View More
Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Ζώης Χαλκιόπουλος ...
Οι Sisters of Mercy στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη επιβεβαίωσαν εν μέρει τις κακές φήμες που συνοδεύουν τα live τους, καταφέρνοντας ωστόσο να ...
Βρεθήκαμε στο Sani Festival, απολαύσαμε μία από τις πιο απρόσμενα μαγευτικές εμφανίσεις της χρονιάς από τον Bob Geldof και ακούσαμε για ποιο λόγο η ...
Top story

Το κομμάτι που ακούστηκε για πρώτη φορά ζωντανά στο Mad Cool Festival της Μαδρίτης είναι και το πρώτο δείγμα μουσικής του συγκροτήματος μετά το Pressure Machine του 2021

Ο πρώτος full-length δίσκος του συγκροτήματος εδώ και 10 χρόνια είναι γεγονός

Με ταχύτατους ρυθμούς εξαφανίζονται τα εισιτήρια της συναυλίας

Το δεύτερο preview του συνεργατικού τους LP με τίτλο Reset είναι εδώ

Honey Dijon, will.i.am, Terry Hunter και Nita Aviance αναλαμβάνουν τις εναλλακτικές εκδοχές του lead single του Renaissance

Στο Life Moves Pretty Fast box set θα περιλαμβάνονται μουσικές που αγαπήθηκαν από τις ταινίες Pretty in Pink, Ferris Bueller's Day Off, The Breakfast Club και πολλές ακόμη

Ένα κομμάτι που σύμφωνα με τον Brett Anderson έχει να κάνει με την πρώτη φορά που ένας άνθρωπος ερωτεύεται

Santana - Shape Shifter

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Για καλλιτέχνες του μεγέθους και της ιστορίας του Carlos Santana συνηθίζεται να λέμε ή να γράφουμε (καλή ώρα) ότι, λόγω των όσων σπουδαίων και μεγάλων πέτυχαν στο παρελθόν, δικαιούνται πλέον να κάνουν «ό,τι τους καπνίσει». Μια στο τόσο όμως έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν δίσκο τόσο κακό, που σε κάνει να ξεχάσεις την ιστορία του δημιουργού του και να αρχίσεις να αμφιβάλεις για τα πάντα.

Σύμφωνα με το αυτοκόλλητο στην πρόσοψή του, το Shape Shifter των Santana χρειάστηκε δύο δεκαετίες για να ολοκληρωθεί. Κάτι τέτοιο ακούγεται τουλάχιστον απίστευτο, αφού τα 13 κομμάτια του θα μπορούσαν άνετα να έχουν ηχογραφηθεί μέσα σε μία μέρα, μιας και (στην πλειονότητά τους) αποτελούν τζαμαρίσματα που ακολουθούν πάνω-κάτω την ίδια λογική: η μπάντα (κιθάρα, μπάσο, ντραμς, πλήκτρα) παραμένει «κλειδωμένη» σε ένα γκρουβ (μπαλάντα, ελαφρά τζαζ, λάτιν, ανάλογα την περίπτωση) και ο Santana σολάρει από πάνω.

Η σχεδόν παντελής απουσία συνθέσεων και θεμάτων κάνει το Shape Shifter να ακούγεται σαν βοηθητικό CD για μαθητευόμενους κιθαρίστες, οι οποίοι θέλουν να εξασκηθούν παίζοντας πάνω στον ρυθμό. Πέραν αυτών, το παίξιμο του Santana είναι ως επί το πλείστον ανέμπνευστο και νωθρό, αν και είναι σαφές ότι η τεχνική του παραμένει σε υψηλό επίπεδο. Αλλά και η παραγωγή –υπογεγραμμένη κυρίως από τον ίδιο– έχει αρκετά προβλήματα: και ως προς τις ισορροπίες μεταξύ των οργάνων, αλλά και ως προς την παρωχημένη αισθητική της. Διασώζεται το μοναδικό τραγούδι του άλμπουμ “Eres La Luz”, το μόνο που καταφέρνει να δώσει λίγη «ψυχή» σε ένα άλμπουμ που, εκτός των άλλων, προδίδεται και από τη μεγάλη χρονική διάρκειά του.

Για να είμαι δίκαιος, το Shape Shifter φαίνεται να φτιάχτηκε με καλές προθέσεις. Ανάμεσα σε διάφορα χίπικα μηνύματα στο ένθετο, ο Carlos Santana αναφέρει τους ιθαγενείς της Αμερικής και το δικό του ίδρυμα Milagro, το οποίο έχει σκοπό να βοηθά στην υγεία και στην εκπαίδευση παραμελημένων παιδιών ανά τον κόσμο. Η επιλογή του επίσης να κάνει έναν ορχηστρικό δίσκο δείχνει ότι μάλλον συνειδητοποίησε τη ζημιά που προκάλεσαν στην εικόνα του οι δισκογραφικές επιλογές του τα τελευταία δέκα και κάτι χρόνια, οι οποίες στόχευαν περισσότερο στις λίστες επιτυχιών παρά στις καρδιές των ακροατών του.

Δυστυχώς όμως οι καλές προθέσεις δεν φαντάζουν αρκετές για να διασώσουν το Shape Shifter.  Παρά την πολυετή κυοφορία του, ακούγεται βιαστικά και πρόχειρα φτιαγμένο, ανέμπνευστο και τελικά απογοητευτικό. Πολύ φοβάμαι μάλιστα ότι θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για τη θέση του χειρότερου άλμπουμ στην καριέρα του διάσημου κιθαρίστα και κάνει άλλες εργασίες του που δέχτηκαν έντονη κριτική (π.χ. τα All That I Am και Guitar Heaven) να ακούγονται συμπαθητικές. Φαίνεται πως ο δρόμος για την ανάκτηση της χαμένης καλλιτεχνικής υπόληψής του δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα...

