Η πορεία της καναδικής δισκογραφικής μοιάζει βγαλμένη από indie παραμύθι και είναι μεγάλη στιγμή ότι εμπιστεύεται στη «δική μας» Σtella την πρώτη της διεθνή έκδοση. ...
Με αφορμή το πρόσφατο, υπέρ-επιτυχημένο reunion show τους στο Λος Άντζελες έπειτα από 7 χρόνια αποχής, η στήλη επιλέγει τα 20 καλύτερα κομμάτια της μπάντας που ...
Δεν ήταν λίγοι όσοι γνώρισαν το αθηναϊκό συγκρότημα πριν από 3 περίπου χρόνια, με το ντεμπούτο τους God Proudly Presents. Τώρα, επιστρέφουν με το Forbidden Fruit και ...
Τα θέματα φύλου και το πόσο ρευστά μπορεί να είναι πλέον τα παραδοσιακά «όρια» έγιναν επίκαιρα τα τελευταία χρόνια ακόμα και στην Ελλάδα, σε μια μεριά έστω του δημόσιου ...
Πρωτοπόροι της EBM, αλλά και φημισμένοι για τις αμφιλεγόμενες και απρόβλεπτες live εμφανίσεις τους, έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Temple, Σάββατο 18 Ιανουαρίου). ...

Πιάνοντας τον... κουμπαρά απ' τους όρχεις: οι Pink Floyd στη μετα-Roger Waters εποχή

Εξουσία, χρήμα και καλλιτεχνικές αναζητήσεις, με αφορμή τα 20 χρόνια από το The Division Bell, μα και την ανακοίνωση της κυκλοφορίας ενός νέου άλμπουμ...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Εξουσία, χρήμα και καλλιτεχνικές αναζητήσεις, με αφορμή τα 20 χρόνια από το The Division Bell, μα και την ανακοίνωση της κυκλοφορίας ενός νέου άλμπουμ...

20 χρόνια μετά το The Division Bell (το οποίο επανεκδίδεται) είχαμε την ανακοίνωση της κυκλοφορίας ενός νέου Pink Floyd άλμπουμ, μέσω του Twitter της συζύγου του David Gilmour: θα λέγεται The Endless River και θα είναι βασισμένο σε ηχογραφήσεις του 1994. Αρκετές επομένως οι αφορμές για μια αναδρομή στην τρίτη φάση της πορείας της μπάντας, η οποία σφραγίστηκε από την αποχώρηση του Roger Waters –του ηγέτη της επί μια 15ετία. Μιας πορείας που, παρά τις εναλλαγές και τις ανακατατάξεις, παρέμεινε πεδίο όχι μόνο καλλιτεχνικών αναζητήσεων, αλλά και σφοδρών συγκρούσεων με έπαθλο την εξουσία και το χρήμα...
 
 
 
Πέφτοντας πάνω σε τοίχο: διαφορετικοί δρόμοι μπροστά στην αποτυχία
 
Μπέρμιγχαμ, μέσα του 1984. Βγαίνοντας στη σκηνή, ο David Gilmour αντικρίζει ένα κοινό μόλις 200 ατόμων. Είναι το ναδίρ μιας ούτως ή άλλως πολύ μέτριας (όσον αφορά την προσέλευση) περιοδείας προς προώθηση του δεύτερου σόλο άλμπουμ του, About Face, έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του The Final Cut εκ μέρους Pink Floyd. Από το μυαλό του ανθρώπου που παραμένει ουσιαστικά άσημος, παρότι είναι ο κιθαρίστας ενός από τα πλέον φημισμένα βρετανικά μουσικά σύνολα, περνούν δυσοίωνες σκέψεις.
 
