View More
Ο Άγγελος Κυρούσης ανατρέχει στους σημαντικότερους εγχώριους hip hop δίσκους της τριετίας 1997 - 2000.
Η νέα χρονιά δεν θα έχει μόνο dystopic sci-fi, αλλά και sit-coms, σειρές μυστηρίου, κωμωδίες, δράματα -και μία μουσική σειρά που περιμένουμε πώς και ...
Οι πιο επίκαιρες, πολυσυζητημένες, αναπάντεχες, αδιανόητες και ζουμερές ειδήσεις από τον χώρο της showbiz. Κάθε Παρασκευή στο Avopolis.

Με το πρώτο single της fictional μπάντας της σειράς να έχει ήδη κυκλοφορήσει, μαζί με το trailer

Ένα homage της τραγουδίστριας στις μωβ αποχρώσεις, μέσα από το νέο visual του Midnights

Δείτε τον στον ρόλο ενός υπαλλήλου γραφείου, μακριά από τα rock star καθήκοντα

To Jameson Irish Whiskey και τα JAMESON CONNECTS music sessions επιστρέφουν και παρουσιάζουν τους Razorlight στην πρώτη τους συναυλία στη χώρα μας

Οι πρωτοπόροι του sludge rock προσγειώνονται τον Ιούλιο στη χώρα μας για μια εμφάνιση στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων

Για πρώτη φορά η Αθήνα συμπεριλαμβάνεται στα μεγαλύτερα headline shows του Lewis Capaldi

Οι Ασκήσεις Απλότητας συντέθηκαν από τον Μάη του 2018 μέχρι τις αρχές του 2020 και είναι μία σειρά από ορχηστρικές ατμοσφαιρικές συνθέσεις, με μινιμαλιστική τεχνοτροπία.

Μετά το πρώτο τους single, "Light", οι νεοσύστατοι commuter κυκλοφορούν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά

Στην τελευταία του ανάρτηση στα Red Hand Files, ο Cave μιλά για το πώς αντιμετωπίζει στη ζωή το αίσθημα της χαράς και της αισιοδοξίας

Ρόδες United + Φοίβος Δεληβοριάς, iCy & Ταφ Λάθος

Το επίσημο πρόγραμμα έκλεισε με "Το Ακορντεόν" του Λοΐζου και προσωπικά ένιωσα πολύ αισιόδοξος τραγουδώντας με όλα τα νέα αγόρια και κορίτσια γύρω μου το «δεν θα περάσει ο φασισμός»...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Το επίσημο πρόγραμμα έκλεισε με "Το Ακορντεόν" του Λοΐζου και προσωπικά ένιωσα πολύ αισιόδοξος τραγουδώντας με όλα τα νέα αγόρια και κορίτσια γύρω μου το «δεν θα περάσει ο φασισμός»...

 

Δεν είμαι ο μόνος, φαντάζομαι, που νιώθει νεότερος απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Δεν ξέρω αν είναι άρνηση ή κάτι άλλο, πάντως κάθε (μα κάθε) φορά που με ρωτούν την ηλικία μου, χρειάζεται να σκεφτώ λίγο πριν απαντήσω, χωρίς –και πάλι– να πολυπιστεύω την απάντηση που δίνω. Ε, λοιπόν, την Παρασκευή το βράδυ, στο γεμάτο (όχι ασφυκτικά, ευτυχώς) Gagarin, βλέποντας να περιστοιχίζομαι σχεδόν αποκλειστικά από 20άρηδες και έφηβους, ομολογώ ότι ένιωσα κάπως...

Αυτό, βέβαια, κάθε άλλο παρά με εμπόδισε να απολαύσω την εμφάνιση του Νικήτα Κλιντ και της παρέας του. Ίσα-ίσα, ήταν από τις σπάνιες φορές που, ευρισκόμενος σε δημοσιογραφική αποστολή, αφέθηκα τόσο πολύ, ώστε δεν ασχολήθηκα καν με την αγαπημένη μου (σχεδόν εμμονική) συνήθεια να καταγράφω τη setlist. Κι άντε τώρα να θυμηθώ τι παίχτηκε και τι όχι εκείνο το βράδυ. Αλλά σχετικά με αυτά που διαδραματίστηκαν μπορώ να ανακαλέσω ένα-δυο πραγματάκια...

