View More
Κάποιες χρονιές, τα πορνογραφικά φιλμ αποτέλεσαν την πλειοψηφία της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής στην Ελλάδα. Ο dj Electric Looser γράφει για ...
Ο βασιλιάς  «Σουγκ» σε μια συνέντευξη δια χειρός Μάκη Παπασημακόπουλου που δημοσιεύτηκε στο Avopolis πριν 16 χρόνια.
H live και on demand ψυχαγωγία αλλάζει, μέσα από μια ολοκαίνουρια πλατφόρμα με το πιο ενημερωμένο πρόγραμμα ταινιών, σειρών, παιδικού και αθλητικού ...
Top story

Στον δίσκο περιλαμβάνονται κομμάτια των Κ.Βήτα, Playground Theory, Γιώργου Κοντραφούρη, Μπάμπη Παπαδόπουλου και πολλών ακόμη

Η πιο επιτυχημένη indie / dream pop μπάντα της εποχής μας θα πραγματοποιήσει την παρθενική της εμφάνιση στην Ελλάδα, στα πλαίσια του Release Athens 2022

Να πληρώσει τους φόρους του κάλεσε η Courtney Love τον Elon Musk μέσα από μια σειρά από πύρινα tweets της

Τα έσοδα από την πώληση του κομματιού πρόκειται να διατεθούν στην Unicef

Το κομμάτι περιλαμβάνεται στο δεύτερο σόλο άλμπουμ του Morello για το 2021, που είναι πια διαθέσιμο για streaming

Το συγκρότημα αφιέρωσε τη διασκευή στον σπουδαίο παραγωγό του, Steve Brown, που έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Ιανουάριο σε ηλικία 65 ετών

Το θρυλικό συγκρότημα της Kathleen Hanna θα εμφανιστεί μαζί με τους LCD Soundsystem και τους Strokes σε ένα νέο φεστιβάλ στην Καλιφόρνια την επόμενη χρονιά

Το νέο κομμάτι του αγαπημένου συγκροτήματος ακούγεται στην ταινία Cyrano, το score της οποίας έγραψαν οι Aaron και Bryce Dessner

Το "Dancing Girl" κυκλοφορεί σήμερα από τη Just Gazing Records και περιλαμβάνεται στον επικείμενο δίσκο, Piano In The Shower

Η Monika, η οποία υπογράφει τη μουσική της ταινίας The Lost Daughter του Netflix, περιέγραψε τη συνεργασία της για το soundtrack-παραγγελία της σκηνοθέτριας και ηθοποιού, Maggie Gyllenhaal

Η art-pop τραγουδίστρια επιστρέφει με ένα ολοκαίνουριο single

Ακούστε εδώ τη demo εκδοχή του ομώνυμου κομματιού του δίσκου

Deteriorate Sound Festival II/μέρα 1

Απογοητευτική η προσέλευση στο Six d.o.g.s. τη Δευτέρα, ζητήματα όμως υπήρξαν και με τα 3 σετ της βραδιάς, από τα οποία μάλλον ξεχώρισε εκείνο των Black Lesbian Fishermen...

Στυλιανός Τζιρίτας
Στυλιανός Τζιρίτας

Απογοητευτική η προσέλευση στο Six d.o.g.s. τη Δευτέρα, ζητήματα όμως υπήρξαν και με τα 3 σετ της βραδιάς, από τα οποία μάλλον ξεχώρισε εκείνο των Black Lesbian Fishermen...

Ήταν απογοητευτική η προσέλευση τη Δευτέρα στο Six d.o.g.s., η οποία σε καμία φάση των τριών σετ δεν ξεπέρασε τους 40 θεατές. Θα μου πείτε, ρε φίλε φεστιβάλ πειραματικού ήχου, τι περίμενες; Θα αντιτάξω όμως ότι το Deteriorate Sound II –αν μη τι άλλο εκείνη την ημέρα– πρόβαλλε καλλιτέχνες που κινούνται σε γεφυροποιές οδούς και ουδόλως προς noise παρυφές ή abstract λογικές. Μόνιμη βέβαια η κουβέντα και ο προβληματισμός πάντα γόνιμος για ανάλογες πλατφόρμες ήχου και το πώς ενδύονται από την κοινωνική συνθήκη (βλέπε ακροατές/θεατές). Ως εκ τούτου είναι καλό που το Deteriorate Sound, με αυτήν τη δεύτερη εκδοχή του στα συναυλιακά μας δρώμενα, πριμοδοτεί μια τέτοια συζήτηση, πέρα από την έτσι κι αλλιώς θετική παρουσία του στα πεπραγμένα της σκηνής.

