View More
Εν αναμονή της κυκλοφορίας του νέου δίσκου των Whereswilder, Movement In Place, από τη United We Fly στις 12 Νοεμβρίου και της live παρουσίασής του ...
Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν από την κυκλοφορία του Back to Black και η Μάρω Αγγελοπούλου βουτάει στη διαχρονική επιρροή του αριστουργήματος της Amy ...
Η Αγγελική Λάλου συνάντησε τον Γιάννη Βεσλεμέ με αφορμή τη μουσική που γράφει για την παράσταση Παράδεισος που ανεβαίνει στη Στέγη Γραμμάτων και ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο γιορτάζει το Halloween ...
 Τα κομμάτια που ξεχωρίσαμε από τις νέες κυκλοφορίες αυτής της εβδομάδας για τη λίστα του Σαββατοκύριακου από το Avopolis Radio. 
Top story

Ο δίσκος με την εκρηκτική εμφάνιση του καλλιτέχνη, με τίτλο Live from the Acropolis, αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 29 Οκτωβρίου

Το κομμάτι αποτελεί το τελικό preview για τη νέα δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος

Πότε θα κυκλοφορήσει το ντοκιμαντέρ για το αγαπημένο Beach Boy;

Ο δημοφιλής rapper τίμησε τη μητέρα του η οποία έφυγε από τη ζωή το προηγούμενο Σαββατοκύριακο σε ηλικία 70 ετών

Το νέο τους κομμάτι με τίτλο “ALYGATYR” κυκλοφόρησε εν μέσω της περιοδείας τους στο Ηνωμένο Βασίλειο

Η σειρά περιλαμβάνει νέες ηχογραφήσεις του "Lights", το οποίο συνοδεύεται από την ταινία μικρού μήκους του Lynch με τίτλο I Touch A Red Button Man

Το αγαπημένο Σκαθάρι εξήγησε ότι πάντα έβρισκε τη διαδικασία παράξενη

«Έχουμε μηδενική ανοχή ως προς ζητήματα κακοποίησης, τόσο σωματικής, όσο και λεκτικής, και αυτή η συμπεριφορά παρατηρείται εδώ και δύο εβδομάδες»

Σήμερα  7μμ με 8μμ παρουσιάζει το νέο της ep "1999".  

Ο Springsteen μίλησε με τον παρουσιαστή για το No Nukes concert film, τη φιλία του με τον Barack Obama και πολλά ακόμη

Ο δημοφιλής rapper ευχαρίστησε τόσο τον Snoop Dogg όσο και τους θαυμαστές του για τη στήριξη στις δύσκολες ώρες που περνά

Τα “West” και “25 Years” περιλαμβάνονται στο original score του Greenwood για το δραματικό western της Campion

Ο frontman των Pulp τραγουδά στα Γαλλικά υποδυόμενος τον pop τραγουδιστή Tip-Top

«Αν το ακούσει ποτέ αυτό ο Eddie [Vedder], φίλε σ’ αγαπώ και σ’ ευχαριστώ που ήσουν τόσο ευγενικός απέναντι στο συγκρότημά μας»

Η μήνυση που είχε ασκηθεί στο συγκρότημα είχε συγκροτηθεί στη βάση ότι το design της δημοφιλούς μπλούζας τους ήταν αντιγραφή ενός σχεδίου εμπνευσμένου από την Κόλαση του Δάντη.

Searching For Sugar Man ή Οι μουσικοί μύθοι και πώς να τους δημιουργήσετε

Αν δεν έχετε δει την ταινία, σκεφτείτε το σοβαρά πριν το διαβάσετε...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Αν δεν έχετε δει την ταινία, σκεφτείτε το σοβαρά πριν το διαβάσετε...

 

*Προσοχή: Αν δεν έχετε δει την ταινία, ίσως πρέπει να σταματήσετε ΤΩΡΑ την ανάγνωση!

