View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος ώστε η μουσική να επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Pixies - EP2

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Μου φαίνεται σαν χτες, αλλά πάνε πια 10 χρόνια από τότε που ανακοινώθηκε η επανένωση των Pixies. Παραδόξως (ή όχι και τόσο), όλον αυτόν τον καιρό το γκρουπ προτίμησε να επιδοθεί σε παγκόσμιες περιοδείες, παίζοντας τα παλιά κι αγαπημένα τραγούδια σε γεμάτες αρένες, ενώ μάς έδινε νέο υλικό με το σταγονόμετρο –και μόνο υπό μορφή ψηφιακών σινγκλ: το “Bam Thwok” το 2004, το “Bag Boy” πέρυσι κι αυτό πάνω-κάτω ήταν όλο. Μέχρι πρότινος δηλαδή...

Η πρώτη συλλογή με καινούργια τραγούδια από την εποχή του TrompeLeMonde (1991 θυμίζω) ήρθε το περασμένο φθινόπωρο, αφού προηγουμένως η Kim Deal την είχε κάνει για άλλες πολιτείες. Το «ευφάνταστα» τιτλοφορημένο EP1 κυκλοφόρησε ανεξάρτητα και σφαγιάστηκε από τους κριτικούς, στη βάση της απόστασης που το χώριζε από τα επίπεδα τα οποία είχε αγγίξει η μπάντα στο παρελθόν. Αν όχι οι φαν των Pixies, άλλωστε, τότε ποιοι δικαιούνται να έχουν μεγάλες προσδοκίες;

Το EP2, με 4 ακόμη κομμάτια από τα ίδια sessions με παραγωγό τον Gil Norton, δεν πρόκειται να αλλάξει την άποψη όσων νιώθουν ότι δεν υπήρχε πραγματικός λόγος να μαγαρίσουν οι Pixies τον μυθικό κατάλογό τους. Εδώ που τα λέμε, θα ήταν πράγματι απίθανο να ξαναγγίξουν οι Βοστωνέζοι εκείνη τη χρυσή τομή που τους έκανε τόσο αγαπητούς και επιδραστικούς στις τάξεις της alternative κοινότητας. Ποιος όμως θα μπορούσε να τους απαγορεύσει να δοκιμάσουν;

Εντάξει, πράγματι ετούτα τα τραγούδια δεν μπορούν να σταθούν δίπλα στα κατορθώματα μιας Surfer Rosa, ενός Doolittle, μιας Bossanova. Δεν είναι πάντως άσχημα, ειδικά αν λάβει κανείς υπ' όψιν του τη χρονική απόσταση. Το εναρκτήριο “Blue Eyed Hexe” ίσως να το παρακάνει στην προσπάθειά του να αγγίξει κάτι από την τραχύτητα του παρελθόντος, αλλά το “Magdalene” με τα φαλσέτο φωνητικά του Frank Black και τη μουρτζούφλω μα ταυτόχρονα σέξι διάθεσή του είναι πράγματι καλοστεκούμενο –σώζει από μόνο του την τιμή και την αξιοπρέπεια του ΕΡ. Σε ό,τι δε αφορά στα “Greens And Blues” και “Snakes”, παρότι έχουν τα θέλγητρά τους, ακούγονται άχρωμα και συμβατικά.

Αυτό που απουσιάζει από το νέο υλικό των Pixies είναι εκείνη η αστάθεια, εκείνο το αμφίσημο, παραληρηματικό στοιχείο που έκανε τις ηχογραφήσεις τους (ενίοτε) συναρπαστικές. Στη θέση τους υπάρχει πλέον μια επαγγελματικότητα, μια γυαλάδα, η οποία τους κάνει να ακούγονται σαν μια οποιαδήποτε indie μπάντα της σειράς. Δεν είναι οι πρώτοι, βέβαια, ούτε οι τελευταίοι που το πέρασμα του χρόνου τους έκανε πιο πλαδαρούς...

Προκύπτουν επομένως κάποια εύλογα ερωτήματα. Αξίζουν τελικά αυτά τα τραγούδια την ετικέτα «Pixies»; Από τη στιγμή που η Deal δεν βρίσκεται πια στις τάξεις του γκρουπ (με τη θέση της να έχει μετατραπεί σε ηλεκτρική καρέκλα, παρεμπιπτόντως), δεν θα μπορούσε ο Frank Black να συνεχίσει με τους υπόλοιπους, απλά υπό διαφορετικό όνομα; Μην το ψάχνετε, η ροκ ιστορία έχει δώσει τις απαντήσεις της: ένα όνομα σαν των Pixies ισοδυναμεί με χρυσωρυχείο και δεν το βάζεις εύκολα για ύπνο.

Μας αρέσει λοιπόν ή όχι, η μπάντα συνεχίζει –έστω ως σκιά του παλιού εαυτού της. Μείνετε συντονισμένοι, όπου να 'ναι σκάει μύτη και το EP3

 

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος ώστε η μουσική να επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top