Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.
Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.
Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα ...
Top story

Στο οποίο θα δείτε, μεταξύ άλλων, την Kylie Jenner, τη Rosaliá και τη Normani.

Κι αυτό γιατί η Lady Gaga ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη ραδιοφωνική της εκπομπή στο Apple Music.

Μετά από μια σεζόν, το Hulu ακυρώνει τη σειρά με την Zoë Kravitz.

Το φεστιβάλ έγινε την Παρασκευή 31 Ιουλίου στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου.

Μιας και ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε χωρίς άδεια μουσική του Καναδού.

Στα credits του Club Future Nostalgia θα δούμε ονόματα όπως αυτά της Madonna, της Gwen Stefani και της Missy Elliott.

Από το φθινόπωρο, τη θέση του θα πάρει σταδιακά το YouTube Music, με περισσότερα από 60 εκατομμύρια κομμάτια.

Γκαγκαντίν: Οι Γενναίοι της Νύχτας

Δεν θέλω πάντως να κλείσω με γκρίνιες. Η παράσταση έχει τις στιγμές της, προσφέρει κάμποσες στιγμές γέλιου, διαθέτει τεράστιο καστ, μπόλικο μπουρλέσκ, φώτα, πυροτεχνήματα –ακόμα και ολίγον από... γυμνό! Έχει, πάνω απ’ όλα, έναν Σαββόπουλο που (όπως πάντα) ξέρει να συγκινεί, έναν Ζουγανέλη που και μόνο να βλέπεις την κινησιολογία και τις γκριμάτσες του γελάς κι έναν ηρωικό και μάχιμο Μπουλά, ο οποίος δίνει μαθήματα ζωής με την παρουσία του...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Δεν θέλω πάντως να κλείσω με γκρίνιες. Η παράσταση έχει τις στιγμές της, προσφέρει κάμποσες στιγμές γέλιου, διαθέτει τεράστιο καστ, μπόλικο μπουρλέσκ, φώτα, πυροτεχνήματα –ακόμα και ολίγον από... γυμνό! Έχει, πάνω απ’ όλα, έναν Σαββόπουλο που (όπως πάντα) ξέρει να συγκινεί, έναν Ζουγανέλη που και μόνο να βλέπεις την κινησιολογία και τις γκριμάτσες του γελάς κι έναν ηρωικό και μάχιμο Μπουλά, ο οποίος δίνει μαθήματα ζωής με την παρουσία του...

 

Ξεκίνησα για την Ακτή Πειραιώς με αρκετά μεγάλες προσδοκίες το βράδυ της Παρασκευής. Η αποστολή, μάλιστα, δεν μου ανατέθηκε ως υποχρέωση –αντιθέτως ζήτησα να είμαι αυτός που θα καλύψει τη συγκεκριμένη παράσταση. Ήθελα βλέπετε να δω πώς θα στέκονταν πάνω στη σκηνή και πώς θα αλληλεπιδρούσαν δύο από τους τραγουδοποιούς που με μεγάλωσαν, ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Αλλά πριν ακόμα μπω στην αίθουσα, οι προσδοκίες αυτές συντρίφθηκαν από τα λόγια του πορτιέρη, ο οποίος ανακοίνωνε στους προσερχόμενους ότι ο Μαχαιρίτσας είχε αποκλειστεί (λόγω καιρού) στη Ρόδο και ότι τη θέση του θα έπαιρνε εκτάκτως η Ελεονώρα Ζουγανέλη. «Τώρα τον ήπιαμε», είπα από μέσα μου –και δεν διαψεύστηκα, δυστυχώς...  Περισσότερα όμως γι’ αυτό στη συνέχεια.

Η παράσταση Γκαγκαντίν - Οι Γενναίοι της Νύχτας έχει χαρακτήρα μουσικοθεατρικό. Τραγούδια των Σαββόπουλου, Μαχαιρίτσα, Γιάννη Ζουγανέλη και Σάκη Μπουλά μπλέκονται με κωμικά/σατυρικά σκετσάκια, με guest εμφανίσεις και με στιγμές διάδρασης με το κοινό (λέγε με καραόκε). Πρόκειται για μια πλούσια παραγωγή, η οποία φέρει ευδιάκριτη τη σαββοπουλική σφραγίδα, παρότι ο ίδιος δήλωσε από σκηνής ότι πρόκειται για μια ισότιμη συνεργασία: «κανείς μας δεν θεωρεί αυτό το πρόγραμμα ιδιοκτησία του», ήταν τα ακριβή λόγια του.

Σίγουρα η συγκεκριμένη βραδιά, λόγω της απουσίας Μαχαιρίτσα (είχε μαζί του και τον Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλο, ο οποίος επίσης συμμετέχει στους Γενναίους της Νύχτας), δεν αποτελεί το καταλληλότερο δείγμα για να βγάλει κανείς ένα ασφαλές συμπέρασμα για το πρόγραμμα. Παρ’ όλα αυτά, η γενική εικόνα δύσκολα θα ανατρεπόταν θεαματικά αν ο απών δεν είχε πέσει θύμα των καιρικών συνθηκών. Ήταν δε μια γενική εικόνα που με άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα. Και σε αυτό συνετέλεσε ένα σύνολο παραγόντων.

