View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Αθηνά Ανδρεάδη

Ενώ διαθέτει όλα τα «τυπικά» προσόντα μιας λαμπερής ντίβας, δεν κατάφερε προχθές στο Half Note να μεταδώσει τα νοήματα και την ενέργεια των τραγουδιών της στους παρευρισκόμενους...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Ενώ διαθέτει όλα τα «τυπικά» προσόντα μιας λαμπερής ντίβας, δεν κατάφερε προχθές στο Half Note να μεταδώσει τα νοήματα και την ενέργεια των τραγουδιών της στους παρευρισκόμενους...

Ποια είναι εκείνα τα σημεία που κρίνουν μια μουσική βραδιά ως επιτυχημένη; Έχω την αίσθηση ότι για τους περισσότερους αρκεί το άκουσμα μερικών γνωστών και αγαπημένων τραγουδιών για να μείνουν ικανοποιημένοι. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες, ενώ όλοι οι επί μέρους παράγοντες κάθονται στο «συν», η συνολική αίσθηση προκύπτει τελικά χλιαρή. Μια τέτοια βραδιά πέρασα τις προάλλες στο γνωστό συναυλιακό στέκι του Μετς.

Η τραγουδοποιός Αθηνά Ανδρεάδη τα έχει, φαινομενικά, όλα: και κορίτσι-χαρά θεού είναι, και άνεση επί σκηνής διαθέτει, και τραγούδια έχει γράψει που υμνήθηκαν σε βαθμό κορεσμού (συνήθως πάντως μέσω αναπαραγωγής τσιτάτων από τα δελτία τύπου), και ορχήστρα που φυσάει έχει στήσει. Ποιος απροσδιόριστος παράγων έγειρε επομένως –ελαφρώς ίσως, μα καθοριστικά τελικώς– την πλάστιγγα προς το μάγκωμα; Πάμε για λίγη «ψυχανάλυση» επί χάρτου...

Athenandr_2

Μήπως δεν βοήθησαν οι «συνθήκες», γιατρέ; Κάθε άλλο. Το Half Note είναι ιδανικός χώρος για αυτού του είδους τον ήχο και πραγματικά απολαύσαμε το λάιβ της καλλιτέχνιδας με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες –με εξαίρεση έναν μικροφωνισμό που δεν έλεγε να εξαφανιστεί. Οφείλω επίσης να συγχαρώ την επιχείρηση, καθώς τηρεί την απαγόρευση του καπνίσματος, επιτρέποντας και σε εμάς τους άκαπνους ένα σπάνιο συναυλιακό δίωρο καθαρών αναπνοών και διαυγούς θέασης.

Να φταίγανε, άραγε, τα τραγούδια; Σε σημαντικό βαθμό, ναι... Το ρεπερτόριο ήταν βέβαια (εν πολλοίς) γνωστό, όμως η ζωντανή επαφή με τα τραγούδια της Ανδρεάδη βοήθησε κάποια συμπεράσματα να παγιωθούν μέσα μου. Όπως, ας πούμε, το ότι ο ολόφρεσκος ελληνόφωνος δίσκος της Γήινοι Άγγελοι αποδεικνύεται μια όχι και τόσο καλή ιδέα. Στιγμές δηλαδή όπως το "Γράμμα Από Την Ασία" έχω την εντύπωση ότι εκθέτουν τη νεαρή τραγουδοποιό, η οποία θεωρώ ότι χρειάζεται περισσότερη τριβή με την ελληνική γλώσσα και με το πώς αυτή μπορεί να «κουμπώσει» στις μελωδίες της.

