View More
Η αυτοσχέδια καμπάνια πίσω από το #ReleaseTheSnyderCut χαιρετίστηκε ως η πρώτη νίκη των αδικημένων fans απέναντι στα αρτηριοσκληρωτικά studio. Είναι, ...
Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Και τον μήνα που μας έφτασε μέχρι το Πάσχα ακούσαμε ...
Ο Μάκης Μηλάτος κάνει μια διαλογή των πιο αξιόλογων ειδικών κυκλοφοριών που μας φέρνει φέτος η γιορτή των δισκοπωλείων στις 12 Ιουνίου και τις 17 ...
O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Annie Clark σε αντίστροφη μέτρηση, λίγο ...
Ο Ανδρέας Κύρκος γράφει για την ταινία για την οποία η Emerald Fennell απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου στα 93α βραβεία της Ακαδημίας.
Top story

Ακούστε και δείτε το "Woman" που μας κάνει να περιμένουμε τον νέο δίσκο της βρετανής ράπερ λίγο περισσότερο.

Ακούστε το "Higher Power" που ακούστηκε πρώτη φορά επίσημα μέσω διαστημικής αποστολής, με χορευτές-ολογράμματα να συμπληρώνουν το πακέτο.

Από 28 ως 30 Μαΐου, ένα τριήμερο με εναλλακτικά εγχώρια ονόματα, ζωντανά από το ΚΠΙΣΝ.

Από 27 ως 29 Μαΐου το φεστιβάλ επιστρέφει στην hybrid edition του.

Ραντεβού 9 Ιουνίου του 2023 στο ΟΑΚΑ, ευελπιστούμε χωρίς μάσκες.

Μέσα στον Μάιο ξεκινούν θερινά σινεμά, συναυλίες και θέατρα, εάν δώσει το πράσινο φως η επιτροπή λοιμωξιολόγων

Η βράβευση θα γίνει στις 13 Μαΐου μέσω livestreaming.

180 μουσικοί υπογράφουν επιστολή που καλεί το Spotify να μη χρησιμοποιήσει την τεχνολογία «ανοιχτών μικροφώνων» που εντοπίζει τη συναισθηματική κατάσταση,  το φύλο, την ηλικία ή την προφορά μας για να προτείνει μουσική.

Τον Ιούνιο έρχεται η μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση και οι U2 μαζί με τον Ολλανδό DJ δημιούργησαν το "We Are The People We’ve Been Waiting"

Κυκλοφορεί την Παρασκευή η νέα δουλειά του άγγλου ερμηνευτή που γνωρίσαμε με το "Human"

Η γενιά του MTV των αρχών των '90s άκουσε χιλιάδες φορές το "I Promised Myself", ενώ θα τον θυμάται και από την εμβληματική διαφήμιση της Levi's

«Κάνε αυτό που θέλεις όταν το θέλεις. Γ@μησε όλα τα υπόλοιπα», λέει στο συνοδευτικό post του εξωφύλλου της Vogue που έχει συγκεντρώσει 16 εκ. likes σε λίγες ώρες!

Ακούστε το πρώτο single από το νέο άλμπουμ των Stranglers, που είναι αφιερωμένο στον μακαρίτη Dave Greenfield

Σε ένα κοινό 27.000 θεατών που παίρνει ξανά μια δόση κανονικότητας: δείτε τους επί σκηνής

Kilimanjaro Darkjazz Ensemble: Η πλειονότητα των μουσικών για mainstream ταινίες δεν έχει κάποιο μοναδικό χαρακτηριστικό. Αισθάνεσαι το συναίσθημα να πλησιάζει από μακριά, ακολουθώντας μια προδιαγεγραμμένη πορεία…

Ελένη Μητσιάκη
Ελένη Μητσιάκη

 

Ξεκίνησαν πριν περίπου μια δεκαετία αναζητώντας πιθανές μουσικές για ταινίες του βωβού κινηματογράφου, αλλά στην πορεία άρχισαν να φτιάχνουν τα δικά τους έργα, δίνοντάς τους έναν χαρακτήρα «σκοτεινής τζαζ» –όπως δηλώνει και το όνομά τους. Με αφορμή τον επικείμενο ερχομό τους στην Ελλάδα (την ερχόμενη Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, στο Gagarin), μιλήσαμε με τον Justin «Bong Ra» Kohnen για τον Μουρνάου και τον Λανγκ, για τις βουνοκορφές της Αφρικής και της Ιαπωνίας και φυσικά για την τέχνη των soundtracks…

