Η πορεία της καναδικής δισκογραφικής μοιάζει βγαλμένη από indie παραμύθι και είναι μεγάλη στιγμή ότι εμπιστεύεται στη «δική μας» Σtella την πρώτη της διεθνή έκδοση. ...
Με αφορμή το πρόσφατο, υπέρ-επιτυχημένο reunion show τους στο Λος Άντζελες έπειτα από 7 χρόνια αποχής, η στήλη επιλέγει τα 20 καλύτερα κομμάτια της μπάντας που ...
Δεν ήταν λίγοι όσοι γνώρισαν το αθηναϊκό συγκρότημα πριν από 3 περίπου χρόνια, με το ντεμπούτο τους God Proudly Presents. Τώρα, επιστρέφουν με το Forbidden Fruit και ...
Τα θέματα φύλου και το πόσο ρευστά μπορεί να είναι πλέον τα παραδοσιακά «όρια» έγιναν επίκαιρα τα τελευταία χρόνια ακόμα και στην Ελλάδα, σε μια μεριά έστω του δημόσιου ...
Πρωτοπόροι της EBM, αλλά και φημισμένοι για τις αμφιλεγόμενες και απρόβλεπτες live εμφανίσεις τους, έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Temple, Σάββατο 18 Ιανουαρίου). ...

Arctic Monkeys - AM

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Ένα γυναικείο μπούστο. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ κάτι τέτοιο βλέπω όποτε κοιτάω το εξώφυλλο του πέμπτου στη σειρά (στούντιο) δίσκου των Αρκτικών Μαϊμούδων. Αυτό, ομολογουμένως, δεν μου συνέβαινε πριν βάλω να παίξει το AM. Τότε έβλεπα το προφανές, ένα κατά πλάτος διαμορφωμένο ημιτονικό σήμα δηλαδή, και θεωρούσα ότι ο Alex Turner και η παρέα του έκαναν απλά παιχνίδι με το ακρωνύμιο του ονόματός τους (Amplitude Modulation/ArcticMonkeys/AM). Από τη στιγμή όμως που άκουσα το περιεχόμενο κι έπιασα τον σέξι προσανατολισμό του, άρχισαν και τα μάτια μου να κάνουν... πουλάκια.

Να μην είμαστε ωστόσο άδικοι με το AM. Τα τραγούδια του δεν εκπέμπουν μόνο μεταμεσονύχτιο (να κι ένα ακόμα παιχνίδι με τον τίτλο) ηδονισμό. Ίσα-ίσα, πλάι στην τυλιγμένη με φαλσέτο φωνητικά, καβλιάρικη φανκιά των 1970s θα βρείτε λογιών-λογιών αναφορές: από τον Lennon του Walls And Bridges (άλμπουμ που επίσης ηχογραφήθηκε, όπως και το AM, στο Λος Άντζελες) μέχρι την έρπουσα ριφολογία των Sabbath κι από τη glam-ουριά των T-Rex ως τη ρυθμική αγωγή του χιπ χοπ. Και το σημαντικότερο; Το άλμπουμ δεν παραπαίει ως άλλος πύργος της Βαβέλ, μα διατηρεί καθ' όλη τη διάρκειά του μια συνοχή και μια συνέπεια αξιοθαύμαστη.

Και μιας και ήρθε η κουβέντα στη συνέπεια, αξίζει να θυμηθούμε με αφορμή τα νέα αυτά τραγούδια ότι ετούτη η τετράδα υπήρξε πάντα –και ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα– διατεθειμένη να προχωρήσει. Έστω, όχι με μεγάλα βήματα, πάντως μέσω μιας ομαλής και διακριτικής οδού. Κάπως έτσι εξέλιξαν τη φούρια του Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not σε κάτι πιο ουσιαστικό και στέρεο με το Favourite Worst Nightmare, βάρυναν κατόπιν τα κυβικά τους με το Humbug κι έστριψαν μετά για την πιο ποπ κατεύθυνση του Suck It And See, ανοίγοντας κάθε φορά λίγο παραπάνω την ηχητική τους βεντάλια. Προς τιμήν των Arctic Monkeys, όλα τα παραπάνω έγιναν χωρίς να μπορείς να τους κατηγορήσεις ως ξεδιάντροπους αντιγραφείς. Πάντοτε, κάτω από κάθε διαφορετικό κουστούμι, διέκρινες έναν –ατελή, αν θέλετε– δικό τους χαρακτήρα.