Deteriorate141_2

Αν και διαφώνησα (εσωτερικώς) με την τοποθέτηση της Τάνιας Γιαννούλη και του Σόλη Μπαρκή στην αρχή της βραδιάς –μιας και μιλάμε για μια πολύ υποσχόμενη παρουσία (μην ξεχνάμε το θαυμάσιο ForestStories της πέρυσι) κι έναν βαθιά πεπειραμένο παίκτη– εννοείται ότι ήμουν εκεί από το πρώτο δευτερόλεπτο της επί σκηνής παρουσίας τους. Και συνέβη αυτό που, αν όχι φοβόμουν, στα σίγουρα είχε περάσει από το μυαλό μου: φάνηκε ότι ανήκουν σε διαφορετικούς κόσμους, των οποίων η σύμπλευση δεν είναι εύκολη. Κι έτσι, η σαφώς Δυτικής προέλευσης ανοικτή δομικότητα της Γιαννούλη στο κλαβιέ βρέθηκε στον αντίποδα της σαφώς Ανατολικής ποικιλομορφίας του Μπαρκή. Κάτι που δεν έχει βέβαια να κάνει με την προσπάθεια των δύο μουσικών.

Deteriorate141_3

Ενώ όμως περίμενα ότι θα ήταν η Γιαννούλη που θα έθετε απαράβατους στύλους στην οικοδόμηση των συνθέσεων/σχεδιασμών (6 στο σύνολό τους), εκείνη παρουσίασε έναν ενδιαφέροντα χαμαιλεοντισμό: άρχισε με ανοικτό πιάνο και στη συνέχεια επικεντρώθηκε πολύ στο κέντρο του κλαβιέ, προτάσσοντας μελωδία αλλά και ρυθμικότητα, δίνοντας ουσιαστικά λύσεις σε πολλά σημεία του αυτοσχεδιασμού. Ο Μπαρκής, από την άλλη, με προβλημάτισε. Όχι σε επίπεδο απόδοσης, εκεί δεν τίθεται θέμα· είναι όχι μόνο άψογος, μα και πηγαίος σε ό,τι κάνει. Αλλά τη Δευτέρα πρόταξε περισσότερο ένα δειγματολόγιο των οργάνων του, παρά εντρύφησε στο πώς αυτά θα μπορούσαν να συνομιλήσουν με το πιάνο. Άρχισε με μια παραλλαγή του αυστραλιανού bull roarer (έμοιαζε σε μορφή με αδράχτι βαμβακιού) και χρησιμοποίησε στη συνέχεια ένα θαυμάσιο ξυλόφωνο (το οποίο έδεσε εκπληκτικά με το πιάνο), μέχρι και κουδουνάκια εφαρμοσμένα στον αστράγαλό του –με την κορυφαία στιγμή να είναι σαφώς η επιδαψίλευση του μπεντίρ με ένα ακόμα ταμπούρο, σφηνωμένο σφιχτά ανάμεσα στα πόδια του. Όμως το άρωμα της συνομιλίας των δύο μουσικών έμεινε, από τη μεριά του Μπαρκή, σε μια παράθεση οπλοστασίου. Προσοχή! Όχι επιδεικτική, αλλά κάπως δειγματοληπτική. Το ότι ήταν βέβαια η πρώτη επί σκηνής σύμπραξή τους, αφήνει περιθώρια νέων οδών συνομιλίας στο μέλλον.

Deteriorate141_4

Κατά τις 11, τη σκηνή του Six d.o.g.s. κατέλαβαν οι Debrifon, οι οποίοι επίσης με προβλημάτισαν. Διότι βρήκα το ντουέτο του Στέλιου Ρωμαλιάδη (φλάουτο, effects) με τον Γιώργο Βαρουτά (κιθάρα, sound treatment) ανέτοιμο σε επίπεδο κατάθεσης πρότασης με συνειρμικότητα. Και εξηγούμαι. Ενώ ως άποψη είναι πολύ ωραίο να συνομιλεί ένα φλάουτο και μια ηλεκτρική κιθάρα, προσωπικά περιμένω έναν κιθαρίστα που συμμετέχει σε φεστιβάλ αυτοσχεδιασμού να μην περιορίζει το παίξιμό του σε χτύπημα με το δεξί στις χορδές πίσω από τον καβαλάρη, αλλαγή θέσης των μαγνητών και ανάλυση της πεντατονικής.

