View More
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...
Δώδεκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για τους γνώστες του gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές video game ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Και λέει «Tο label μου πιστεύει πως αυτό δεν είναι single». Εσείς;

Αυτή τη φορά όχι για το εξώφυλλο του περιοδικού, αλλά για τα γενέθλια του συζύγου της. Αυτό που λέμε couple goals... 

Γκαγκαντίν: Οι Γενναίοι της Νύχτας

Δεν θέλω πάντως να κλείσω με γκρίνιες. Η παράσταση έχει τις στιγμές της, προσφέρει κάμποσες στιγμές γέλιου, διαθέτει τεράστιο καστ, μπόλικο μπουρλέσκ, φώτα, πυροτεχνήματα –ακόμα και ολίγον από... γυμνό! Έχει, πάνω απ’ όλα, έναν Σαββόπουλο που (όπως πάντα) ξέρει να συγκινεί, έναν Ζουγανέλη που και μόνο να βλέπεις την κινησιολογία και τις γκριμάτσες του γελάς κι έναν ηρωικό και μάχιμο Μπουλά, ο οποίος δίνει μαθήματα ζωής με την παρουσία του...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Δεν θέλω πάντως να κλείσω με γκρίνιες. Η παράσταση έχει τις στιγμές της, προσφέρει κάμποσες στιγμές γέλιου, διαθέτει τεράστιο καστ, μπόλικο μπουρλέσκ, φώτα, πυροτεχνήματα –ακόμα και ολίγον από... γυμνό! Έχει, πάνω απ’ όλα, έναν Σαββόπουλο που (όπως πάντα) ξέρει να συγκινεί, έναν Ζουγανέλη που και μόνο να βλέπεις την κινησιολογία και τις γκριμάτσες του γελάς κι έναν ηρωικό και μάχιμο Μπουλά, ο οποίος δίνει μαθήματα ζωής με την παρουσία του...

 

Ξεκίνησα για την Ακτή Πειραιώς με αρκετά μεγάλες προσδοκίες το βράδυ της Παρασκευής. Η αποστολή, μάλιστα, δεν μου ανατέθηκε ως υποχρέωση –αντιθέτως ζήτησα να είμαι αυτός που θα καλύψει τη συγκεκριμένη παράσταση. Ήθελα βλέπετε να δω πώς θα στέκονταν πάνω στη σκηνή και πώς θα αλληλεπιδρούσαν δύο από τους τραγουδοποιούς που με μεγάλωσαν, ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Αλλά πριν ακόμα μπω στην αίθουσα, οι προσδοκίες αυτές συντρίφθηκαν από τα λόγια του πορτιέρη, ο οποίος ανακοίνωνε στους προσερχόμενους ότι ο Μαχαιρίτσας είχε αποκλειστεί (λόγω καιρού) στη Ρόδο και ότι τη θέση του θα έπαιρνε εκτάκτως η Ελεονώρα Ζουγανέλη. «Τώρα τον ήπιαμε», είπα από μέσα μου –και δεν διαψεύστηκα, δυστυχώς...  Περισσότερα όμως γι’ αυτό στη συνέχεια.

Η παράσταση Γκαγκαντίν - Οι Γενναίοι της Νύχτας έχει χαρακτήρα μουσικοθεατρικό. Τραγούδια των Σαββόπουλου, Μαχαιρίτσα, Γιάννη Ζουγανέλη και Σάκη Μπουλά μπλέκονται με κωμικά/σατυρικά σκετσάκια, με guest εμφανίσεις και με στιγμές διάδρασης με το κοινό (λέγε με καραόκε). Πρόκειται για μια πλούσια παραγωγή, η οποία φέρει ευδιάκριτη τη σαββοπουλική σφραγίδα, παρότι ο ίδιος δήλωσε από σκηνής ότι πρόκειται για μια ισότιμη συνεργασία: «κανείς μας δεν θεωρεί αυτό το πρόγραμμα ιδιοκτησία του», ήταν τα ακριβή λόγια του.