Από την άλλη, στον καινούργιο δίσκο έχω την αίσθηση ότι αλλάζει αρκετά το σημείο εστίασης της προσοχής. Εκεί δηλαδή που μέχρι πρότινος ακούγαμε μια μπάντα, εδώ όλα μοιάζουν να θέλουν να αναδείξουν έναν κεντρικό ήρωα, τον Alex Turner. Δεν το λέω για κακό, άλλωστε υπάρχουν λόγοι για να γίνει κάτι τέτοιο αφού ο Turner εμφανίζεται εδώ να έχει βελτιώσει κατά πολύ την ερμηνεία του και να έχει υπό τον απόλυτο έλεγχό του κάθε λεπτή απόχρωση, κάθε ανάσα. Κι αφού φτάνει μέχρι το σημείο να μελοποιήσει ένα δύσκολο ποίημα του John Cooper Clarke («I wanna be your vacuum cleaner, breathing in your dust» κλπ.) και να βγει λάδι, δεν μπορούμε παρά να του βγάλουμε το καπέλο.

Αυτό που νιώθω ότι γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο στην υπόθεση είναι η συνολική αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας των Arctic Monkeys και η θέση κάθε επόμενου άλμπουμ μέσα της. Ίσως επειδή το hype γύρω από το όνομά τους προηγούνταν κάθε τους κίνησης, χαιρετίζοντας κάθε νέα κυκλοφορία ως «αριστούργημα», θολώνοντας έτσι τη σκέψη. Αν θέλετε τη γνώμη μου, παρότι υπολείπεται απ' το να είναι ένα εξαιρετικό πόνημα ή η πιο χαρακτηριστική στιγμή της δισκογραφίας τους, το AM προκύπτει ως μια πραγματικά απολαυστική δουλειά, που ενσωματώνει επιρροές με πιο ολοκληρωμένο τρόπο σε σχέση π.χ. με το προπέρσινο Suck It And See. Καθόλου αμελητέο κατόρθωμα...

ΑΤΖΕΝΤΑ

The Tiger Lillies
24-01-2020

The Tiger Lillies

Θεσσαλονίκη - Fix Factory Of Sound
Οι θρυλικοί Tiger Lillies επιστρέφουν στη χώρα μας για να γιορτάσουν μαζί με το αγαπημένο τους κοινό 30 χρόνια σκοτεινής, προκλητικής και γεμάτης ...
The Tiger Lillies
25-01-2020

The Tiger Lillies

Αθήνα - Fuzz Live Music Club
Tindersticks
13-02-2020

Tindersticks

Θεσσαλονίκη - Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
01-12-2019

Vinyl & Vintage Marketplace

Αθήνα - Ωδείον Αθηνών
19-01-2020

Άλμπαν Μπεργκ: Βότσεκ

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Chicago The Musical

Αθήνα - Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Μαρία Κάλλας

Σταμάτης Κόκοτας

Αθήνα - Το Άλσος

Μπάμπης Παπαδόπουλος

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Duo Crama

Αθήνα - Zp 87

Nora's Cinematic

Αθήνα - Faust Bar Theater Arts

Banda Iovanica

Αθήνα - Γυάλινο Μουσικό Θέατρο - Up Stage

Ελένη Δήμου

Αθήνα - Half Note Jazz Club
20-01-2020

ΠΡΟΤΑΣΗ


To Κύτταρο ακριβώς ένα χρόνο μετά, φέρνει πίσω τη μπάντα που μας πήρε το μυαλό και την καρδιά.. για άλλη μια, μοναδική Morlock’s Experience..αυτή τη φορά θα

