Τίποτα δεν έμεινε όρθιο στην πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα, η οποία έπεσε στα κεφάλια όσων βρέθηκαν στο Gagarin ως ζωοδόχα βροχή, παρασύροντας τους πάντες σε φρενήρες ...
Ασφυκτικό sold-out στο Tiki για μια βραδιά σκανδιναβικής απλότητας, με βαμμένα πλατινέ μαλλιά, «αέρα» γαλλικών μπιστρό και εξομολογήσεις λατρείας για τον Ντέμη Ρούσσο...
Ο νέος τους δίσκος και η επικείμενη συναυλία στην Αθήνα (Gagarin, Παρασκευή 25/10), έδωσαν την αφορμή για να μιλήσουμε με τον Αλέξανδρο Μίαρη –για τον ευλαβικό χαρακτήρα ...
Άλλοτε αλληγορικός και ευαίσθητος, άλλοτε ωμός και βίαιος, αλλού με ψιθύρους και μελωδία και αλλού με κραυγές απόγνωσης και αυστηρή προστακτική, έδωσε μια εξαιρετική ...
Πλήθος κόσμου γέμισε το Fuzz την Παρασκευή για να αποχαιρετήσει τον πληκτρά τον Mother Of Millions, με το συγκρότημά του και τους συμμετέχοντες Poem, Need, Playgrounded ...

Ελεωνόρα Ζουγανέλη

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

«Νεαρέ, έχω έρθει εδώ από τις οχτώ για να πιάσω μια θέση. Δεν θα με αφήσετε να δω τη συναυλία»;

Η κυρία πίσω μου ήταν εκνευρισμένη. Στεκόμουν όρθιος στην πλατεία ενός γεμάτου (ευτυχώς όχι ασφυκτικά) θεάτρου Βράχων, ακριβώς μπροστά από τις κερκίδες, ελλείψει άλλου χώρου. Εκείνη, καθισμένη στη δεύτερη (μετρώντας από κάτω) σειρά κερκίδων, ήταν επόμενο να μην μπορεί να δει τη σκηνή εξ αιτίας εμού και των υπολοίπων που στέκονταν δίπλα μου. Άντε να της εξηγήσω ότι, από τη στιγμή που όλοι μπροστά θα σηκώνονταν όρθιοι, επόμενο ήταν το ίδιο να κάνω κι εγώ. Προφανώς δεν είχε ξαναβρεθεί σε συναυλία στον συγκεκριμένο χώρο. Δεν είχε βέβαια άδικο στην ουσία, αφού κανείς δεν της είχε εξηγήσει ότι τίποτα –ούτε η αγορά εισιτηρίου, ούτε η κατάληψη ενός καθίσματος– δεν μπορούσε να της εγγυηθεί την ποιότητα της ζωντανής εμπειρίας την οποία θα απολάμβανε. Ιστορίες ελληνικής συναυλιακής πραγματικότητας...

Όταν πάντως η Ελεωνόρα Ζουγανέλη βγήκε στη σκηνή, ένα τέταρτο μετά την προγραμματισμένη ώρα έναρξης, η εν λόγω κυρία συμβιβάστηκε και στάθηκε όρθια, όπως κι εμείς. Το κοινό γύρω, νεανικό στη μεγάλη του πλειονότητα αλλά και με αρκετές οικογένειες με παιδιά να δίνουν το παρών, άρχισε να επευφημεί. Με την εξαμελή μπάντα της (κιθάρες, πλήκτρα, βιολί, μπάσο, τύμπανα αλλά και ούτι, μπουζούκι κατά περίπτωση), προεξάρχοντος του Ευριπίδη Ζεμενίδη –ο οποίος επιμελήθηκε και τις ενορχηστρώσεις– η Ζουγανέλη έδωσε μια παράσταση δυόμισι ωρών, που προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στο δισκογραφημένο υλικό της και στις μουσικές αγάπες και καταβολές της. Κατά τη γνώμη μου το κατάφερε αρκετά καλά, αν και έγιναν εμφανείς και κάποιες αδυναμίες στο όλο εγχείρημα.