Rodunit_2

Η έναρξη, ας πούμε, ήρθε λίγο πριν τις 23:00, όταν επί σκηνής βρέθηκαν τα μέλη των Ρόδες United –απροσδιόριστος ο αριθμός τους, καθότι πηγαινοέρχονταν διάφοροι στη σκηνή, καθόλη τη διάρκεια της βραδιάς. Η σύνθεση πάντως περιελάμβανε σίγουρα δύο ηλεκτρικούς κιθαρίστες, μπασίστα, ντράμερ, βιολιστή και beatboxer-DJ. Το ξεκίνημα του σετ τούς βρήκε σε ορχηστρική (και κάπως κλασικίζουσα) διάθεση και ιδιαίτερα χαλαρούς, κάτι που μεταδόθηκε και στο κοινό, το οποίο χειροκροτούσε χλιαρά (και αν). Χρειάστηκαν κάμποσα «δεν σας ακούω» από τον Κλιντ για να ζωηρέψουν κάπως οι παρευρισκόμενοι, αλλά και πάλι το όλο πράγμα τσούλαγε ουσιαστικά στο ρελαντί, μη βοηθούμενο και από το γεγονός ότι ο ήχος, ειδικότερα η ευκρίνεια των φωνητικών, είχε κάποια θέματα που επέμειναν για όλη σχεδόν τη βραδιά.

Rodunit_3

Για να πεταχτούν οι πρώτες «σπίθες» χρειάστηκε η εμφάνιση του Ταφ Λάθος. Ο νεαρός ράπερ έφερε μια ζωντάνια στα τεκταινόμενα και ξεσήκωσε το κοινό με τα τραγούδια του –και ειδικά με το "Γυρνάω Γης Σφαίρα". Μαζί του ανέβηκε και ο iCy των Fort Bravo, ο οποίος άφησε επίσης καλές εντυπώσεις με το "Δεν Παραπατώ". Έτσι, όταν ξαναπήρε ρόλο πρωταγωνιστή ο Κλιντ, ο κόσμος είχε πια ζεσταθεί για τα καλά και ήταν έτοιμος να ακούσει κι έναν Βαμβακάρη ("Μια Όμορφη Μελαχροινή").

Rodunit_4

Αλλά η πραγματική έκρηξη ήρθε αμέσως μετά με το "Μη Μου Ξαναφύγεις Πια" του Τσιτσάνη, στη μέση του οποίου ανέβηκε στη σκηνή ο Φοίβος Δεληβοριάς. Εκεί άρχισε ο πανικός και τη συναυλία την πήρε η... κατηφόρα (με την καλή έννοια). Ακολούθησαν τα “MP3” και "Αυτή Που Περνάει", η "Άμεση Δράση" με αυτοσχέδιο ραπάρισμα του Δεληβοριά και ο "Κεμάλ" του Χατζιδάκι με αλλαγμένους στίχους. Κάπου εκεί ο δημοφιλής τραγουδοποιός αποχώρησε, η γιορτή όμως συνεχίστηκε, ενώ λίγο αργότερα βγήκε κι ένα μπουζούκι για να παιχτεί το νέο τραγούδι "Πολιτική Και Άλλα Σκατά".

Rodunit_5

Κάπως έτσι, και παρά τις προτροπές του Κλιντ για «σιγά-σιγά», οι 3 και πλέον ώρες που διήρκησε συνολικά η συναυλία κύλησαν νεράκι. Το επίσημο πρόγραμμα τελείωσε με "Το Ακορντεόν" του Λοΐζου και, κατά τη γνώμη μου, οι Ρόδες United έπρεπε να έχουν κλείσει εκεί: επρόκειτο άλλωστε για μια στιγμή μεγάλης συγκίνησης και προσωπικά ένιωσα πολύ αισιόδοξος τραγουδώντας με όλα τα νέα αγόρια και κορίτσια γύρω μου το «δεν θα περάσει ο φασισμός». Το γκρουπ πάντως είχε διαφορετική γνώμη και επέλεξε έτσι να παίξει τρία ακόμα τραγούδια για encore, κλείνοντας με το "Και Τι Έγινε;".