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Χάρης Συμβουλίδης
Συναρπαστική συναυλία, η οποία βασίστηκε σε μια ρευστή μουσική ταυτότητα, που θόλωνε κατά το δοκούν το αν άκουγες τζαζ ή αν γινόσουν κοινωνός μιας εξερευνητικής διαδρομής προς το άγνωστο, που απλά
Χάρης Συμβουλίδης
Ξετύλιξε την pop αθωότητα των μεγάλων της επιτυχιών, τραγούδησε στα γιαπωνέζικα, αποχαιρέτησε τον Θάνο Μικρούτσικο, ερμήνευσε εκπληκτικά Μίκη Θεοδωράκη, είπε ακόμα και τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς.

ΣΤΗΛΕΣ

Άρης Καζακόπουλος
Με αφορμή το πρόσφατο, υπέρ-επιτυχημένο reunion show τους στο Λος Άντζελες έπειτα από 7 χρόνια αποχής, η στήλη επιλέγει τα 20 καλύτερα κομμάτια της μπάντας που πρωταγωνίστησε στην εμπορική γιγάντωση
Ζώης Χαλκιόπουλος
Φωνητικά από άλλον θεό, φλάουτο, κλαρινέτο, ukelele. Και άρπα ρε φίλε μου, άρπα! Πόσο μάγκας πρέπει να είσαι να στρώνεις τόσο σωστά τις αισθαντικές νότες της άρπας πάνω στον ρυθμό;
Ελένη Τζαννάτου
O έρωτας κι ο θάνατος που κινούν τα νήματα είναι πιο κοντά από ό,τι νομίζουμε. Και στον τελευταίο της σημαντικό δίσκο, η παρέα του Jarvis Cocker τα χώρεσε ισόποσα...
Δημήτρης Λιλής
Πλησιάζουν οι μέρες που το διαφορετικό θα κερδίζει σε όλα τα μέτωπα. Γι' αυτό, όσο πιο διαφορετικός είσαι, ακούγεσαι και δείχνεις, τόσο πιο πολύ πρέπει να επιμείνεις στην τέχνη σου· και είναι πιθανό

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Δημήτρης Λιλής
Η πορεία της καναδικής δισκογραφικής μοιάζει βγαλμένη από indie παραμύθι και είναι μεγάλη στιγμή ότι εμπιστεύεται στη «δική μας» Σtella την πρώτη της διεθνή έκδοση. Είχαμε λοιπόν την ευκαιρία να ...
Δημήτρης Μεντές

Με την επέτειο των γενεθλίων του να δημιουργεί διεθνές σούσουρο και την Parlophone να ανακοινώνει την έλευση εκδόσεων με σπάνια και ακυκλοφόρητα κομμάτια, ανατρέχουμε στους patchwork εαυτούς που ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ανδρέας Κύρκος
Δεν ήταν λίγοι όσοι γνώρισαν το αθηναϊκό συγκρότημα πριν από 3 περίπου χρόνια, με το ντεμπούτο τους God Proudly Presents. Τώρα, επιστρέφουν με το Forbidden Fruit και ακόμα περισσότερα live σχέδια,
Πέννυ Γέρου
Πρωτοπόροι της EBM, αλλά και φημισμένοι για τις αμφιλεγόμενες και απρόβλεπτες live εμφανίσεις τους, έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Temple, Σάββατο 18 Ιανουαρίου). Μιλήσαμε λοιπόν με τον ...
Πέννυ Γέρου

Μετά από 40ήμερη περιοδεία στο εξωτερικό, καταλήγουν στο Gagarin την Παρασκευή 17 και το Σάββατο 18 Ιανουαρίου, για την παρουσίαση του νέου τους άλμπουμ Great Hallucinations. Με αυτήν την αφορμή ...

Τάνια Σκραπαλιώρη
Εκκεντρικός και νοσταλγικός, παραδοσιακά indie και σύγχρονα pop, με αυθεντική DIY αισθητική κι ένα αεικίνητο ταλέντο, ο Τζίμης Πολιούδης έχει καταφέρει ν' ανοίξει ένα αυθύπαρκτο κεφάλαιο στην ...

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…