View More
Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Ζώης Χαλκιόπουλος ...
Οι Sisters of Mercy στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη επιβεβαίωσαν εν μέρει τις κακές φήμες που συνοδεύουν τα live τους, καταφέρνοντας ωστόσο να ...
Βρεθήκαμε στο Sani Festival, απολαύσαμε μία από τις πιο απρόσμενα μαγευτικές εμφανίσεις της χρονιάς από τον Bob Geldof και ακούσαμε για ποιο λόγο η ...
Top story

Το κομμάτι που ακούστηκε για πρώτη φορά ζωντανά στο Mad Cool Festival της Μαδρίτης είναι και το πρώτο δείγμα μουσικής του συγκροτήματος μετά το Pressure Machine του 2021

Ο πρώτος full-length δίσκος του συγκροτήματος εδώ και 10 χρόνια είναι γεγονός

Με ταχύτατους ρυθμούς εξαφανίζονται τα εισιτήρια της συναυλίας

Το δεύτερο preview του συνεργατικού τους LP με τίτλο Reset είναι εδώ

Honey Dijon, will.i.am, Terry Hunter και Nita Aviance αναλαμβάνουν τις εναλλακτικές εκδοχές του lead single του Renaissance

Στο Life Moves Pretty Fast box set θα περιλαμβάνονται μουσικές που αγαπήθηκαν από τις ταινίες Pretty in Pink, Ferris Bueller's Day Off, The Breakfast Club και πολλές ακόμη

Ένα κομμάτι που σύμφωνα με τον Brett Anderson έχει να κάνει με την πρώτη φορά που ένας άνθρωπος ερωτεύεται

James Blake - Overgrown

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Παρά τα όσα διθυραμβικά ακούστηκαν και γράφτηκαν προ διετίας, το ντεμπούτο του James Blake ήταν κάπως ημιτελές και αδύναμο, έστω κι αν πράγματι παρουσίασε δυνατότητες ενδιαφέρουσες και με προοπτικές. Ο Λονδρέζος είναι κατ' ουσίαν ένας σόουλ/γκόσπελ τραγουδοποιός –αυτό τουλάχιστον θέλησε να γίνει έπειτα από τα βουτηγμένα στο dubstep αρχικά του EP– με ιδέες που στο James Blake έμεναν συχνά στη σκαριφηματική τους μορφή, αφηνόμενες στη στουντιακή μαεστρία του δημιουργού τους για να καταστούν δημοσιοποιήσιμες. Αλλά η ακρόαση του φετινού Overgrown σχηματίζει μια διαφορετική εικόνα.

Από το εναρκτήριο, ομώνυμο του δίσκου τραγούδι, γίνεται σαφής η απόσταση που έχει καλύψει ο Blake στο μεσοδιάστημα. Τα beat βρίσκονται πλέον πιο χαμηλά στη μίξη και εκατέρωθεν του κέντρου του στερεοφωνικού φάσματος, αφήνοντας έτσι χώρο σε μια διευρυμένη παλέτα ηχοχρωμάτων και στουντιακών τερτιπιών, τα οποία μοιάζουν περισσότερο προσανατολισμένα στο να υπηρετήσουν τη διάθεση των μελωδιών, παρά να στήσουν αυτά τα ίδια την ατμόσφαιρα. Επιπλέον, το dubstep αποτελεί πια ένα μικρό μόνο κομμάτι της ηχητικής πίτας.

Είναι βέβαια και η συνθετική ποιότητα που παρουσιάζεται ανεβασμένη. Αν και το μελαγχολικό, υπαινικτικό ύφος παραμένει σταθερό, βελτιώνεται το περιεχόμενο: οι μελωδικές γραμμές κινούνται με περισσότερη τόλμη και αναπτύσσονται με περισσότερη φροντίδα και στόχευση. Το κάπως μονοδιάστατο κλίμα, βέβαια, αποδεικνύεται σ' ένα από τα μειονεκτήματα του Overgrown (κάτι που ίσχυε και για το James Blake σε μεγαλύτερο βαθμό), αλλά σε γενικές γραμμές η τραγουδοποιία του Blake καταφέρνει να απλωθεί σε κάθε γωνιά της περιοχής που τον ενδιαφέρει να εξερευνήσει, διατηρώντας το ενδιαφέρον σε υψηλά επίπεδα.

Υπάρχουν και δύο βαρύνουσες συμμετοχές εδώ, σημάδια του υψηλού και συνεχώς αυξανόμενου στάτους που απολαμβάνει ο καλλιτέχνης από συναδέλφους του. Στο "Digital Lion" παρακολουθούμε μια αναμέτρηση με τον Brian Eno –ambient ακόρντα εναντίον ρυθμολογίας– ενώ στο "Take A Fall For Me" υπάρχει μια μεγαλύτερη έκπληξη, μια απόπειρα περιδιάβασης hip hop μονοπατιών με τη βοήθεια του RZA. Και οι δύο περιπτώσεις καταχωρούνται στα θετικά, έστω κι αν στη δεύτερη η σύμπραξη κάπως ξενίζει. Αντίθετα, στο "Voyeur" συναντά κανείς μία από τις χειρότερες στιγμές του άλμπουμ.

Το κυριότερο λοιπόν επίτευγμα του James Blake στο Overgrown είναι ότι καταφέρνει να στήσει ένα ισχυρό σύνολο μέσα από μία χαώδη (φαινομενικά) αλχημική διαδικασία ενσωμάτωσης –αλλά και απόρριψης– ετερόκλητων στοιχείων. Και νομίζω ότι η διάθεσή του να απαγκιστρωθεί από τις ετικέτες τις οποίες του κόλλησαν τύπος και κοινό, μαζί με τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές του για να καταφέρει κάτι τέτοιο, προμηνύουν μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα συνέχεια.

