Πόσο ανάγκη έχεις να βάλεις στην e-εφημερίδα σου μία ακόμη φωτογραφία των Pet Shop Boys; Αυτό θα γίνεται πια; Και μας αφήνουν να κυνηγάμε τα media του εξωτερικού για να ...
Ξεκινώντας το 2011 από ένα ακατάστατο δωμάτιο στα νότια του Τέξας, τα αδέρφια Maggie & Tyler Heath πέτυχαν να γίνουν μία ιδιαίτερα αξιοσημείωτη παρουσία εκεί όπου η ...
90 χρόνια μετά, η θεωρούμενη ως χαμένη ταινία του Δημήτρη Γαζιάδη που μετέτρεψε σε λαϊκό ρομάντζο μια σπουδαία στιγμή της εγχώριας οπερέτας, κέρδισε το ειλικρινές, θερμό ...
Οι Βύρωνας Κατρίτσης, Chris Setel & Νίκος Γιούσεφ επέστρεψαν πρόσφατα στη δισκογραφία, έπειτα από επταετή σιωπή. Όμως το Riverbank ...
Ως παραγωγός είχε επιβραβευτεί, αλλά το Όσκαρ Β΄Ανδρικού για το «Κάποτε στο ...Χόλιγουντ» ήταν το πρώτο που κέρδισε με την ερμηνεία του ο ωραίος Μπραντ, για τον οποίο το ...

Κόρε. Ύδρο. + Lumiere Brother

Βύρων Κριτζάς
Βύρων Κριτζάς

 

Οι λάτρεις της trash pop έμειναν σπίτι για να δουν Γιουροβίζιον, «του ’60 οι εκδρομείς» κατευθύνθηκαν προς τη Ρωμαϊκή Αγορά για να ακούσουν Σαββόπουλο, οι εναλλακτικοί προτίμησαν το Plissken Festival. Κι όμως, για κάποιους όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στο Gagarin. Με δεδομένο το χιλιοδιακοσάρι της χωρητικότητας, περί τα 750-800 άτομα βρέθηκαν το Σάββατο στην πολυαναμενόμενη συναυλία των Κόρε. Ύδρο., του κερκυραϊκού συγκροτήματος που πολλοί θεωρούν πως καταθέτει ό,τι σημαντικότερο στην ελληνική μουσική τα τελευταία χρόνια, ενώ άλλοι ακυρώνουν θεωρώντας τους επιτηδευμένους ποιητές ελιτίστικης νοοτροπίας.

H βραδιά άρχισε όμως με το πιάνο του Lumiere Brother. Ευγενική παρουσία, κομψός και γοητευτικός, ξεκίνησε το σετ του χωρίς καθυστέρηση και σαν γνήσιος τζέντλεμαν έβαλε τις δύο κοπέλες που έπαιζαν πλήκτρα στο μπροστινό μέρος της σκηνής. Το live του ήταν αυτό που λέμε «επαρκές», χωρίς κοιλιά αλλά και χωρίς κορυφώσεις. Η μπητλομανία του δεν είναι διακριτή τόσο στις μελωδίες του, όσο στην αίσθηση του αυτοπεριορισμού και του μέτρου. Το πιασάρικο ρεφρέν του “Behind You”, πάντως, δεν αποδόθηκε με το απαιτούμενο πάθος, η διασκευή στο “Spinning Away” των Brian Eno & John Cale πέρασε μάλλον απαρατήρητη και ο ίδιος ο Θανάσης Χριστοδούλου δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια για επικοινωνία με το κοινό –κάτι που ενδεχομένως θα μετρίαζε την (αναμενόμενη κατά τα άλλα) ψιλή κουβεντούλα. 