Elzou_2

Τα θετικά, όμως, πρώτα: η Ζουγανέλη διαθέτει μια άρτια φωνή (έχει άλλωστε αποδειχθεί πολλάκις) η οποία, ειδικά στο δικό της ρεπερτόριο –άσχετα ποια είναι η γνώμη του καθενός για αυτό– απέδωσε εξαιρετικά το βράδυ της Τετάρτης. Το ποπ/ροκ ύφος πολλών από τις επιτυχίες της (“Μικρά Βεγγαλικά”, “Έλα”, “Κόψε Και Μοίρασε” κλπ.), εκτός του ότι της πάει πολύ, έχει πλέον κατακτηθεί από την ίδια και αποτελεί το συναυλιακό της ατού. Η παρουσία της κρίνεται λοιπόν συνολικά καλή, ενώ και οι μουσικοί της αποδείχθηκαν αποτελεσματικοί στην επί σκηνής απόδοση των τραγουδιών.

«Συνολικά καλή» και «αποτελεσματικοί»: θα διαπιστώσατε ίσως τη συγκρατημένη διατύπωση. Ναι, γιατί υπήρχαν και προβληματάκια σε αμφότερες τις πλευρές. Ξεκινώντας από τη μπάντα, εντόπισα κατ’ αρχάς κάποιες σημαντικές αδυναμίες στον φωνητικό τομέα, όπου οι μουσικοί κλήθηκαν σε αρκετές περιπτώσεις να πάρουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Ζεμενίδης λ.χ., παρότι τα κατάφερε καλά στα δεύτερα φωνητικά αλλά και σε κανα-δυο δικά του τραγούδια (“Ο Δρόμος”, “Rasta Susta”), ήταν πολύ μέτριος συνολικά ενώ και οι υπόλοιποι μουσικοί –αν και προσπάθησαν– δεν μπόρεσαν τελικά να σηκώσουν αυτόν τον έξτρα ρόλο που τους ανατέθηκε. Επίσης, παρότι οι ενορχηστρώσεις ήταν γενικά αξιοπρεπέστατες, με αρκετές μάλιστα επιτυχημένες απόπειρες απόκλισης από τα στουντιακά δεδομένα, υπήρξαν μερικές (λίγες) περιπτώσεις που χώλαιναν. Όπως, ας πούμε, η country εκδοχή του “Like A Prayer”, η οποία δεν κύλησε καλά.

Elzou_3

Όσο για την ίδια την πρωταγωνίστρια, η αχίλλειος πτέρνα της ήταν κάποια από εκείνα τα τραγούδια που δεν ανήκουν στη δική της δισκογραφία. Τα αγγλόφωνα, ας πούμε, εξακολουθεί να τα λέει με μια κάπως αδέξια προφορά. Επίσης, αν και έχει πλέον περιορίσει κατά πολύ τις ερμηνευτικές υπερβολές, φαίνεται πως δυσκολεύεται να αντισταθεί πλήρως σε αυτές –απόλυτα κατανοητό, βέβαια, από τη στιγμή που έχει μπροστά της μερικές χιλιάδες φαν να την αποθεώνουν. Πάντως, στη μετρημένη απόδοση του "Ερωτικού" (των Μικρούτσικου και Αλκαίου) έλαμψε και έδειξε ότι μπορεί με άνεση να επιτύχει τη χρυσή τομή. Όσο για το νέο της ραδιοφωνικό χιτ, το “Μετακόμιση Τώρα” –στο οποίο επιφύλαξε ειδικό ρόλο, παρουσιάζοντάς το ως το επόμενο μιας σειράς τραγουδιών για τη φυγή (το “Φεύγω” του Περίδη, το άλλο “Φεύγω” του Βαρδή, τα “Σεντόνια” της Βίσση κ.ά.)– φάνηκε και στη ζωντανή του εκδοχή ότι είναι σαφώς το πιο αδιάφορο από όσα έχει προτείνει μέχρι στιγμής...

