View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Arctic Monkeys - AM

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Ένα γυναικείο μπούστο. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ κάτι τέτοιο βλέπω όποτε κοιτάω το εξώφυλλο του πέμπτου στη σειρά (στούντιο) δίσκου των Αρκτικών Μαϊμούδων. Αυτό, ομολογουμένως, δεν μου συνέβαινε πριν βάλω να παίξει το AM. Τότε έβλεπα το προφανές, ένα κατά πλάτος διαμορφωμένο ημιτονικό σήμα δηλαδή, και θεωρούσα ότι ο Alex Turner και η παρέα του έκαναν απλά παιχνίδι με το ακρωνύμιο του ονόματός τους (Amplitude Modulation/ArcticMonkeys/AM). Από τη στιγμή όμως που άκουσα το περιεχόμενο κι έπιασα τον σέξι προσανατολισμό του, άρχισαν και τα μάτια μου να κάνουν... πουλάκια.

Να μην είμαστε ωστόσο άδικοι με το AM. Τα τραγούδια του δεν εκπέμπουν μόνο μεταμεσονύχτιο (να κι ένα ακόμα παιχνίδι με τον τίτλο) ηδονισμό. Ίσα-ίσα, πλάι στην τυλιγμένη με φαλσέτο φωνητικά, καβλιάρικη φανκιά των 1970s θα βρείτε λογιών-λογιών αναφορές: από τον Lennon του Walls And Bridges (άλμπουμ που επίσης ηχογραφήθηκε, όπως και το AM, στο Λος Άντζελες) μέχρι την έρπουσα ριφολογία των Sabbath κι από τη glam-ουριά των T-Rex ως τη ρυθμική αγωγή του χιπ χοπ. Και το σημαντικότερο; Το άλμπουμ δεν παραπαίει ως άλλος πύργος της Βαβέλ, μα διατηρεί καθ' όλη τη διάρκειά του μια συνοχή και μια συνέπεια αξιοθαύμαστη.

Και μιας και ήρθε η κουβέντα στη συνέπεια, αξίζει να θυμηθούμε με αφορμή τα νέα αυτά τραγούδια ότι ετούτη η τετράδα υπήρξε πάντα –και ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα– διατεθειμένη να προχωρήσει. Έστω, όχι με μεγάλα βήματα, πάντως μέσω μιας ομαλής και διακριτικής οδού. Κάπως έτσι εξέλιξαν τη φούρια του Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not σε κάτι πιο ουσιαστικό και στέρεο με το Favourite Worst Nightmare, βάρυναν κατόπιν τα κυβικά τους με το Humbug κι έστριψαν μετά για την πιο ποπ κατεύθυνση του Suck It And See, ανοίγοντας κάθε φορά λίγο παραπάνω την ηχητική τους βεντάλια. Προς τιμήν των Arctic Monkeys, όλα τα παραπάνω έγιναν χωρίς να μπορείς να τους κατηγορήσεις ως ξεδιάντροπους αντιγραφείς. Πάντοτε, κάτω από κάθε διαφορετικό κουστούμι, διέκρινες έναν –ατελή, αν θέλετε– δικό τους χαρακτήρα.

Από την άλλη, στον καινούργιο δίσκο έχω την αίσθηση ότι αλλάζει αρκετά το σημείο εστίασης της προσοχής. Εκεί δηλαδή που μέχρι πρότινος ακούγαμε μια μπάντα, εδώ όλα μοιάζουν να θέλουν να αναδείξουν έναν κεντρικό ήρωα, τον Alex Turner. Δεν το λέω για κακό, άλλωστε υπάρχουν λόγοι για να γίνει κάτι τέτοιο αφού ο Turner εμφανίζεται εδώ να έχει βελτιώσει κατά πολύ την ερμηνεία του και να έχει υπό τον απόλυτο έλεγχό του κάθε λεπτή απόχρωση, κάθε ανάσα. Κι αφού φτάνει μέχρι το σημείο να μελοποιήσει ένα δύσκολο ποίημα του John Cooper Clarke («I wanna be your vacuum cleaner, breathing in your dust» κλπ.) και να βγει λάδι, δεν μπορούμε παρά να του βγάλουμε το καπέλο.

Αυτό που νιώθω ότι γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο στην υπόθεση είναι η συνολική αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας των Arctic Monkeys και η θέση κάθε επόμενου άλμπουμ μέσα της. Ίσως επειδή το hype γύρω από το όνομά τους προηγούνταν κάθε τους κίνησης, χαιρετίζοντας κάθε νέα κυκλοφορία ως «αριστούργημα», θολώνοντας έτσι τη σκέψη. Αν θέλετε τη γνώμη μου, παρότι υπολείπεται απ' το να είναι ένα εξαιρετικό πόνημα ή η πιο χαρακτηριστική στιγμή της δισκογραφίας τους, το AM προκύπτει ως μια πραγματικά απολαυστική δουλειά, που ενσωματώνει επιρροές με πιο ολοκληρωμένο τρόπο σε σχέση π.χ. με το προπέρσινο Suck It And See. Καθόλου αμελητέο κατόρθωμα...

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top