View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Elton John - The Diving Board

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Ο βατήρας του τίτλου αποτελεί εφαλτήριο για μια βουτιά στο παρελθόν. Γιατί είναι η νοσταλγία που κρατάει το τιμόνι στο νέο –τριακοστό πρώτο παρακαλώ– στούντιο άλμπουμ του Elton John. Ο οποίος δεν είναι, βέβαια, ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος καλλιτέχνης που στα 60φεύγα του γυρνάει να κοιτάξει πίσω. Όταν όμως μιλάμε για τον συγκεκριμένο, έναν άνθρωπο ο οποίος έζησε τη ζωή που έζησε, έχουμε να κάνουμε με έναν ωκεανό αναμνήσεων. Το υπονοεί και το εξώφυλλο.

Το Diving Board άρχισε να υλοποιείται σαν ιδέα έπειτα από την ολοκλήρωση του Union τρία χρόνια πριν, της συνεργασίας δηλαδή του Elton John με τον Leon Russell και τον παραγωγό T-Bone Burnett. Ο Burnett, ο οποίος και πρότεινε την επιστροφή του βετεράνου τραγουδοποιού στο αρχετυπικό σχήμα πιάνο/μπάσο/ντραμς, είναι παρών και εδώ. Ή μάλλον βρίσκεται ωσεί παρών, αφού είναι τόσο ελαφρύ το χέρι του στην παραγωγή, τόσο λιτό το ενορχηστρωτικό και ηχητικό περιβάλλον, ώστε σπάνια ασχολείσαι μαζί του. Όλα λειτουργούν για να μην τραβούν την προσοχή μακριά από τον μοναχικό καβαλάρη και το πιάνο του.

Αυτό το καδράρισμα, μαζί με τη μελαγχολική διάθεση που διέπει τα τραγούδια, κάνει τελικά το Diving Board να μην πιάνει μεγάλο σκορ στη βαθμολογία. Από τη μία, η φωνή του Elton John δεν διαθέτει πια μεγάλη συχνοτική γκάμα κι επομένως οι μελωδίες αναγκαστικά περιορίζονται αναλόγως. Από την άλλη, οι διακριτικές ενορχηστρωτικές παρεμβάσεις (κάποια γυναικεία φωνητικά εδώ, μερικές κιθάρες εκεί, λίγα έγχορδα παραπέρα κ.ο.κ.) δεν καταφέρνουν να σπάσουν τη γραμμικότητα της μπαλαντιέρικης φόρμας, η οποία και κυριαρχεί. Έτσι, από ένα σημείο και μετά, το όλο πράγμα χάνει τη δυναμική του.

Βέβαια, επειδή ακριβώς μιλάμε για τον συγκεκριμένο μελωδό, είναι προφανές ότι υπάρχει κι εδώ ικανός αριθμός συνθέσεων που αξίζουν της προσοχής μας. Το εισαγωγικό “Oceans Away”, ας πούμε, ή το αμέσως επόμενο “Oscar Wilde Gets Out”, ή το μπλουζάτο “Mexican Vacation (Kids In The Candlelight)” –μία από τις λίγες κάπως πιο ενεργητικές συνθέσεις– είναι μόνο κάποιες από τις πολύ καλές στιγμές του δίσκου. Αν τώρα βάλετε στην εξίσωση και την αειθαλή πένα του Bernie Taupin, έχετε μια καθ’ όλα άξια προς ακρόαση δουλειά.

Είναι τελικά ως σύνολο που δεν τα καταφέρνει και τόσο καλά το Diving Board του Elton John. Η υπερβολικά μεγάλη διάρκειά του (περιέχει 15 τραγούδια), σε συνδυασμό με τη μονοδιάστατη ατμόσφαιρα και το γεγονός ότι δεν κρύβει ουσιαστικές εκπλήξεις, τού αφαιρούν αρκετούς πόντους. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο Βρετανός τραγουδοποιός έχει στο παρελθόν –ακόμα και στο πιο πρόσφατο– παραδώσει άλμπουμ πολύ πιο περιεκτικά και ενδιαφέροντα από το συγκεκριμένο.

 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top