View More
Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Ζώης Χαλκιόπουλος ...
Οι Sisters of Mercy στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη επιβεβαίωσαν εν μέρει τις κακές φήμες που συνοδεύουν τα live τους, καταφέρνοντας ωστόσο να ...
Βρεθήκαμε στο Sani Festival, απολαύσαμε μία από τις πιο απρόσμενα μαγευτικές εμφανίσεις της χρονιάς από τον Bob Geldof και ακούσαμε για ποιο λόγο η ...
Top story

Το κομμάτι που ακούστηκε για πρώτη φορά ζωντανά στο Mad Cool Festival της Μαδρίτης είναι και το πρώτο δείγμα μουσικής του συγκροτήματος μετά το Pressure Machine του 2021

Ο πρώτος full-length δίσκος του συγκροτήματος εδώ και 10 χρόνια είναι γεγονός

Με ταχύτατους ρυθμούς εξαφανίζονται τα εισιτήρια της συναυλίας

Το δεύτερο preview του συνεργατικού τους LP με τίτλο Reset είναι εδώ

Honey Dijon, will.i.am, Terry Hunter και Nita Aviance αναλαμβάνουν τις εναλλακτικές εκδοχές του lead single του Renaissance

Στο Life Moves Pretty Fast box set θα περιλαμβάνονται μουσικές που αγαπήθηκαν από τις ταινίες Pretty in Pink, Ferris Bueller's Day Off, The Breakfast Club και πολλές ακόμη

Ένα κομμάτι που σύμφωνα με τον Brett Anderson έχει να κάνει με την πρώτη φορά που ένας άνθρωπος ερωτεύεται

Mercury rising: Οι Queen μέχρι το 1974

Η κυκλοφορία των ιστορικών πια συναυλιών τους στο θέατρο Rainbow (1974), προσφέρουν την ευκαιρία να δούμε με φρέσκο μάτι πώς ακριβώς εκτοξεύτηκαν στη στρατόσφαιρα της δημοφιλίας...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Η κυκλοφορία των ιστορικών πια συναυλιών τους στο θέατρο Rainbow (1974), προσφέρουν την ευκαιρία να δούμε με φρέσκο μάτι πώς ακριβώς εκτοξεύτηκαν στη στρατόσφαιρα της δημοφιλίας...

 
Με αφορμή την κυκλοφορία των ιστορικών τους συναυλιών στο θέατρο Rainbow το 1974 (σε διάφορες εκδόσεις κυμαινόμενης πολυτέλειας, απόλυτα αρμόζουσας στην ιστορία και στο «ήθος» τους), κάνουμε μια αναδρομή στα πρώτα χρόνια των Queen, καταγράφοντας τα κομβικά σημεία που οδήγησαν στην εκτόξευσή τους στη στρατόσφαιρα της δημοφιλίας.
 
Blame it on the revolution: από τη Ζανζιβάρη στο Λονδίνο 
 
12 Ιανουαρίου 1964, Σουλτανάτο της Ζανζιβάρης: εξοργισμένοι από την ελλιπή εκπροσώπησή τους στο κοινοβούλιο του πολυφυλετικού κρατιδίου –παρά την ευρεία νίκη τους στις προ εξαμήνου εκλογές– εκπρόσωποι του Aφρικανικού Kόμματος, αλλά και σύμμαχοί τους από την Αριστερά, ανατρέπουν τον Σουλτάνο και καταλαμβάνουν την εξουσία. Οι επαναστάτες κινούνται εναντίον των Αράβων και Ασιατών που ζουν στο νησί, με αποτέλεσμα αδιευκρίνιστο αριθμό θυμάτων. Η οικογένεια του Bomi Bulsara, ο οποίος εργαζόταν ως ταμίας στο Βρετανικό Αποικιακό Γραφείο της Ζανζιβάρης, είναι ανάμεσα σε όσους προσφεύγουν στη Βρετανία για άσυλο.
 
Arthroqueen_2
 
Ο έφηβος γιος του Bomi και της Jer, Farrokh, ο οποίος είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στην πατρίδα των γονιών του –την Ινδία– και είχε φοιτήσει σε βρετανικού τύπου σχολείο (όπου τον φώναζαν Freddie), μπήκε σε πολυτεχνική σχολή του Λονδίνου για να σπουδάσει καλές τέχνες. Αφού πήρε το δίπλωμά του, εντάχθηκε σε μια μπάντα διασκευών από το Λίβερπουλ, τους Ibex (αργότερα μετονομάστηκαν σε Wreckage) και έπειτα στους Sour Milk Sea. Η τύχη του όμως άλλαξε όταν συνάντησε ένα λονδρέζικο γκρουπ, τους Smile, κι έγινε θαυμαστής τους.
 