Ντιτρόιτ, κάπου στα μέσα των 1970s. Ο Sixto Rodriguez βρίσκεται επί σκηνής, παρουσιάζοντας τα τραγούδια των δύο δίσκων του, ColdFact(1970) και ComingFromReality(1971), για πρώτη φορά μετά από αρκετό καιρό αποχής από τις ζωντανές εμφανίσεις. Από την αρχή, όμως, τα πράγματα δεν πάνε όπως τα σχεδίαζε: κάνει συνέχεια λάθη, ο ήχος είναι κακός... Όσο περνάει η ώρα το πλήθος δυσανασχετεί όλο και περισσότερο, κάποιοι του πετάνε μπουκάλια και μισοφαγωμένα σάντουιτς, οι περισσότεροι γιουχάρουν. Ο Rodriguez φτάνει κουτσά-στραβά μέχρι το τελευταίο τραγούδι, οπότε και καταφέρνει να χαλαρώσει και να τραγουδήσει ήρεμα τους στίχους «Butthanksforyourtime/Thenyoucanthankmeformine/Andafterthatssaid, forgetit». Κι έπειτα γονατίζει, τραβάει ένα πιστόλι και τινάζει τα μυαλά του στον αέρα, εκεί, μπροστά στο αποσβολωμένο κοινό, που δευτερόλεπτα αργότερα τρέχει πανικόβλητο για την έξοδο. Είναι η πιο σοκαριστική αυτοκτονία στην ιστορία της μουσικής. Μόνο που δεν συνέβη ποτέ.

Στην ταινία SearchingForSugarMan, ο Σουηδός σκηνοθέτης Malik Bendjelloul διηγείται την ιστορία του Rodriguez, ενός καλλιτέχνη που, ενώ στα τέλη των 1960s έδειχνε έτοιμος να κατακτήσει τον κόσμο με τη μουσική του, τελικά κατέληξε στην αφάνεια, για να ανακαλυφθεί εκ νέου από την καταπιεζόμενη λευκή νεολαία της Νοτίου Αφρικής στα 1970s και να γίνει θρύλος, εν αγνοία του. Το φιλμ έκανε πρεμιέρα πέρυσι στο Sundance Film Festival και στην πορεία κέρδισε αρκετές διακρίσεις, με κορυφαία αυτή του Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Εδώ και λίγο καιρό παίζεται και στους κινηματογράφους ανά την Ελλάδα, αφορμή που έδωσε στο Avopolis την ευκαιρία για μια συνέντευξη με τον Rodriguez τον ίδιο, την οποία μπορείτε να βρείτε κάνοντας κλικ εδώ.

Arthrosugar_2

Ο Bendjelloul έστησε το στόρι του σαν αστυνομικό μυστήριο, παρακολουθώντας τις προσπάθειες του κοσμηματοπώλη Stephen Segerman και του δημοσιογράφου Craig Bartholomew Strydom να βρουν μια άκρη σχετικά με τoν τρόπο θανάτου του ινδάλματός τους, για το οποίο κυκλοφορούσαν διάφορες αλληλοαντικρουόμενες φήμες. Λίγο πριν το μέσο της ταινίας, ο θεατής ανακαλύπτει ότι ο Rodriguez είναι ζωντανός και δουλεύει σε μια εταιρεία κατασκευών στο Ντιτρόιτ. Στην εποχή του ίντερνετ, βέβαια, είναι σχεδόν αναπόφευκτο να μην ακούσει κανείς ή να μην διαβάσει (καλή ώρα) κάτι για την ταινία πριν την παρακολουθήσει. Κι έτσι, μεγάλο μέρος του σασπένς και της γοητείας της εξανεμίζεται...