Μιας και κάποιοι αναγνώστες μας μπορεί να μη σας γνωρίζουν, θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για τη μουσική των Kilimanjaro Darkjazz Ensemble; Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας, στον μουσικό αλλά και στον εικαστικό τομέα της δουλειάς σας;

Οι Kilimanjaro Darkjazz Ensemble δημιουργήθηκαν το 2000 ως ντουέτο, το οποίο επεξεργαζόταν προϋπάρχουσες βωβές ταινίες και μουσικές, ανασυνθέτοντας ουσιαστικά και τα δύο. Σύντομα όμως, μη μπορώντας να βρούμε την κατάλληλη ηχητική επένδυση για τις ταινίες, ξεκινήσαμε να συνθέτουμε τη δική μας μουσική Καταλάβαμε αμέσως ότι αυτό που θέλαμε να δημιουργήσουμε ήταν ένα είδος σκοτεινής, κινηματογραφικής τζαζ. Έτσι, το 2004 σκεφτήκαμε με τον Gideon να εξελίξουμε το σχήμα και να δημιουργήσουμε ένα συγκρότημα. Σιγά-σιγά βρήκαμε τους κατάλληλους μουσικούς και τους ζητήσαμε να γίνουν μέλη των Kilimanjaro Darkjazz Ensemble. Κατόπιν, γύρω στο 2008, αποφασίσαμε από κοινού ότι θα μας άρεσε να ξεκινούσαμε ένα παράλληλο, αυτοσχεδιαστικό σχήμα, το οποίο θα δούλευε ακριβώς με τον αντίθετο τρόπο. Έτσι, δημιουργήσαμε τους Mount Fuji Doomjazz Corporation, πιο πολύ ως ένα απλό δημιουργικό παράρτημα –χωρίς δηλαδή να σκοπεύουμε να βγάλουμε δίσκο.
 
Πώς ακριβώς σκεφτόσασταν να επενδύσετε μουσικά εκείνες τις βωβές ταινίες, πριν αρχίσετε να φτιάχνετε δικές σας συνθέσεις;

Ήδη από το 1999, δουλεύαμε μαζί με τον Gideon σε μια εταιρεία  πολυμέσων. Αποφασίσαμε έτσι να δημιουργήσουμε μικρά οπτικοακουστικά αποσπάσματα, μιξάροντας βωβές ταινίες με προϋπάρχουσα μουσική. Επεξεργασία κι ενορχήστρωση από την αρχή δηλαδή, σύμφωνα με το γούστο μας. Κι αυτό τελικά οδήγησε στη δημιουργία των Kilimanjaro Darkjazz Ensemble.

Έχετε πει σε παλιότερες συνεντεύξεις σας πως θαυμάζετε τη δουλειά σκηνοθετών του βωβού κινηματογράφου, όπως του F. W. Murnau και του Fritz Lang –η μελέτη των ταινιών τους ήταν εξάλλου κι ένα μέρος των σπουδών σας. Ποιες είναι οι αγαπημένες σας;

Νομίζω πως το Nosferatu είναι, χωρίς αμφιβολία, μία από τις πιο αγαπημένες μας ταινίες.

Έχετε στο μυαλό σας συγκεκριμένους σκηνοθέτες με τους οποίους θα θέλατε να συνεργαστείτε; Ή μια ιδιαίτερη προτίμηση σε ένα κινηματογραφικό είδος;

Μια συνεργασία με τον David Lynch ή με τους αδερφούς Quay θα μας ενθουσίαζε! Όσον αφορά στο είδος, κάθε ένα είναι και μια ξεχωριστή πρόκληση, πιστεύω.

