View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Αθηνά Ανδρεάδη

Ενώ διαθέτει όλα τα «τυπικά» προσόντα μιας λαμπερής ντίβας, δεν κατάφερε προχθές στο Half Note να μεταδώσει τα νοήματα και την ενέργεια των τραγουδιών της στους παρευρισκόμενους...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Ενώ διαθέτει όλα τα «τυπικά» προσόντα μιας λαμπερής ντίβας, δεν κατάφερε προχθές στο Half Note να μεταδώσει τα νοήματα και την ενέργεια των τραγουδιών της στους παρευρισκόμενους...

Ποια είναι εκείνα τα σημεία που κρίνουν μια μουσική βραδιά ως επιτυχημένη; Έχω την αίσθηση ότι για τους περισσότερους αρκεί το άκουσμα μερικών γνωστών και αγαπημένων τραγουδιών για να μείνουν ικανοποιημένοι. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες, ενώ όλοι οι επί μέρους παράγοντες κάθονται στο «συν», η συνολική αίσθηση προκύπτει τελικά χλιαρή. Μια τέτοια βραδιά πέρασα τις προάλλες στο γνωστό συναυλιακό στέκι του Μετς.

Η τραγουδοποιός Αθηνά Ανδρεάδη τα έχει, φαινομενικά, όλα: και κορίτσι-χαρά θεού είναι, και άνεση επί σκηνής διαθέτει, και τραγούδια έχει γράψει που υμνήθηκαν σε βαθμό κορεσμού (συνήθως πάντως μέσω αναπαραγωγής τσιτάτων από τα δελτία τύπου), και ορχήστρα που φυσάει έχει στήσει. Ποιος απροσδιόριστος παράγων έγειρε επομένως –ελαφρώς ίσως, μα καθοριστικά τελικώς– την πλάστιγγα προς το μάγκωμα; Πάμε για λίγη «ψυχανάλυση» επί χάρτου...

Athenandr_2

Μήπως δεν βοήθησαν οι «συνθήκες», γιατρέ; Κάθε άλλο. Το Half Note είναι ιδανικός χώρος για αυτού του είδους τον ήχο και πραγματικά απολαύσαμε το λάιβ της καλλιτέχνιδας με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες –με εξαίρεση έναν μικροφωνισμό που δεν έλεγε να εξαφανιστεί. Οφείλω επίσης να συγχαρώ την επιχείρηση, καθώς τηρεί την απαγόρευση του καπνίσματος, επιτρέποντας και σε εμάς τους άκαπνους ένα σπάνιο συναυλιακό δίωρο καθαρών αναπνοών και διαυγούς θέασης.

Να φταίγανε, άραγε, τα τραγούδια; Σε σημαντικό βαθμό, ναι... Το ρεπερτόριο ήταν βέβαια (εν πολλοίς) γνωστό, όμως η ζωντανή επαφή με τα τραγούδια της Ανδρεάδη βοήθησε κάποια συμπεράσματα να παγιωθούν μέσα μου. Όπως, ας πούμε, το ότι ο ολόφρεσκος ελληνόφωνος δίσκος της Γήινοι Άγγελοι αποδεικνύεται μια όχι και τόσο καλή ιδέα. Στιγμές δηλαδή όπως το "Γράμμα Από Την Ασία" έχω την εντύπωση ότι εκθέτουν τη νεαρή τραγουδοποιό, η οποία θεωρώ ότι χρειάζεται περισσότερη τριβή με την ελληνική γλώσσα και με το πώς αυτή μπορεί να «κουμπώσει» στις μελωδίες της.

