View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Arctic Monkeys - AM

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Ένα γυναικείο μπούστο. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ κάτι τέτοιο βλέπω όποτε κοιτάω το εξώφυλλο του πέμπτου στη σειρά (στούντιο) δίσκου των Αρκτικών Μαϊμούδων. Αυτό, ομολογουμένως, δεν μου συνέβαινε πριν βάλω να παίξει το AM. Τότε έβλεπα το προφανές, ένα κατά πλάτος διαμορφωμένο ημιτονικό σήμα δηλαδή, και θεωρούσα ότι ο Alex Turner και η παρέα του έκαναν απλά παιχνίδι με το ακρωνύμιο του ονόματός τους (Amplitude Modulation/ArcticMonkeys/AM). Από τη στιγμή όμως που άκουσα το περιεχόμενο κι έπιασα τον σέξι προσανατολισμό του, άρχισαν και τα μάτια μου να κάνουν... πουλάκια.

Να μην είμαστε ωστόσο άδικοι με το AM. Τα τραγούδια του δεν εκπέμπουν μόνο μεταμεσονύχτιο (να κι ένα ακόμα παιχνίδι με τον τίτλο) ηδονισμό. Ίσα-ίσα, πλάι στην τυλιγμένη με φαλσέτο φωνητικά, καβλιάρικη φανκιά των 1970s θα βρείτε λογιών-λογιών αναφορές: από τον Lennon του Walls And Bridges (άλμπουμ που επίσης ηχογραφήθηκε, όπως και το AM, στο Λος Άντζελες) μέχρι την έρπουσα ριφολογία των Sabbath κι από τη glam-ουριά των T-Rex ως τη ρυθμική αγωγή του χιπ χοπ. Και το σημαντικότερο; Το άλμπουμ δεν παραπαίει ως άλλος πύργος της Βαβέλ, μα διατηρεί καθ' όλη τη διάρκειά του μια συνοχή και μια συνέπεια αξιοθαύμαστη.

Και μιας και ήρθε η κουβέντα στη συνέπεια, αξίζει να θυμηθούμε με αφορμή τα νέα αυτά τραγούδια ότι ετούτη η τετράδα υπήρξε πάντα –και ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα– διατεθειμένη να προχωρήσει. Έστω, όχι με μεγάλα βήματα, πάντως μέσω μιας ομαλής και διακριτικής οδού. Κάπως έτσι εξέλιξαν τη φούρια του Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not σε κάτι πιο ουσιαστικό και στέρεο με το Favourite Worst Nightmare, βάρυναν κατόπιν τα κυβικά τους με το Humbug κι έστριψαν μετά για την πιο ποπ κατεύθυνση του Suck It And See, ανοίγοντας κάθε φορά λίγο παραπάνω την ηχητική τους βεντάλια. Προς τιμήν των Arctic Monkeys, όλα τα παραπάνω έγιναν χωρίς να μπορείς να τους κατηγορήσεις ως ξεδιάντροπους αντιγραφείς. Πάντοτε, κάτω από κάθε διαφορετικό κουστούμι, διέκρινες έναν –ατελή, αν θέλετε– δικό τους χαρακτήρα.

Από την άλλη, στον καινούργιο δίσκο έχω την αίσθηση ότι αλλάζει αρκετά το σημείο εστίασης της προσοχής. Εκεί δηλαδή που μέχρι πρότινος ακούγαμε μια μπάντα, εδώ όλα μοιάζουν να θέλουν να αναδείξουν έναν κεντρικό ήρωα, τον Alex Turner. Δεν το λέω για κακό, άλλωστε υπάρχουν λόγοι για να γίνει κάτι τέτοιο αφού ο Turner εμφανίζεται εδώ να έχει βελτιώσει κατά πολύ την ερμηνεία του και να έχει υπό τον απόλυτο έλεγχό του κάθε λεπτή απόχρωση, κάθε ανάσα. Κι αφού φτάνει μέχρι το σημείο να μελοποιήσει ένα δύσκολο ποίημα του John Cooper Clarke («I wanna be your vacuum cleaner, breathing in your dust» κλπ.) και να βγει λάδι, δεν μπορούμε παρά να του βγάλουμε το καπέλο.

Αυτό που νιώθω ότι γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο στην υπόθεση είναι η συνολική αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας των Arctic Monkeys και η θέση κάθε επόμενου άλμπουμ μέσα της. Ίσως επειδή το hype γύρω από το όνομά τους προηγούνταν κάθε τους κίνησης, χαιρετίζοντας κάθε νέα κυκλοφορία ως «αριστούργημα», θολώνοντας έτσι τη σκέψη. Αν θέλετε τη γνώμη μου, παρότι υπολείπεται απ' το να είναι ένα εξαιρετικό πόνημα ή η πιο χαρακτηριστική στιγμή της δισκογραφίας τους, το AM προκύπτει ως μια πραγματικά απολαυστική δουλειά, που ενσωματώνει επιρροές με πιο ολοκληρωμένο τρόπο σε σχέση π.χ. με το προπέρσινο Suck It And See. Καθόλου αμελητέο κατόρθωμα...

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top