Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.
Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.
Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα ...
Top story

Στο οποίο θα δείτε, μεταξύ άλλων, την Kylie Jenner, τη Rosaliá και τη Normani.

Κι αυτό γιατί η Lady Gaga ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη ραδιοφωνική της εκπομπή στο Apple Music.

Μετά από μια σεζόν, το Hulu ακυρώνει τη σειρά με την Zoë Kravitz.

Το φεστιβάλ έγινε την Παρασκευή 31 Ιουλίου στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου.

Μιας και ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε χωρίς άδεια μουσική του Καναδού.

Στα credits του Club Future Nostalgia θα δούμε ονόματα όπως αυτά της Madonna, της Gwen Stefani και της Missy Elliott.

Από το φθινόπωρο, τη θέση του θα πάρει σταδιακά το YouTube Music, με περισσότερα από 60 εκατομμύρια κομμάτια.

Ρόδες United + Φοίβος Δεληβοριάς, iCy & Ταφ Λάθος

Το επίσημο πρόγραμμα έκλεισε με "Το Ακορντεόν" του Λοΐζου και προσωπικά ένιωσα πολύ αισιόδοξος τραγουδώντας με όλα τα νέα αγόρια και κορίτσια γύρω μου το «δεν θα περάσει ο φασισμός»...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Το επίσημο πρόγραμμα έκλεισε με "Το Ακορντεόν" του Λοΐζου και προσωπικά ένιωσα πολύ αισιόδοξος τραγουδώντας με όλα τα νέα αγόρια και κορίτσια γύρω μου το «δεν θα περάσει ο φασισμός»...

 

Δεν είμαι ο μόνος, φαντάζομαι, που νιώθει νεότερος απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Δεν ξέρω αν είναι άρνηση ή κάτι άλλο, πάντως κάθε (μα κάθε) φορά που με ρωτούν την ηλικία μου, χρειάζεται να σκεφτώ λίγο πριν απαντήσω, χωρίς –και πάλι– να πολυπιστεύω την απάντηση που δίνω. Ε, λοιπόν, την Παρασκευή το βράδυ, στο γεμάτο (όχι ασφυκτικά, ευτυχώς) Gagarin, βλέποντας να περιστοιχίζομαι σχεδόν αποκλειστικά από 20άρηδες και έφηβους, ομολογώ ότι ένιωσα κάπως...

Αυτό, βέβαια, κάθε άλλο παρά με εμπόδισε να απολαύσω την εμφάνιση του Νικήτα Κλιντ και της παρέας του. Ίσα-ίσα, ήταν από τις σπάνιες φορές που, ευρισκόμενος σε δημοσιογραφική αποστολή, αφέθηκα τόσο πολύ, ώστε δεν ασχολήθηκα καν με την αγαπημένη μου (σχεδόν εμμονική) συνήθεια να καταγράφω τη setlist. Κι άντε τώρα να θυμηθώ τι παίχτηκε και τι όχι εκείνο το βράδυ. Αλλά σχετικά με αυτά που διαδραματίστηκαν μπορώ να ανακαλέσω ένα-δυο πραγματάκια...

Rodunit_2

Η έναρξη, ας πούμε, ήρθε λίγο πριν τις 23:00, όταν επί σκηνής βρέθηκαν τα μέλη των Ρόδες United –απροσδιόριστος ο αριθμός τους, καθότι πηγαινοέρχονταν διάφοροι στη σκηνή, καθόλη τη διάρκεια της βραδιάς. Η σύνθεση πάντως περιελάμβανε σίγουρα δύο ηλεκτρικούς κιθαρίστες, μπασίστα, ντράμερ, βιολιστή και beatboxer-DJ. Το ξεκίνημα του σετ τούς βρήκε σε ορχηστρική (και κάπως κλασικίζουσα) διάθεση και ιδιαίτερα χαλαρούς, κάτι που μεταδόθηκε και στο κοινό, το οποίο χειροκροτούσε χλιαρά (και αν). Χρειάστηκαν κάμποσα «δεν σας ακούω» από τον Κλιντ για να ζωηρέψουν κάπως οι παρευρισκόμενοι, αλλά και πάλι το όλο πράγμα τσούλαγε ουσιαστικά στο ρελαντί, μη βοηθούμενο και από το γεγονός ότι ο ήχος, ειδικότερα η ευκρίνεια των φωνητικών, είχε κάποια θέματα που επέμειναν για όλη σχεδόν τη βραδιά.

Rodunit_3

Για να πεταχτούν οι πρώτες «σπίθες» χρειάστηκε η εμφάνιση του Ταφ Λάθος. Ο νεαρός ράπερ έφερε μια ζωντάνια στα τεκταινόμενα και ξεσήκωσε το κοινό με τα τραγούδια του –και ειδικά με το "Γυρνάω Γης Σφαίρα". Μαζί του ανέβηκε και ο iCy των Fort Bravo, ο οποίος άφησε επίσης καλές εντυπώσεις με το "Δεν Παραπατώ". Έτσι, όταν ξαναπήρε ρόλο πρωταγωνιστή ο Κλιντ, ο κόσμος είχε πια ζεσταθεί για τα καλά και ήταν έτοιμος να ακούσει κι έναν Βαμβακάρη ("Μια Όμορφη Μελαχροινή").

