Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος ...
Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.
Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, ...
Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν ...

To podcast της ημέρας από το Avopolis Radio.
Συντονιστείτε στο www.avopolisradio.gr, για special dj sets, αφιερώματα, mixtapes και την καλύτερη μουσική!

Top story

Και μάλιστα στο ντοκιμαντέρ θα δούμε και τον Jim Jarmusch...

Το Massey Fucking Hall ηχογραφήθηκε σε εμφάνιση της μπάντας στο Τορόντο το 2017.

Σε μεγάλη πανευρωπαϊκή έρευνα, μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων απάντησε ότι νιώθει άνετα να επιστρέψει σε συναυλίες και φεστιβάλ. 

Το 2017, 20 εκατομμύρια άνθρωποι "πάλεψαν" διαδικτυακά για ένα εισιτήριο στο tribute για τον συν-ιδρυτή της Atlantic, Ahmet Ertegün.

Ένας διαδικτυακός προορισμός με events από καλλιτέχνες όπως Anna Netrebko, Daniel Barenboim, Rudolf Buchbinder, Andris ...

Η 18χρονη ποπ σταρ έφτιαξε μόνη της το συγκεκριμένο βίντεο το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί πρόσφατα και στην περιοδεία της.

Έγινε γνωστός και ο τίτλος για τον δίσκο που θα ακούσουμε στις 5 Σεπτεμβρίου.

Με τη στολή Micrashell θα μπορούμε να μπούμε στο moshpit με ασφάλεια -αφήστε που θα μοιάζουμε με sci-fi ήρωες...

Μαρίζα Ρίζου

Αν θέλετε να δείτε τι καπνό φουμάρει ένα από τα (με μπόλικη φόρα) ανερχόμενα ονόματα στο ελληνικό τραγούδι, περάστε μια βόλτα από τον Σταυρό Του Νότου (Plus). Η διάθεση είναι ανεβαστική και οι φωτεινές στιγμές, πολλές...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Αν θέλετε να δείτε τι καπνό φουμάρει ένα από τα (με μπόλικη φόρα) ανερχόμενα ονόματα στο ελληνικό τραγούδι, περάστε μια βόλτα από τον Σταυρό Του Νότου (Plus). Η διάθεση είναι ανεβαστική και οι φωτεινές στιγμές, πολλές...

 
Η Μαρίζα Ρίζου είναι γεννημένη για τη σκηνή, ξεκινάω από αυτά που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς. Είναι πολύ καλή περφόρμερ η νεαρή καλλιτέχνις, έχει μεγάλη άνεση –κινησιολογική και επικοινωνιακή– και φαίνεται σαφώς πως το διασκεδάζει ιδιαιτέρως κάθε που πατά το σανίδι. Η πρεμιέρα λοιπόν των εμφανίσεών της στον Σταυρό Του Νότου Plus (όπου θα βρίσκεται και τις επόμενες τρεις Παρασκευές) μόνο πρεμιέρα δεν θύμιζε, αφού όλα πήγαν ρολόι.
 
Mariz_2Είναι πλούσιο το πρόγραμμα που έχει στήσει η Ρίζου, καθώς οι 2 ώρες (και βάλε) της διάρκειάς του σε κάνουν βόλτα σε μια σειρά από κοσμαγάπητα ελληνικά και διεθνή τραγούδια, αλλά και σε εκείνα της πρώτης της δισκογραφικής δουλειάς (Γλυκό Πρωί, 2013), με τη βοήθεια μιας αλάνθαστης, εξαμελούς μπάντας, η οποία περιλαμβάνει πιάνο, κιθάρα, τρομπέτα, τρομπόνι, κοντραμπάσο και τύμπανα. Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί σε κάθε πτυχή του όλου πράγματος: από τη ροή, τα φώτα και τη σκηνοθεσία, μέχρι τις ενδυματολογικές επιλογές της πρωταγωνίστριας και των μουσικών.
 