Λίγο καιρό αργότερα, ο Roger Waters –που την προηγούμενη δεκαετία οδήγησε τους Pink Floyd σε μια σειρά στουντιακών επιτευγμάτων τα οποία αγαπήθηκαν από εκατομμύρια, αλλά έσπειραν το μίσος στις τάξεις τους– βρίσκεται κι εκείνος στον δρόμο, προωθώντας τον δικό του σόλο δίσκο, The Pros And Cons Of Hitchhiking. Παρότι και στη δική του περίπτωση τα πράγματα δεν φαίνονται ρόδινα, ο Waters αποδεικνύεται (ξανά) μια σαφώς πιο ξεροκέφαλη περσόνα: επιλέγει να ακολουθήσει τον δύσκολο δρόμο και το καλοκαίρι του 1985 ανακοινώνει στους συνεργάτες του την αποχώρησή του από τους Pink Floyd. Πεπεισμένος ότι αυτοί δεν θα τολμήσουν να συνεχίσουν χωρίς εκείνον, τούς δηλώνει ότι η ετικέτα του γκρουπ είναι στη διάθεσή τους.
 
Στο άκουσμα των εξελίξεων, οι Gilmour και Nick Mason (εναπομείναντα μέλη έπειτα από την απόλυση του Rick Wright από τον Waters το 1979) επιλέγουν να μη διαρρεύσουν τίποτα στον Τύπο· στο μυαλό του πρώτου, όμως, ανάβει ένα λαμπάκι. «Είμαι 40 ετών», δήλωνε λίγο αργότερα στο περιοδικό Q, «Σύρθηκα στην Αμερική, στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο για να απογειώσω το γκρουπ. Αλλά δεν νιώθω γέρος, εκτός από όταν σκέφτομαι ότι πρέπει να ξεκινήσω από την αρχή ξανά, χωρίς το όνομα Pink Floyd. Έχω κερδίσει το δικαίωμα να το χρησιμοποιώ». Συγκεντρώνοντας λοιπόν υλικό που προόριζε για τον επόμενο σόλο δίσκο του, ο Gilmour αποφασίζει –έπειτα και από προτροπές της EMI– να το χρησιμοποιήσει ως κορμό του 13ου άλμπουμ των Pink Floyd. Με βάση αυτές τις εξελίξεις, και υπό την απειλή δικαστικών περιπετειών, ο Waters εξαναγκάζεται σε επίσημη παραίτηση.
 
Arthropink_2
 
Η στιγμή που άλλαξε η λογική: η τρίτη εκδοχή των Pink Floyd
 
Για μια ομάδα ανθρώπων που εξαρτιόταν πάντα από τον Waters για την παροχή της πρώτης τραγουδοποιητικής ύλης, τα πράγματα ήταν πλέον ιδιαιτέρως δύσκολα, τη στιγμή μάλιστα που ο Mason είχε χάσει την αυτοπεποίθησή του ως μουσικός, ο Wright φαινόταν να ενδιαφέρεται περισσότερο για την οικονομική αποκατάστασή του (και για τις εκδρομές του στα ελληνικά νησιά) και ο Gilmour βρισκόταν στα χωρίσματα με την πρώτη συζυγό του, Ginger. Αναγκάζονται έτσι να καταφύγουν σε συνεργασίες με μουσικούς όπως ο Bob Ezrin, ο Jon Carin, ο Phil Manzanera και ο Anthony Moore, ενώ οι ηχογραφήσεις ολοκληρώνονται με τον Gilmour στο τιμόνι και ελάχιστη συμμετοχή των Mason & Wright, η παρουσία των οποίων χρησιμεύει τελικά μόνο για να δικαιολογήσει τη χρήση του ονόματος «Pink Floyd».
 
Το A Momentary Lapse Of Reason κυκλοφορεί τον Σεπτέμβρη του 1987 και, παρά τον πινκφλοϋδικό τίτλο και δυο-τρεις πολύ καλές στιγμές ("Learning To Fly", "On The Turning Away", "Sorrow"), σε ελάχιστα πράγματα θυμίζει τις χρυσές μέρες του γκρουπ. Οι κριτικοί δεν το δέχονται με ενθουσιασμό, σε αντίθεση με τους οπαδούς, οι οποίοι κάνουν πάρτυ και το ανεβάζουν στο #3 των βρετανικών κι αμερικάνικων charts. Ο David Gilmour βρήκε τον τρόπο, έπειτα από τόσα χρόνια, να πάρει το αίμα του πίσω: να κάνει έναν σόλο δίσκο υπό το όνομα του γκρουπ –όπως είχε κάνει ο Waters με το The Final Cut– να βγει από τη σκιά του άσπονδου συνεργάτη του, να γίνει ο ηγέτης της μπάντας και παράλληλα να συνεχίσει τη μουσική του καριέρα με οικονομική ασφάλεια.
 
