View More
 Μια ματιά στην πορεία της αντισυμβατικής και εκρηκτικής Vivienne Westwood που από τη μπουτίκ του Malcolm McLaren έφτασε με τις δημιουργίες της να χτίσει τον δικό της punk μύθο στη μόδα. Το ντοκιμαντέρ προβάλλεται τη Δευτέρα στο Backstage Film Festival.
Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναπολεί τις εποχές που τα blogs καθόριζαν τις νέες μουσικές τάσεις. 
Οι συνθήκες στις οποίες εμφανίστηκαν οι Nirvana και το grunge, με αφορμή το 1991: The Year Punk Broke που προβάλλεται δωρεάν στο Backstage Film Festival.
Η δισκογραφία του Nick Cave, μέσα από κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο Avopolis, μαζί με κάποιες σκέψεις που φέρνουν αυτά τα ταξίδια...
Με την ευκαιρία της δωρεάν προβολής του Straight To You (1994), ανατρέχουμε στο σχετικό αφιέρωμα του SONIK.
Top story

Ένας οδηγός για τις ταινίες που θα δείτε αυτή την εβδομάδα στο Backstage Film Festival

Ένας πλήρης οδηγός για όλα όσα θα δείτε και θα ακούσετε το σαββατοκύριακο στο Backstage Film Festival

Ακούστε την κουβέντα της σκηνοθέτιδας με τον Δημήτρη Λιλή και μαζί μια playlist με τα αγαπημένα της Nick Cave τραγούδια, λίγο πριν απολαύσουμε το Straight To You στο Backstage Film Festival.

Στο I Slept With Joey Ramone που ετοιμάζεται για το Netfllix.

Η προγραμματισμένη για φέτος εμφάνιση των Pet Shop Boys μεταφέρεται για του χρόνου. 'Ετσι, θα εμφανιστούν στην Πλατεία Νερού την Πέμπτη 30 Ιουνίου 2022. Μάθετε τι ισχύει για τα εισιτήρια.

To "Memories of the Age of Anxiety" γράφτηκε για app διαλογισμού, γι' αυτό, πατήστε play και χαλαρώστε.

Ακούστε τη νέα εκδοχή του τραγουδιού της ποπ σταρ με τη συμμετοχή του sir Elton John.

Ο μουσικός έδωσε μια μικρή γεύση από αυτό σε Instagram live.

Μια εκ νέου επίσκεψη στον θαυμαστό κόσμο της Επιθεώρησης έρχεται τον Ιούνιο στο Βεάκειο Θέατρο.

Μια ακόμα ζωντανή εμφάνιση, από το 2005 αυτή τη φορά, που γίνεται διαθέσιμη.

Special mix και αφιερώματα, online party, συνεντεύξεις, 50 βιβλία Μεθυσμένο Ημερολόγιο για εσάς και ταινίες με πολλή μουσική! 

Το 7'' λέγεται Grief και το ένα κομμάτι προέρχεται από απάντηση του Cave σε γράμμα στο Red Hand Files.

«Να ζήσει στον πραγματικό κόσμο» ήταν η προτροπή προς τη Madonna και εκείνη δεν το άφησε να πέσει κάτω.

Το φεστιβάλ θα διοργανωθεί φέτος σε μια υβριδική εκδοχή, από  27 έως 29 Μαΐου.

Τάνια Γιαννούλη & Paulo Chagas - Forest Stories: Improvised Music For Piano And Wind Instruments

Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Θα «έπρεπε» να έχω γράψει συντομότερα αυτήν την κριτική, όμως μερικές φορές οι δίσκοι χτίζουν μια περίεργη, δική τους σχέση μαζί σου, στα πλαίσια της οποίας εκμηδενίζεται ο χρόνος και η έννοια του τάιμινγκ: θα είσαι έτοιμος να τους αποτιμήσεις, όταν... Και καλώς κάνουν, αν θέλετε τη γνώμη μου. Γιατί μας έφαγε τους κριτικούς η ταχύτητα –να το ακούσω τούτο στα πεταχτά (και να το γράψω ακόμα πιο πεταχτά) γιατί βγήκαν και 3 άλλα και είναι «hot». Λες κι έτσι οικοδόμησες κάποτε τη σχέση σου με τη μουσική και όχι με συνεχείς βουτιές σε εκείνους τους δίσκους που σου έκαναν κλικ. Φαστφουντάδικο και αγώνες ταχύτητας το καταντήσαμε.

