View More
Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος ώστε η μουσική να επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Εδώ Δεν Υπάρχει Άσυλο

Θριαμβευτικό sold-out για την πανκ γενιά των 1980s, με κάμποσο νεαρόκοσμο να κατακλύζει το Gagarin, για μια συναυλία που άγγιξε τις 6 ώρες διάρκειας...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Θριαμβευτικό sold-out για την πανκ γενιά των 1980s, με κάμποσο νεαρόκοσμο να κατακλύζει το Gagarin, για μια συναυλία που άγγιξε τις 6 ώρες διάρκειας...

Περνώντας με το αμάξι μπροστά από το Gagarin το βράδυ της Παρασκευής και αντικρίζοντας και τα δύο πεζοδρόμια της Λιοσίων πλημμυρισμένα από κόσμο δεν εξεπλάγην –την περίμενα τη μεγάλη προσέλευση. Αυτό όμως που με τίποτα δεν περίμενα ήταν την ηλικιακή κατανομή του κοινού: δεν πίστευα δηλαδή ότι ένα φεστιβάλ με διαλυμένες μπάντες του 1980 θα αφορούσε τόσο πολύ νεαρόκοσμο. Κι όμως! Τολμώ να διακινδυνεύσω την εκτίμηση ότι οι κάτω των 40 κόντραραν στα ίσια σε αριθμό όσους βρίσκονταν πάνω από το συγκεκριμένο ηλικιακό όριο.

Asylo_2_Not_2_Without_3_

Κόντευε 22:30 όταν μπήκα στον συναυλιακό χώρο, αργοπορημένος λόγω της τεράστιας ουράς στο ταμείο, και οι Not 2 Without 3 είχαν ήδη ξεκινήσει να παίζουν. Προσπαθώντας να βρω μια θέση μέσα στο σαρδελοκούτι στο οποίο είχε μετατραπεί το Gagarin δεν κατάφερα να τους παρακολουθήσω πολύ προσεκτικά, βρήκα πάντως την παρουσία τους άρτια αλλά και κομματάκι αδιάφορη. Οι Ανυπόφοροι του Στάθη Καλυβιώτη, ας πούμε (οι οποίοι κι ακολούθησαν), ήταν πολύ πιο ενδιαφέροντες –υπήρξαν άλλωστε ένα από τα πρώτα πανκ γκρουπ με ελληνικό στίχο. Έπαιξαν με κέφι και πάθος και μάς χάρισαν και την πρώτη συγκινητική στιγμή της βραδιάς, όταν στο τελευταίο κομμάτι συγκεντρώθηκαν όλοι γύρω από το μικρόφωνο και τραγούδησαν αγκαλιασμένοι τα λόγια του "Μια Στιγμή Μόνο Κι Εξαφανίστηκε". Μας αποχαιρέτησαν δε λέγοντας το «αντίο» που δεν είχαν πει 30 χρόνια πριν...

Asylo_3_Anypoforoi

Asylo_4_Cpt_Nefos

Οι Cpt. Νέφος ήταν πάντως εκείνοι που μας χάρισαν την πρώτη επιβλητική εμφάνιση του φεστιβάλ. Ο Άκης Μπογιατζής είναι ούτως ή άλλως γερόλυκος διεθνών προδιαγραφών, αλλά και οι Ιάκωβος Μανής, Γιάννης Ντρενογιάννης & Γιάννης Τρυφερούλης (μια σύνθεση δηλαδή που «άγγιζε» και τους Libido Blume, Anti Troppau Council και Sigmatropic) στάθηκαν σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, διαθέτοντας σωστή ισορροπία ανάμεσα στην αρτιότητα και στο χύμα. Τα Αρνάκια, από την άλλη, έπαιξαν πολύ επαγγελματικά, με δυνατό ήχο και με πληθωρική σκηνική παρουσία, όμως η υποδοχή των τραγουδιών τους από το κοινό κυμάνθηκε σε ένα κλίμα μία ζέστη, μία κρύο... Συνολικά, η εμφάνισή τους δεν διέθετε τον αντίκτυπο των υπολοίπων.