Rodunit_6

Σε κάθε περίπτωση, η εμφάνιση των Ρόδες United την Παρασκευή στο Gagarin ήταν περισσότερο μια γιορτή μεταξύ φίλων παρά οτιδήποτε άλλο. Μια γιορτή που είχε για οικοδεσπότη έναν από τους πλέον αξιόλογους εγχώριους καλλιτέχνες της τελευταίας δεκαετίας, ο οποίος έχει την τύχη να υποστηρίζεται από μια μπάντα εξαιρετικά δεμένη και ψυχωμένη, ικανή να αποδώσει με πειθώ και διάθεση αυτό το χιπ χοπ-ποπ-ροκ-ρέγγε-ρεμπέτικο χαρμάνι που αυτός έχει συλλάβει. «Τύχη» έγραψα; Μπα, μερικά πράγματα δεν είναι καθόλου τυχαία...

 

Top story

Ο Άγγελος Κυρούσης ανατρέχει στους σημαντικότερους εγχώριους hip hop δίσκους της τριετίας 1997 - 2000.

Η νέα χρονιά δεν θα έχει μόνο dystopic sci-fi, αλλά και sit-coms, σειρές μυστηρίου, κωμωδίες, δράματα -και μία μουσική σειρά που περιμένουμε πώς και πώς. 

Οι πιο επίκαιρες, πολυσυζητημένες, αναπάντεχες, αδιανόητες και ζουμερές ειδήσεις από τον χώρο της showbiz. Κάθε Παρασκευή στο Avopolis.

 Το μυθιστόρημα του Claude McKay "Επιστροφή στο Χάρλεμ" αποτελεί έργο-σταθμό της αφροαμερικανικής κουλτούρας. Του Θανάση Μήνα.

Βαβυλώνα vs Λύκος της Γουόλ Στριτ, σημειώσατε 2. Του Δημήτρη Μάστορη.

Μερικές σκέψεις με αφορμή το νέο άλμπουμ του Παύλου Παυλίδη, Πέρα από τη Θάλασσα, με διασκευές 12 εμβληματικών έργων του Γιάννη Μαρκόπουλου. 

Η τέχνη του βινυλίου αναβιώνει χάρη σε ένα υπέροχο εγχείρημα των Ευθύμη Φιλίππου και Παναγιώτη Μελίδη (Larry Gus) και την υποστήριξη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. 

O Mr. Z επιστρέφει στο είδος και την δεκαετία που τον ανέδειξε σε έναν από τους κορυφαίους diggers της χώρας. Τα ελληνικά easylistening - jazz 60s δισκάκια μπαίνουν και πάλι στο μικροσκόπιο του. 

Ο Παύλος Παυλίδης διασκευάζει ζωντανά 16 κομμάτια του Γιάννη Μαρκόπουλου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης 1-5 Φεβρουαρίου.  Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Παύλος Παυλίδης, Γιάννης Μαρκόπουλος και ο σκηνοθέτης της παράστασης Χρήστος Σαρρής μιλούν για την απρόσμενη αυτή συνάντηση. 

Την τελευταία Κυριακή του Γενάρη, θα χορέψουμε. Πιστέψτε μας, θα χορέψουμε.

Ο Δημήτρης Λιλής ξεχωρίζει κάθε εβδομάδα τις καλύτερες νέες κυκλοφορίες και τις παρουσιάζει μέσω podcast, Spotify playlist και YouTube videos. Πατήστε play.

Τρεις συντάκτριες του Avopolis παρακολούθησαν από κοντά την εμφάνιση του José González στη Λυρική Σκηνή του ΚΠΙΣΝ, βγήκαν γεμάτες εικόνες και συναισθήματα, και καταθέτουν τις εντυπώσεις τους.

Λίγο πριν τις εμφανίσεις των Ιταλών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, επιχειρούμε μια ανάλυση του ήχου της μπάντας που βρέθηκε στην κορυφή της λίστας του Avopolis με τους καλύτερους μέταλ δίσκους του 2022.

Το παρόν δεν αποτελεί κείμενο του Δημήτρη Μάστορη. 

Λάμδα, Tango with Lions, Melentini και Τα Παιδιά της Παλαιότητας έφτιαξαν το soundtrack του δεύτερου ραντεβού της Αισθηματικής Αγωγής στη Λιοσίων. Βασικά συστατικά: η νοσταλγία και... το crowdsurfing.

Top