Το Forest Stories της Τάνιας Γιαννούλη και του Paulo Chagas θέλει λοιπόν τις εξερευνήσεις του, τις εμβριθείς, επαναληπτικές του ακροάσεις αλλά και τις μέρες εκείνες που θα το αφήσεις στην άκρη και θα το σκεφτείς ενόσω βαδίζεις στην πόλη. Αν θες τον σύντομο δρόμο προς την τέχνη του, υπάρχει ο υπότιτλος: «Αυτοσχεδιαστική μουσική για πιάνο και πνευστά όργανα». Ένας πολύ ακριβής υπότιτλος, καθώς εδώ τα πάντα εμφορούνται πράγματι από αυτοσχεδιαστική λογική και εκπορεύονται από το πιάνο της Γιαννούλη και τα πνευστά του Πορτογάλου συνοδοιπόρου της (άλτο και σοπράνο σαξόφωνο, φλάουτο, κλαρινέτα). Αλλά αν πάρεις τον μακρύτερο δρόμο, θα βρεις έναν πολυσχιδή κόσμο γεμάτο έντονες συγκινήσεις –ένα «δάσος» σαν κι εκείνο του τίτλου. Για να το γνωρίσεις και να αφουγκραστείς τις ιστορίες του, θα πρέπει να δηλώσεις διαθέσιμος για περιπλανήσεις στα σύνορα τζαζ και κλασικής, σε μια μουσική που αρέσκεται στο περίπου, στη διακριτικότητα, στο εξπρεσιονιστικώς ρευστό της υπόστασής της και στην τυχαιότητα, χρησιμοποιώντας εξίσου ήχους και σιωπές για να επικοινωνήσει.

Ασφαλώς και υπάρχουν αναφορές, όσο και εκλεκτικές συγγένειες –στο μεγάλο φάσμα διεθνών κυκλοφοριών σύγχρονης δημιουργικής μουσικής που καλύπτουν συνήθως εταιρείες όπως η ECM και η ACT. Τίποτα όμως δεν επισκιάζει τελικά την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία των δύο συν-δημιουργών του Forest Stories: περισσότερο από το τι τους έχει επηρεάσει, μετράει εδώ το πώς συνδιαλέγονται. Μετράνε δηλαδή οι τρόποι με τους οποίους συνυπάρχουν, καθώς και η μη ευκλείδεια «γεωμετρία» που χτίζουν με τις αραιές ή πυκνές νότες, τα γεμίσματα, τα φόντα, ακόμα και με τα σημεία εκείνα όπου τα όργανα απλώς σταματούν να παίζουν κι εσύ μένεις (για κάποια δευτερόλεπτα) με την τελευταία τους ηχώ.

Πάρτε για παράδειγμα το "Step By Step": το πιάνο φλερτάρει το μπάσο κλαρινέτο κι εκείνο τσιμπάει και ενδίδει –χάνονται αμφότερα σε μια όλο νόημα σιωπή• στο "Spring's Chronic", πάλι, ούτε που καταλαβαίνεις πότε περνάνε 12 λεπτά έτσι όπως παρακολουθείς το πιάνο και το φλάουτο πότε να βαδίζουν χέρι-χέρι, πότε να προσπαθεί το ένα να κλέψει λίγο την παράσταση από το άλλο, με τη Γιαννούλη να ανεβάζει ταχύτητες και τον Chagas να ακολουθεί κατά πόδας, υπερθεματίζοντας σε σκουξίματα• κι αν στο "The Way Back Home" πιάνο και σαξόφωνο δείχνουν να κινούνται σε δρόμους γνωστούς από τη διεθνή δισκογραφία, ποιώντας ό,τι συνήθως καλείται «μικρές νυχτερινές μουσικές», το κάνουν μένοντας στην ουσία των πραγμάτων και όχι υπηρετώντας μια προκάτ φόρμα πρόκλησης γαλήνιων συναισθημάτων.