Οι Smile βρίσκονταν στο κουρμπέτι από το 1968, όταν τους ίδρυσε ο κιθαρίστας Brian May, σπουδαστής φυσικομαθηματικών τότε στο Imperial College του Λονδίνου. Παρέα με τον βοκαλίστα και μπασίστα Tim Staffell και τον ντράμερ Roger Taylor, είχαν δώσει αρκετές συναυλίες σε στέκια της βρετανικής πρωτεύουσας και είχαν ηχογραφήσει 6 δικά τους τραγούδια, που δεν κυκλοφόρησαν εντούτοις ποτέ. Στα τέλη του 1970 ο Staffell αποφάσισε να αποχωρήσει για χάρη ενός άλλου γκρουπ, οπότε οι May & Taylor είπαν να το διαλύσουν, όμως ο Freddie Bulsara τους έπεισε να συνεχίσουν, αλλάζοντας το όνομά τους σε Queen –μα και το δικό του σε Freddie Mercury. Όπως ο υδράργυρος μια ζεστή μέρα, είχε στόχο να ανέβει πολύ ψηλά...
 
Arthroqueen_3
 
Don’t stop me now: εμπόδια στον δρόμο προς τη δόξα
 
Τον Φλεβάρη του 1971 η μπάντα κατέληξε στον John Deacon για τη θέση του μπασίστα κι έβαλε πλώρη για αναζήτηση δισκογραφικής στέγης. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για το πρώτο τους demo, αλλά εκείνοι –απτόητοι– έδωσαν την πρώτη τους συναυλία τον Ιούλιο, σε ένα κολέγιο έξω από το Λονδίνο. Χρειάστηκε πάντως να περάσουν 2 χρόνια από εκείνο το λάιβ για να δουν το πρώτο τους άλμπουμ στα δισκοπωλεία. Είχε μεσολαβήσει η συμφωνία τους με το τμήμα management των φημισμένων Trident Studios, κι ένα συμβόλαιο με την EMI.
 
Το άλμπουμ Queen, παρότι έλαβε θετική ανταπόκριση από τους κριτικούς και έγινε τελικά χρυσό σε Βρετανία και Η.Π.Α., δεν κατάφερε να κάνει ιδιαίτερη αίσθηση στα μεγάλα ακροατήρια, αν και βρισκόταν μέσα στα μουσικά πράγματα της εποχής, καθιστώντας εμφανείς τις hard, metal και progressive rock καταβολές των δημιουργών του. Ο παραγωγός Roy Thomas Baker τους είχε από νωρίς πείσει να μη χρησιμοποιήσουν συνθετητές, μα να αναζητήσουν λύσεις αποκλειστικά στους κιθαρισμούς του May και στις αλλεπάλληλες στρώσεις φωνητικών. Κάπως έτσι γεννήθηκε ο ήχος-σήμα κατατεθέν των Queen, ο οποίος είχε ως κορωνίδα τις χαρισματικές ερμηνευτικές δυνατότητες του Mercury.
 
Arthroqueen_4
 
Το Queen II ακολούθησε λιγότερο από έναν χρόνο αργότερα (Μάρτιος του 1974) και στο εξώφυλλό του απεικόνιζε το συγκρότημα –φωτογραφημένο από τον Mick Rock– σε μια πόζα που θα τους συνόδευε για αρκετά χρόνια μετά. Αν και τούτη τη φορά οι κριτικές δεν ήταν ομόθυμα θετικές, στο υλικό του άλμπουμ αντικατοπτρίζεται ένα καταστάλαγμα: υπάρχει τώρα πιο ξεκάθαρη η σφραγίδα των Queen, πράγμα που φέρνει και τις πρώτες επιτυχίες, με το “Seven Seas Of Rhye” να μπαίνει στο #10 των βρετανικών charts. Μια σημαντική δικαίωση για τη δουλειά ήρθε με αρκετή καθυστέρηση, καθώς αναγνωρίστηκε ως μεγάλη επιρροή των εναλλακτικών ρόκερς των 1990s.
 
Live At The Rainbow: μετρώντας αντίστροφα προς την εκτόξευση
 
Η πρώτη εμφάνιση της μπάντας στο θέατρο Rainbow, στη γειτονιά Finsbury Park της βρετανικής πρωτεύουσας, έγινε 3 εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του Queen II. Μόλις πριν λίγους μήνες, το συγκρότημα άνοιγε ως support την περιοδεία των Mott The Hoople, πλέον όμως ήταν headliners. Όταν πάντως έμαθαν από τον ατζέντη τους Mel Bush ότι θα τους έκλεινε τον συγκεκριμένο χώρο, έδειξαν ιδιαίτερα δύσπιστοι. «Mel, πιστεύεις πραγματικά ότι μπορούμε να το γεμίσουμε;», θυμάται ο Brian May: «Τα προηγούμενα 3 χρόνια νιώθαμε σα να ήμασταν μόνο οι τέσσερίς μας που πιστεύαμε σε αυτό που κάναμε». Όχι μόνο βρέθηκαν όμως κι άλλοι πιστοί της μπάντας, μα οι Queen θα επέστρεφαν στον... τόπο του εγκλήματος για δύο ακόμα εμφανίσεις τον Νοέμβριο. Και τότε είχαν στο οπλοστάσιό τους κάποια καινούργια (και σπουδαία) τραγούδια.
 