Ydrokor_2_Lumiere_Brother

Κι ύστερα ήρθε ο Π.Ε. Δημητριάδης. Με το λουλουδάτο του πουκάμισο, τη λευκή πιάστρα στα μαλλιά και τις ψαρωτικά αργές κινήσεις, έμοιαζε σαν να είχε μόλις ξυπνήσει από το κρεβάτι του πόνου μετά από κακό όνειρο, ή σαν παπάς που ασπάστηκε το χιπισμό. Προσωπικά είχα την αίσθηση πως δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος στη σκηνή. Λίγο αργότερα θα αφιέρωνε τη συναυλία στην «Ένωση των Εκκλησιών», θα έκανε απανωτά –και αψυχολόγητα, σε κάποιες περιπτώσεις– stage diving με το μικρόφωνο στο χέρι, θα έσπρωχνε τους εισβολείς της σκηνής και τον κιθαρίστα για την ηδονή του τζατζαρίσματος. Μιλάμε για τον μοναδικό ίσως Έλληνα που συγκινήθηκε ειλικρινά με τη φράση του Γιώργου Α. Παπανδρέου «Κουβαλάμε έναν σταυρό και από πάνω μας πετάνε και πέτρες», η οποία αποτέλεσε βασική πηγή έμπνευσης για το καινούριο hit single του γκρουπ.

Ydrokor_3

«Θα γίνει χαμός τώρα», σκέφτηκα. Και έγινε: το ξεκίνημα με το "Όταν Έρχονται Οι Τέκτονες" ήταν σκέτη καταστροφή. Σε ένα ούτως ή άλλως απαιτητικό ερμηνευτικά κομμάτι, ακατάλληλο ως έναρξη συναυλίας (αφού η μπάντα είναι ακόμα κρύα), ο Δημητριάδης ξεχνούσε στίχους, ο Αλέξανδρος Μακρής δεν ακουγόταν καν και το τραγούδι τελείωσε πριν καν αρχίσει. Χλιαρά ήταν όμως και τα "Βράδια Της Κρίσης". Ήθελες να χορέψεις, αλλά φοβόσουν πως κάτι θα πάει στραβά. Το "Ποτέ Δεν Ήμουν Μόνος Τελικά" δούλεψε, αλλά αμέσως μετά ο "Χωριστός Βίος" χάθηκε στα προβλήματα ήχου. Οι Απλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό αποδεικνύονταν μάλλον σύνθετες –χρειαζόταν μια μπαλάντα να ηρεμήσουν τα πράγματα. Και εκεί ήρθε "Ο Δρόμος Μου Για Σένα", το κομβικό τραγούδι της συναυλίας, η στιγμή που ο Δημητριάδης έσκισε το (δανεικό) πουκάμισο, η στιγμή που όλα άρχισαν να παίρνουν τον δρόμο τους.

Ydrokor_4

Όσο περνούσε η ώρα η ατμόσφαιρα φορτιζόταν συγκινησιακά όλο και περισσότερο, με τα κομμάτια της Φτηνής Ποπ –ήδη κλασικά για την ελίτ των ακροατών του γκρουπ– να συντελούν πολύ σε αυτό. Όλοι ήξεραν πάνω-κάτω τι να περιμένουν, έλειπε ίσως το στοιχείο της έκπληξης, όμως τα τραγούδια των Κόρε. Ύδρο. στέκονται πια πάνω από το όποιο fun της σκηνικής παρουσίας. Υπερβαίνουν τις αδυναμίες μιας εννεαμελούς μπάντας η οποία δεν έχει κανένα live στην πλάτη και λάμπουν ακόμα πιο έντονα σήμερα, που η ελληνική μουσική πετυχαίνει όλο και πιο σπάνια την ισορροπία στην τραμπάλα της εκτόνωσης και του πειραματισμού.