Σαν να μην έφταναν αυτά, η παγκόσμια περιοδεία προς υποστήριξη του δίσκου (θα γίνει αργότερα δίσκος και φιλμ με τίτλο The Delicate Sound Of Thunder) γνωρίζει τεράστια και διαρκή επιτυχία. Ο Waters αφρίζει από το κακό του μαθαίνοντας τα νέα και προσπαθεί να βάλει όσο πιο πολλά νομικά εμπόδια μπορεί στους πρώην συντρόφους του, με ελάχιστη όμως επιτυχία. Όταν, για παράδειγμα, τούς απαγορεύει να χρησιμοποιήσουν στις συναυλίες το κατοχυρωμένο από την πλευρά του ιπτάμενο γουρούνι του Animals, η απέναντι πλευρά απαντάει υψώνοντας ένα πανομοιότυπο μοντέλο με πρόσθετους... όρχεις, οι οποίοι το διαφοροποιούν από το αυθεντικό, οδηγώντας παράλληλα σε πλείστους όσους παραλληλισμούς: οικονομικούς (κουμπαράς-γουρουνάκι), σεξουαλικούς (σε γράφουμε εκεί που ξέρεις) και άλλους...
 
Arthropink_3
 
Όταν χτυπάει το καμπανάκι: επιστροφή στο ομαδικό πνεύμα
 
Όταν συναυλιακά τα έχεις καταφέρει καλύτερα από τον Michael Jackson και τους U2, δικαιούσαι να χαλαρώσεις και λίγο. Οι Gilmour και Mason περνούν λοιπόν τα πρώτα χρόνια των 1990s ιδιωτεύοντας, αλλά τον Γενάρη του 1993 ξαναμπαίνουν στο στούντιο μαζί με τον Wright (ως πλήρες μέλος πλέον) και ξεκινούν δουλειά πάνω σε νέες συνθετικές ιδέες. Σύντομα έχουν στα χέρια τους δεκάδες ντέμο, τα οποία αξιολογούν με δημοκρατικές διαδικασίες που δεν θυμίζουν σε τίποτα το παρελθόν. Ένα νέο πνεύμα συνεργατικότητας και αλληλοσεβασμού πνέει στα σαλόνια των Pink Floyd.
 
Δεν είναι κι όλα ρόδινα, πάντως. Η ανάμειξη, στο στιχουργικό κομμάτι, της Polly Samson –συγγραφέως και νέας κλειδοκράτορος της καρδιάς του David Gilmour– δεν αρέσει σε πολλούς μέσα στο στρατόπεδο της μπάντας, ενώ η οικονομική αποζημίωση του Wright, η οποία παραμένει σε επίπεδα συνεργάτη και όχι κανονικού μέλους, προκαλεί πληγές, έστω αόρατες στους πολλούς. Παρ' όλα αυτά το κλίμα δεν θυμίζει σε τίποτα τις εποχές του «δικτάτορα» Waters ή την κατ' επίφαση συνεργατικότητα του A Momentary Lapse Of Reason και οι Floyd βρίσκουν σιγά-σιγά τρόπους να λειτουργούν σαν ομάδα.
 
Κάπως έτσι, κυκλοφορούν το 14ο τους στουντιακό πόνημα The Division Bell στις 28 Μαρτίου 1994: ένα σαφώς καλύτερο του προκατόχου του άλμπουμ, με ενίοτε εντυπωσιακές στιγμές ("High Hopes", "Keep Talking", "What Do You Want From Me" κ.ά.), με εμφανή συμμετοχή όλων των μελών και με ένα concept –την ανθρώπινη επικοινωνία και τις αστοχίες αυτής– το οποίο, παρότι επίπονα διατεταγμένο, εκφέρεται με καθαρότητα και λειτουργικότητα που δύσκολα θα περίμενε κανείς, ελλείψει των αριστοτεχνικών στίχων του Waters. Οι κριτικοί το σφαγιάζουν, όμως υπάρχει αρκετό ψωμί στο The Division Bell, ώστε να διαψεύδονται πια και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό...
 
