View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος ώστε η μουσική να επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Decemberists - What A Terrible World, What A Beautiful World

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας
Χρειάστηκε να περάσουν 4 χρόνια για να δούμε τον διάδοχο του The King Is Dead, διάστημα ιδιαίτερα μεγάλο για μια μπάντα που προηγουμένως χρειαζόταν τον μισό από αυτόν τον χρόνο για να ετοιμάσει νέο δίσκο. Έπειτα όμως από 6 άλμπουμ και κάμποσα ακόμα EP, είναι λογικό να κοντοστέκονται οι Decemberists, αναλογιζόμενοι τι άλλο μπορεί να έχουν να πουν, ψάχνοντας να δουν πόσα ακόμα βέλη υπάρχουν στη φαρέτρα τους.
 
Αυτά που βγάζουν από εκεί μέσα τώρα, ως πρώτη εντύπωση, μοιάζουν πάνω-κάτω τα ίδια με εκείνα που ήδη ξέραμε: ο ίδιος ακουστικός (ως επί το πλείστον) ήχος, οι ίδιες indie-folk/pop φόρμες (πότε με αναφορές στην ιρλανδική παράδοση, πότε με bluegrass οργανολογία, άλλοτε με Nick Drake ντιρεκτίβες και πάει λέγοντας), η γνωστή σπουδή στη χρήση εξεζητημένων λέξεων. Πράγματι, σχεδόν κάθε ένα από τα νέα τραγούδια –ειδωμένο ως ατμόσφαιρα τουλάχιστον– θα έβρισκε εύκολα θέση σε κάποια από τις προηγούμενες δουλειές τους, χωρίς να ξενίσει.
 
Είναι δηλαδή ένας δίσκος φτιαγμένος στον αυτόματο πιλότο τούτος 'δω; Και ναι και όχι, θα έλεγα... Από τη μία, προφανώς ένα γκρουπ με 15ετή πορεία έχει κατασταλάξει σε κάποιες μεθόδους μέσα από τις οποίες δημιουργεί –κι αυτό είναι προφανές για τον Colin Meloy και τους συντρόφους του, από καιρό μάλιστα. Από την άλλη, μια προσεκτική ματιά στα φετινά τραγούδια αποκαλύπτει μια μετατόπιση στη θεματολογία των στίχων. Εκεί δηλαδή που συνήθως οι Decemberists κατέφευγαν σε αφηγήσεις και σε αναφορές σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα και εποχές, τώρα πάνε συχνά και προς την αντίθετη κατεύθυνση: προς πιο εξομολογητικές λογικές, προς μια απεύθυνση σε πρώτο πρόσωπο.
 
Θα μπορούσαμε να κάνουμε λόγο, λοιπόν, για μια ωρίμανση από την πλευρά των Αμερικανών. Έτσι είναι, μεγαλώνοντας θες να μιλήσεις περισσότερο για εκείνα που σε καίνε: γονεϊκότητα, γάμος και σχέσεις γενικότερα, στην περίπτωσή μας. Με αυτά καταπιάνεται το single “Make You Better”, για παράδειγμα, το οποίο είναι ίσως η σύνθεση με τη μεγαλύτερη δημοφιλική δυναμική εδώ, όπως και το “The Wrong Year”. Βέβαια, το συγκρότημα δεν εγκαταλείπει εντελώς την παλιά-του-τέχνη-κόσκινο, η οποία δίνει το παρών σε κομμάτια όπως τα “Cavalry Captain”, “Philomena” και “Carolina Low”. Τέλος, το συγκινητικό “12/17/12” έρχεται να παντρέψει τις δύο λογικές: εμπνέεται από την τραγική ειδησεογραφία, αλλά τη φέρνει μέσα στο σπίτι για να την αντιπαραβάλει με την εκεί εγκατεστημένη ευτυχία.
 
Είναι ιδιαίτερα καλοφτιαγμένος δίσκος το What A Terrible World, What A Beautiful World, όπως μας έχουν συνηθίσει άλλωστε οι Decemberists. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι συχνά «beautiful» και σχεδόν ποτέ «terrible». Όμως, αυτή η ομορφιά μοιάζει ξαναειδωμένη, οι κορυφώσεις του ξαναβιωμένες· η όλη αίσθησή του έχει ξαναεισπραχθεί. Κι έτσι, όταν φτάνει στο τέλος του, δύσκολα σκέφτεσαι να τον ξαναβάλεις να παίξει. Kι ας ξέρεις ότι, αν το κάνεις, δεν θα περάσεις καθόλου άσχημα.
 

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος ώστε η μουσική να επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top