Το "Εδώ Μιλάνε Για Λατρεία" λατρεύτηκε αρκούντως, ομοίως και τα νέα αριστουργήματα –o "Σατανάς Της Γειτονιάς" και η "Συμφιλίωση"– ο διάδρομος που σχημάτισε αυθόρμητα το κοινό για να περπατήσει ο Δημητριάδης στο "Όταν Ο Διάδρομος Ρουφήξει Τα Παιχνίδια Μου" ήταν ένα μικρό θαύμα μπροστά στα μάτια μας, οι ανθοδέσμες με το κοριτσάκι της "Χειραψίας" μια τρυφερή κορύφωση. Και μετά τη δεύτερη εκτέλεση του παραδοσιακά ανυπέρβλητου "Άλλη Μια Νύχτα Σύγχυσης Και Γέλιου", η συναυλία τελείωσε χωρίς υπόκλιση, χωρίς επίκληση, με τους μουσικούς και τους φαν σαν ένα πράγμα αναπόσπαστο.

Ydrokor_5

Μέσα σ’ όλα αυτά τα καλά, το live –τουλάχιστον όπως τo βίωσα εγώ που τo περίμενα όπως οι χριστιανοί το Πάσχα– διακατεχόταν από μια αίσθηση κατάρρευσης, απροσδιόριστα συναισθήματα «τέλους εποχής», εικόνες ανθοφορίας σε μαύρο φόντο. Από το μικρόφωνο ακούστηκαν φορτισμένες συγγνώμες και απαιτήσεις για συγγνώμες, εξομολογήσεις ότι τις μέρες πριν το live όλα πήγαιναν στραβά, ευχαριστίες σε ανθρώπους οι οποίοι χρειάστηκε να χρηματοδοτήσουν το πιάνο. Έχουν αλλάξει πολλά μέσα μας από την τελευταία συναυλία των Κόρε. Ύδρο. πριν από τρία χρόνια και σίγουρα έχουν αλλάξει και για τους ίδιους. Κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί πως είναι εύκολο να αγαπάς τη μουσική στην Ελλάδα αυτής της δεκαετίας, τίποτα πια δεν είναι ωραιοποιημένο, έχουμε σκληρύνει. Κουβαλάμε έναν σταυρό κι από πάνω μας πετάνε και πέτρες...

 

 

 

ΑΤΖΕΝΤΑ

Λένα Πλάτωνος
29-02-2020

Λένα Πλάτωνος

Αθήνα - Temple
Η Λένα Πλάτωνος έχει συμβάλει καθοριστικά στην εξέλιξη της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα με σημαντικούς δίσκους της στα μέσα της ...
Les Negresses Vertes
06-03-2020

Les Negresses Vertes

Αθήνα - Gagarin 205
Christian Loffler
07-03-2020

Christian Loffler

Αθήνα - Fuzz Live Music Club
01-12-2019

Vinyl & Vintage Marketplace

Αθήνα - Ωδείον Αθηνών
20-02-2020

Νατάσα Μποφίλιου

Αθήνα - Πειραιώς 117 Academy

Irene x Word Of Mouth

Αθήνα - Six D.O.G.S.

The Skelters

Θεσσαλονίκη - Κεφτέ Bar

Ναταλία Λαμπαδάκη

Αθήνα - Πολυχώρος Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων

Grupo Omelenko

Αθήνα - Faust Bar Theater Arts

Όλγα Βενέτη

Αθήνα - Half Note Jazz Club

Bandalaika

Αθήνα - Γυάλινο Μουσικό Θέατρο - Up Stage

Κυριάκος Παπαδόπουλος

Αθήνα - Οδός Λυσίου

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Χάρης Συμβουλίδης
90 χρόνια μετά, η θεωρούμενη ως χαμένη ταινία του Δημήτρη Γαζιάδη που μετέτρεψε σε λαϊκό ρομάντζο μια σπουδαία στιγμή της εγχώριας οπερέτας, κέρδισε το ειλικρινές, θερμό χειροκρότημα του κοινού, το
Τάνια Σκραπαλιώρη
Μπροστά στην υπερπλήρη αρένα του Tae Kwon Do, βούτηξαν στο σιδηρούν εκτόπισμα του The Age Οf Aquarius, δίνοντας μια εξαιρετική, γεμάτη ενέργεια συναυλία, από την οποία δεν έλειψε και το ηχηρό ...
Κωνσταντίνος Διαμαντόπουλος
Ό,τι γκρίνιες κι αν υπήρξαν για το Pitfalls, οι Νορβηγοί τις έσβησαν με έναν συναυλιακό θρίαμβο στο φουλαρισμένο από κόσμο Fuzz, που τους «υποχρέωσε» στο μοναδικό δεύτερο encore της τρέχουσας ...

