View More
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...
Δώδεκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για τους γνώστες του gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές video game ...
Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ...
Top story

Έρχεται από τo Disney+ στις 3 Σεπτεμβρίου.

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Αυτή τη φορά όχι για το εξώφυλλο του περιοδικού, αλλά για τα γενέθλια του συζύγου της. Αυτό που λέμε couple goals... 

Η μπάντα ανακοίνωσε το Music of the Spheres στο οποίο οι περισσότεροι τίτλοι των τραγουδιών είναι απλά...emojis.

Επιρροή για το Pressure Machine είναι τα παιδικά χρόνια του Brandon Flowers στην Γιούτα.

Ακούστε το νέο single από τον επερχόμενο δίσκο τους.

Locomondo

Λίλα Τζαμούση
Λίλα Τζαμούση

 

Σε ένα κατάμεστο Gagarin, οι Locomondo απέδειξαν για μία ακόμη φορά το Σάββατο το βράδυ γιατί είναι μία από τις καλύτερες ελληνικές live μπάντες, δικαιολογώντας την απήχησή τους στο νεότερο κοινό της χώρας.

Λίγο-πολύ ήξερα τι θα δω πηγαίνοντας ως το 205 της Λιοσίων. Γιατί είναι πολλές οι φορές που τρέχω στους Locomondo για μια ανάσα ξενοιασιάς –και δεν είμαι η μόνη. Η πολυπληθής μπάντα έχει καταφέρει να αποκτήσει ένα πολύ δυνατό και πιστό κοινό, το οποίο ακολουθεί κατά πόδας κάθε τους εμφάνιση. Φαίνεται άλλωστε και από τα διαδραστικά «παιχνίδια» μεταξύ συγκροτήματος και κόσμου, που γίνονται πια αυτόματα, μαρτυρώντας ότι σχεδόν κανείς δεν τους παρακολουθεί για πρώτη φορά.

Τίποτα δεν έγινε τυχαία, όμως: οι Locomondo δεν σταματούν να ψάχνουν τον ήχο τους, παρά τον βασικό, σταθερό άξονα της reggae. Όσο για το τετριμμένο «περνάμε καλά backstage κι αυτό φαίνεται και στη σκηνή», εφαρμόζεται απόλυτα στην περίπτωσή τους: πρόκειται για δεμένο και αγαπημένο γκρουπ –και δεν χρειάζεται να γνωρίζει κανείς προσωπικά κάποιο από τα μέλη για να το καταλάβει, φαίνεται από μακριά. Πέρα από αυτό, η αρτιότητα των μουσικών δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης της ποιότητας των συναυλιών τους. Ίσως όμως αυτό το Σάββατο να έλειπε μια μικροσκοπική σπίθα για να απογειωθεί και αυτή τη φορά η εμφάνισή τους.

Locomondo_2

Ήταν ακριβώς ένας χρόνος από την προηγούμενη φορά που τους είχα παρακολουθήσει και πάλι στο Gagarin και η άποψή μου παραμένει η ίδια: ακόμα και το πιο αψεγάδιαστο live τους σε κλειστό χώρο, θα ωχριά μπροστά στο κέφι των καλοκαιρινών συναυλιών. Παρόλα αυτά, φέτος τους είδα αρκετά καλύτερους στη μικρή –για τα δεδομένα τους– σκηνή της Λιοσίων. Είχαν βρει ο καθένας τον χώρο του και είχαν εντάξει και συντονισμένα μίνι χορευτικά στο πρόγραμμά τους, πράγμα που με χαροποίησε πολύ, αφού μου έδειξε ότι το δούλεψαν το θέμα. Επιπλέον, ο προσωπικός χρόνος των μουσικών αυξήθηκε, αφού η παρουσίασή τους έγινε σταδιακά, σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος –με μικρά δίλεπτα σόλο, προς επίδειξη των ικανοτήτων τους.

Locomondo_3

Οι εξάρσεις του κοινού, βέβαια, εκδηλώθηκαν σε αναμενόμενα σημεία: το “Πίνω Μπάφους Και Παίζω Pro”, το “Μαγικό Χαλί” και το “Brain Control”, που δεν το ακούμε και πολύ συχνά στα τελευταία live, ήταν εκείνα που προκάλεσαν πανικό. Ήταν και μέρα παρουσίασης, όμως, αφού ακούσαμε για πρώτη φορά δύο νέα τραγούδια: το πρώτο –άκρως επηρεασμένο από την πορεία της οικονομίας– μιλούσε για τον κύριο Κώστα, έναν μικρό μαγαζάτορα με μια μικρή, αλλά τελικά γεμάτη καθημερινότητα. Το δεύτερο ήταν μια σύνθεση του Γιάννη Βαρνάβα με τίτλο “Παράξενες Μέρες”, δεν φάνηκε όμως να κάνει ιδιαίτερη εντύπωση –δυστυχώς επικρατούσε βαβούρα καθ’ όλη τη διάρκεια του κομματιού και μετά βίας μπόρεσα έτσι να ακούσω μερικούς στίχους.

Locomondo_4

Η τόσο συμπαθητική φιγούρα του Μάρκου Κούμαρη πρωτοστατούσε πάντα πάνω στη σκηνή, αλλά χωρίς να «καπελώνει» κανέναν από τους υπόλοιπους Locomondo. Κάθε τόσο, μάλιστα, έδινε και ντροπαλά pep talks για κουράγιο μέσα σε όλη αυτήν την κατάσταση. Έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελάει ασυναίσθητα πολλές φορές και κατάλαβα πως ένα είναι σίγουρο: ό,τι και να συμβεί σ’ αυτήν τη χώρα, πάντα θα υπάρχουν σταγόνες αισιοδοξίας, στη μουσική ή αλλού. Στο χέρι μας είναι να ψάξουμε να τις βρούμε...


 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (8-14/7) βλέπει από οσκαρικό Anthony Hopkins μέχρι τις σόλο περιπέτειες της Black Widow, ελληνικά ντοκιμαντέρ και κλασικές επανεκδόσεις.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη βρέθηκε στο Ηρώδειο και αναμεταδίδει το οπτικοακουστικό show που γέμισε για μια βραδιά το αρχαίο θέατρο με εντυπωσιακά visuals και ambient techno.

Top