ηλεκτρονική μουσική.

Οι πιο επίκαιρες, πολυσυζητημένες, αναπάντεχες, αδιανόητες και ζουμερές ειδήσεις από τον χώρο της showbiz. Κάθε Παρασκευή στο Avopolis.

Top