Arthroqueen_5
 
Το Sheer Heart Attack, το τρίτο τους στουντιακό πόνημα, κυκλοφόρησε στα τέλη του 1974 και είναι αναντίρρητα το πρώτο πραγματικά σημαντικό τους άλμπουμ. Τούτη τη φορά είχαν αποφασίσει να ανοίξουν τη βεντάλια του ήχου τους κι έτσι οι κιθαριστικοί ηρωισμοί του May και τα καλειδοσκοπικά φωνητικά κλήθηκαν να υπηρετήσουν συνθέσεις που άγγιζαν το music hall, το καμπαρέ, την ποπ μπαλάντα και πάει λέγοντας. Άλλωστε, σύμφωνα με τον Mercury, οι Queen ενδιαφέρονταν πολύ περισσότερο για την παράδοση της showbiz, παρά για το ροκ εν ρολ αυτό καθ’ εαυτό. Κάπως έτσι, το άλμπουμ μοιάζει στο σύνολό του σαν μια χύτρα έτοιμη να εκραγεί, περιέχει πολλές συναρπαστικές στιγμές και βέβαια την πρώτη μεγάλη επιτυχία τους, το μαγικό “Killer Queen” (Βρετανία #2, Η.Π.Α. #12).
 
Βλέποντας τους τέσσερις μουσικούς στη σκηνή του Rainbow εκείνο τον Νοέμβρη, προκύπτουν αβίαστα ορισμένες διαπιστώσεις. Είναι μυστήριο, κατ’ αρχάς, πώς καταφέρνουν –τόσο νωρίς στην πορεία τους– να ακούγονται τόσο επαγγελματίες, διατηρώντας συνάμα σε μεγάλο βαθμό ζωντανό και φρέσκο αυτό που κάνουν. Ο Mercury αποδίδει με ακρίβεια μα και συναίσθημα ενώ αλλάζει κουστούμια εν ριπή οφθαλμού, ο May παίζει παπάδες σαν να μην τρέχει τίποτα, οι Deacon & Taylor κρατάνε τον ρυθμό, τραγουδούν και συμπληρώνουν ηχητικές λεπτομέρειες με άνεση η οποία τρομάζει. Από την άλλη, για κάποιον που έχει παρακολουθήσει τις μετέπειτα γιγαντωμένες εμφανίσεις τους, είναι σαφές ότι στα τέλη του 1974 το συγκρότημα δεν είχε αγγίξει το μάξιμουμ της αυτοπεποίθησής του: ο Mercury, για παράδειγμα, ήταν ακόμα αρκετά ταπεινός. Πόσο βαριά ρόκαραν όμως ε;
 
Arthroqueen_6
 
Το Live At The Rainbow ‘74 συλλαμβάνει τους Queen σε μια πολύ κρίσιμη στροφή στην πορεία τους. Ήταν έτοιμοι να εκτιναχθούν σε δημιουργικό και δημοφιλικό επίπεδο και να απενοχοποιήσουν μέσα τους τα πάντα, προκειμένου να αγγίξουν τα όρια της υπερβολής που είχε κατά νου ο Freddie Mercury. Θα ακολουθούσαν πολλά σπουδαία τραγούδια, αμέτρητες συναυλίες, πολλή αγάπη και πολύ ξόδεμα. Και όλα αυτά θα οδηγούσαν σε ένα τέλος τραγικό, το οποίο κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί όταν η ομάδα ξεκινούσε με όνειρα και υπέρμετρες φιλοδοξίες. Όμως αυτά, όπως λένε, αποτελούν το αντικείμενο ενός άλλου άρθρο...
 

Top story
Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Ζώης Χαλκιόπουλος ετοιμάζει βαλίτσα, παραδοσιακά,  τελευταία στιγμή και πετάει μέσα Σtella, The Smile, Twin Peaks και Kleir Stefan. 

Οι Sisters of Mercy στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη επιβεβαίωσαν εν μέρει τις κακές φήμες που συνοδεύουν τα live τους, καταφέρνοντας ωστόσο να παραδώσουν ένα αποτέλεσμα καλύτερο από το αναμενόμενο. 