Για να λέμε την αλήθεια, το θέμα που επέλεξε να παρουσιάσει ο Bendjelloul δεν είναι τόσο πρωτάκουστο όσο παρουσιάζεται. Από το 1997, όταν και ανακαλύφθηκαν τα ίχνη του, ο Rodriguez πραγματοποίησε κάμποσες περιοδείες στη Νότια Αφρική, ενώ και στον διεθνή τύπο έχουν όλα αυτά τα χρόνια γραφτεί αρκετά άρθρα σχετικά με τη ζωή και την απίθανη ιστορία του. Στην Αυστραλία, μάλιστα, η μουσική του είχε ανακαλυφθεί ακόμα πιο νωρίς απ’ ό,τι στην Αφρική, ενώ είχαν γυριστεί για εκείνον δύο ντοκιμαντέρ. Για να μην αναφέρουμε το σαμπλάρισμα ενός τραγουδιού του από τον Nasτο 2001 και την ένταξη ενός άλλου στο soundtrack της ταινίας Candy (με πρωταγωνιστή τον Heath Ledger) το 2006.

Arthrosugar_3

Παρότι τα παραπάνω κάνουν το SearchingForSugarManνα χωλαίνει αρκετά ως ντοκιμαντέρ, δεν αφαιρούν τη μαγεία από την ταινία που γύρισε ο Bendjelloul. Η οποία, εκτός από την ιστορία του Rodriguez και των αναζητητών του, αγγίζει πολλά περισσότερα θέματα. Κάνει λ.χ. ένα γερό ζουμάρισμα στο απαρτχάιντ (εκ νέου επίκαιρο μετά τον θάνατο του Νέλσον Μαντέλα), στους περιορισμούς που επέβαλε στην καλλιτεχνική και πολιτική έκφραση, στο πόσο ωμά λειτουργούσε η λογοκρισία του. Περιγράφει, επίσης, με γλαφυρό τρόπο τις σκοτεινές διαδρομές του χρήματος στη μουσική βιομηχανία και τους τρόπους σκέψης των λειτουργών της. Ο Rodriguez, για παράδειγμα, θα έπρεπε να είναι από χρόνια πλούσιος, αφού το ντεμπούτο του έχει πουλήσει μισό εκατομμύριο αντίτυπα στη Νότια Αφρική. Ακόμα και σήμερα, όμως, κανείς δεν ξέρει πού κατέληξε το μερίδιό του από τα έσοδα...

Πάνω και πέρα απ’ όλα, πάντως, το SearchingForSugarManείναι μια ταινία για τους μύθους και για τη δύναμη της μουσικής να δημιουργεί τέτοιους: αρκούσαν δηλαδή τα τραγούδια του Rodriguez για να εκτοξευθεί ο ίδιος σε δυσθεώρητα ύψη δημοφιλίας, όντας ουσιαστικά ένας απών. Κι αν αυτά τα τραγούδια άξιζαν μιας καλύτερης τύχης στον καιρό τους, αν μη τι άλλο την εισπράττουν τώρα στο πολλαπλάσιο. Μπορούμε έτσι να δούμε κάθε πλαστικό δισκάκι σαν ένα μήνυμα μέσα σε μπουκάλι, το οποίο, πέφτοντας στον ποταμό της χαώδους πληροφόρησης δεν ξέρουμε σε ποιο σημείο του παγκόσμιου χωριού θα καταλήξει, ούτε πώς θα εκληφθεί.

Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και κάτι που τελικά διαφεύγει της κάμερας του Bendjelloul. Ο ήρωάς μας, όπως μαθαίνουμε, έχει τρεις κόρες, συνεχίζει να εργάζεται στην οικοδομή, σπούδασε φιλοσοφία και κάποτε κατέβηκε ως υποψήφιος δήμαρχος του Ντιτρόιτ –αποτυγχάνοντας και εκεί. Πλέον κερδίζει πολλά χρήματα από τις συναυλίες, τα οποία επιλέγει να μοιράσει σε συγγενείς και φίλους, ενώ θέλησε να παραμείνει στο σπίτι όπου ζούσε τα τελευταία 40 χρόνια. Όμως δεν μαθαίνουμε τίποτα πιο βαθύ για εκείνον, αφού ο σκηνοθέτης αρκείται στο να μάς παρουσιάσει απλά το (βολικό, εύκολο να αγαπηθεί και να εξυψωθεί ακόμα περισσότερο) πορτρέτο ενός αγίου της σύγχρονης μεγαλούπολης. Έτσι, ακριβώς όπως το βλέμμα του που κρύβεται πάντα πίσω από σκούρα γυαλιά, ο πραγματικός Rodriguez παραμένει τελικά στη σκιά. Ίσως και γιατί έτσι το θέλησε ο ίδιος.