Athenandr_3

Μήπως όμως έφταιγε και η όλη περφόρμανς; Ναι –και μάλιστα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Η Αθηνά Ανδρεάδη διαθέτει, όπως προείπα, εικόνα που μαγνητίζει, ενώ στέκεται και με αρκετή αυτοπεποίθηση πάνω στη σκηνή· όμως υστερεί, κατά την άποψή μου, σε μερικά πιο καίρια σημεία, με πρώτο και κυριότερο τις ερμηνείες. Διαπίστωσα προχτές, για παράδειγμα, ότι αφήνεται επανειλημμένως σε μια ηδυπαθή εκφορά, η οποία από ένα σημείο και μετά γίνεται και προβλέψιμη και κουραστική. Όταν μάλιστα η τάση αυτή συνδυάστηκε με τον κάπως «ξενικό» της τρόπο με τα ελληνικά ή με τις απόπειρές της να πει το εμβληματικό "Ζεϊμπέκικο" του Σαββόπουλου και το "Μέχρι Να Βρούμε Ουρανό" της Γλυκερίας, οδηγηθήκαμε σε καταστροφικά αποτελέσματα. Υπήρξαν πάντως και οι άλλες στιγμές, όπως το "Αν Θυμηθείς Τ’ Όνειρό Μου" ή τα περισσότερα από τα δικά της αγγλόφωνα κομμάτια, όπου τα κατάφερε πολύ καλά.

Athenandr_4

Αλλά στον τομέα της περφόρμανς η Ανδρεάδη δεν ήταν μόνη. Δίπλα της στάθηκε μια τετράδα άξιων μουσικών, με προεξάρχοντα τον Ευριπίδη Ζεμενίδη σε κιθάρες και μαντολίνο (ο οποίος εξελίσσεται σε go-to man της εγχώριας ποπ), αλλά και τους Ορέστη Μπενέκα (πλήκτρα, μελόντικα), Πέτρο Βαρθακούρη (μπάσο) και Μανώλη Γιαννίκιο (τύμπανα). Η απόδοσή τους κρίνεται στιβαρή και άψογη, αν και κάπου μου δόθηκε η εντύπωση ότι δεν το διασκέδαζαν ιδιαίτερα: όταν δηλαδή στο “Eden (Garden State)” τους δόθηκε μια σπάνια ευκαιρία να γκαζώσουν, είδα στα μάτια τους μια λάμψη που έλειψε από το υπόλοιπο σετ. Γενικότερα, θα έλεγα ότι δεν υπήρχε ομοψυχία και ουσιαστική αλληλεπίδραση μεταξύ των πέντε ατόμων. Πράγμα που βαραίνει συνήθως τον «αρχηγό»...

Athenandr_5

Χρεώνονται λοιπόν κυρίως στην πρωταγωνίστρια της βραδιάς τα όσα αρνητικά δεν επέτρεψαν στη συναυλία να κυμανθεί σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Γιατί, ενώ διαθέτει όλα τα «τυπικά» προσόντα για να γίνει μια λαμπερή ντίβα, δεν κατάφερε προχθές στο Half Note να φανεί πειστική και ουσιώδης, να μεταδώσει δηλαδή τα νοήματα και την ενέργεια των τραγουδιών της στους παρευρισκόμενους. Κάτι που νομίζω απεικονίστηκε και στις σχετικά χαλαρές αντιδράσεις των τελευταίων...

Athenandr_6

Setlist:

1. I’ll Never Know

2. FindingEngland

3. Γήινος Άγγελος

4. Μέχρι Να Βρούμε Ουρανό

5. Little Jane

6. Ο Κήπος

7. All Over Again

8. The Honeymoon Song/Αν Θυμηθείς Τ’ Όνειρό Μου

9. Ντάμα Κούπα

10. Χρόνια Πολλά

11. Eden (Garden State)

12. Τζιβαέρι

(Διάλειμμα)

13. All Alone Am I/Μην Τον Ρωτάς Τον Ουρανό

14. Το Πάρτι

15. The Ship Song

16. Η Καρδιά Μου Όταν Σε Βλέπω

17. Γράμμα Από Την Ασία

18. Δέκα Λεπτά

19. Pretty Things

20. Inside Out

21. Dance Me To The End Of Love

22. Η Κίνηση

23. Ζεϊμπέκικο

24. Θεσσαλονίκη-Λονδίνο (Γύρω Γύρω Όλοι)

Encore

25. I Know

26. Γήινος Άγγελος

 

 

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος στο πώς η μουσική θα επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top