Σίγουρα η συγκεκριμένη βραδιά, λόγω της απουσίας Μαχαιρίτσα (είχε μαζί του και τον Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλο, ο οποίος επίσης συμμετέχει στους Γενναίους της Νύχτας), δεν αποτελεί το καταλληλότερο δείγμα για να βγάλει κανείς ένα ασφαλές συμπέρασμα για το πρόγραμμα. Παρ’ όλα αυτά, η γενική εικόνα δύσκολα θα ανατρεπόταν θεαματικά αν ο απών δεν είχε πέσει θύμα των καιρικών συνθηκών. Ήταν δε μια γενική εικόνα που με άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα. Και σε αυτό συνετέλεσε ένα σύνολο παραγόντων.

Gagantin_2

Θα ξεκινήσω από το... μικρότερο κακό, την προσθήκη δηλαδή της Ελεωνόρας Ζουγανέλη. Δεν θέλει και πολλή φαντασία για να φτάσει κανείς στο συμπέρασμα ότι πολύ δύσκολα θα κόλλαγε στο όλο οικοδόμημα η συγκεκριμένη ερμηνεύτρια. Πράγματι, εμφανίστηκε στη δεύτερη ώρα (από τις τρεισήμισι σχεδόν) του προγράμματος, είπε 7 τραγούδια και αποχώρησε, χωρίς να καταφέρει να συνεπάρει το κοινό. Η ευθύνη βέβαια δεν είναι δική της –άλλωστε έκανε πολύ καλά αυτό που ξέρει. Απλά ήταν μια «ξένη» που... διακτινίστηκε για λίγο στην Ακτή Πειραιώς, φέρνοντας μια εντελώς διαφορετική αισθητική, διάθεση και ήχο από ό,τι επικρατεί στο υπόλοιπο Γκαγκαντίν.

Gagantin_3Αν όμως μπορεί κανείς να δει με απόλυτη κατανόηση μια τέτοια έκτακτη συμμετοχή, δεν ισχύει το ίδιο για σεβαστό μέρος της υπόλοιπης παράστασης. Στέκομαι ιδιαιτέρως στα κείμενα, τα οποία φέρουν την υπογραφή και των Σαββόπουλου/Ζουγανέλη, μεταξύ άλλων. Μπορεί να έκαναν το κοινό να γελάσει, αλλά προσωπικά τα βρήκα αδύναμα, σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις. Αρκετά από τα αστεία (για τα αυτιά του Μπουλά ή για την ξινίλα του Μαχαιρίτσα λ.χ.) και τους διάλογους –ειδικά τα σημεία της συμμετοχής του Γιάννη Ζουγανέλη– τα έχουμε ξανακούσει και σε παλαιότερες παραστάσεις. Επίσης, τα σκετσάκια με τις ηθοποιούς, μα και η ίδια η δομή καθώς και οι εναλλαγές του προγράμματος, ένιωσα ότι έχαναν σε ολοκλήρωση και ενσωμάτωση. Τουτέστιν, παρατήρησα αρκετές περίεργες μεταπτώσεις της καμπύλης του ενδιαφέροντος και εντόπισα αρκετές αμήχανες στιγμές, κυρίως όσες σχετίζονταν με τις αναφορές στο έτος Καβάφη.

Ούτε πάντως το μουσικό πρόγραμμα με ικανοποίησε ιδιαίτερα. Ίσως φταίει το ότι έχω παρακολουθήσει τον Διονύση Σαββόπουλο περισσότερες φορές από όσες θα «έπρεπε», ώστε πλέον είναι δύσκολο να εκπλαγώ. Ένιωσα ωστόσο ότι θα μπορούσε ο μεγάλος μας καλλιτέχνης να έχει συμπεριλάβει περισσότερα από εκείνα τα λιγότερο ακουσμένα τραγούδια του, ενώ οπωσδήποτε θα μου άρεσε αν άκουγα περισσότερο ενδιαφέρουσες ενορχηστρωτικές προσεγγίσεις από τη διαολεμένα ικανή ορχήστρα (Γιώτης Κιουρτσόγλου, DavidLynch και δεν συμμαζεύεται). Η Πέννυ Μπαλτατζή, τέλος, ως guest της συγκεκριμένης βραδιάς –παρότι έδειξε δείγματα του ταλέντου της– δεν είχε τον χρόνο για να προσφέρει κάτι παραπάνω από ένα μουσικό διάλειμμα.