Arthropink_4
 
Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός: από τότε μέχρι τώρα
 
Στα 20 χρόνια που μετράνε από τότε έγιναν πολλά και τίποτα. Οι υπεράνθρωπα τέλειες εκτελέσεις στην ακόμα πιο επιτυχημένη παγκόσμια περιοδεία που αποτυπώθηκε σε διπλό δίσκο και ταινία ως Pulse, η πολύχρονη σιωπή, οι συνεχιζόμενες κόντρες με τον Waters μέσω του Τύπου, η αναπάντεχη επανένωση επί σκηνής Live 8 το 2006 (με βάση αυτές ακριβώς τις κόντρες), ο θάνατος του Wright από καρκίνο δύο χρόνια μετά. Η ελάχιστη πραγματική δραστηριότητα του συγκροτήματος όλον αυτόν τον καιρό αναπληρωνόταν για τους φαν μέσω επανεκδόσεων, σόλο κυκλοφοριών και ακατάπαυστων φημών για επανένωση –για μία ακόμα συναυλία, για έναν τελευταίο κοινό δίσκο...
 
Και να τώρα, λίγο καιρό μετά την ανακοίνωση της επετειακής επανέκδοσης του The Division Bell, που έρχονται τα χαρμόσυνα νέα δια στόματος Polly Samson: το γκρουπ δουλεύει πάνω σε εναπομείναν υλικό από τα sessions εκείνου του άλμπουμ, με την κυκλοφορία του Endless River να προγραμματίζεται για το προσεχές φθινόπωρο. Σε αυτό περιλαμβάνονται και παιξίματα του απόντα Wright, άγνωστο όμως παραμένει αν θα συμμετέχει ο Waters. Οι επόμενοι μήνες θα φέρουν λογικά κι άλλες αποκαλύψεις, αν και για το τελικό προϊόν ίσως χρειαστεί να περιμένουμε αρκετά. Σπάνια διαψεύστηκε μέχρι σήμερα, πάντως, ο κανόνας ότι, όταν μιλάμε για τους Pink Floyd, το πέρασμα του χρόνου όλο και κάτι καλό θα έχει να φέρει... 

ΑΤΖΕΝΤΑ

The Tiger Lillies
24-01-2020

The Tiger Lillies

Θεσσαλονίκη - Fix Factory Of Sound
Οι θρυλικοί Tiger Lillies επιστρέφουν στη χώρα μας για να γιορτάσουν μαζί με το αγαπημένο τους κοινό 30 χρόνια σκοτεινής, προκλητικής και γεμάτης ...
The Tiger Lillies
25-01-2020

The Tiger Lillies

Αθήνα - Fuzz Live Music Club
Tindersticks
13-02-2020

Tindersticks

Θεσσαλονίκη - Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
01-12-2019

Vinyl & Vintage Marketplace

Αθήνα - Ωδείον Αθηνών
19-01-2020

Άλμπαν Μπεργκ: Βότσεκ

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Chicago The Musical

Αθήνα - Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Μαρία Κάλλας

Σταμάτης Κόκοτας

Αθήνα - Το Άλσος

Μπάμπης Παπαδόπουλος

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Duo Crama

Αθήνα - Zp 87

Nora's Cinematic

Αθήνα - Faust Bar Theater Arts

Banda Iovanica

Αθήνα - Γυάλινο Μουσικό Θέατρο - Up Stage

Ελένη Δήμου

Αθήνα - Half Note Jazz Club
20-01-2020

ΠΡΟΤΑΣΗ


To Κύτταρο ακριβώς ένα χρόνο μετά, φέρνει πίσω τη μπάντα που μας πήρε το μυαλό και την καρδιά.. για άλλη μια, μοναδική Morlock’s Experience..αυτή τη φορά θα

