View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Σαβίνα Γιαννάτου & Primavera En Salonico

Τραγούδια από τη Θεσσαλονίκη, τραγούδια για τη Θεσσαλονίκη, τραγούδια από τις παραδόσεις που διασταυρώθηκαν στην πόλη διαμέσου των αιώνων: ελληνικά, εβραϊκά, ποντιακά, βουλγάρικα, τουρκικά, αρμένικα, σέρβικα –ακόμα κι ένα ιρλανδέζικο!

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Τραγούδια από τη Θεσσαλονίκη, τραγούδια για τη Θεσσαλονίκη, τραγούδια από τις παραδόσεις που διασταυρώθηκαν στην πόλη διαμέσου των αιώνων: ελληνικά, εβραϊκά, ποντιακά, βουλγάρικα, τουρκικά, αρμένικα, σέρβικα –ακόμα κι ένα ιρλανδέζικο!

 
Αλλιώς το είχα αφήσει το Gazarte την τελευταία φορά που το είχα επισκεφθεί, κι αλλιώς το βρήκα τώρα. Η αίθουσα συναυλιών του γνωστού πολυχώρου υπέστη δραστική ανακαίνιση στο μεταξύ κι έγινε ακόμα καλύτερη, νομίζω. Στο τέλος μάλιστα της εμφάνισης της Σαβίνας Γιαννάτου και των Primavera En Salonico την Κυριακή το βράδυ, προσπαθούσα να σκεφτώ σε ποιον άλλο αντίστοιχο χώρο στην Αθήνα θα μπορούσε να βιωθεί η συγκεκριμένη βραδιά το ίδιο αποτελεσματικά. Και δεν κατάφερα να βρω κάποιον...
 
Και, ξέρετε, η μουσική που έπαιξαν εκείνο το βράδυ οι Primavera En Salonico ζητά (και αξίζει, βέβαια) την απόλυτη συγκέντρωση του ακροατηρίου. Όχι μόνο επειδή η συγκεκριμένη ομάδα παίζει με ακουστικά όργανα –δεν μπορεί, δηλαδή, να κρυφτεί πίσω από εφέ και παραμορφώσεις– αλλά και γιατί το μεταξύ τους κόλπο βασίζεται σε λεπτομέρειες και ισορροπίες που είναι εύκολο να χαθούν στο λεπτό, έτσι και από κάτω αρχίσει η οχλαγωγία. Όσοι βρέθηκαν την Κυριακή στο Gazarte προφανώς τα γνώριζαν όλα αυτά πολύ καλά.
 
Savya_3
 
Τραγούδια με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη είχαν να μας παρουσιάσουν η Σαβίνα Γιαννάτου και οι συνεργάτες της στη συγκεκριμένη περίσταση, πολλά από τα οποία υπάρχουν και στον ολοκαίνουργιο δίσκο τους, που κυκλοφόρησε από την ECM (σε ελληνική διανομή από τη Μικρή Άρκτο). Τραγούδια από τη Θεσσαλονίκη, τραγούδια για τη Θεσσαλονίκη, τραγούδια από τις διάφορες παραδόσεις που διασταυρώθηκαν στην πόλη διαμέσου των αιώνων: ελληνικά, εβραϊκά, ποντιακά, βουλγάρικα, τουρκικά, αρμένικα, σέρβικα –ακόμα κι ένα ιρλανδέζικο! Τραγούδια από τον 19ο αιώνα κυρίως, ειδωμένα μέσα από το εκτελεστικό πρίσμα 6 σπουδαίων μουσικών και ερμηνευμένα με γνώση και αρτιότητα από τη Γιαννάτου.
 
Η σκηνική εικόνα των 7 ανθρώπων ήταν απατηλά στάσιμη: οι μουσικοί σε ημικύκλιο, έκαναν τις ελάχιστες κινήσεις που απαιτούνταν για τον χειρισμό των οργάνων τους· η Γιαννάτου επίσης, πέραν των στιγμών που χρησιμοποίησε το ντέφι της, υπήρξε λιτή κινησιολογικά. Όμως η ένταση δεν έλειψε όποτε χρειάστηκε, ενώ η εμβάθυνση από πλευράς μουσικών –αλλά και η προσήλωση των ακροατών που προανέφερα– ήταν τέτοιες, ώστε πραγματικά η όλη ατμόσφαιρα παρέπεμπε πολλές φορές σε κάποιου είδους τελετουργία. Τελετουργία της οποίας τον ρυθμό κράταγαν τα κρουστά του καθισμένου οκλαδόν Κώστα Θεοδώρου και το κοντραμπάσο του Μιχάλη Σιγανίδη, για να ξεδιπλωθούν επί αυτού οι μελωδίες και οι αρμονίες από το βιολί του Κυριάκου Γκουβέντα, το ακορντεόν και το κανονάκι του Κώστα Βόμβολου, την κιθάρα και το ούτι του Γιάννη Αλεξανδρή και το νέι του Χάρη Λαμπράκη.
 
Savya_2
 
Παρότι είχαμε να κάνουμε σχεδόν αποκλειστικά με τραγούδια, ήταν τα οργανικά μέρη τους που αναδείχθηκαν σε πρωταγωνιστές στο μεγαλύτερο μέρος της συναυλίας –και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, με τους συγκεκριμένους μουσικούς; Αυτό, άλλωστε, φαινόταν να το αναγνωρίζει και η Γιαννάτου: κάθε που τελείωνε ένα κομμάτι γύριζε προς το μέρος τους αποδίδοντας τα εύσημα, ενώ στις στιγμές που ξέφευγαν προς ελευθεριάζουσες καταστάσεις ή απογειώνονταν σε εξωφρενικών απαιτήσεων ορχηστρικά μέρη, τους κοίταζε με ένα χαμόγελο που μαρτυρούσε πόσο πολύ το ζούσε και το απολάμβανε και η ίδια. Ήταν και εκείνης η απόδοση σπουδαία, όμως, καθώς ερμήνευσε μεστά και με άνεση. Φρόντισε επίσης να προλογίζει το κάθε τραγούδι και να μας εξηγεί τους στίχους του, ενώ πού και πού πέταγε και μερικά πολύ εύστοχα, χιουμοριστικά σχόλια.
 
Αυτή ήταν η δεύτερη ζωντανή παρουσίαση του Songs Of Thessaloniki στο ελληνικό κοινό. Είχε προηγηθεί η συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης το προηγούμενο βράδυ, ενώ θα ακολουθήσουν εμφανίσεις σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις. Έχοντας παρακαλουθήσει τα 100 (και κάτι) λεπτά της επί σκηνής παρουσίας της Σαβίνας Γιαννάτου και των Primavera En Salonico στο Gazarte, κάτι τέτοιο δείχνει απολύτως κατανοητό: ο μουσικός αυτός θησαυρός, με τον τρόπο που καναλάρεται μέσα από τη σύμπραξη των συγκεκριμένων 7 ανθρώπων, δεν είναι υπόθεση μόνο της Θεσσαλονίκης ή της Ελλάδας, αλλά του κόσμου όλου.
 
 

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top