Deteriorate141_5

Τα πετάλια επίσης του Βαρουτά σε καμία περίπτωση δεν αποδείχθηκαν πανάκεια και μόνο στην εισαγωγή και σε ένα σημείο πτώσης της ενορχήστρωσης –περίπου στο 15ο λεπτό της εμφάνισης– υποστήριξαν με χαρακτήρα τη γενικότερη ατμόσφαιρα. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις έγινε φανερό ότι απλά δοκιμάζονταν επί σκηνής: δεν υπήρχε δηλαδή κάποια στρατηγική στην παράθεσή τους. Ο Ρωμαλιάδης, από την άλλη, ξεκίνησε με τη χαρακτηριστική ambient folk λαλιά του φλάουτου του, όμως στη συνέχεια –παρότι δηλώνω fan του παιξίματός του– δεν κατάφερε κατά τη γνώμη μου να εδραιώσει φράσεις-κλειδιά, που να αποτελέσουν είτε φάρους γύρω από τους οποίους να πλέκεται ο αυτοσχεδιασμός, είτε εφαλτήριο ώστε να κινηθεί πάνω τους η κιθάρα.

Deteriorate141_6

Τα πράγματα διαφοροποιήθηκαν με την έλευση των BlackLesbianFishermen. Μετά από ένα σύντομο μα γεμάτο ευγένεια καλωσόρισμα εκ μέρους του Alan Trench, οι δύο βασικές συνθέσεις που παρουσιάστηκαν κινήθηκαν σε μία τελείως άλλη ηχητική λογική, συγκριτικά με τα δύο προηγούμενα acts. Δεν νομίζω βέβαια πως αυτό που ακούσαμε εντάσσεται στον χώρο του αυτοσχεδιασμού, περισσότερο βρήκα να συγγενεύει με τις μετά τους Floyd αναζητήσεις και με τους Current 93 (μέχρι κοκάλου, θα τολμούσα να πω): σκοτεινή ατμόσφαιρα, ένα πολύ καλό μπάσο, υποβλητικοί αλλά καθόλου βερμπαλιστικοί συνθετήτες, υποβόσκουσας απειλής μα και σχεδόν μανιακής νοσταλγίας φωνητικά. Στα παραπάνω να πούμε ότι υποβοηθούσε πάρα πολύ και η προβολή του θαυμάσιου –ως μοντάζ και ως υλικό– φιλμ όπισθεν της μπάντας, στο οποίο είδαμε εικόνες της καθημερινότητας με εμβόλιμες εμμονοληπτικές φλασιές, οι οποίες σαφώς δημιούργησαν μια σφιχτοδεμένη και τρομώδη ατμόσφαιρα. Το «μπράβο» στο τέλος της πρώτης σύνθεσης μου βγήκε αυθόρμητα.

Deteriorate141_7

Η προαναγγελθείσα συνεύρεση και των 3 σχημάτων επί σκηνής για το τελείωμα της βραδιάς συνέβη τελικά μόνο μεταξύ των Debrifon και των Black Lesbian Fishermen, με τον Βαρουτά των πρώτων να προσθέτει ουσιαστικά αυτή τη φορά με την κιθάρα του στην όλη ατμόσφαιρα, η οποία συνέχισε βασικά από εκεί όπου τελείωσε το σετ των δεύτερων.

Top story

Κάποιες χρονιές, τα πορνογραφικά φιλμ αποτέλεσαν την πλειοψηφία της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής στην Ελλάδα. Ο dj Electric Looser γράφει για την τέχνη της μουσικής επιμέλειας στα εγχώρια πορνογραφικά φιλμ και ετοίμασε ένα χορταστικό mixtape με θέματα από adult film των '70s.

Ο βασιλιάς  «Σουγκ» σε μια συνέντευξη δια χειρός Μάκη Παπασημακόπουλου που δημοσιεύτηκε στο Avopolis πριν 16 χρόνια.