Elzou_4

Συνολικά πάντως η συναυλία της Ελεωνόρας Ζουγανέλη στο θέατρο Βράχων ήταν επιτυχημένη. Και, κοιτώντας γύρω μου τις αντιδράσεις, γινόταν εμφανές ότι όλοι την απόλαυσαν δεόντως. Οπότε, ας πούμε ότι τις αφορμές για «γκρίνια» τις βρήκα μόνο εγώ. Εγώ και η κυρία που λέγαμε στην αρχή...
 
Setlist

1. Είναι Η Αγάπη
2. Είπα Στους Φίλους Μου
3. Μικρά Βεγγαλικά
4. Το Τικ Τακ Του Ρολογιού
5. Ό,τι Γράφτηκε Στους Τοίχους
6. Πού Να Σε Βρω
7. Sweet Dreams (Are Made Of This)
8. Αττική Οδός
9. Φεύγω Για Μένα Μια Φορά
10. Βαλς Για Ένα Φιλί
11. Αν
12. Ο Δρόμος
13. Η Δουλειά
14. Τα Λέμε
15. Τα Μάζεψα Τα Πράματα
16. Φεύγω
17. Φεύγω Για Μένα
18. Φεύγω
19. Τσάι Γιασεμιού
20. Σεντόνια
21. Ένα Χειμωνιάτικο Πρωί
22. Μετακόμιση Τώρα
23. Η Αγάπη Αργεί
24. Να 'Σαι Καλά
25. ?
26. Η Λίζα Και Η Κορνίζα
27. Like A Prayer
28. Άγρια Τριανταφυλλιά
29. Η Επιμονή Σου
30. Μες Στου Αιγαίου Τα Νησιά
31. Rasta Susta
32. Ερωτικό
33. Μάνα Μου Ελλάς
34. Μονάχα Εγώ
35. Κυκλοφορώ Κι Οπλοφορώ/Τα Καντήλια
36. Αφού Το Θες
37. Ακρογιαλιές Δειλινά
38. Έλα
39. Κόψε Και Μοίρασε
40. Μακριά Μου Να Φύγεις
41. Αη Γιώργης (Ederlezi)
42. Ταξίδι Στα Κύθηρα

Encore

43. Η Επιμονή Σου
44. Εσύ Μου Θύμισες Πώς Είναι

ΑΤΖΕΝΤΑ

Wim Mertens
22-10-2019

Wim Mertens

Αθήνα - Θέατρο Παλλάς
Ο Βέλγος συνθέτης Wim Mertens (γεννημένος το 1953) είναι ένας διεθνής καλλιτέχνης ο οποίος έχει δώσει αμέτρητες συναυλίες ως σολίστ, αλλά και ...
The Mystery Of The Bulgarian Voices feat. Lisa Gerrard
23-10-2019

The Mystery Of The Bulgarian Voices feat. Lisa Gerrard

Υπόλοιπη Ελλάδα - Κλειστό Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου
Föllakzoid
23-10-2019

Föllakzoid

Αθήνα - Temple
22-10-2019

Dreamy Whispers

Αθήνα - Αστερίσκος

Wim Mertens

Αθήνα - Θέατρο Παλλάς

Magdalena Kožená & Sir Simon Rattle

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
23-10-2019

Λένα Πλάτωνος: Το αηδόνι του αυτοκράτορα

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

The Mystery Of The Bulgarian Voices feat. Lisa Gerrard

Υπόλοιπη Ελλάδα - Κλειστό Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου

Föllakzoid

Αθήνα - Temple

Σταμάτης Πανταζόπουλος

Αθήνα - Μουσική Σκηνή Σφίγγα

B.Y.S. Trio: The Charlie Haden Project

Αθήνα - Half Note Jazz Club
24-10-2019

Allah-Las

Αθήνα - Fuzz Live Music Club

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Δημήτρης Μεντές
Τίποτα δεν έμεινε όρθιο στην πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα, η οποία έπεσε στα κεφάλια όσων βρέθηκαν στο Gagarin ως ζωοδόχα βροχή, παρασύροντας τους πάντες σε φρενήρες κάλπασμα...
Τάνια Σκραπαλιώρη
Ασφυκτικό sold-out στο Tiki για μια βραδιά σκανδιναβικής απλότητας, με βαμμένα πλατινέ μαλλιά, «αέρα» γαλλικών μπιστρό και εξομολογήσεις λατρείας για τον Ντέμη Ρούσσο...
Κωνσταντίνος Διαμαντόπουλος
Άλλοτε αλληγορικός και ευαίσθητος, άλλοτε ωμός και βίαιος, αλλού με ψιθύρους και μελωδία και αλλού με κραυγές απόγνωσης και αυστηρή προστακτική, έδωσε μια εξαιρετική συναυλία στο Temple...

