View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Eels - Wonderful, Glorious

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

12 στούντιο άλμπουμ μέσα σε 20 χρόνια είναι πολλά. Αν μάλιστα βάλουμε μέσα και τις δεύτερες πλευρές των σινγκλ, τις συμμετοχές σε κάμποσα σάουντρακ και τις ζωντανές ηχογραφήσεις, ο όγκος δουλειάς που έχει μέχρι στιγμής καταθέσει ο Mark Oliver Everett (E στο εξής) αναδεικνύεται πραγματικά μεγάλος, ειδικά για τα δεδομένα της εποχής. Και μαζί με τον χαρακτηρισμό «πολυγραφότατος» συνήθως πάει πακέτο κι εκείνος του «άνισου συνολικού έργου».

Προς τιμήν του, ο E σχεδόν ποτέ δεν κατέθεσε κακό άλμπουμ. Μπορεί να μην βρέθηκαν όλες οι δουλειές του στο επίπεδο ενός Electro-Shock Blues (1998) ή ενός Blinking Lights And Other Revelations (2005), όμως είχε κάθε φορά καλά τραγούδια να καταθέσει, διεπόμενα από το χιούμορ του, την ακατάπαυστη αυτοσαρκαστική διάθεση, τη μελωδική επάρκεια και την προσοχή στη λεπτομέρεια σε ό,τι αφορούσε στον ήχο και στην παραγωγή. Και το ολόφρεσκο Wonderful, Glorious δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.

Στα 13 νέα τραγούδια του Ε επικρατούν περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως οι φαζαριστές κιθάρες, οι δυνατές μπασογραμμές και οι ανεβασμένοι ρυθμοί. Φαίνεται ότι τα πράγματα έχουν ηρεμήσει στη ζωή του κι έτσι η αυτολύπηση και η υποτονικότητα δεν καταλαμβάνουν πολύ χώρο εδώ, παρότι ο τραγουδοποιός έχει δώσει στο παρελθόν σπουδαία δείγματα δουλειάς σε μπαλάντες τέτοιας ατμόσφαιρας. Το πρόβλημα είναι ότι, μετά το εναρκτήριο "Bombs Away" –το οποίο ακούγεται σαν δήλωση προθέσεων– πολλά από αυτά τα φασαριόζικα κομμάτια ακούγονται περισσότερο σαν τζαμαρίσματα, όπου ένα-δυο ριφ και μια υποψία μελωδίας χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα κανονικών συνθέσεων.

Ακόμα κι έτσι, δεν είναι λίγες οι στιγμές όπου η οργανικότητα και η αρμολόγηση λέξεων και μελωδιών χαρίζουν απόλαυση. Για παράδειγμα, ο ερχομός του ρεφρέν στο "Kinda Fuzzy" ζωντανεύει τη στερεοφωνική εικόνα και μαζί το ίδιο το τραγούδι, ενώ το νωχελικό αλλά όμορφο "The Turnaround", το ευλαβικό "True Original" και το πιασάρικο μεσόρυθμο "You’re My Friend" σπάνε τη μονοτονία σε ένα σερί αδιάφορων στιγμών. Κι όπως έχει συμβεί αρκετές φορές στα λιγότερο καλά άλμπουμ των Eels, το τελευταίο (ομώνυμο) κομμάτι του Wonderful, Glorious αποζημιώνει για όσες αστοχίες προηγήθηκαν με τη ντίσκο διάθεσή του.

Ρέπει, λοιπόν, αρκετά προς το wonderful αλλά σχεδόν καθόλου προς το glorious το νέο πόνημα του E και της παρέας του. Παρότι πάντα ευπρόσδεκτοι, οι δίσκοι του εδώ και αρκετά χρόνια δεν έχουν καταφέρει να φανερώσουν άλλες, άγνωστες πλευρές της τραγουδοποιίας του. Τον σώζει πάντα στο παρά τρίχα –όπως κι εδώ– ο εκλεκτισμός του, η ικανότητά του να παράσχει στιχουργικά ευρήματα και η εμμονή του στη λεπτομέρεια. Όσο πάντως αυξάνει το ύψος της στοίβας με τις κυκλοφορίες του, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να φανταστούμε πώς θα μπορέσει να προκύψει κάτι φρέσκο από μια δημιουργική διαδικασία που φαίνεται πως πια έχει «κλειδώσει». Αυτό, δυστυχώς, είναι πολλές φορές το τίμημα μιας τόσο μεγάλης παραγωγικότητας. Είπαμε, 12 στούντιο άλμπουμ μέσα σε 20 χρόνια είναι πολλά...

 

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top