Rodunit_4

Αλλά η πραγματική έκρηξη ήρθε αμέσως μετά με το "Μη Μου Ξαναφύγεις Πια" του Τσιτσάνη, στη μέση του οποίου ανέβηκε στη σκηνή ο Φοίβος Δεληβοριάς. Εκεί άρχισε ο πανικός και τη συναυλία την πήρε η... κατηφόρα (με την καλή έννοια). Ακολούθησαν τα “MP3” και "Αυτή Που Περνάει", η "Άμεση Δράση" με αυτοσχέδιο ραπάρισμα του Δεληβοριά και ο "Κεμάλ" του Χατζιδάκι με αλλαγμένους στίχους. Κάπου εκεί ο δημοφιλής τραγουδοποιός αποχώρησε, η γιορτή όμως συνεχίστηκε, ενώ λίγο αργότερα βγήκε κι ένα μπουζούκι για να παιχτεί το νέο τραγούδι "Πολιτική Και Άλλα Σκατά".

Rodunit_5

Κάπως έτσι, και παρά τις προτροπές του Κλιντ για «σιγά-σιγά», οι 3 και πλέον ώρες που διήρκησε συνολικά η συναυλία κύλησαν νεράκι. Το επίσημο πρόγραμμα τελείωσε με "Το Ακορντεόν" του Λοΐζου και, κατά τη γνώμη μου, οι Ρόδες United έπρεπε να έχουν κλείσει εκεί: επρόκειτο άλλωστε για μια στιγμή μεγάλης συγκίνησης και προσωπικά ένιωσα πολύ αισιόδοξος τραγουδώντας με όλα τα νέα αγόρια και κορίτσια γύρω μου το «δεν θα περάσει ο φασισμός». Το γκρουπ πάντως είχε διαφορετική γνώμη και επέλεξε έτσι να παίξει τρία ακόμα τραγούδια για encore, κλείνοντας με το "Και Τι Έγινε;".

Rodunit_6

Σε κάθε περίπτωση, η εμφάνιση των Ρόδες United την Παρασκευή στο Gagarin ήταν περισσότερο μια γιορτή μεταξύ φίλων παρά οτιδήποτε άλλο. Μια γιορτή που είχε για οικοδεσπότη έναν από τους πλέον αξιόλογους εγχώριους καλλιτέχνες της τελευταίας δεκαετίας, ο οποίος έχει την τύχη να υποστηρίζεται από μια μπάντα εξαιρετικά δεμένη και ψυχωμένη, ικανή να αποδώσει με πειθώ και διάθεση αυτό το χιπ χοπ-ποπ-ροκ-ρέγγε-ρεμπέτικο χαρμάνι που αυτός έχει συλλάβει. «Τύχη» έγραψα; Μπα, μερικά πράγματα δεν είναι καθόλου τυχαία...

 

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο τελευταίο Snap(shots) του καλοκαιριού, ταξιδεύει από την Ιρλανδία μέχρι το Palm Springs.

Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.

Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. Κάτι, δηλαδή, σαν την σκοτεινή εκδοχή του High Fidelity...

Ο αγαπημένος σεφ δεν έχει μόνο αγάπη για την κουζίνα, αλλά και για την καλή μουσική και την καλή ελληνική μπύρα.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα καλοκαιρινό διήγημα.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε μερικές κυρίες της μουσικής βιομηχανίας -και όχι μόνο.

Φεγγάρι, ψυχεδελικός φωτισμός, κατανυκτική ατμόσφαιρα, ένας ήχος άλλοτε απογυμνωμένος, άλλοτε ήρεμος και διαλογιστικός και άλλοτε κλειστοφοβικός ή καταιγιστικός ήταν οι πρωταγωνιστές των 110 περίπου λεπτών που χρειάστηκαν για να απολαύσουμε ζωντανά ένα δύσκολο άλμπουμ με ιδιαίτερες διασκευές.

O Θανάσης Μήνας αποχαιρετά τον βρετανό σκηνοθέτη που πέθανε στα 76 του χρόνια, «ξαναβλέποντας» 7 ταινίες του. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), σταχυολογεί την indie επικαιρότητα, σιγοτραγουδώντας Taylor Swift.

Η γερμανική σειρά είναι ένα ασυμμάζευτο αίνιγμα με πολλά επίπεδα που ολοκληρώθηκε με τον τρίτο κύκλο και προκαλεί τους θεατές να το αποκρυπτογραφήσουν από την αρχή.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, με αφορμή τον δίσκο-έκπληξη, Folklore, ανατρέχει στη δισκογραφία μιας από τις μεγαλύτερες pop stars της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Λίγο πριν την απονομή των τηλεοπτικών βραβείων της βρετανικής ακαδημίας (31/7), ο Ανδρέας Κύρκος ρίχνει μια ματιά στις υποψηφιότητες της κατηγορίας μίνι σειρών, που αποτελούν και τον κρυμμένο άσσο στο μανίκι της φετινής διοργάνωσης.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το soundtrack της τελευταίας ταινίας του The Boy. 

Στις 26 και 27 Ιουλίου του 1985 στο Καλλιμάρμαρο έλαβε χώρα μία από τις θρυλικότερες συναυλιακές στιγμές της χώρας. Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, 8 άνθρωποι που τις έζησαν μπροστά ή πίσω από τη σκηνή, αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου ένα μουσικό οδοιπορικό, με τα καλά και τα κακά του, που θα λένε και στα εγγόνια τους.

Instagram





Top