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Χάρης Συμβουλίδης
Συναρπαστική συναυλία, η οποία βασίστηκε σε μια ρευστή μουσική ταυτότητα, που θόλωνε κατά το δοκούν το αν άκουγες τζαζ ή αν γινόσουν κοινωνός μιας εξερευνητικής διαδρομής προς το άγνωστο, που απλά
Χάρης Συμβουλίδης
Ξετύλιξε την pop αθωότητα των μεγάλων της επιτυχιών, τραγούδησε στα γιαπωνέζικα, αποχαιρέτησε τον Θάνο Μικρούτσικο, ερμήνευσε εκπληκτικά Μίκη Θεοδωράκη, είπε ακόμα και τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς.

ΣΤΗΛΕΣ

Άρης Καζακόπουλος
Με αφορμή το πρόσφατο, υπέρ-επιτυχημένο reunion show τους στο Λος Άντζελες έπειτα από 7 χρόνια αποχής, η στήλη επιλέγει τα 20 καλύτερα κομμάτια της μπάντας που πρωταγωνίστησε στην εμπορική γιγάντωση
Ζώης Χαλκιόπουλος
Φωνητικά από άλλον θεό, φλάουτο, κλαρινέτο, ukelele. Και άρπα ρε φίλε μου, άρπα! Πόσο μάγκας πρέπει να είσαι να στρώνεις τόσο σωστά τις αισθαντικές νότες της άρπας πάνω στον ρυθμό;
Ελένη Τζαννάτου
O έρωτας κι ο θάνατος που κινούν τα νήματα είναι πιο κοντά από ό,τι νομίζουμε. Και στον τελευταίο της σημαντικό δίσκο, η παρέα του Jarvis Cocker τα χώρεσε ισόποσα...
Δημήτρης Λιλής
Πλησιάζουν οι μέρες που το διαφορετικό θα κερδίζει σε όλα τα μέτωπα. Γι' αυτό, όσο πιο διαφορετικός είσαι, ακούγεσαι και δείχνεις, τόσο πιο πολύ πρέπει να επιμείνεις στην τέχνη σου· και είναι πιθανό

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Δημήτρης Λιλής
Η πορεία της καναδικής δισκογραφικής μοιάζει βγαλμένη από indie παραμύθι και είναι μεγάλη στιγμή ότι εμπιστεύεται στη «δική μας» Σtella την πρώτη της διεθνή έκδοση. Είχαμε λοιπόν την ευκαιρία να ...
Δημήτρης Μεντές

Με την επέτειο των γενεθλίων του να δημιουργεί διεθνές σούσουρο και την Parlophone να ανακοινώνει την έλευση εκδόσεων με σπάνια και ακυκλοφόρητα κομμάτια, ανατρέχουμε στους patchwork εαυτούς που ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ανδρέας Κύρκος
Δεν ήταν λίγοι όσοι γνώρισαν το αθηναϊκό συγκρότημα πριν από 3 περίπου χρόνια, με το ντεμπούτο τους God Proudly Presents. Τώρα, επιστρέφουν με το Forbidden Fruit και ακόμα περισσότερα live σχέδια,
Πέννυ Γέρου
Πρωτοπόροι της EBM, αλλά και φημισμένοι για τις αμφιλεγόμενες και απρόβλεπτες live εμφανίσεις τους, έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Temple, Σάββατο 18 Ιανουαρίου). Μιλήσαμε λοιπόν με τον ...
Πέννυ Γέρου

Μετά από 40ήμερη περιοδεία στο εξωτερικό, καταλήγουν στο Gagarin την Παρασκευή 17 και το Σάββατο 18 Ιανουαρίου, για την παρουσίαση του νέου τους άλμπουμ Great Hallucinations. Με αυτήν την αφορμή ...

Τάνια Σκραπαλιώρη
Εκκεντρικός και νοσταλγικός, παραδοσιακά indie και σύγχρονα pop, με αυθεντική DIY αισθητική κι ένα αεικίνητο ταλέντο, ο Τζίμης Πολιούδης έχει καταφέρει ν' ανοίξει ένα αυθύπαρκτο κεφάλαιο στην ...

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…