View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Εδώ Δεν Υπάρχει Άσυλο

Θριαμβευτικό sold-out για την πανκ γενιά των 1980s, με κάμποσο νεαρόκοσμο να κατακλύζει το Gagarin, για μια συναυλία που άγγιξε τις 6 ώρες διάρκειας...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Θριαμβευτικό sold-out για την πανκ γενιά των 1980s, με κάμποσο νεαρόκοσμο να κατακλύζει το Gagarin, για μια συναυλία που άγγιξε τις 6 ώρες διάρκειας...

Περνώντας με το αμάξι μπροστά από το Gagarin το βράδυ της Παρασκευής και αντικρίζοντας και τα δύο πεζοδρόμια της Λιοσίων πλημμυρισμένα από κόσμο δεν εξεπλάγην –την περίμενα τη μεγάλη προσέλευση. Αυτό όμως που με τίποτα δεν περίμενα ήταν την ηλικιακή κατανομή του κοινού: δεν πίστευα δηλαδή ότι ένα φεστιβάλ με διαλυμένες μπάντες του 1980 θα αφορούσε τόσο πολύ νεαρόκοσμο. Κι όμως! Τολμώ να διακινδυνεύσω την εκτίμηση ότι οι κάτω των 40 κόντραραν στα ίσια σε αριθμό όσους βρίσκονταν πάνω από το συγκεκριμένο ηλικιακό όριο.

Asylo_2_Not_2_Without_3_

Κόντευε 22:30 όταν μπήκα στον συναυλιακό χώρο, αργοπορημένος λόγω της τεράστιας ουράς στο ταμείο, και οι Not 2 Without 3 είχαν ήδη ξεκινήσει να παίζουν. Προσπαθώντας να βρω μια θέση μέσα στο σαρδελοκούτι στο οποίο είχε μετατραπεί το Gagarin δεν κατάφερα να τους παρακολουθήσω πολύ προσεκτικά, βρήκα πάντως την παρουσία τους άρτια αλλά και κομματάκι αδιάφορη. Οι Ανυπόφοροι του Στάθη Καλυβιώτη, ας πούμε (οι οποίοι κι ακολούθησαν), ήταν πολύ πιο ενδιαφέροντες –υπήρξαν άλλωστε ένα από τα πρώτα πανκ γκρουπ με ελληνικό στίχο. Έπαιξαν με κέφι και πάθος και μάς χάρισαν και την πρώτη συγκινητική στιγμή της βραδιάς, όταν στο τελευταίο κομμάτι συγκεντρώθηκαν όλοι γύρω από το μικρόφωνο και τραγούδησαν αγκαλιασμένοι τα λόγια του "Μια Στιγμή Μόνο Κι Εξαφανίστηκε". Μας αποχαιρέτησαν δε λέγοντας το «αντίο» που δεν είχαν πει 30 χρόνια πριν...

Asylo_3_Anypoforoi

Asylo_4_Cpt_Nefos

Οι Cpt. Νέφος ήταν πάντως εκείνοι που μας χάρισαν την πρώτη επιβλητική εμφάνιση του φεστιβάλ. Ο Άκης Μπογιατζής είναι ούτως ή άλλως γερόλυκος διεθνών προδιαγραφών, αλλά και οι Ιάκωβος Μανής, Γιάννης Ντρενογιάννης & Γιάννης Τρυφερούλης (μια σύνθεση δηλαδή που «άγγιζε» και τους Libido Blume, Anti Troppau Council και Sigmatropic) στάθηκαν σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, διαθέτοντας σωστή ισορροπία ανάμεσα στην αρτιότητα και στο χύμα. Τα Αρνάκια, από την άλλη, έπαιξαν πολύ επαγγελματικά, με δυνατό ήχο και με πληθωρική σκηνική παρουσία, όμως η υποδοχή των τραγουδιών τους από το κοινό κυμάνθηκε σε ένα κλίμα μία ζέστη, μία κρύο... Συνολικά, η εμφάνισή τους δεν διέθετε τον αντίκτυπο των υπολοίπων.

