Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.
Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.
Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα ...
Top story

Στο οποίο θα δείτε, μεταξύ άλλων, την Kylie Jenner, τη Rosaliá και τη Normani.

Κι αυτό γιατί η Lady Gaga ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη ραδιοφωνική της εκπομπή στο Apple Music.

Μετά από μια σεζόν, το Hulu ακυρώνει τη σειρά με την Zoë Kravitz.

Το φεστιβάλ έγινε την Παρασκευή 31 Ιουλίου στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου.

Μιας και ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε χωρίς άδεια μουσική του Καναδού.

Στα credits του Club Future Nostalgia θα δούμε ονόματα όπως αυτά της Madonna, της Gwen Stefani και της Missy Elliott.

Από το φθινόπωρο, τη θέση του θα πάρει σταδιακά το YouTube Music, με περισσότερα από 60 εκατομμύρια κομμάτια.

Lykke Li - I Never Learn

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Το κορίτσι μάς το είχε πει ευθέως και προ τριετίας, με εκείνο το ωραίο "Sadness Is A Blessing”: «sadness is my boyfriend / oh, sadness I’m your girl». Είναι στην ψυχοσύνθεση της Σουηδέζας τραγουδοποιού η μελαγχολία, η στενοχώρια, ακόμα και η αυτολύπηση. Και στο νέο –τρίτο κατά σειρά– άλμπουμ της σε αυτά τα χωράφια κινείται και πάλι. Το μαρτυρούν άλλωστε και οι πλερέζες του εξωφύλλου.

Αφορμή για τη «μαυρίλα» και τούτη τη φορά (όπως δηλαδή και την προηγούμενη), ένας χωρισμός. Φαίνεται όμως πως το νέο χτύπημα ήταν πολύ δυνατότερο για τη Lykke Li: εκεί που στο WoundedRhymes έβρισκες και κάποιες τσαμπουκαλεμένες στιγμές, στο INeverLearn η λύπη αφήνεται σχεδόν ανενόχλητη να κάνει πάρτυ. Είναι ενδεικτικό ότι τα 9 του τραγούδια γράφτηκαν ως ημερολογιακές καταχωρήσεις ή ως θεραπείες για την πονεμένη καρδιά της δημιουργού, χωρίς να υπάρχει σχέδιο να δημοσιοποιηθούν. Κάπως έτσι δεν προκύπτουν άλλωστε όλα τα άλμπουμ χωρισμού;

Όπως και να 'χει, τα 33 λεπτά του INeverLearn επαληθεύουν μεν όλα τα ατού που αναγνωρίστηκαν προηγουμένως στη Li –κυρίως την ικανότητά της να σκαρώνει θελκτικές ποπ μελωδίες– αποδεικνύονται δε μάλλον άνισα και συνολικά κάπως κατώτερα της προηγούμενης δουλειάς της. Για κάθε σπουδαίο τραγούδι εδώ (όπως τα “No Rest For The Wicked” και “Gunshot”, ας πούμε) υπάρχει και μια έτσι-κι-έτσι στιγμή: τα “Love Me Like I’m Not Made Of Stone” και “Silver Line”, για παράδειγμα. Είναι πάντως κυρίως ως σύνολο που δεν λειτουργούν τα συγκεκριμένα τραγούδια, καθώς δεν καταφέρνουν να σχηματίσουν ένα σταθερά ενδιαφέρον ακουστικό τοπίο. Και είναι κι εκείνη η «φιλσπεκτορική» τάση της παραγωγής, η οποία άλλοτε λειτουργεί πολύ όμορφα κι άλλοτε πνίγει τα πάντα στην αντήχηση· συμβάλλει στο να στέκεσαι με επιφυλάξεις απέναντι στον δίσκο.

Να πω, βέβαια, ότι το κείμενο αυτό θα μπορούσε και να συνοδεύεται από ένα 7άρι στη βαθμολογία, χωρίς να χρειαστεί να αλλαχθεί ούτε λέξη του. Είναι δηλαδή καλό άλμπουμ το INeverLearn: διαθέτει μερικές πραγματικά συγκινητικές και άξιες στιγμές, ενώ διατηρεί και μια αρκετά υψηλή ποιότητα σε όλη τη διάρκειά του. Ο λόγος που ο βαθμός μένει τελικά στο 6 έχει να κάνει περισσότερο με το ζύγισμα της κάπως μονοδιάστατης διάθεσής του και της αίσθησης ότι υπολείπεται σε σχέση με τη δυναμική και το υλικό που διέθετε το προηγούμενο βήμα της Lykke Li. Αλλά έτσι είναι οι χωρισμοί· όταν σε βρουν θες απλά να τους τραγουδήσεις, δεν γίνεται να σκέφτεσαι τους δισκοκριτικούς και τις χαζές απαιτήσεις τους...

 

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο τελευταίο Snap(shots) του καλοκαιριού, ταξιδεύει από την Ιρλανδία μέχρι το Palm Springs.

Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.

Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. Κάτι, δηλαδή, σαν την σκοτεινή εκδοχή του High Fidelity...

Ο αγαπημένος σεφ δεν έχει μόνο αγάπη για την κουζίνα, αλλά και για την καλή μουσική και την καλή ελληνική μπύρα.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα καλοκαιρινό διήγημα.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε μερικές κυρίες της μουσικής βιομηχανίας -και όχι μόνο.

Φεγγάρι, ψυχεδελικός φωτισμός, κατανυκτική ατμόσφαιρα, ένας ήχος άλλοτε απογυμνωμένος, άλλοτε ήρεμος και διαλογιστικός και άλλοτε κλειστοφοβικός ή καταιγιστικός ήταν οι πρωταγωνιστές των 110 περίπου λεπτών που χρειάστηκαν για να απολαύσουμε ζωντανά ένα δύσκολο άλμπουμ με ιδιαίτερες διασκευές.

O Θανάσης Μήνας αποχαιρετά τον βρετανό σκηνοθέτη που πέθανε στα 76 του χρόνια, «ξαναβλέποντας» 7 ταινίες του. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), σταχυολογεί την indie επικαιρότητα, σιγοτραγουδώντας Taylor Swift.

Η γερμανική σειρά είναι ένα ασυμμάζευτο αίνιγμα με πολλά επίπεδα που ολοκληρώθηκε με τον τρίτο κύκλο και προκαλεί τους θεατές να το αποκρυπτογραφήσουν από την αρχή.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, με αφορμή τον δίσκο-έκπληξη, Folklore, ανατρέχει στη δισκογραφία μιας από τις μεγαλύτερες pop stars της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Λίγο πριν την απονομή των τηλεοπτικών βραβείων της βρετανικής ακαδημίας (31/7), ο Ανδρέας Κύρκος ρίχνει μια ματιά στις υποψηφιότητες της κατηγορίας μίνι σειρών, που αποτελούν και τον κρυμμένο άσσο στο μανίκι της φετινής διοργάνωσης.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το soundtrack της τελευταίας ταινίας του The Boy. 

Στις 26 και 27 Ιουλίου του 1985 στο Καλλιμάρμαρο έλαβε χώρα μία από τις θρυλικότερες συναυλιακές στιγμές της χώρας. Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, 8 άνθρωποι που τις έζησαν μπροστά ή πίσω από τη σκηνή, αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου ένα μουσικό οδοιπορικό, με τα καλά και τα κακά του, που θα λένε και στα εγγόνια τους.

Instagram





Top