Kilimanjaro_3

Ποια η άποψή σας για τα σημερινά soundtrack; Πιστεύετε πως πρόκειται για μια παραγκωνισμένη τέχνη ή ότι ο προσανατολισμός τους χάνεται λόγω του μεγάλου αριθμού των καλλιτεχνών που ασχολούνται με αυτά;

Η πλειονότητα των μουσικών που γράφονται για mainstream ταινίες δεν έχει  κάποιο μοναδικό χαρακτηριστικό. Αισθάνεσαι το συναίσθημα να πλησιάζει από μακριά, ακολουθώντας μια προδιαγεγραμμένη πορεία. Εγώ από την άλλη νιώθω πως ανήκω σε μια διαφορετική γενιά, η οποία μεγάλωσε με ταινίες που είχαν soundtracks από συνθέτες  σαν τον Morricone. Δεν είναι θέμα καλού και κακού, απλώς προσέγγισης και γούστου.

Υπάρχουν πάντα εικόνες στο μυαλό σας κατά τη διάρκεια της συνθετικής διαδικασίας ή θα  μπορούσε η μουσική σας να λειτουργήσει και χωρίς αυτές; Και πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν οι εικόνες κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας σας, στη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας για το κοινό σας;

Θεωρώ πως η μουσική μας στέκεται και μόνη της, χωρίς την εικαστική βοήθεια. Ίσως γιατί η ίδια εμπεριέχει την ψευδαίσθηση εικόνων. Κι αυτό είναι κάτι πάνω στο οποίο δουλεύουμε αρκετά κατά τη διάρκεια της σύνθεσης.

Πόσο διαφέρουν οι διαδικασίες σύνθεσης και ηχογράφησης όταν λειτουργείτε ως Kilimanjaro Darkjazz Ensemble και ως Mount Fuji Doomjazz Corporation;

Η διαφορά, για μας, είναι ξεκάθαρη και απλή: η μουσική των Kilimanjaro Darkjazz Ensemble είναι «γραμμική», οργανωμένη στο στούντιο. Σε αντίθεση με αυτή των Mount Fuji Doomjazz Corporation, που είναι απόλυτα αυτοσχεδιαστική κι ελεύθερη.

Πώς προέκυψαν αλήθεια αυτά τα δύο ονόματα; Είναι προφανές ότι έχετε μια ιδιαίτερη αδυναμία στις βουνοκορφές!

Διαλέξαμε το Κιλιμάντζαρο για τη μυστηριώδη αύρα που το περιβάλλει. Η γεωγραφική τοποθεσία, αλλά ακόμη και ο φωνητικός τρόπος εκφοράς του ονόματος, ήταν δύο ακόμη λόγοι. Και μιας και βαφτίσαμε το πρώτο σχήμα με το όνομα ενός βουνού, αποφασίσαμε να κάνουμε το ίδιο και με το side-project μας, ώστε να είναι εμφανής η σύνδεση ανάμεσά τους. Διαλέξαμε το βουνό Φούτζι, αλλά για να είμαι ειλικρινής θα μπορούσαμε να είχαμε διαλέξει μια οποιαδήποτε βουνοκορφή του κόσμου.

Kilimanjaro_2

Είστε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα των τελευταίων άλμπουμ σας με τα δύο αυτά σχήματα;
 
Ναι, είμαστε ικανοποιημένοι!

Πόσο δύσκολο είναι να ντύνεστε κάθε βράδυ μια διαφορετική περσόνα, μία για κάθε σχήμα σας;

Καθόλου δύσκολο! Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ανεβούμε στη σκηνή. Από εκεί και πέρα όλα λειτουργούν τελείως φυσικά κι αυθόρμητα.

Οι σκάλες στο εξώφυλλο του τελευταίου σας δίσκου ως Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, From The Stairwell, οδηγούν στο σκοτάδι. Η σκοτεινή, μελαγχολική και καταθλιπτική διάθεση είναι η μόνη που διακατέχει τη μουσική σας; Θα σας ενέπνεε το ίδιο κι  ένα πιο ηλιόλουστο περιβάλλον;

Οι Kilimanjaro Darkjazz Ensemble είναι απλώς ένα μουσικό σχήμα, ανάμεσα σε πολλά άλλα. Κάθε μέλος έχει παράλληλα και το δικό του project. Ίσως πάντως στους Kilimanjaro Darkjazz Ensemble να αρέσει πράγματι περισσότερο η μελαγχολία και η μαυρίλα... Είναι μια φυσική μουσική διεργασία.