Δεν έχει λοιπόν τόση σημασία αν ο Πορτογάλος πνευστός κομίζει τα πιο ελευθεριακά τζαζ ηχοχρώματα ή αν η Ελληνίδα πιανίστρια πατάει περισσότερο σε έναν μοντέρνο κλασικό κόσμο. Το τελικό αποτέλεσμα του Forest Stories έχει να κάνει με τον καθαρό αυτοσχεδιασμό, έχει να κάνει με την εδώ-και-τώρα αποδόμηση του (όποιου) συγκεκριμένου και την αναδόμηση μιας αισθητικής εμπειρίας πέρα από τη σηματοδότηση των «ειδών». Μουσική στα όρια, ίσως, μα με μουσικότητα ατόφια, συγκινητική, η οποία διεκδικεί την αμέριστη προσοχή σου και σε κερδίζει ολοένα και περισσότερο με κάθε καινούρια ακρόαση.

Top story
Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναπολεί τις εποχές που τα blogs καθόριζαν τις νέες μουσικές τάσεις. 

Οι συνθήκες στις οποίες εμφανίστηκαν οι Nirvana και το grunge, με αφορμή το 1991: The Year Punk Broke που προβάλλεται δωρεάν στο Backstage Film Festival.

Η δισκογραφία του Nick Cave, μέσα από κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο Avopolis, μαζί με κάποιες σκέψεις που φέρνουν αυτά τα ταξίδια...

Με την ευκαιρία της δωρεάν προβολής του Straight To You (1994), ανατρέχουμε στο σχετικό αφιέρωμα του SONIK.

Η Ζώης Χαλκιόπουλος ξεσκονίζει τα συνθεσάιζερ "made in Greece", μαζί με μια Spotify λίστα που συνεχώς θα μεγαλώνει.

 Ο Ανδρέας Κύρκος προτείνει τα Your Honor, The Good Lord Bird και WandaVision, που θα σας ανταμείψουν για τον χρόνο του binge watching σας.

Η μπάντα κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό το Maze και ο Γιώργος Καρανικόλας μιλάει στον Θανάση Μήνα για τη δημιουργία του άλμπουμ.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Αυτή την εβδομάδα γιορτάζει 1 χρόνο και 50 Παρατηρητήρια επιτυχίες, με μια εποικοδομητική συζήτηση με την Ελένη Τζαννάτου αλλά και δίνοντας το μικρόφωνο στα μέλη του ΚΨΜ.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη γράφει για τον δίσκο που πριν 3 δεκαετίες, έβαλε το trip hop στον μουσικό χάρτη.

Με αφορμή τον νέο δίσκο των Brockhampton, ο Δημήτρης Λιλής παρουσιάζει εκείνες τις rap παρέες που άλλαξαν τους όρους στο παιχνίδι.

Άλλωστε, με τον Jim Thompson, τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως φαίνονται. Θα το διαπιστώσετε και με το βιβλίο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ και στο οποίο θα βασίζεται η επόμενη ταινία του Γιώργου Λάνθιμου.

Ο Δημήτρης Λιλής διαλέγει 7 διεθνή και 3 εγχώρια ονόματα που δίνουν ελπίδα για το μέλλον της rap.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος βρήκε ήδη τον δικό του κορυφαίο δίσκο του 2021. Σας δίνει και Promises γι' αυτό.

Ο Ζώης Χαλκιόπουλος είδε τα «μικροσκοπικά» live του NPR και διάλεξε τα 10 που δε χορταίνει με τίποτα.

Το ιστορικό metal σχήμα κυκλοφόρησε το At Night We Prey και ο Ευθύμης Καραδήμας μίλησε στον Αλέξανδρο Τοπιντζή για όλα εκείνα, τα μουσικά και προσωπικά, που τον έφεραν ως εδώ.

Top