Asylo_5_Arnakia

Asylo_6_Xoris_Perideraio

Επόμενοι στη σειρά, οι Χωρίς Περιδέραιο· ή αλλιώς η αποκάλυψη της βραδιάς –για μένα τουλάχιστον. Με το σακάκι του να θυμίζει καθηγητή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της εποχής, ο Νίκος Αγγελής και η παρέα του έδωσαν έμφαση στους συνθετικούς ήχους· και με τους ξεχωριστούς τους στίχους να ακούγονται (παραδόξως;) ιδιαίτερα φρέσκοι, κέρδισαν πολύ και ενθουσιώδες χειροκρότημα, ειδικά με το “48 Σιωπές”. Αποχωρώντας υποσχέθηκαν μάλιστα και καινούργια τραγούδια! Όσο για τους (not) MetroDecay, σχήμα που απαρτίστηκε από μέλη του θρυλικότερου ίσως συγκροτήματος της σκηνής με frontman τον Ζαφείρη Μαράνο των Grain, έπαιξαν το πιο σύντομο σετ του λάιβ (περιελάμβανε τα "Απειλή", "Κειμήλια", "Σκιές" και το "Ταξίδι") και επόμενο ήταν να αφήσουν φευγαλέες εντυπώσεις...

Asylo_7_not_Metro_Decay

Asylo_8_Asylum_Overdrive

Κάπου εκεί, με το ρολόι να δείχνει περασμένες δύο, η όλη γιορτή άρχισε να «σπάει» και κομμάτια του κοινού να αποχωρούν. Το μενού βέβαια περιελάμβανε ακόμα δύο μπάντες, με πρώτους τους AsylumOverdrive ή αλλιώς τους Stress με μπροστάρηδες τον Τάκη Πολυχρονόπουλο των Παρθενογένεσις και τον Frank των Panx Romana, οι οποίοι έπαιξαν από “House Of The Rising Sun” μέχρι “Δικαίωμα Στη Ζωή”. Δεύτεροι ήταν οι AsylumNursery (με μέλη διάφορους από τους προηγούμενους, συν την Άννα Λαμπάρα, τους Magic De Spell και τον Ethan Port των Savage Republic με το βαρέλι του), οι οποίοι έκλεισαν με το “No Asylum Here” –το τραγούδι δηλαδή της ταινίας που ετοιμάζεται για την ανεξάρτητη σκηνή των 1980s, για τη χρηματοδότηση της οποίας πραγματοποιήθηκε και η εν λόγω συναυλία.

Asylo_9_Asylum_Nursery

Όταν ήρθε η λήξη –ένα τέταρτο πριν τις 4!– αρκετοί ηρωικοί θαμώνες παρέμειναν στο Gagarin και είχα την αίσθηση ότι δεν θα έλεγαν όχι σε λίγη ακόμα δράση. Για κάποιον πάντως που δεν είχε αναμνήσεις από την εποχή κατά την οποία έδρασαν τα συγκεκριμένα συγκροτήματα, η Εδώ Δεν Υπάρχει Άσυλο βραδιά δεν βρήκε ποτέ ρυθμό, παρά τις αρκετές ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές της στιγμές: η διάρκεια ήταν τεράστια (άγγιξε τις 6 ώρες), ενώ η ροή έσπαγε από τις συνεχείς διακοπές και εναλλαγές μεταξύ των εμφανιζομένων.

Asylo_10

Θα περιμένουμε πάντως με μεγάλο ενδιαφέρον την ταινία, η οποία λογικά θα έχει περισσότερα να προσφέρει και να μεταφέρει. Και στον νοσταλγό, αλλά και στον μελετητή της εγχώριας πανκ σκηνής.

 

 

 
Top story

Στο νέο του Incoming, o Δημήτρης Λιλής ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος ώστε η μουσική να επιβιώσει, όσο η πανδημία εξαπλώνεται.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Instagram





Top