View More
Ο Άγγελος Κυρούσης ανατρέχει στους σημαντικότερους εγχώριους hip hop δίσκους της τριετίας 1997 - 2000.
Η νέα χρονιά δεν θα έχει μόνο dystopic sci-fi, αλλά και sit-coms, σειρές μυστηρίου, κωμωδίες, δράματα -και μία μουσική σειρά που περιμένουμε πώς και ...
Οι πιο επίκαιρες, πολυσυζητημένες, αναπάντεχες, αδιανόητες και ζουμερές ειδήσεις από τον χώρο της showbiz. Κάθε Παρασκευή στο Avopolis.

Με το πρώτο single της fictional μπάντας της σειράς να έχει ήδη κυκλοφορήσει, μαζί με το trailer

Ένα homage της τραγουδίστριας στις μωβ αποχρώσεις, μέσα από το νέο visual του Midnights

Δείτε τον στον ρόλο ενός υπαλλήλου γραφείου, μακριά από τα rock star καθήκοντα

To Jameson Irish Whiskey και τα JAMESON CONNECTS music sessions επιστρέφουν και παρουσιάζουν τους Razorlight στην πρώτη τους συναυλία στη χώρα μας

Οι πρωτοπόροι του sludge rock προσγειώνονται τον Ιούλιο στη χώρα μας για μια εμφάνιση στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων

Για πρώτη φορά η Αθήνα συμπεριλαμβάνεται στα μεγαλύτερα headline shows του Lewis Capaldi

Οι Ασκήσεις Απλότητας συντέθηκαν από τον Μάη του 2018 μέχρι τις αρχές του 2020 και είναι μία σειρά από ορχηστρικές ατμοσφαιρικές συνθέσεις, με μινιμαλιστική τεχνοτροπία.

Μετά το πρώτο τους single, "Light", οι νεοσύστατοι commuter κυκλοφορούν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά

Στην τελευταία του ανάρτηση στα Red Hand Files, ο Cave μιλά για το πώς αντιμετωπίζει στη ζωή το αίσθημα της χαράς και της αισιοδοξίας

Κόρε. Ύδρο. + Lumiere Brother

Βύρων Κριτζάς
Βύρων Κριτζάς

 

Οι λάτρεις της trash pop έμειναν σπίτι για να δουν Γιουροβίζιον, «του ’60 οι εκδρομείς» κατευθύνθηκαν προς τη Ρωμαϊκή Αγορά για να ακούσουν Σαββόπουλο, οι εναλλακτικοί προτίμησαν το Plissken Festival. Κι όμως, για κάποιους όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στο Gagarin. Με δεδομένο το χιλιοδιακοσάρι της χωρητικότητας, περί τα 750-800 άτομα βρέθηκαν το Σάββατο στην πολυαναμενόμενη συναυλία των Κόρε. Ύδρο., του κερκυραϊκού συγκροτήματος που πολλοί θεωρούν πως καταθέτει ό,τι σημαντικότερο στην ελληνική μουσική τα τελευταία χρόνια, ενώ άλλοι ακυρώνουν θεωρώντας τους επιτηδευμένους ποιητές ελιτίστικης νοοτροπίας.

H βραδιά άρχισε όμως με το πιάνο του Lumiere Brother. Ευγενική παρουσία, κομψός και γοητευτικός, ξεκίνησε το σετ του χωρίς καθυστέρηση και σαν γνήσιος τζέντλεμαν έβαλε τις δύο κοπέλες που έπαιζαν πλήκτρα στο μπροστινό μέρος της σκηνής. Το live του ήταν αυτό που λέμε «επαρκές», χωρίς κοιλιά αλλά και χωρίς κορυφώσεις. Η μπητλομανία του δεν είναι διακριτή τόσο στις μελωδίες του, όσο στην αίσθηση του αυτοπεριορισμού και του μέτρου. Το πιασάρικο ρεφρέν του “Behind You”, πάντως, δεν αποδόθηκε με το απαιτούμενο πάθος, η διασκευή στο “Spinning Away” των Brian Eno & John Cale πέρασε μάλλον απαρατήρητη και ο ίδιος ο Θανάσης Χριστοδούλου δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια για επικοινωνία με το κοινό –κάτι που ενδεχομένως θα μετρίαζε την (αναμενόμενη κατά τα άλλα) ψιλή κουβεντούλα. 

