View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Keane - Strangeland

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Είναι εύκολο να λοιδορήσεις τους Keane. Η εμμονή τους με τα πιανιστικά μοτίβα και τις μελοδραματικές μπαλάντες, η υπερβολική προθυμία τους να προβάρουν το ποπ στέμμα όταν οι U2 και οι Coldplay αυτού του κόσμου κοιτάζουν για λίγο αλλού, όλα δίνουν μπόλικες αφορμές για κάθε είδους ειρωνικά σχόλια –ακόμα και το λουκ τους. Και το τέταρτο άλμπουμ τους είναι βέβαιο ότι δεν θα αλλάξει κάτι σε αυτόν τον τομέα.

Ας ξεκαθαρίσω ότι δεν υπάρχει τίποτα «παράξενο» στο Strangeland, όπως δεν υπήρχε και τίποτα «τέλειο» στο Perfect Symmetry, το προ τετραετίας άλμπουμ όπου οι Keane προσπάθησαν να εμπλουτίσουν την τραγουδοποιητική και ηχητική τους φόρμουλα, προσθέτοντας επιπλέον όργανα και ηλεκτρονικά. Μάλλον δεν τους ικανοποίησε το αποτέλεσμα μιας και, έπειτα και από το EP Night Train του 2010 (όπου συνεργάστηκαν για πρώτη φορά με τους ράπερ K’naan και Tigarah), το νέο τους πόνημα σηματοδοτεί την επιστροφή τους σε πιο ασφαλή και γνωστά νερά.

Αυτή η στροφή θα ικανοποιήσει πιθανότατα τους θαυμαστές τους. Αναπόφευκτα, όμως, οδηγεί σε συγκρίσεις με τα πρώτα τους άλμπουμ, τα Hopes And Fears (2004) και Under The Iron Sea (2006), τις κατά γενική ομολογία καλύτερες δουλειές τους. Και το αποτέλεσμα της σύγκρισης είναι αρνητικό για το Strangeland. Όχι γιατί δεν διαθέτει καλά τραγούδια, κάθε άλλο. Ο κύριος συνθέτης, Tim Rice-Oxley, δεν έχει ξεχάσει να γράφει μελωδίες ούτε ο φρόντμαν Tom Chaplin υστερεί εδώ σε ερμηνευτικές επιδόσεις. Σχεδόν τίποτα, όμως, από όσα ακούμε στο Strangeland δεν μας λέει κάτι καινούργιο για τους Keane. Ακόμα χειρότερα, σε κάποιες στιγμές νιώθεις ότι επαναλαμβάνουν απλώς τα βήματα του αλγόριθμου που θα τους οδηγήσει σε έναν ακόμα κλώνο του “Everybody’s Changing” ή του “Is It Any Wonder?”.

Ωστόσο, δεν μπορώ να αποκρύψω το γεγονός ότι πέρασα αρκετά καλά ακούγοντας το άλμπουμ. Τα “You Are Young” και “Silenced By The Night” στο άνοιγμα είναι μια χαρά τραγούδια, το “Watch How You Go” συνεπαίρνει με τη μελαγχολία του, το “Sovereign Light Café” προσφέρει ψυχική ανάταση και το “Black Rain”, παρότι αποτελεί ξεδιάντροπη προσπάθεια να ακουστούν σαν τους Radiohead –ή ίσως ακριβώς γι’ αυτό– κερδίζει επιπλέον πόντους. Κι αν από ένα σημείο και μετά η ομοιογένεια του ήχου κουράζει, έρχεται το “Sea Fog” σαν ηχητική όαση στο κλείσιμο, για να αφήσει μια γλυκιά γεύση. Όσο για τα τέσσερα επιπλέον κομμάτια που περιέχονται στη deluxe έκδοση, δεν αλλάζουν κάτι στην αποτίμηση, καθώς δεν προσθέτουν ούτε αφαιρούν από το σύνολο. Είναι πάντως κάπως περίεργο ότι το τραγούδι που δίνει τον τίτλο στο άλμπουμ περιλαμβάνεται σε αυτά και όχι στην κυρίως δωδεκάδα.

Παρά λοιπόν τις καλές ή συμπαθητικές στιγμές του Strangeland, είναι απογοητευτικό τελικά να βλέπεις μια μπάντα να ταμπουρώνεται από τόσο νωρίς στην καριέρα της στη «μικρή της περιοχή». Αξίζουν έναν κάποιο σεβασμό οι Keane για τα καλά τραγούδια που έχουν δώσει, όμως δεν μοιάζουν –μέχρι στιγμής τουλάχιστον– να έχουν τη θέληση να κατακτήσουν ακόμα περισσότερη εκτίμηση: η τελευταία κερδίζεται μόνο με υπερβάσεις. Με αυτά τα δεδομένα, αποτελεί γρίφο η επόμενή τους κίνηση. Όπως και να ’χει, ίσως αποδειχθεί μία από εκείνες τις καθοριστικές στιγμές, που μπορούν να οδηγήσουν ένα γκρουπ είτε στον έβδομο ουρανό, είτε στη διάλυση. Ο καιρός θα το δείξει.

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top