Asylo_5_Arnakia

Asylo_6_Xoris_Perideraio

Επόμενοι στη σειρά, οι Χωρίς Περιδέραιο· ή αλλιώς η αποκάλυψη της βραδιάς –για μένα τουλάχιστον. Με το σακάκι του να θυμίζει καθηγητή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της εποχής, ο Νίκος Αγγελής και η παρέα του έδωσαν έμφαση στους συνθετικούς ήχους· και με τους ξεχωριστούς τους στίχους να ακούγονται (παραδόξως;) ιδιαίτερα φρέσκοι, κέρδισαν πολύ και ενθουσιώδες χειροκρότημα, ειδικά με το “48 Σιωπές”. Αποχωρώντας υποσχέθηκαν μάλιστα και καινούργια τραγούδια! Όσο για τους (not) MetroDecay, σχήμα που απαρτίστηκε από μέλη του θρυλικότερου ίσως συγκροτήματος της σκηνής με frontman τον Ζαφείρη Μαράνο των Grain, έπαιξαν το πιο σύντομο σετ του λάιβ (περιελάμβανε τα "Απειλή", "Κειμήλια", "Σκιές" και το "Ταξίδι") και επόμενο ήταν να αφήσουν φευγαλέες εντυπώσεις...

Asylo_7_not_Metro_Decay

Asylo_8_Asylum_Overdrive

Κάπου εκεί, με το ρολόι να δείχνει περασμένες δύο, η όλη γιορτή άρχισε να «σπάει» και κομμάτια του κοινού να αποχωρούν. Το μενού βέβαια περιελάμβανε ακόμα δύο μπάντες, με πρώτους τους AsylumOverdrive ή αλλιώς τους Stress με μπροστάρηδες τον Τάκη Πολυχρονόπουλο των Παρθενογένεσις και τον Frank των Panx Romana, οι οποίοι έπαιξαν από “House Of The Rising Sun” μέχρι “Δικαίωμα Στη Ζωή”. Δεύτεροι ήταν οι AsylumNursery (με μέλη διάφορους από τους προηγούμενους, συν την Άννα Λαμπάρα, τους Magic De Spell και τον Ethan Port των Savage Republic με το βαρέλι του), οι οποίοι έκλεισαν με το “No Asylum Here” –το τραγούδι δηλαδή της ταινίας που ετοιμάζεται για την ανεξάρτητη σκηνή των 1980s, για τη χρηματοδότηση της οποίας πραγματοποιήθηκε και η εν λόγω συναυλία.

Asylo_9_Asylum_Nursery

Όταν ήρθε η λήξη –ένα τέταρτο πριν τις 4!– αρκετοί ηρωικοί θαμώνες παρέμειναν στο Gagarin και είχα την αίσθηση ότι δεν θα έλεγαν όχι σε λίγη ακόμα δράση. Για κάποιον πάντως που δεν είχε αναμνήσεις από την εποχή κατά την οποία έδρασαν τα συγκεκριμένα συγκροτήματα, η Εδώ Δεν Υπάρχει Άσυλο βραδιά δεν βρήκε ποτέ ρυθμό, παρά τις αρκετές ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές της στιγμές: η διάρκεια ήταν τεράστια (άγγιξε τις 6 ώρες), ενώ η ροή έσπαγε από τις συνεχείς διακοπές και εναλλαγές μεταξύ των εμφανιζομένων.

Asylo_10

Θα περιμένουμε πάντως με μεγάλο ενδιαφέρον την ταινία, η οποία λογικά θα έχει περισσότερα να προσφέρει και να μεταφέρει. Και στον νοσταλγό, αλλά και στον μελετητή της εγχώριας πανκ σκηνής.

 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top