Ydrokor_2_Lumiere_Brother

Κι ύστερα ήρθε ο Π.Ε. Δημητριάδης. Με το λουλουδάτο του πουκάμισο, τη λευκή πιάστρα στα μαλλιά και τις ψαρωτικά αργές κινήσεις, έμοιαζε σαν να είχε μόλις ξυπνήσει από το κρεβάτι του πόνου μετά από κακό όνειρο, ή σαν παπάς που ασπάστηκε το χιπισμό. Προσωπικά είχα την αίσθηση πως δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος στη σκηνή. Λίγο αργότερα θα αφιέρωνε τη συναυλία στην «Ένωση των Εκκλησιών», θα έκανε απανωτά –και αψυχολόγητα, σε κάποιες περιπτώσεις– stage diving με το μικρόφωνο στο χέρι, θα έσπρωχνε τους εισβολείς της σκηνής και τον κιθαρίστα για την ηδονή του τζατζαρίσματος. Μιλάμε για τον μοναδικό ίσως Έλληνα που συγκινήθηκε ειλικρινά με τη φράση του Γιώργου Α. Παπανδρέου «Κουβαλάμε έναν σταυρό και από πάνω μας πετάνε και πέτρες», η οποία αποτέλεσε βασική πηγή έμπνευσης για το καινούριο hit single του γκρουπ.

Ydrokor_3

«Θα γίνει χαμός τώρα», σκέφτηκα. Και έγινε: το ξεκίνημα με το "Όταν Έρχονται Οι Τέκτονες" ήταν σκέτη καταστροφή. Σε ένα ούτως ή άλλως απαιτητικό ερμηνευτικά κομμάτι, ακατάλληλο ως έναρξη συναυλίας (αφού η μπάντα είναι ακόμα κρύα), ο Δημητριάδης ξεχνούσε στίχους, ο Αλέξανδρος Μακρής δεν ακουγόταν καν και το τραγούδι τελείωσε πριν καν αρχίσει. Χλιαρά ήταν όμως και τα "Βράδια Της Κρίσης". Ήθελες να χορέψεις, αλλά φοβόσουν πως κάτι θα πάει στραβά. Το "Ποτέ Δεν Ήμουν Μόνος Τελικά" δούλεψε, αλλά αμέσως μετά ο "Χωριστός Βίος" χάθηκε στα προβλήματα ήχου. Οι Απλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό αποδεικνύονταν μάλλον σύνθετες –χρειαζόταν μια μπαλάντα να ηρεμήσουν τα πράγματα. Και εκεί ήρθε "Ο Δρόμος Μου Για Σένα", το κομβικό τραγούδι της συναυλίας, η στιγμή που ο Δημητριάδης έσκισε το (δανεικό) πουκάμισο, η στιγμή που όλα άρχισαν να παίρνουν τον δρόμο τους.

Ydrokor_4

Όσο περνούσε η ώρα η ατμόσφαιρα φορτιζόταν συγκινησιακά όλο και περισσότερο, με τα κομμάτια της Φτηνής Ποπ –ήδη κλασικά για την ελίτ των ακροατών του γκρουπ– να συντελούν πολύ σε αυτό. Όλοι ήξεραν πάνω-κάτω τι να περιμένουν, έλειπε ίσως το στοιχείο της έκπληξης, όμως τα τραγούδια των Κόρε. Ύδρο. στέκονται πια πάνω από το όποιο fun της σκηνικής παρουσίας. Υπερβαίνουν τις αδυναμίες μιας εννεαμελούς μπάντας η οποία δεν έχει κανένα live στην πλάτη και λάμπουν ακόμα πιο έντονα σήμερα, που η ελληνική μουσική πετυχαίνει όλο και πιο σπάνια την ισορροπία στην τραμπάλα της εκτόνωσης και του πειραματισμού.

Το "Εδώ Μιλάνε Για Λατρεία" λατρεύτηκε αρκούντως, ομοίως και τα νέα αριστουργήματα –o "Σατανάς Της Γειτονιάς" και η "Συμφιλίωση"– ο διάδρομος που σχημάτισε αυθόρμητα το κοινό για να περπατήσει ο Δημητριάδης στο "Όταν Ο Διάδρομος Ρουφήξει Τα Παιχνίδια Μου" ήταν ένα μικρό θαύμα μπροστά στα μάτια μας, οι ανθοδέσμες με το κοριτσάκι της "Χειραψίας" μια τρυφερή κορύφωση. Και μετά τη δεύτερη εκτέλεση του παραδοσιακά ανυπέρβλητου "Άλλη Μια Νύχτα Σύγχυσης Και Γέλιου", η συναυλία τελείωσε χωρίς υπόκλιση, χωρίς επίκληση, με τους μουσικούς και τους φαν σαν ένα πράγμα αναπόσπαστο.

