View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Ευρυδίκη/Η Edith, ο Elvis και ό,τι αγαπώ

Στάθηκε όρθια η Ευρυδίκη τη Δευτέρα στον Παρνασσό –με απώλειες μεν, μα σώζοντας τα καίρια σημεία. Τα κατάφερε μάλιστα πετυχαίνοντας σ' αυτό που αποτελεί και το τελικό ζητούμενο σε μια συναυλία: στη συγκίνηση...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Στάθηκε όρθια η Ευρυδίκη τη Δευτέρα στον Παρνασσό –με απώλειες μεν, μα σώζοντας τα καίρια σημεία. Τα κατάφερε μάλιστα πετυχαίνοντας σ' αυτό που αποτελεί και το τελικό ζητούμενο σε μια συναυλία: στη συγκίνηση...

 

Η αναμέτρηση της Ευρυδίκης με το εγχώριο και διεθνές ρεπερτόριο που την καθόρισε ήταν εξ ορισμού δύσκολο εγχείρημα. Κι αυτό γιατί η Κύπρια τραγουδίστρια δεν είναι (κατά τη γνώμη μου) ερμηνεύτρια με την κλασική έννοια του όρου, αλλά περισσότερο μια ποπ περσόνα με τη δική της, απόλυτα σεβαστή, πορεία στον χώρο. Με αυτά στο μυαλό το βράδυ της Δευτέρας, έφτασα στον Παρνασσό έχοντας αρκετά χαμηλές προσδοκίες, αλλά και μπόλικη περιέργεια –δεν είχα παρακολουθήσει άλλωστε την περσινή, σχεδόν ταυτόσημη, παράσταση Μπλε Ταξίδι. Αλλά τη σχεδόν γεμάτη αίθουσα την οποία αντίκρισα, καθώς και το μεικτό ηλικιακά κοινό (βρίσκονταν εκεί και μικρά κορίτσια με τους μπαμπάδες τους, αλλά και πολύ μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι, από εκείνους που θα αποκαλούσαμε «κοινό του Παρνασσού») τα περίμενα.

Evrdk_2

Το ξεκίνημα με το “La Vie EnRose”, παρά την πειστική προφορά της Ευρυδίκης, με άφησε μουδιασμένο. Αλλά και η συνέχεια, με κάποια παλιά τζαζ στάνταρ, με προβλημάτισε –πολύ. Δεν μου άρεσε τίποτα, για να είμαι ακριβής: έβρισκα την πρωταγωνίστρια αβέβαιη και άχρωμη, την πενταμελή ορχήστρα τυπική έως αδιάφορη, ορισμένες σκηνοθετικές επιλογές του Κωνσταντίνου Ρήγου κομματάκι τραβηγμένες. Για να μη σας τα πολυλογώ, έβγαλα σχεδόν όλο το πρώτο μέρος με ένα σφίξιμο, στριφογυρίζοντας στο κάθισμά μου· αγωνιώντας ότι από στιγμή σε στιγμή όλα θα καταρρεύσουν μπροστά μου και η Ευρυδίκη θα το σκάσει τρέχοντας από τη σκηνή, αποτελειωμένη από το τεράστιο βάρος που επιχείρησε να σηκώσει. Τα πιο ροκ εν ρολ τραγούδια τα οποία ακολούθησαν, παρότι της πήγαιναν περισσότερο, δεν κατάφεραν να διώξουν την παραπάνω αίσθηση.

Evrdk_3

Το διάλειμμα, όμως, φάνηκε να λειτουργεί θαυματουργά. Γιατί με την επιστροφή της –με άλλο φόρεμα και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση– η Ευρυδίκη φάνηκε να έχει πια εγκλιματιστεί στον πρωτόγνωρο για εκείνη χώρο ενώ και το ρεπερτόριο (το οποίο πάτησε περισσότερο στα καθ’ ημάς) έμοιαζε να τη βοηθά περισσότερο. Κατάφερε μάλιστα να ενσωματώσει στη ροή και μερικά από τα δικά της τραγούδια (ακόμα κι ένα του Γιώργου Θεοφάνους, ο οποίος ήταν παρών στο κοινό), δίπλα σε τεράστια κομμάτια του Θεοδωράκη, του Χατζιδάκι, του Λοΐζου και άλλων, χωρίς να φανεί επηρμένη (ή αλλοπαρμένη). Κάπως έτσι το χειροκρότημα δυνάμωνε, άρχισαν να ακούγονται και επευφημίες, ενώ η ίδια λυνόταν ολοένα και περισσότερο. Φτάνοντας στο τέλος, ήταν σαφές ότι είχε κερδίσει όλη την αίθουσα.

Evrdk_4

Στάθηκε όρθια λοιπόν η Ευρυδίκη, τελικά, φέρνοντας σε πέρας την αποστολή –με απώλειες μεν, μα σώζοντας τα καίρια σημεία. Αισθάνομαι ότι κυρίως λειτούργησε υπέρ της η στάση της, η ειλικρίνειά της και ο σεβασμός της απέναντι στα τραγούδια. Λίγο πριν μας αποχαιρετήσει οριστικά, ας πούμε, δεν δίστασε να ομολογήσει ότι ήταν αγχωμένη και να αποκαλύψει την αμφιβολία της για το αν τα είχε καταφέρει. Η δική μου απάντηση είναι ότι τα κατάφερε πολύ καλύτερα από όσο θα περίμεναν πολλοί και πέτυχε σ' αυτό που αποτελεί και το τελικό ζητούμενο σε μια συναυλία: στη συγκίνηση. Όσο για αυτά που έλειψαν, ήταν εκεί η μνήμη για να τα αναπληρώσει...

Evrdk_5

Setlist:

La Vie EnRose

Over The Rainbow

Summertime

L' Accordeoniste

Ζητατε Να Σας Πω

Que Sera, Sera (Whatever Will Be, Will Be)

Πάμε Σαν Άλλοτε

Amsterdam

Paint It Black

Bang Bang (My Baby Shot Me Down)

Feeling Good

Proud Mary

Blue Suede Shoes

Love Me Tender

In The Ghetto

 

(Διάλειμμα)

Those Were The Days

Το Πλήθος/La Foule

Ne Me Quite Pas.

Αγάπη Μου (Αστέρι Μου, Φεγγάρι Μου)

Οδός Ονείρων

Η Μαριάνθη Των Ανέμων

Kalinifta

Τζαμάικα

Μάλιστα Κύριε

Μίσησέ Με

Μαμά Γερνάω

Τι Έπαιξα Στο Λαύριο

Στο Ίδιο Βαγόνι

Χρυσοπράσινο Φύλλο

Ονειρεύομαι Ακόμα Μαμά

 

Encore

Να Με Προσέχεις

 

 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top