Βρεθήκαμε στο Sani Festival, απολαύσαμε μία από τις πιο απρόσμενα μαγευτικές εμφανίσεις της χρονιάς από τον Bob Geldof και ακούσαμε για ποιο λόγο η αντίδραση δεν μπορεί να έλθει πλέον μέσα από τη μουσική.

Λίγο πριν την πρεμιέρα της πολυανεμενόμενης τηλεοπτικής μεταφοράς του "Sandman" του Neil Geiman ο Βασίλης Σπανός ανατρέχει σε ένα top 5 αγαπημένων κινηματογραφικών και τηλεοπτικών στιγμών του σπουδαίου συγγραφέα του φανταστικού - και όχι μόνο,

Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Άγγελος Κλειτσίκας ακούει tropicalia, θέτει ευγενείς αναγνωστικούς στόχους και περιμένει τις  τελευταίες τηλεοπτικές περιπέτειες του Saul Goodman.

Οι Calexico στα πρόθυρα των διακοπών, στην Τεχνόπολη, μας χάρισαν δύο ώρες γεμάτες με τραγούδια, μουσικές και συναισθήματα που μάταια τόσα χρόνια προσπαθούν οι δισκογραφικές εταιρίες και οι mainstream ραδιοφωνικοί σταθμοί  να κολλήσουν πάνω τους ετικέτες. 

Το Netflix αποτυγχάνει να ανοίξει έναν νέο δρόμο για την πλατφόρμα στο ψυχαγωγικό σινεμά αξιώσεων ενώ το σκηνοθετικό δίδυμο των αδελφών Russo χάνουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν το δικό τους Mission Impossible. 

 Oι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο η Άννα Γεωργάτου πάει Σάμο - Χάλκη και Παρίσι Τέξας, βλέπει Αντονιόνι και Συζητήσεις με Φίλους, διαβάζει Καραγάτση και Ezra Pound και ακούει Dury Dava, Noda Pappa και Julee Cruise.

Σειρές που θα σε ξεγελάσουν μεταφέροντάς σε νοητά στην παραλία, ακόμη κι αν έχεις ξεμείνει φέτος στην έρημη πόλη

Οι συντάκτες του Avopolis πήγαν σε πάρα πολλές συναυλίες, άκουσαν μουσική, μαγεύτηκαν, χόρεψαν, στριμώχτηκαν, συγκινήθηκαν, ταξίδεψαν και εδώ προσπαθούν να διαλέξουν το αγαπημένο τους στιγμιότυπο από τα βράδια αυτού του τόσο πλούσιου, φετινού, μεγάλου συναυλιακού καλοκαιριού που τόσο είχαμε ανάγκη. 

Στο νέο του Diggin' o Ζώης Χαλκιόπουλος ετοιμάζεται για διακοπές με τα μαγικά πνευστά των Prince Lasha Quintet και Sonny Simmons στο The Cry!. 

Μια κουβέντα με τον frontman των Black Midi, Geordie Greep με αφορμή την κυκλοφορία του τρίτου album τους Hellfire,  που προσθέτει ένα ακόμα ορόσημο στο πειραματικό μουσικό τους όραμα. 

Οι Slipknot έκλεισαν ιδανικά και ισοπεδωτικά αυτό το πλούσιο συναυλιακό καλοκαίρι τη δωδέκατη, τελευταία και πολυπληθέστερη ημέρα του φετινού Release Athens Festival, παρέα με τους ορεξάτους Sepultura, τους άξιους Jinjer, και support acts από Vended,  Maplerun και τους Renegade και ποιος καλύτερος ανταποκριτής από τον Επίτροπο για αυτή τη ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο πάει New Long Fest και ετοιμάζεται να γράψει τον επίλογο του πιο πλούσιου συναυλιακού καλοκαιριού των τελευταίων ετών. 

 Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Stefan Olsdal και τη διάθεση του κόσμου η συγκυρία φαίνεται να μην ευνόησε τον Brian Molko και τους Placebo που σε μια "χλιαρή" βραδιά απέδειξαν τη μειωμένη δυναμική τους. 

Α night to remember τόσο για τους οπαδούς των Epica και Blind Guardian, όσο και για τους πολυπληθέστατους οπαδούς των Sabaton.

 Όλα όσα έγιναν στη δέκατη μέρα του φετινού Release Athens Festival με μεγάλους πρωταγωνιστές τους Clutch και τους The Hellacopters και δυναμικές εμφανίσεις από Blues Pills, Deaf Radio και ΛΔΛΜ.

Ένα κερδισμένο στοίχημα με ένα διαφορετικό, σκοτεινό παραμύθι για την "πριγκίπισσα του λαού".

O Μάκης Μηλάτος επιλέγει 5 επανεκδόσεις, κασετίνες και ειδικές κυκλοφορίες για το κατακαλόκαιρο γιατί οι συλλογές δεν σταματούν ποτέ. 

Top