Top story

Εν αναμονή της κυκλοφορίας του νέου δίσκου των Whereswilder, Movement In Place, από τη United We Fly στις 12 Νοεμβρίου και της live παρουσίασής του στο six d.o.g.s ο Άγγελος Κλειτσίκας συναντήθηκε μαζί τους, συζητώντας μεταξύ άλλων το γιατί η Billie Eilish είναι η ροκ μπάντα του σήμερα, την αδιαφορία της πολιτείας για τους μουσικούς και την

Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν από την κυκλοφορία του Back to Black και η Μάρω Αγγελοπούλου βουτάει στη διαχρονική επιρροή του αριστουργήματος της Amy Winehouse.

Το πρώτο "In Women We Trust" event της χρονιάς από το Plisskën Festival και το British Council είναι γεγονός και θα το γιορτάσουν με ένα λαμπερό πάρτι με Female Only Line Up

Η Αγγελική Λάλου συνάντησε τον Γιάννη Βεσλεμέ με αφορμή τη μουσική που γράφει για την παράσταση Παράδεισος που ανεβαίνει στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο γιορτάζει το Halloween με 4 σύντομες και πέρα ως πέρα φανταστικές “επιστολές τρόμου”.

 Τα κομμάτια που ξεχωρίσαμε από τις νέες κυκλοφορίες αυτής της εβδομάδας για τη λίστα του Σαββατοκύριακου από το Avopolis Radio. 

Την ημέρα της κυκλοφορίας του νέου τους δίσκου, Sympathy for Life, ο μπροστάρης του γκρουπ, Andrew Savage μας μίλησε σχεδόν για τα πάντα: την κατάσταση του ροκ σήμερα, την πραγματική επανάσταση και για το πως οι Parquet Courts ήταν πάντα μία μπάντα για χορό. 

Στο νέο του Diggin o Ζώης Χαλκιόπουλος μεταφράζει τους Poll σε Αγάπη.
Εμπνευσμένος από τη ρήση του Neil Young, ο Ζώης Χαλκιόπουλος επιλέγει 5 τραγούδια που μοιάζει να ακούγονται καλύτερα στις live εκτελέσεις τους από τις πρωτότυπες ηχογραφήσεις. Συν ένα opposite effect - έκπληξη.
Kάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) ζει με δύο ταινίες που του πήραν το μυαλό.

Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος έγραψε το ελληνικό Trainspotting και επιλέγει ένα soundtrack εμπνευσμένο από 10 καρέ του βιβλίου.

Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο σημερινό Listomania -κατ' εξαίρεση- δεν φτιάχνει κάποια λίστα, αλλά αναλύει τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας των αναγνωστών του Pitchfork για τους 200 καλύτερους δίσκους των 25 χρόνων λειτουργίας του. 

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει ξανά γύρω από το διάσημο εξώφυλλο του Nevermind  των Nirvana, o Μάκης Μηλάτος σταχυολογεί 15 εμβληματικά  album covers που σήμερα, ίσως, δεν θα είχαν κυκλοφορήσει ποτέ.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο ενώ φαινομενικά ασχολείται με το beef Πετράκου - Active Member ουσιαστικά σας προσφέρει "αμόλυβδη" Σωτηρία.

Top