Τι αποτελεί για σας έναυσμα για δημιουργία αυτή τη στιγμή (εκτός από τον κινηματογράφο);

Αυτή η συνέντευξη!
 
Πού προσανατολίζονται οι επόμενες δουλειές σας; Σχεδιάζετε νέες ηχογραφήσεις, κάποιο soundtrack ή ακόμη και τη δική σας ταινία;

Έχουμε έτοιμο ένα νέο δίσκο με τους Mount Fuji Doomjazz Corporation, ο οποίος θα κυκλοφορήσει στις αρχές του 2012. Τα σχέδια για καινούργιο δίσκο με τους Kilimanjaro Darkjazz Ensemble βρίσκονται σε πολύ πρώιμο στάδιο: δεν σκοπεύουμε να κυκλοφορήσουμε κάτι πριν το 2013.

Σας ευχαριστώ πολύ. Θα σας δούμε στην Αθήνα.

Ευχαριστούμε!

Top story

Η αυτοσχέδια καμπάνια πίσω από το #ReleaseTheSnyderCut χαιρετίστηκε ως η πρώτη νίκη των αδικημένων fans απέναντι στα αρτηριοσκληρωτικά studio. Είναι, όμως, έτσι;

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Και τον μήνα που μας έφτασε μέχρι το Πάσχα ακούσαμε μερικούς από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς ως τώρα.

Ο Μάκης Μηλάτος κάνει μια διαλογή των πιο αξιόλογων ειδικών κυκλοφοριών που μας φέρνει φέτος η γιορτή των δισκοπωλείων στις 12 Ιουνίου και τις 17 Ιουλίου.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Annie Clark σε αντίστροφη μέτρηση, λίγο πριν την κυκλοφορία του Daddy's Home.

Ο Ανδρέας Κύρκος γράφει για την ταινία για την οποία η Emerald Fennell απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου στα 93α βραβεία της Ακαδημίας.

Τα Νησιώτικα, από τον Γιάννη Πάριο. Μέρα που είναι, θα ακουστούν. Στο δικό μας ή σε κάποιο άλλο μπαλκόνι... Ξαναθυμόμαστε τον πιο μοσχοπουλημένο δίσκο στην ελληνική δισκογραφία (1.600.000 αντίτυπα) και αναζητούμε τα μυστικά της τεράστιας αυτής απήχησής του.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής ακούει 5 δίσκους νέας σοδειάς που δε θα συναντήσετε εύκολα εκεί έξω.

Η Ελένη Τζαννάτου βλέπει την ζωή σε 24 καρέ το δευτερόλεπτο. Στο πρώτο I Lost It At The Movies εξηγεί πώς η καλύτερη θρησκευτική ταινία που υπήρξε ποτέ, θα μπορούσε να έχει γυριστεί μόνο από τον αιρετικό φακό ενός άθεου, ομοφυλόφιλου, μαρξιστή.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη επιλέγει και προτείνει 5+1 νέες (ή περίπου νέες) εκδόσεις για να περάσει το φετινό Πάσχα όσο καλύτερα γίνεται.

Ο Μάκης Μηλάτος επιλέγει τα άλμπουμ που θα κάνουν το Πάσχα να ακούγεται λίγο διαφορετικό.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), κάνει Πάσχα στην πόλη, αλλά είναι σαν να κάνει στο χωριό.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, μιλάει για μικρόκοσμους και μακρόκοσμους με τον Παναγιώτη Χαλουλάκο των ΛΔΛΜ.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος γράφει για τον νέο δίσκο των Glacial που έχει beats, σαξόφωνο και Γιώργο Μαζωνάκη.

 O Ανδρέας Κύρκος γράφει για τις δύο τηλεοπτικές σειρές που παρά τις ελλείψεις στο περιεχόμενο, παραμένουν χάρμα οφθαλμών.

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα, όλοι εμείς που αγαπήσαμε (και) την ποπ μουσική/κουλτούρα των 80s να ευχαριστήσουμε το ΠΑΣΟΚ. Κάποια επόμενη γενιά, το ίδιο θα έκανε με τον Sean Parker του Napster (και έναν από τους πρώτους χρηματοδότες του Spotify).

Top