 

Top story
Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Ζώης Χαλκιόπουλος ετοιμάζει βαλίτσα, παραδοσιακά,  τελευταία στιγμή και πετάει μέσα Σtella, The Smile, Twin Peaks και Kleir Stefan. 

Οι Sisters of Mercy στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη επιβεβαίωσαν εν μέρει τις κακές φήμες που συνοδεύουν τα live τους, καταφέρνοντας ωστόσο να παραδώσουν ένα αποτέλεσμα καλύτερο από το αναμενόμενο. 

Βρεθήκαμε στο Sani Festival, απολαύσαμε μία από τις πιο απρόσμενα μαγευτικές εμφανίσεις της χρονιάς από τον Bob Geldof και ακούσαμε για ποιο λόγο η αντίδραση δεν μπορεί να έλθει πλέον μέσα από τη μουσική.

Λίγο πριν την πρεμιέρα της πολυανεμενόμενης τηλεοπτικής μεταφοράς του "Sandman" του Neil Geiman ο Βασίλης Σπανός ανατρέχει σε ένα top 5 αγαπημένων κινηματογραφικών και τηλεοπτικών στιγμών του σπουδαίου συγγραφέα του φανταστικού - και όχι μόνο,

Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Άγγελος Κλειτσίκας ακούει tropicalia, θέτει ευγενείς αναγνωστικούς στόχους και περιμένει τις  τελευταίες τηλεοπτικές περιπέτειες του Saul Goodman.

Οι Calexico στα πρόθυρα των διακοπών, στην Τεχνόπολη, μας χάρισαν δύο ώρες γεμάτες με τραγούδια, μουσικές και συναισθήματα που μάταια τόσα χρόνια προσπαθούν οι δισκογραφικές εταιρίες και οι mainstream ραδιοφωνικοί σταθμοί  να κολλήσουν πάνω τους ετικέτες. 

Το Netflix αποτυγχάνει να ανοίξει έναν νέο δρόμο για την πλατφόρμα στο ψυχαγωγικό σινεμά αξιώσεων ενώ το σκηνοθετικό δίδυμο των αδελφών Russo χάνουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν το δικό τους Mission Impossible. 

 Oι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο η Άννα Γεωργάτου πάει Σάμο - Χάλκη και Παρίσι Τέξας, βλέπει Αντονιόνι και Συζητήσεις με Φίλους, διαβάζει Καραγάτση και Ezra Pound και ακούει Dury Dava, Noda Pappa και Julee Cruise.

Σειρές που θα σε ξεγελάσουν μεταφέροντάς σε νοητά στην παραλία, ακόμη κι αν έχεις ξεμείνει φέτος στην έρημη πόλη

Οι συντάκτες του Avopolis πήγαν σε πάρα πολλές συναυλίες, άκουσαν μουσική, μαγεύτηκαν, χόρεψαν, στριμώχτηκαν, συγκινήθηκαν, ταξίδεψαν και εδώ προσπαθούν να διαλέξουν το αγαπημένο τους στιγμιότυπο από τα βράδια αυτού του τόσο πλούσιου, φετινού, μεγάλου συναυλιακού καλοκαιριού που τόσο είχαμε ανάγκη. 

Στο νέο του Diggin' o Ζώης Χαλκιόπουλος ετοιμάζεται για διακοπές με τα μαγικά πνευστά των Prince Lasha Quintet και Sonny Simmons στο The Cry!. 

Μια κουβέντα με τον frontman των Black Midi, Geordie Greep με αφορμή την κυκλοφορία του τρίτου album τους Hellfire,  που προσθέτει ένα ακόμα ορόσημο στο πειραματικό μουσικό τους όραμα. 

Οι Slipknot έκλεισαν ιδανικά και ισοπεδωτικά αυτό το πλούσιο συναυλιακό καλοκαίρι τη δωδέκατη, τελευταία και πολυπληθέστερη ημέρα του φετινού Release Athens Festival, παρέα με τους ορεξάτους Sepultura, τους άξιους Jinjer, και support acts από Vended,  Maplerun και τους Renegade και ποιος καλύτερος ανταποκριτής από τον Επίτροπο για αυτή τη ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο πάει New Long Fest και ετοιμάζεται να γράψει τον επίλογο του πιο πλούσιου συναυλιακού καλοκαιριού των τελευταίων ετών. 

 Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Stefan Olsdal και τη διάθεση του κόσμου η συγκυρία φαίνεται να μην ευνόησε τον Brian Molko και τους Placebo που σε μια "χλιαρή" βραδιά απέδειξαν τη μειωμένη δυναμική τους. 

Α night to remember τόσο για τους οπαδούς των Epica και Blind Guardian, όσο και για τους πολυπληθέστατους οπαδούς των Sabaton.

 Όλα όσα έγιναν στη δέκατη μέρα του φετινού Release Athens Festival με μεγάλους πρωταγωνιστές τους Clutch και τους The Hellacopters και δυναμικές εμφανίσεις από Blues Pills, Deaf Radio και ΛΔΛΜ.

Ένα κερδισμένο στοίχημα με ένα διαφορετικό, σκοτεινό παραμύθι για την "πριγκίπισσα του λαού".

O Μάκης Μηλάτος επιλέγει 5 επανεκδόσεις, κασετίνες και ειδικές κυκλοφορίες για το κατακαλόκαιρο γιατί οι συλλογές δεν σταματούν ποτέ. 

Top