 

 

Top story
Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Ζώης Χαλκιόπουλος ετοιμάζει βαλίτσα, παραδοσιακά,  τελευταία στιγμή και πετάει μέσα Σtella, The Smile, Twin Peaks και Kleir Stefan. 

Οι Sisters of Mercy στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη επιβεβαίωσαν εν μέρει τις κακές φήμες που συνοδεύουν τα live τους, καταφέρνοντας ωστόσο να παραδώσουν ένα αποτέλεσμα καλύτερο από το αναμενόμενο. 

Βρεθήκαμε στο Sani Festival, απολαύσαμε μία από τις πιο απρόσμενα μαγευτικές εμφανίσεις της χρονιάς από τον Bob Geldof και ακούσαμε για ποιο λόγο η αντίδραση δεν μπορεί να έλθει πλέον μέσα από τη μουσική.

Λίγο πριν την πρεμιέρα της πολυανεμενόμενης τηλεοπτικής μεταφοράς του "Sandman" του Neil Geiman ο Βασίλης Σπανός ανατρέχει σε ένα top 5 αγαπημένων κινηματογραφικών και τηλεοπτικών στιγμών του σπουδαίου συγγραφέα του φανταστικού - και όχι μόνο,

Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Άγγελος Κλειτσίκας ακούει tropicalia, θέτει ευγενείς αναγνωστικούς στόχους και περιμένει τις  τελευταίες τηλεοπτικές περιπέτειες του Saul Goodman.

Οι Calexico στα πρόθυρα των διακοπών, στην Τεχνόπολη, μας χάρισαν δύο ώρες γεμάτες με τραγούδια, μουσικές και συναισθήματα που μάταια τόσα χρόνια προσπαθούν οι δισκογραφικές εταιρίες και οι mainstream ραδιοφωνικοί σταθμοί  να κολλήσουν πάνω τους ετικέτες. 

Το Netflix αποτυγχάνει να ανοίξει έναν νέο δρόμο για την πλατφόρμα στο ψυχαγωγικό σινεμά αξιώσεων ενώ το σκηνοθετικό δίδυμο των αδελφών Russo χάνουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν το δικό τους Mission Impossible. 

 Oι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο η Άννα Γεωργάτου πάει Σάμο - Χάλκη και Παρίσι Τέξας, βλέπει Αντονιόνι και Συζητήσεις με Φίλους, διαβάζει Καραγάτση και Ezra Pound και ακούει Dury Dava, Noda Pappa και Julee Cruise.

Σειρές που θα σε ξεγελάσουν μεταφέροντάς σε νοητά στην παραλία, ακόμη κι αν έχεις ξεμείνει φέτος στην έρημη πόλη

Οι συντάκτες του Avopolis πήγαν σε πάρα πολλές συναυλίες, άκουσαν μουσική, μαγεύτηκαν, χόρεψαν, στριμώχτηκαν, συγκινήθηκαν, ταξίδεψαν και εδώ προσπαθούν να διαλέξουν το αγαπημένο τους στιγμιότυπο από τα βράδια αυτού του τόσο πλούσιου, φετινού, μεγάλου συναυλιακού καλοκαιριού που τόσο είχαμε ανάγκη. 

Στο νέο του Diggin' o Ζώης Χαλκιόπουλος ετοιμάζεται για διακοπές με τα μαγικά πνευστά των Prince Lasha Quintet και Sonny Simmons στο The Cry!. 

Μια κουβέντα με τον frontman των Black Midi, Geordie Greep με αφορμή την κυκλοφορία του τρίτου album τους Hellfire,  που προσθέτει ένα ακόμα ορόσημο στο πειραματικό μουσικό τους όραμα. 

Οι Slipknot έκλεισαν ιδανικά και ισοπεδωτικά αυτό το πλούσιο συναυλιακό καλοκαίρι τη δωδέκατη, τελευταία και πολυπληθέστερη ημέρα του φετινού Release Athens Festival, παρέα με τους ορεξάτους Sepultura, τους άξιους Jinjer, και support acts από Vended,  Maplerun και τους Renegade και ποιος καλύτερος ανταποκριτής από τον Επίτροπο για αυτή τη ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο πάει New Long Fest και ετοιμάζεται να γράψει τον επίλογο του πιο πλούσιου συναυλιακού καλοκαιριού των τελευταίων ετών. 

 Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Stefan Olsdal και τη διάθεση του κόσμου η συγκυρία φαίνεται να μην ευνόησε τον Brian Molko και τους Placebo που σε μια "χλιαρή" βραδιά απέδειξαν τη μειωμένη δυναμική τους. 

Α night to remember τόσο για τους οπαδούς των Epica και Blind Guardian, όσο και για τους πολυπληθέστατους οπαδούς των Sabaton.

 Όλα όσα έγιναν στη δέκατη μέρα του φετινού Release Athens Festival με μεγάλους πρωταγωνιστές τους Clutch και τους The Hellacopters και δυναμικές εμφανίσεις από Blues Pills, Deaf Radio και ΛΔΛΜ.

Ένα κερδισμένο στοίχημα με ένα διαφορετικό, σκοτεινό παραμύθι για την "πριγκίπισσα του λαού".

O Μάκης Μηλάτος επιλέγει 5 επανεκδόσεις, κασετίνες και ειδικές κυκλοφορίες για το κατακαλόκαιρο γιατί οι συλλογές δεν σταματούν ποτέ. 

Top