Είναι σαφές ότι στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος είναι η διασκέδαση. Και για την επίτευξη αυτού του σκοπού, σχεδόν όλα τα τραγούδια –ανεξάρτητα από το περιεχόμενο και το ορίτζιναλ κλίμα τους– στοιχίζονται πίσω από τη light (δυστυχώς, ενίοτε και άνοστη) τζαζ αισθητική που η Μαρίζα Ρίζου έχει επιλέξει να ακολουθεί. Κι αυτό, έτσι όπως το εισέπραξα, δεν λειτουργεί πάντα. Ένιωσα αποξενωμένος ας πούμε βλέποντάς τη να ερμηνεύει με έξω καρδιά μπρίο τη φλαμενκοποιημένη “Ζελατίνα”, να παρακάμπτει εντελώς τη μελαγχολική συνιστώσα της “Μπόσα Νόβα Του Ησαΐα” ή να ανακόπτει την αβίαστη μελωδικότητα του “Λευκό Μου Γιασεμί”, για χάρη μιας ατμόσφαιρας βγαλμένης από παλιό φιλμ νουάρ.
 
Mariz_3
 
Σε γενικές γραμμές, πάντως, ακριβώς επειδή οι περισσότερες διασκευές (αλλά και τα δικά της τραγούδια) έχουν εκ της κατασκευής τους ανεβαστική διάσταση, η παράσταση λειτούργησε καλά· και ειδικά προς το τέλος της δημιουργήθηκαν μάλιστα και οι προϋποθέσεις για χορό στο πολυπληθές ακροατήριο. Αλλά στο encore, με το “Δεν Εϊμαι Άλλος” –του οποίου η εκτέλεση κινήθηκε σε εντελώς διαφορετικό κλίμα από όλο το υπόλοιπο σετ– η Ρίζου άφησε να διαφανεί ένα αλλιώτικο μονοπάτι, το οποίο θα άξιζε κατά τη γνώμη μου να εξερευνήσει περισσότερο στη συνέχεια. Κάτι τέτοιο θα πρόσθετε, νομίζω, στις παραστάσεις της κάποιες αιχμές που θα έσπαγαν τη γραμμικότητα και την προβλεψιμότητά τους.
 
Αρκετά, όμως, με τη γκρίνια. Η παράσταση «Μια Στιγμή Στο Φως» πραγματοποιεί αυτά που υπόσχεται: διαθέτει όχι μία, αλλά πολλές φωτεινές στιγμές, πολλά τραγούδια, κέφι, χιούμορ και ιδιαίτερη φροντίδα στην κάθε λεπτομέρεια. Αν θέλετε να δείτε τι καπνό φουμάρει ένα από τα (με μπόλικη φόρα) ανερχόμενα ονόματα στο ελληνικό τραγούδι εννοείται ότι πρέπει να την τιμήσετε.
 
Mariz_4
 
Setlist:
 
1. Το Πλήθος (La Foule)
2. Πόσο Λυπάμαι
3. It’s Now Or Never
4. Summer Taste
5. Ζελατίνα
6. Αν Θυμηθείς Τ’ Όνειρό Μου
7. Θυμωμένο Βαλς
8. Λευκό Μου Γιασεμί/Είναι Εντάξει Μαζί Μου
9. Η Μπόσα Νόβα Του Ησαΐα
10. Απάθεια
11. Το Καλοκαίρι Έφυγε/Δε Μιλώ Για Μια Νύχτα Εγώ
 
(Διάλειμμα)
 
12. I Will Survive
13. Γλυκό Πρωί
14. Μάμπο Μπραζιλέιρο
15. Έλα Πάρε Μου Τη Λύπη
16. Πετάω
17. Αποκοιμήθηκα
18. Ανθρώπων Έργα
19. Η Σουλτάνα Η Φωφώ
20. Μια Άλλη Ευτυχία
21. If You Wanna Be Happy
22. Χάλι Γκάλι
23. Το Μηδέν
 
Encore
 
24. Δεν Είμαι Άλλος
25. Βενζινάδικο (Kustino Oro)
26. My Way/Πιο Καλή Η Μοναξιά
 

Top story

Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος υποκλίνεται στην ερμηνεία της Cate Blanchett σε άψογο 70s φόντο.

Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, οργισμένος, τσαντισμένος -για καλό.

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του νέου βιβλίου  των Mike Davis & Jon Wiener, Set the Night on Fire: L.A. in the Sixties. Ο Θανάσης Μήνας βούτηξε στις σελίδες του και μας πήγε ένα βήμα πέρα από ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν με το greek sirtaki, βλέπει το μέλλον του καλοκαιριού στον Sin Boy και τη Rina. Άλλωστε, "it's a trap" (#διπλής).

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο πρώτο Snap(shots) εκτός καραντίνας, ξανανακαλύπτει την πόλη και τη νέα μουσική, όσο ο Neil Young ανακαλύπτει τις χαρές του να παίζει μουσική στις κότες του.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε την μίνι σειρά του Ryan Murphy στο Netflix και οδηγήθηκε στο ασφαλές συμπέρασμα που συνοψίζει όλη την καριέρα του: ήταν πάντα καλύτερος στο να εντοπίζει μεγάλες ιδέες παρά να εκφράζει μεγάλα συναισθήματα.

Music Types: Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε την αυτοβιογραφία του Tricky, Hell Is Round The Corner και κατάλαβε πως, όταν έχεις ζήσει ανάμεσα στη βιωματική φθορά και την δημιουργική αφθαρσία, δεν σου μένει τίποτα παρά να κοιτάς τα πράγματα και να γελάς. Αφού πρώτα τα γράψεις όπως είναι.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος νιώθει νοσταλγία για ζεστά καλοκαίρια, μακριά από τις μεγαλουπόλεις. Γι' αυτό και κατεβάζει από το ράφι δύο δίσκους του Ben Lamdin aka Nostalgia 77 (Octet).

Όταν ξαναγράφεις καλά την ιστορία, έχεις μια «διαβασμένη» επικαιροποίηση της. Τι γίνεται, όμως, όταν το κάνεις σαν μια φθηνή ταινία της Marvel; Ο Ανδρέας Κύρκος βάζει στη ζυγαριά τα τηλεοπτικά παραδείγματα του The Plot Against America και του Hunters και είναι ξεκάθαρος προς τα που αυτή γέρνει.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Σε αυτό το Παρατηρητήριο, πονάει που δεν έχει Eurovision. Έχει, όμως, νέους Firewind.

To ντουέτο των αδερφών Mael, εδώ και πέντε δεκαετίες «το κάνει με τον δικό του τρόπο». Ομοίως και στον νέο δίσκο των Sparks, A Steady Drip, Drip, Drip, που υπήρξε η αφορμή για τον Russell Mael να αφηγηθεί στην Ελένη Τζαννάτου μια μουσική πορεία που κινούταν πάντα στο δικό της μεταίχμιο.

Με αφορμή τον θάνατο του Phil May των -πρωτοπόρων στους concept δίσκους- The Pretty Things, παραθέτουμε είκοσι συν μία περιπτώσεις - με χρονολογική σειρά, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις...

Πριν από 10 χρόνια, ο Γιάννης Ιωάννου, ο Νίκος Σβέρκος, η Όλγα Σκούρτη, ο Χάρης Συμβουλίδης, ο Στυλιανός Τζιρίτας και η Αναστασία Τουρούτογλου αποχαιρέτησαν με αυτό το μικρό αφιέρωμα τον άνθρωπο που πάντα στο μυαλό τους θα στέκεται στην κορυφή του Ασημένιου Βουνού, αναρωτώμενος για τον Παράδεισο και την Κόλαση...

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής βλέπει στο πρόσωπο της καριέρας του Nicolas Cage αυτό της (παγκόσμιας και εγχώριας) μουσικής βιομηχανίας, με όσο Adaptation χρειάζεται στο ενδιάμεσο.

Instagram





Top