ΣΤΗΛΕΣ

Δημήτρης Λιλής
Πόσο ανάγκη έχεις να βάλεις στην e-εφημερίδα σου μία ακόμη φωτογραφία των Pet Shop Boys; Αυτό θα γίνεται πια; Και μας αφήνουν να κυνηγάμε τα media του εξωτερικού για να ακουστεί η μουσική που ...
Άρης Καζακόπουλος
Κόντρα στον κανόνα που θέλει τις διασκευές και τα remixes να είναι υποδεέστερα της αυθεντικής ηχογράφησης, η στήλη σήμερα επιλέγει 10 από τις πιο κραυγαλέες εξαιρέσεις...
Ζώης Χαλκιόπουλος
Αν και δεν έγινε ποτέ Faith (1987) ή Listen Without Prejudice Vol. 1 (1990), ήταν δίσκος που θα ωρίμαζε σιγά-σιγά και θα αναδυόταν με τα χρόνια, με τη βινυλιακή του έκδοση να τιμάται πλέον γύρω στα
Ελένη Τζαννάτου
Ένας ακλόνητος δίσκος διαπίστωσης, όπου ο Καναδός τραγουδοποιός καταπιάνεται με τον έρωτα και τον πόλεμο με τον έξω κόσμο, με ωριμότητα εντυπωσιακή για τα 25 του (τότε) χρόνια...

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Χρήστος Μιχελομιχελάκης
Ξεκινώντας το 2011 από ένα ακατάστατο δωμάτιο στα νότια του Τέξας, τα αδέρφια Maggie & Tyler Heath πέτυχαν να γίνουν μία ιδιαίτερα αξιοσημείωτη παρουσία εκεί όπου η αμερικάνικη folk συναντά το
Χριστίνα Κουτρουλού
Κοκάλινα γυαλιά, κασετόφωνο και μια καταμέτρηση των ταινιών του Γούντι Άλεν φέρνουν τα χρώματα της δεκαετίας του 1980 σε μια παραλία όπου όλα φαίνονται ήσυχα, σαν τον βαριεστημένο σκύλο που έχει ...
Μιχάλης Τσαντίλας

Στο τέλος της χρονιάς που διανύουμε, συμπληρώνονται 20 χρόνια από την κυκλοφορία του Βραχνού Προφήτη του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Επανερχόμαστε, λοιπόν, με ένα οδοιπορικό στη γέννηση του

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Μιχάλης Τσαντίλας
Οι Βύρωνας Κατρίτσης, Chris Setel & Νίκος Γιούσεφ επέστρεψαν πρόσφατα στη δισκογραφία, έπειτα από επταετή σιωπή. Όμως το Riverbank αποδεικνύεται και κύκνειο άσμα, καθώς το τρίο επέλεξε να ...
Γιώργος Πάγος
Fundracar ή αλλιώς το καράβι της διασκέδασης (σε ελεύθερη μετάφραση). Μια ερμηνεία που αποτυπώνει μόνο τη μισή αλήθεια του αθηναϊκού multi-culti σχήματος, που φέτος, περισσότερο από ποτέ, ...
Ανδρέας Κύρκος
Φίλοι από 11 χρονών, οι Robin Stewart & Harry Wright έστησαν το γκρουπ τους στο Μπρίστολ, επηρεασμένοι όμως από τα nightclubs του Λονδίνου. Μετά τον ενθουσιασμό που προξένησαν στο Plisskën ...
Πέννυ Γέρου
Με αφορμή τον ερχομό τους στην Αθήνα (Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου, στο Gagarin), μιλήσαμε με τον frontman Mike Brandon για τον θαυμασμό τους στο ωμό rock 'n' roll και στην αυθεντική soul των 1960s και ...

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…