ΣΤΗΛΕΣ

Άρης Καζακόπουλος
Στην τέταρτη από τις ανασκοπήσεις της δεκαετίας ανά είδος, η στήλη παρουσιάζει τους 25 καλύτερους R'n'B και soul δίσκους, από το 2010 μέχρι σήμερα...
Ζώης Χαλκιόπουλος
Παράφωνα ουρλιαχτά και τραγούδισμα new wave αισθητικής, μαρίμπες, σύνθια και μπασογραμμές από την κόλαση, όρισαν στις αρχές των 1980s έναν ήχο που ακόμα ακούγεται φρέσκος, στον οποίον οι LCD ...
Ελένη Τζαννάτου
Ο δεύτερος δίσκος της παρέας του Simon Jeffes ήταν κι αυτός που όρισε τον ήχο τους, με την παιδική του αύρα, τον κομψό μινιμαλισμό και μια αίσθηση του «υψηλού» να μένει πάντα προσγειωμένη σε έναν
Δημήτρης Λιλής
Όσοι νέοι και παλιοί καλλιτέχνες εκδίδουν έργα σε αυτήν την εποχή, πρέπει να ακολουθήσουν μια διαφορετική φόρμουλα. Η οποία αδιαφορεί για το αν είσαι «ο καλύτερος στο δωμάτιο» και απαιτεί να

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Στέλιος Πατεράκης
Δεν ήταν λίγες οι φορές που μια διασκευή ξεπέρασε σε δημοτικότητα και αποδοχή το πρωτότυπο ή και επικράτησε στη συνείδηση των μουσικόφιλων ως η «αυθεντική» έκδοση (βοηθούντος και του χρόνου). Τίποτα
Βύρων Κριτζάς
Είναι παλιά η πρακτική της μεταφοράς διεθνών επιτυχιών στα ελληνικά, αλλά συχνά έχουμε ακούσει να μπαίνουν οι πλέον άσχετοι στίχοι. Όχι όμως και στις παρακάτω περιπτώσεις, στις οποίες η διασκευή ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Πέννυ Γέρου
Ο νέος τους δίσκος και η επικείμενη συναυλία στην Αθήνα (Gagarin, Παρασκευή 25/10), έδωσαν την αφορμή για να μιλήσουμε με τον Αλέξανδρο Μίαρη –για τον ευλαβικό χαρακτήρα των επισκέψεών τους στην ...
Χάρης Συμβουλίδης
Δεν είναι και ο πιο εύκολος άνθρωπος να βρεις στο τηλέφωνο, παρ' όλο που αυτές τις μέρες έρχεται ξανά στα μέρη μας: απόψε Παρασκευή 18/10 παίζει στην Αθήνα (Temple), αύριο Σάββατο 19/10 στη ...
Χάρης Συμβουλίδης
Ομιλητικός και ευδιάθετος, ο Βέλγος μινιμαλιστής συνεχίζει να ιντριγκάρεται από τη σχέση της μουσικής με τις επίκαιρες κοινωνικές ζυμώσεις, ενώ ετοιμάζεται να γιορτάσει 40 χρόνια δημιουργίας με το
Γιάννης Καγκελάρης
Ο ερχομός του στην Αθήνα για μια σόλο συναυλία (Σάββατο 19 Οκτώβρη, στο Second Skin), έδωσε την ευκαιρία να τον βρούμε στο Skype για μια κουβέντα, η οποία ξεκίνησε από το δημιουργικό του παρόν και

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…