Gagantin_2

Θα ξεκινήσω από το... μικρότερο κακό, την προσθήκη δηλαδή της Ελεωνόρας Ζουγανέλη. Δεν θέλει και πολλή φαντασία για να φτάσει κανείς στο συμπέρασμα ότι πολύ δύσκολα θα κόλλαγε στο όλο οικοδόμημα η συγκεκριμένη ερμηνεύτρια. Πράγματι, εμφανίστηκε στη δεύτερη ώρα (από τις τρεισήμισι σχεδόν) του προγράμματος, είπε 7 τραγούδια και αποχώρησε, χωρίς να καταφέρει να συνεπάρει το κοινό. Η ευθύνη βέβαια δεν είναι δική της –άλλωστε έκανε πολύ καλά αυτό που ξέρει. Απλά ήταν μια «ξένη» που... διακτινίστηκε για λίγο στην Ακτή Πειραιώς, φέρνοντας μια εντελώς διαφορετική αισθητική, διάθεση και ήχο από ό,τι επικρατεί στο υπόλοιπο Γκαγκαντίν.

Gagantin_3Αν όμως μπορεί κανείς να δει με απόλυτη κατανόηση μια τέτοια έκτακτη συμμετοχή, δεν ισχύει το ίδιο για σεβαστό μέρος της υπόλοιπης παράστασης. Στέκομαι ιδιαιτέρως στα κείμενα, τα οποία φέρουν την υπογραφή και των Σαββόπουλου/Ζουγανέλη, μεταξύ άλλων. Μπορεί να έκαναν το κοινό να γελάσει, αλλά προσωπικά τα βρήκα αδύναμα, σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις. Αρκετά από τα αστεία (για τα αυτιά του Μπουλά ή για την ξινίλα του Μαχαιρίτσα λ.χ.) και τους διάλογους –ειδικά τα σημεία της συμμετοχής του Γιάννη Ζουγανέλη– τα έχουμε ξανακούσει και σε παλαιότερες παραστάσεις. Επίσης, τα σκετσάκια με τις ηθοποιούς, μα και η ίδια η δομή καθώς και οι εναλλαγές του προγράμματος, ένιωσα ότι έχαναν σε ολοκλήρωση και ενσωμάτωση. Τουτέστιν, παρατήρησα αρκετές περίεργες μεταπτώσεις της καμπύλης του ενδιαφέροντος και εντόπισα αρκετές αμήχανες στιγμές, κυρίως όσες σχετίζονταν με τις αναφορές στο έτος Καβάφη.

Ούτε πάντως το μουσικό πρόγραμμα με ικανοποίησε ιδιαίτερα. Ίσως φταίει το ότι έχω παρακολουθήσει τον Διονύση Σαββόπουλο περισσότερες φορές από όσες θα «έπρεπε», ώστε πλέον είναι δύσκολο να εκπλαγώ. Ένιωσα ωστόσο ότι θα μπορούσε ο μεγάλος μας καλλιτέχνης να έχει συμπεριλάβει περισσότερα από εκείνα τα λιγότερο ακουσμένα τραγούδια του, ενώ οπωσδήποτε θα μου άρεσε αν άκουγα περισσότερο ενδιαφέρουσες ενορχηστρωτικές προσεγγίσεις από τη διαολεμένα ικανή ορχήστρα (Γιώτης Κιουρτσόγλου, DavidLynch και δεν συμμαζεύεται). Η Πέννυ Μπαλτατζή, τέλος, ως guest της συγκεκριμένης βραδιάς –παρότι έδειξε δείγματα του ταλέντου της– δεν είχε τον χρόνο για να προσφέρει κάτι παραπάνω από ένα μουσικό διάλειμμα.

Gagantin_4

Δεν θέλω πάντως να κλείσω με γκρίνιες, άλλωστε δεν πέρασα άσχημα την Παρασκευή στην Ακτή Πειραιώς. Η παράσταση έχει τις στιγμές της, προσφέρει κάμποσες στιγμές γέλιου, διαθέτει τεράστιο καστ, μπόλικο μπουρλέσκ, φώτα, πυροτεχνήματα –ακόμα και ολίγον από... γυμνό! Έχει, πάνω απ’ όλα, έναν Σαββόπουλο που (όπως πάντα) ξέρει να συγκινεί, έναν Ζουγανέλη που και μόνο να βλέπεις την κινησιολογία και τις γκριμάτσες του γελάς κι έναν ηρωικό και μάχιμο Σάκη Μπουλά, ο οποίος δίνει μαθήματα ζωής με την παρουσία του. Συνολικά θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα πρόγραμμα με το οποίο διασκεδάζεις, ξεσκάς, αλλά φεύγοντας για το σπίτι δεν παίρνεις και πολλά μαζί σου. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, βέβαια, στους καιρούς που ζούμε μάλλον πρόκειται για τη συνταγή της επιτυχίας...

