View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Pixies - EP2

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Μου φαίνεται σαν χτες, αλλά πάνε πια 10 χρόνια από τότε που ανακοινώθηκε η επανένωση των Pixies. Παραδόξως (ή όχι και τόσο), όλον αυτόν τον καιρό το γκρουπ προτίμησε να επιδοθεί σε παγκόσμιες περιοδείες, παίζοντας τα παλιά κι αγαπημένα τραγούδια σε γεμάτες αρένες, ενώ μάς έδινε νέο υλικό με το σταγονόμετρο –και μόνο υπό μορφή ψηφιακών σινγκλ: το “Bam Thwok” το 2004, το “Bag Boy” πέρυσι κι αυτό πάνω-κάτω ήταν όλο. Μέχρι πρότινος δηλαδή...

Η πρώτη συλλογή με καινούργια τραγούδια από την εποχή του TrompeLeMonde (1991 θυμίζω) ήρθε το περασμένο φθινόπωρο, αφού προηγουμένως η Kim Deal την είχε κάνει για άλλες πολιτείες. Το «ευφάνταστα» τιτλοφορημένο EP1 κυκλοφόρησε ανεξάρτητα και σφαγιάστηκε από τους κριτικούς, στη βάση της απόστασης που το χώριζε από τα επίπεδα τα οποία είχε αγγίξει η μπάντα στο παρελθόν. Αν όχι οι φαν των Pixies, άλλωστε, τότε ποιοι δικαιούνται να έχουν μεγάλες προσδοκίες;

Το EP2, με 4 ακόμη κομμάτια από τα ίδια sessions με παραγωγό τον Gil Norton, δεν πρόκειται να αλλάξει την άποψη όσων νιώθουν ότι δεν υπήρχε πραγματικός λόγος να μαγαρίσουν οι Pixies τον μυθικό κατάλογό τους. Εδώ που τα λέμε, θα ήταν πράγματι απίθανο να ξαναγγίξουν οι Βοστωνέζοι εκείνη τη χρυσή τομή που τους έκανε τόσο αγαπητούς και επιδραστικούς στις τάξεις της alternative κοινότητας. Ποιος όμως θα μπορούσε να τους απαγορεύσει να δοκιμάσουν;

Εντάξει, πράγματι ετούτα τα τραγούδια δεν μπορούν να σταθούν δίπλα στα κατορθώματα μιας Surfer Rosa, ενός Doolittle, μιας Bossanova. Δεν είναι πάντως άσχημα, ειδικά αν λάβει κανείς υπ' όψιν του τη χρονική απόσταση. Το εναρκτήριο “Blue Eyed Hexe” ίσως να το παρακάνει στην προσπάθειά του να αγγίξει κάτι από την τραχύτητα του παρελθόντος, αλλά το “Magdalene” με τα φαλσέτο φωνητικά του Frank Black και τη μουρτζούφλω μα ταυτόχρονα σέξι διάθεσή του είναι πράγματι καλοστεκούμενο –σώζει από μόνο του την τιμή και την αξιοπρέπεια του ΕΡ. Σε ό,τι δε αφορά στα “Greens And Blues” και “Snakes”, παρότι έχουν τα θέλγητρά τους, ακούγονται άχρωμα και συμβατικά.

Αυτό που απουσιάζει από το νέο υλικό των Pixies είναι εκείνη η αστάθεια, εκείνο το αμφίσημο, παραληρηματικό στοιχείο που έκανε τις ηχογραφήσεις τους (ενίοτε) συναρπαστικές. Στη θέση τους υπάρχει πλέον μια επαγγελματικότητα, μια γυαλάδα, η οποία τους κάνει να ακούγονται σαν μια οποιαδήποτε indie μπάντα της σειράς. Δεν είναι οι πρώτοι, βέβαια, ούτε οι τελευταίοι που το πέρασμα του χρόνου τους έκανε πιο πλαδαρούς...

Προκύπτουν επομένως κάποια εύλογα ερωτήματα. Αξίζουν τελικά αυτά τα τραγούδια την ετικέτα «Pixies»; Από τη στιγμή που η Deal δεν βρίσκεται πια στις τάξεις του γκρουπ (με τη θέση της να έχει μετατραπεί σε ηλεκτρική καρέκλα, παρεμπιπτόντως), δεν θα μπορούσε ο Frank Black να συνεχίσει με τους υπόλοιπους, απλά υπό διαφορετικό όνομα; Μην το ψάχνετε, η ροκ ιστορία έχει δώσει τις απαντήσεις της: ένα όνομα σαν των Pixies ισοδυναμεί με χρυσωρυχείο και δεν το βάζεις εύκολα για ύπνο.

Μας αρέσει λοιπόν ή όχι, η μπάντα συνεχίζει –έστω ως σκιά του παλιού εαυτού της. Μείνετε συντονισμένοι, όπου να 'ναι σκάει μύτη και το EP3

 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top