Gagantin_4

Δεν θέλω πάντως να κλείσω με γκρίνιες, άλλωστε δεν πέρασα άσχημα την Παρασκευή στην Ακτή Πειραιώς. Η παράσταση έχει τις στιγμές της, προσφέρει κάμποσες στιγμές γέλιου, διαθέτει τεράστιο καστ, μπόλικο μπουρλέσκ, φώτα, πυροτεχνήματα –ακόμα και ολίγον από... γυμνό! Έχει, πάνω απ’ όλα, έναν Σαββόπουλο που (όπως πάντα) ξέρει να συγκινεί, έναν Ζουγανέλη που και μόνο να βλέπεις την κινησιολογία και τις γκριμάτσες του γελάς κι έναν ηρωικό και μάχιμο Σάκη Μπουλά, ο οποίος δίνει μαθήματα ζωής με την παρουσία του. Συνολικά θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα πρόγραμμα με το οποίο διασκεδάζεις, ξεσκάς, αλλά φεύγοντας για το σπίτι δεν παίρνεις και πολλά μαζί σου. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, βέβαια, στους καιρούς που ζούμε μάλλον πρόκειται για τη συνταγή της επιτυχίας...

Gagantin_5

Υ.Γ.: Για μένα πάντως που δεν φάνηκα τόσο ενθουσιώδης όσο το κοινό που γέμισε εκείνο το βράδυ την Ακτή Πειραιώς, υπήρχε ως... μπόνους ο Σταύρος Ξαρχάκος, καθισμένος πρώτο τραπέζι πίστα. Του οποίου τις αντιδράσεις είχα την ευκαιρία να παρακολουθώ καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Θα μπορούσα λοιπόν να γράψω πολλά σχετικά, έχετε χάρη όμως που δεν είμαι κουσκουσιάρης...

Gagantin_6

Setlist:

Σωματική Ανάγκη

Το Τσακάλι

Παράβαση

Λαϊκός Τραγουδιστής

Το Χειμώνα Ετούτο

Πεθαίνω Για Σένα

Έλα Ψυχούλα Μου

Στάσιμο

Εξωτικό Χαρμάνι

Γυφτάκι

Έρωτας Είναι Ο Γιάννης

Εμείς Οι Νεολαίοι

Ο Γιαννάκης

Δεν Είμαστε Καλά

Σαν Τη Χαλκιδική Δεν Έχει

Τα Λέμε

Εγώ Μιλάω Για Δύναμη

Κόψε Και Μοίρασε

Μονάχα Εγώ

Ακρογιαλιές Δειλινά

Η Επιμονή Σου

Καίγομαι Καίγομαι

Μπανάκι Μανάκι

Το Φλασάκι

Η Δημοσθένους Λέξις

Ένας Τούρκος Στο Παρίσι

Μέρες Του 1903

Ζεϊμπέκικο

Θαλασσογραφία

Η Παράγκα

Μαύρη Θάλασσα

Άγγελος Εξάγγελος

Η Δημοσθένους Λέξις

Κανείς Εδώ Δεν Τραγουδά

Έρχεται Βροχή, Έρχεται Μπόρα

Στη Συγκέντρωση (Της Ε.Φ.Ε.Ε.)

Εμείς Του ‘60

Και Τι Ζητάω

Συννεφούλα/Τρίγωνα Κάλαντα

Ο Μακρυμάλλης

Τι Να Τα Κάνω Τα Τραγούδια Σας

Όνειρο Απατηλό

Πεθαίνω Για Σένα

Σαν Τον Καραγκιόζη

Ας Κρατήσουν Οι Χοροί

Encore

 

Το Μαρτυριάρικο Πουλί

Μέρες Καλύτερες Θα 'Ρθουν

Ξημερώνει Και Βραδιάζει

 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (8-14/7) βλέπει από οσκαρικό Anthony Hopkins μέχρι τις σόλο περιπέτειες της Black Widow, ελληνικά ντοκιμαντέρ και κλασικές επανεκδόσεις.

Top