Gagantin_5

Υ.Γ.: Για μένα πάντως που δεν φάνηκα τόσο ενθουσιώδης όσο το κοινό που γέμισε εκείνο το βράδυ την Ακτή Πειραιώς, υπήρχε ως... μπόνους ο Σταύρος Ξαρχάκος, καθισμένος πρώτο τραπέζι πίστα. Του οποίου τις αντιδράσεις είχα την ευκαιρία να παρακολουθώ καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Θα μπορούσα λοιπόν να γράψω πολλά σχετικά, έχετε χάρη όμως που δεν είμαι κουσκουσιάρης...

Gagantin_6

Setlist:

Σωματική Ανάγκη

Το Τσακάλι

Παράβαση

Λαϊκός Τραγουδιστής

Το Χειμώνα Ετούτο

Πεθαίνω Για Σένα

Έλα Ψυχούλα Μου

Στάσιμο

Εξωτικό Χαρμάνι

Γυφτάκι

Έρωτας Είναι Ο Γιάννης

Εμείς Οι Νεολαίοι

Ο Γιαννάκης

Δεν Είμαστε Καλά

Σαν Τη Χαλκιδική Δεν Έχει

Τα Λέμε

Εγώ Μιλάω Για Δύναμη

Κόψε Και Μοίρασε

Μονάχα Εγώ

Ακρογιαλιές Δειλινά

Η Επιμονή Σου

Καίγομαι Καίγομαι

Μπανάκι Μανάκι

Το Φλασάκι

Η Δημοσθένους Λέξις

Ένας Τούρκος Στο Παρίσι

Μέρες Του 1903

Ζεϊμπέκικο

Θαλασσογραφία

Η Παράγκα

Μαύρη Θάλασσα

Άγγελος Εξάγγελος

Η Δημοσθένους Λέξις

Κανείς Εδώ Δεν Τραγουδά

Έρχεται Βροχή, Έρχεται Μπόρα

Στη Συγκέντρωση (Της Ε.Φ.Ε.Ε.)

Εμείς Του ‘60

Και Τι Ζητάω

Συννεφούλα/Τρίγωνα Κάλαντα

Ο Μακρυμάλλης

Τι Να Τα Κάνω Τα Τραγούδια Σας

Όνειρο Απατηλό

Πεθαίνω Για Σένα

Σαν Τον Καραγκιόζη

Ας Κρατήσουν Οι Χοροί

Encore

 

Το Μαρτυριάρικο Πουλί

Μέρες Καλύτερες Θα 'Ρθουν

Ξημερώνει Και Βραδιάζει

 

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο τελευταίο Snap(shots) του καλοκαιριού, ταξιδεύει από την Ιρλανδία μέχρι το Palm Springs.

Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.

Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. Κάτι, δηλαδή, σαν την σκοτεινή εκδοχή του High Fidelity...

Ο αγαπημένος σεφ δεν έχει μόνο αγάπη για την κουζίνα, αλλά και για την καλή μουσική και την καλή ελληνική μπύρα.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα καλοκαιρινό διήγημα.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε μερικές κυρίες της μουσικής βιομηχανίας -και όχι μόνο.

Φεγγάρι, ψυχεδελικός φωτισμός, κατανυκτική ατμόσφαιρα, ένας ήχος άλλοτε απογυμνωμένος, άλλοτε ήρεμος και διαλογιστικός και άλλοτε κλειστοφοβικός ή καταιγιστικός ήταν οι πρωταγωνιστές των 110 περίπου λεπτών που χρειάστηκαν για να απολαύσουμε ζωντανά ένα δύσκολο άλμπουμ με ιδιαίτερες διασκευές.

O Θανάσης Μήνας αποχαιρετά τον βρετανό σκηνοθέτη που πέθανε στα 76 του χρόνια, «ξαναβλέποντας» 7 ταινίες του. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), σταχυολογεί την indie επικαιρότητα, σιγοτραγουδώντας Taylor Swift.

Η γερμανική σειρά είναι ένα ασυμμάζευτο αίνιγμα με πολλά επίπεδα που ολοκληρώθηκε με τον τρίτο κύκλο και προκαλεί τους θεατές να το αποκρυπτογραφήσουν από την αρχή.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, με αφορμή τον δίσκο-έκπληξη, Folklore, ανατρέχει στη δισκογραφία μιας από τις μεγαλύτερες pop stars της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Λίγο πριν την απονομή των τηλεοπτικών βραβείων της βρετανικής ακαδημίας (31/7), ο Ανδρέας Κύρκος ρίχνει μια ματιά στις υποψηφιότητες της κατηγορίας μίνι σειρών, που αποτελούν και τον κρυμμένο άσσο στο μανίκι της φετινής διοργάνωσης.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το soundtrack της τελευταίας ταινίας του The Boy. 

Στις 26 και 27 Ιουλίου του 1985 στο Καλλιμάρμαρο έλαβε χώρα μία από τις θρυλικότερες συναυλιακές στιγμές της χώρας. Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, 8 άνθρωποι που τις έζησαν μπροστά ή πίσω από τη σκηνή, αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου ένα μουσικό οδοιπορικό, με τα καλά και τα κακά του, που θα λένε και στα εγγόνια τους.

Instagram





Top