View More
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της ...
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Boston - Life, Love & Hope

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Όταν η τραγωδία της αυτοκτονίας του Brad Delp χτύπησε το στρατόπεδο των Boston (2007), πολλοί πίστεψαν ότι ο δρόμος τους έφτασε στο τέλος του. Άλλωστε η φωνή του –μία από τις πιο κρυστάλλινες και ευέλικτες στο ροκ– συμπλήρωνε τον ήχο που σμίλευε ο ιδρυτής και παραγωγός τους Tom Scholz, ορίζοντας το δίπολο γύρω από το οποίο χτίστηκε η πορεία του αμερικάνικου γκρουπ. Δυστυχώς, ο Scholz είχε διαφορετική άποψη...

Θα περίμενε κανείς να είναι τα φωνητικά που θα ξενίζουν στο Life, Love & Hope, εντούτοις ο Scholz καταφέρνει και μπαλώνει τα πράγματα, χρησιμοποιώντας διάφορους καλεσμένους ερμηνευτές (συν την Kimberley Dahme). Προδώθηκε όμως στο δικό του το γήπεδο, στην παραγωγή. Γιατί αυτά τα 11 τραγούδια ακούγονται πραγματικά αδύναμα. Όχι μόνο ως συνθέσεις, κυρίως εξ αιτίας μιας ανισόρροπης ηχητικής προσέγγισης, η οποία σε κάνει να αναρωτηθείς μήπως οι Boston έστειλαν στο εργοστάσιο τα... λάθος αρχεία. Η μίξη ας πούμε είναι ένας αχταρμάς, με τα φωνητικά πολύ μπροστά και τα τύμπανα θαμμένα –και με ψόφιο ήχο. Δεν μιλάω για λεπτομέρειες τώρα, αναφέρομαι σε κάτι που σε χτυπάει από το πρώτο δευτερόλεπτο και βάζει συνεχώς τρικλοποδιές στην ακρόαση.

Ακόμα πάντως κι αφού συνηθίσεις τον ήχο, πάλι μένεις απογοητευμένος. Δεν κρύβει κανέναν άσσο στο μανίκι του ο Scholz για το Life, Love & Hope· δεν έχει ούτε ένα πραγματικά σπουδαίο τραγούδι να καταθέσει. Αντίθετα, γινόμαστε μάρτυρες μιας προσπάθειας να υπηρετηθεί ξανά ο ήχος που έκανε τους Boston αφέντες του ραδιοφωνικού σινγκλ, με τις νέες συνθέσεις ν' αναλώνονται σε ερωτική θεματολογία και σε μελωδικά κλισέ. Εντάξει, κανένα τραγούδι δεν προσβάλλει τη νοημοσύνη σου, κανένα όμως δεν ξεχωρίζει κιόλας από τον σωρό. Με πολλή προσπάθεια θα διάλεγα τα “Didn’t Mean To Fall In Love” και “Sail Away”, δύο κομμάτια τα οποία φέρουν φωνητικά του Brad Delp (με το πρώτο να είναι απλώς νέα εκδοχή του ομότιτλου track από το CorporateAmerica του 2002).

Είναι γνωστή η τελειομανία του Tom Scholz, όπως και η πολλή δουλειά που πάντα κατέθετε σε κάθε άλμπουμ των Boston. Φαίνεται ωστόσο ότι αυτή τη φορά υπερεκτίμησε τις δυνατότητές του. Έμεινε πίσω στις τεχνολογικές εξελίξεις; Έγινε, με τα χρόνια, υπερβολικά μονομανής σε θέματα ήχου; Φταίει το ότι ανέλαβε να παίξει τα περισσότερα όργανα ο ίδιος; Το θέμα είναι ότι, ασχέτως δικαιολογίας, το Life, Love & Hope ακούγεται σαν ντέμο φτιαγμένο σε κάποιο οικιακό στούντιο. Ίσως λοιπόν ήρθε πράγματι η ώρα να κλειστεί το όνομα Boston στο χρονοντούλαπο της μουσικής ιστορίας...

 

 
Top story

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Από το “Pop Club” του Γιάννη Πετρίδη και το “Ρόδα, Τσάντα Και Κοπάνα”, ως την Εφημερίδα των Συντακτών

Instagram





Top