H live και on demand ψυχαγωγία αλλάζει, μέσα από μια ολοκαίνουρια πλατφόρμα με το πιο ενημερωμένο πρόγραμμα ταινιών, σειρών, παιδικού και αθλητικού περιεχομένου.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, συζητά με τον Παντελή Νικηφόρο για το Τρία, τον νέο δίσκο των Λάμδα.

Όταν τη δεκαετία του 1980 οι Stress δυναμίτιζαν στιχουργικά μια φλεγόμενη πόλη με μεταχουντικό σύνδρομο, το εγχώριο πανκ άρχιζε να παίρνει ακούσιες πολιτικές στροφές με βλέμμα αντεστραμμένο προς την καθεστηκυία τάξη. 

Η δέκατη κινηματογραφική ταινία του Wes Anderson βρήκε επιτέλους τον δρόμο της στις ελληνικές αίθουσες και η Ναταλία Πετρίτη σχολιάζει το τελευταίο πόνημα του αγαπημένου σκηνοθέτη

Ο George Pelecanos μίλησε στο Avopolis και τον Θανάση Μήνα: για την αστυνομική λογοτεχνία, τοn ρόλο της μουσικής στα μυθιστορήματά του, το μπάσκετ και μια Ουάσινγκτον που όλο αλλάζει.

Από την Aretha Franklin και την Dolly Parton στα επαναστατικά κορίτσια των Bakini Kill, ο Μάκης Μηλάτος χαρτοργραφεί την επανάσταση της γυναικείας φωνής στη μουσική πολύ πριν το σύγχρονο κίνημα του #metoo φτάσει έστω και καθυστερημένα στην καθημερινότητά μας. 

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση -εφ' όλης της ύλης- με τον Γιώργο Νταλάρα. Αναδημοσιεύεται στα πλαίσια του αφιερώματος για τα 25 χρόνια Avopolis.

Στο νέο του Diggin o Ζώης Χαλκιόπουλος αναπολεί τις αγαπημένες του διακοπές στη Δονούσα με τα synths του Jan Hammer.

25 χρόνια κλείνει φέτος το Avopolis και ο Μάκης Μήλατος, συνεργάτης του Avopolis και επί χρόνια σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού μας (Sonik), παρουσιάζει -σε δύο podcast επεισόδια- τις διεθνείς κυκλοφορίες που καθόρισαν την ταυτότητά μας.

Τι γίνεται με το νέο άλμπουμ; Είδε τον Τζόκερ; Τι έχει να σχολιάσει για τον ντόρο που έγινε με την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και την performance των κοριτσιών στη Νέα Φιλαδέλφεια;  Μία από τις (πολλές) ενδιαφέρουσες συζητήσεις με τον Παύλο Παυλίδη, στα πλαίσια του αφιερώματος για τα 25 χρόνια Avopolis.

Το πολυσυζητημένο Utopia Avenue  του David Mitchell κυκλοφόρησε επιτέλους και σε ελληνική μετάφραση από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και ο Θανάσης Μήνας έχει το ρεπορτάζ ενός σαγηνευτικού, μουσικού ταξιδιού στην εποχή του Swinging London. 

Μια συνέντευξη που έδωσαν με τη συμπλήρωση 50 χρόνων ζωής ως group, στην οποία σχολίασαν ακόμα και τις (τότε) ελληνογερμανικές σχέσεις...

 Η Άννα Γεωργάτου επιλέγει 10 + 1 βιβλία γραμμένα από μουσικούς για τις επόμενες βόλτες σας στα βιβλιοπωλεία.

Οι εμπνευστές του, Τάσος Βογιατζής, Δημήτρης Λιλής και Μάκης Μηλάτος, εξηγούν γιατί.

O Δημήτρης Λιλής παρουσιάζει το επιδραστικό rap label από το Buffalo της Νέας Υόρκης και οι Headnod djs έχουν το podcast.

Μια συζήτηση του Νίκου Τριανταφυλλίδη στα γραφεία του Avopolis, τον Ιούνιο του 2005. Αναδημοσιεύεται στα πλαίσια του αφιερώματος για τα 25 χρόνια Avopolis.

Για 3η χρονιά ένα διεθνές φεστιβάλ, 4 χώροι, 3 μέρες, πάνω από 10 εκδηλώσεις

Top