Ydrokor_5

Μέσα σ’ όλα αυτά τα καλά, το live –τουλάχιστον όπως τo βίωσα εγώ που τo περίμενα όπως οι χριστιανοί το Πάσχα– διακατεχόταν από μια αίσθηση κατάρρευσης, απροσδιόριστα συναισθήματα «τέλους εποχής», εικόνες ανθοφορίας σε μαύρο φόντο. Από το μικρόφωνο ακούστηκαν φορτισμένες συγγνώμες και απαιτήσεις για συγγνώμες, εξομολογήσεις ότι τις μέρες πριν το live όλα πήγαιναν στραβά, ευχαριστίες σε ανθρώπους οι οποίοι χρειάστηκε να χρηματοδοτήσουν το πιάνο. Έχουν αλλάξει πολλά μέσα μας από την τελευταία συναυλία των Κόρε. Ύδρο. πριν από τρία χρόνια και σίγουρα έχουν αλλάξει και για τους ίδιους. Κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί πως είναι εύκολο να αγαπάς τη μουσική στην Ελλάδα αυτής της δεκαετίας, τίποτα πια δεν είναι ωραιοποιημένο, έχουμε σκληρύνει. Κουβαλάμε έναν σταυρό κι από πάνω μας πετάνε και πέτρες...

 

 

 

Top story

Ο Άγγελος Κυρούσης ανατρέχει στους σημαντικότερους εγχώριους hip hop δίσκους της τριετίας 1997 - 2000.

Η νέα χρονιά δεν θα έχει μόνο dystopic sci-fi, αλλά και sit-coms, σειρές μυστηρίου, κωμωδίες, δράματα -και μία μουσική σειρά που περιμένουμε πώς και πώς. 

Οι πιο επίκαιρες, πολυσυζητημένες, αναπάντεχες, αδιανόητες και ζουμερές ειδήσεις από τον χώρο της showbiz. Κάθε Παρασκευή στο Avopolis.

 Το μυθιστόρημα του Claude McKay "Επιστροφή στο Χάρλεμ" αποτελεί έργο-σταθμό της αφροαμερικανικής κουλτούρας. Του Θανάση Μήνα.

Βαβυλώνα vs Λύκος της Γουόλ Στριτ, σημειώσατε 2. Του Δημήτρη Μάστορη.

Μερικές σκέψεις με αφορμή το νέο άλμπουμ του Παύλου Παυλίδη, Πέρα από τη Θάλασσα, με διασκευές 12 εμβληματικών έργων του Γιάννη Μαρκόπουλου. 

Η τέχνη του βινυλίου αναβιώνει χάρη σε ένα υπέροχο εγχείρημα των Ευθύμη Φιλίππου και Παναγιώτη Μελίδη (Larry Gus) και την υποστήριξη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. 

O Mr. Z επιστρέφει στο είδος και την δεκαετία που τον ανέδειξε σε έναν από τους κορυφαίους diggers της χώρας. Τα ελληνικά easylistening - jazz 60s δισκάκια μπαίνουν και πάλι στο μικροσκόπιο του. 

Ο Παύλος Παυλίδης διασκευάζει ζωντανά 16 κομμάτια του Γιάννη Μαρκόπουλου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης 1-5 Φεβρουαρίου.  Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Παύλος Παυλίδης, Γιάννης Μαρκόπουλος και ο σκηνοθέτης της παράστασης Χρήστος Σαρρής μιλούν για την απρόσμενη αυτή συνάντηση. 

Την τελευταία Κυριακή του Γενάρη, θα χορέψουμε. Πιστέψτε μας, θα χορέψουμε.

Ο Δημήτρης Λιλής ξεχωρίζει κάθε εβδομάδα τις καλύτερες νέες κυκλοφορίες και τις παρουσιάζει μέσω podcast, Spotify playlist και YouTube videos. Πατήστε play.

Τρεις συντάκτριες του Avopolis παρακολούθησαν από κοντά την εμφάνιση του José González στη Λυρική Σκηνή του ΚΠΙΣΝ, βγήκαν γεμάτες εικόνες και συναισθήματα, και καταθέτουν τις εντυπώσεις τους.

Λίγο πριν τις εμφανίσεις των Ιταλών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, επιχειρούμε μια ανάλυση του ήχου της μπάντας που βρέθηκε στην κορυφή της λίστας του Avopolis με τους καλύτερους μέταλ δίσκους του 2022.

Το παρόν δεν αποτελεί κείμενο του Δημήτρη Μάστορη. 

Λάμδα, Tango with Lions, Melentini και Τα Παιδιά της Παλαιότητας έφτιαξαν το soundtrack του δεύτερου ραντεβού της Αισθηματικής Αγωγής στη Λιοσίων. Βασικά συστατικά: η νοσταλγία και... το crowdsurfing.

Top