View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Eels - Wonderful, Glorious

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

12 στούντιο άλμπουμ μέσα σε 20 χρόνια είναι πολλά. Αν μάλιστα βάλουμε μέσα και τις δεύτερες πλευρές των σινγκλ, τις συμμετοχές σε κάμποσα σάουντρακ και τις ζωντανές ηχογραφήσεις, ο όγκος δουλειάς που έχει μέχρι στιγμής καταθέσει ο Mark Oliver Everett (E στο εξής) αναδεικνύεται πραγματικά μεγάλος, ειδικά για τα δεδομένα της εποχής. Και μαζί με τον χαρακτηρισμό «πολυγραφότατος» συνήθως πάει πακέτο κι εκείνος του «άνισου συνολικού έργου».

Προς τιμήν του, ο E σχεδόν ποτέ δεν κατέθεσε κακό άλμπουμ. Μπορεί να μην βρέθηκαν όλες οι δουλειές του στο επίπεδο ενός Electro-Shock Blues (1998) ή ενός Blinking Lights And Other Revelations (2005), όμως είχε κάθε φορά καλά τραγούδια να καταθέσει, διεπόμενα από το χιούμορ του, την ακατάπαυστη αυτοσαρκαστική διάθεση, τη μελωδική επάρκεια και την προσοχή στη λεπτομέρεια σε ό,τι αφορούσε στον ήχο και στην παραγωγή. Και το ολόφρεσκο Wonderful, Glorious δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.

Στα 13 νέα τραγούδια του Ε επικρατούν περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως οι φαζαριστές κιθάρες, οι δυνατές μπασογραμμές και οι ανεβασμένοι ρυθμοί. Φαίνεται ότι τα πράγματα έχουν ηρεμήσει στη ζωή του κι έτσι η αυτολύπηση και η υποτονικότητα δεν καταλαμβάνουν πολύ χώρο εδώ, παρότι ο τραγουδοποιός έχει δώσει στο παρελθόν σπουδαία δείγματα δουλειάς σε μπαλάντες τέτοιας ατμόσφαιρας. Το πρόβλημα είναι ότι, μετά το εναρκτήριο "Bombs Away" –το οποίο ακούγεται σαν δήλωση προθέσεων– πολλά από αυτά τα φασαριόζικα κομμάτια ακούγονται περισσότερο σαν τζαμαρίσματα, όπου ένα-δυο ριφ και μια υποψία μελωδίας χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα κανονικών συνθέσεων.

Ακόμα κι έτσι, δεν είναι λίγες οι στιγμές όπου η οργανικότητα και η αρμολόγηση λέξεων και μελωδιών χαρίζουν απόλαυση. Για παράδειγμα, ο ερχομός του ρεφρέν στο "Kinda Fuzzy" ζωντανεύει τη στερεοφωνική εικόνα και μαζί το ίδιο το τραγούδι, ενώ το νωχελικό αλλά όμορφο "The Turnaround", το ευλαβικό "True Original" και το πιασάρικο μεσόρυθμο "You’re My Friend" σπάνε τη μονοτονία σε ένα σερί αδιάφορων στιγμών. Κι όπως έχει συμβεί αρκετές φορές στα λιγότερο καλά άλμπουμ των Eels, το τελευταίο (ομώνυμο) κομμάτι του Wonderful, Glorious αποζημιώνει για όσες αστοχίες προηγήθηκαν με τη ντίσκο διάθεσή του.

Ρέπει, λοιπόν, αρκετά προς το wonderful αλλά σχεδόν καθόλου προς το glorious το νέο πόνημα του E και της παρέας του. Παρότι πάντα ευπρόσδεκτοι, οι δίσκοι του εδώ και αρκετά χρόνια δεν έχουν καταφέρει να φανερώσουν άλλες, άγνωστες πλευρές της τραγουδοποιίας του. Τον σώζει πάντα στο παρά τρίχα –όπως κι εδώ– ο εκλεκτισμός του, η ικανότητά του να παράσχει στιχουργικά ευρήματα και η εμμονή του στη λεπτομέρεια. Όσο πάντως αυξάνει το ύψος της στοίβας με τις κυκλοφορίες του, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να φανταστούμε πώς θα μπορέσει να προκύψει κάτι φρέσκο από μια δημιουργική διαδικασία που φαίνεται πως πια έχει «κλειδώσει». Αυτό, δυστυχώς, είναι πολλές φορές το τίμημα μιας τόσο μεγάλης παραγωγικότητας. Είπαμε, 12 στούντιο άλμπουμ μέσα σε 20 χρόνια είναι πολλά...

 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top