Athenandr_3

Μήπως όμως έφταιγε και η όλη περφόρμανς; Ναι –και μάλιστα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Η Αθηνά Ανδρεάδη διαθέτει, όπως προείπα, εικόνα που μαγνητίζει, ενώ στέκεται και με αρκετή αυτοπεποίθηση πάνω στη σκηνή· όμως υστερεί, κατά την άποψή μου, σε μερικά πιο καίρια σημεία, με πρώτο και κυριότερο τις ερμηνείες. Διαπίστωσα προχτές, για παράδειγμα, ότι αφήνεται επανειλημμένως σε μια ηδυπαθή εκφορά, η οποία από ένα σημείο και μετά γίνεται και προβλέψιμη και κουραστική. Όταν μάλιστα η τάση αυτή συνδυάστηκε με τον κάπως «ξενικό» της τρόπο με τα ελληνικά ή με τις απόπειρές της να πει το εμβληματικό "Ζεϊμπέκικο" του Σαββόπουλου και το "Μέχρι Να Βρούμε Ουρανό" της Γλυκερίας, οδηγηθήκαμε σε καταστροφικά αποτελέσματα. Υπήρξαν πάντως και οι άλλες στιγμές, όπως το "Αν Θυμηθείς Τ’ Όνειρό Μου" ή τα περισσότερα από τα δικά της αγγλόφωνα κομμάτια, όπου τα κατάφερε πολύ καλά.

Athenandr_4

Αλλά στον τομέα της περφόρμανς η Ανδρεάδη δεν ήταν μόνη. Δίπλα της στάθηκε μια τετράδα άξιων μουσικών, με προεξάρχοντα τον Ευριπίδη Ζεμενίδη σε κιθάρες και μαντολίνο (ο οποίος εξελίσσεται σε go-to man της εγχώριας ποπ), αλλά και τους Ορέστη Μπενέκα (πλήκτρα, μελόντικα), Πέτρο Βαρθακούρη (μπάσο) και Μανώλη Γιαννίκιο (τύμπανα). Η απόδοσή τους κρίνεται στιβαρή και άψογη, αν και κάπου μου δόθηκε η εντύπωση ότι δεν το διασκέδαζαν ιδιαίτερα: όταν δηλαδή στο “Eden (Garden State)” τους δόθηκε μια σπάνια ευκαιρία να γκαζώσουν, είδα στα μάτια τους μια λάμψη που έλειψε από το υπόλοιπο σετ. Γενικότερα, θα έλεγα ότι δεν υπήρχε ομοψυχία και ουσιαστική αλληλεπίδραση μεταξύ των πέντε ατόμων. Πράγμα που βαραίνει συνήθως τον «αρχηγό»...

Athenandr_5

Χρεώνονται λοιπόν κυρίως στην πρωταγωνίστρια της βραδιάς τα όσα αρνητικά δεν επέτρεψαν στη συναυλία να κυμανθεί σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Γιατί, ενώ διαθέτει όλα τα «τυπικά» προσόντα για να γίνει μια λαμπερή ντίβα, δεν κατάφερε προχθές στο Half Note να φανεί πειστική και ουσιώδης, να μεταδώσει δηλαδή τα νοήματα και την ενέργεια των τραγουδιών της στους παρευρισκόμενους. Κάτι που νομίζω απεικονίστηκε και στις σχετικά χαλαρές αντιδράσεις των τελευταίων...

Athenandr_6

Setlist:

1. I’ll Never Know

2. FindingEngland

3. Γήινος Άγγελος

4. Μέχρι Να Βρούμε Ουρανό

5. Little Jane

6. Ο Κήπος

7. All Over Again

8. The Honeymoon Song/Αν Θυμηθείς Τ’ Όνειρό Μου

9. Ντάμα Κούπα

10. Χρόνια Πολλά

11. Eden (Garden State)

12. Τζιβαέρι

(Διάλειμμα)

13. All Alone Am I/Μην Τον Ρωτάς Τον Ουρανό

14. Το Πάρτι

15. The Ship Song

16. Η Καρδιά Μου Όταν Σε Βλέπω

17. Γράμμα Από Την Ασία

18. Δέκα Λεπτά

19. Pretty Things

20. Inside Out

21. Dance Me To The End Of Love

22. Η Κίνηση

23. Ζεϊμπέκικο

24. Θεσσαλονίκη-Λονδίνο (Γύρω Γύρω Όλοι)

Encore

25. I Know

26. Γήινος Άγγελος

 

 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top